Wat is het om ‘Empatisch’ te zijn?


Er zijn vele betekenissen voor het woord ‘empathisch’ of  ’empathie’, maar de meest voorkomende naam voor deze vaardigheid is ‘helder voelend’ – het vermogen om ‘duidelijk te voelen’.

Het hebben van  ‘helder voelende’ of ‘empathische’ vaardigheden kan verwarrend zijn en soms zelfs zo confronterend dat je je overweldigd voelt door emoties die vaak niet eens de jouwe zijn.
Wanneer u een vaardigheid zoals ‘helder voelendheid’ bezit, kunt u vaak ook beschikken over andere varianten, zoals ‘helderziendheid’ (het vermogen om duidelijk te zien), ‘helder horendheid’ (het vermogen om duidelijk te horen), in het engels ‘claircognizance’ wat vrij vertaald kennisneming betekend (helder denken, leren en weten) en andere zoals waarschuwende vaardigheden, dier communicatieve vaardigheden en / of u kunt een zeer sterke intuïtie hebben en zelfs de mogelijkheid om te zien, te horen, te verbinden en te communiceren met de geest (bijv. geesten, engelen, spirituele gidsen en overleden mensen aan de ‘andere kant’).
Empathische en andere vermogens zijn gaven om te koesteren en alleen te gebruiken voor het hoogste goed. Het geeft je de mogelijkheid het leven zelf beter te begrijpen, op een dieper niveau, evenals de uitbreiding van je eigen bewustzijn en perceptie.Er zijn verschillende soorten van empathische mensen of ‘empathie’. Sommige haken in op fysieke elementen en voelen fysieke pijn, symptomen en aandoeningen. Anderen voelen elkaars emotionele pijn en onrust, maar ook vreugde en geluk van anderen. Een empathisch persoon is in staat om de emoties of lichamelijke toestand van een ander persoon te voelen alsof het hun eigen is.
Empathische mensen voelen de behoefte om anderen te helpen net zo sterk als de noodzaak om te ademen en in leven te blijven. Velen kunnen atmosferische veranderingen en verstoringen voelen, anderen kunnen dieren ‘voelen’ en weer anderen kunnen elektromagnetische golven en energieën voelen.Empathische en zeer gevoelige mensen moeten zichzelf beschermen tegen negatieve vibraties van anderen en de omgeving om hen heen (bijv. winkelcentrum en andere druk bevolkte plekken).Empathische mensen moeten zichzelf ook goed ‘aarden’ om in evenwicht te zijn. Dit kan eenvoudig gedaan worden door veel in de natuur te zijn, door gebruik van kristallen en het gebruik van zout lampen en essentiële oliën.

Van empathische mensen wordt verwacht dat men het vermogen heeft om energieën in evenwicht te brengen. De Chakra’s moeten vrij blijven, schoon en vrij kunnen stromen om optimaal te kunnen functioneren. Dit kan gedaan worden tijdens meditatie en spirituele genezing en via andere technieken.Als empathisch persoon maak je een soort baken voor hen, die niet in staat zijn (of willen) hun eigen energie op te wekken en in plaats daarvan, energie ‘stelen’ van anderen. Empathische personen zijn het meest gevoelig voor deze vorm van ‘aanval’, omdat ze zeer gevoelige, geestelijke wezens zijn. Sommige mensen zijn zich niet bewust dat ze de energie van anderen ‘aftappen’, terwijl anderen zich zeer bewust zijn en het doen met als doel hun eigen gewin. Mensen die bij anderen de energieën ‘stelen’ zijn mensen die voortdurend leven met aanhoudende pijnlijke momenten en gebeurtenissen en het zijn diegenen die gebruik maken van angst en manipulatie en energie leegtrekken met het oog op sympathie en aandacht.
Ze zijn over het algemeen zeer behoeftige mensen met aanhoudende drama’s die altijd de schuld bij iemand anders leggen. Zij zijn de ‘drama queens’ van de wereld die altijd uw hulp nodig hebben.Het is aan ieder empatisch individu om de communicatie af te snijden met die persoon (of personen) die hun persoonlijke energie beperken en hiervoor proberen bescherming te zoeken. Vraag uw Engelen of Hogere Zelf (of Bron) om de verbinding met die persoon (of personen) door te knippen en voor genezing, balans en kracht te vragen. Leer om vroeg de tekens te herkennen en duidelijk uit de weg te blijven van deze personen!Een deel van ons werk als empathisch mens is het verhogen van de energie en vibratie snelheid van onze omgeving en anderen. Dit kan worden bereikt door middel van het gebed, het verzenden van genezing, liefde en licht, en door anderen te helpen op onze planeet.http://zielzoektocht.com/wat-is-het-om-empatisch-te-zijn/

Veel mensen zeggen empatisch te zijn zonder echt te weten wat het letterlijk en figuurlijk betekent. Empathie is een intens inlevingsvermogen bij anderen alsof deze van jezelf is zonder iets van jezelf weg te geven. Men kan zich verplaatsen in de ander, een van de meest belangrijke sociaal menselijke vaardigheden.  Tussen meeleven en inleven/voelen is een groot verschil. Meeleven is niet in het gevoel of situatie van de ander te kunnen staan terwijl empathie dat het wel zo is.

Advertenties

3 gedachtes over “Wat is het om ‘Empatisch’ te zijn?

  1. Empathie stimuleren bij kinderen.
    door Isabelle Hofstra

    In Japan is Meester Kanamori beroemd geworden en heeft een prijs gekregen voor de manier waarop hij omgaat met zijn klas, groep 6. Kanamori leert zijn kinderen van het leven te genieten. Naast het waarderen van het leven in al zijn facetten leert hij kinderen empathie te hebben voor zichzelf en anderen. Op indringende wijze laat hij ze schrijven in hun zg. ‘notebookletters’ over hun gevoelens. Vervolgens delen ze deze emoties met de anderen in de klas. Dat verbindt de kinderen aan elkaar.

    Een Japanse levensles

    Je verwacht het niet echt in Japan dat bekend staat om zijn gedisciplineerdheid en één richtings verkeer in het onderwijs: een klas met leerlingen die vrij bewegen en gestimuleerd worden om zichzelf te laten zien. Meester Konamori stimuleert dat juist. Als hij zijn klas binnenkomt na een zomer vakantie vraagt hij wat het doel is van het leven. De kinderen roepen:’ Happy!’ Dat is wat Konamori ze wil leren: gelukkig te zijn. Dat geluk en cognitie twee verschillende dingen zijn is voor hem duidelijk. Geluk ontstaat als kinderen zichzelf leren kennen en zich leren te verplaatsten in anderen. Hij maakt van zijn klas een leefgemeenschap waar gehuild en gelachen mag worden, waar kinderen nadenken over wat belangrijk is in het leven met zichzelf en anderen. Elke dag schrijven drie kinderen in hun ‘notebook’ over wat ze ervaren en voelen. Over het leven zelf.

    Schrijven over je leven

    Japanse levenslessenRenn, één van zijn leerlingen, leest voor over de dood van zijn oma. De klas luistert ademloos toe. Konamori bedankt hem en laat de andere kinderen reageren die ook met de dood te maken hebben gehad. Het maakt veel los. Een meisje staat op en vertelt dat ze als sinds haar derde jaar weet wat dood zijn betekent. Haar vader stierf en met dat ze Renn hoorde vertellen voelde ze haar oude verdriet. Je ziet dat andere leerlingen met haar te doen hebben en haar verdriet begrijpen. Als ze begint te huilen tijdens haar verhaal gaat Konamori achter haar zitten en als ze is uitverteld houdt hij haar even vast om haar te steunen. Hij vraagt de klas te gaan staan en zo eerbied te tonen voor het feit dat eindelijk na jaren het verdriet binnen gehouden te hebben, ze erover durft te vertellen. Later neemt ze het schilderij mee dat haar vader had gemaakt; zijn laatste werk. Ze is trots als ze erover vertelt. Ze lacht en zo brengt ze haar vader weer tot leven. Op een dag moet Konamori de klas vertellen dat de vader van één van de leerlingen die nacht is overleden. Samen bedenken ze een plan om hun klasgenoot en vriend op te vrolijken. Als hij weer op school komt bieden ze hem brieven aan die ze gemaakt hebben. Warme woorden die blijk geven van echt begrip. Aan het einde van het schooljaar bedenken twee vrienden een plan om de vader van deze jongen te laten weten dat het goed gaat met zijn zoon. Ze schrijven Japanse tekens in het zand. Zo kan zijn vader van boven lezen dat het goed met hem gaat.

    Kijken naar jezelf

    Konamori vraagt de klas te schrijven over pesten, omdat hij begrepen heeft dat sommige kinderen doelwit zijn geworden van pesterijen. Hij laat hen de vraag beantwoorden: waarom behandel je je vriend met minachting? Iedereen gaat aan de slag. Nadat de kinderen hun bevindingen hebben voorgelezen wordt de meester boos. ‘Jullie verschuilen je achter mooie woorden’ zegt hij. Het blijkt dat iedereen schrijft over de ander, niemand schrijft over zijn eigen aandeel. Hij vraagt ze opnieuw te schrijven en daarna kan Konamori bespreken wat het aandeel van een ieder is. Dan blijkt ook dat sommigen pesten die het zelf aan den lijve ondervonden hebben.

    Opkomen voor elkaar

    De klas wordt verdeeld in groepjes en ze krijgen de opdracht een vlot te bouwen. Als het klaar is mogen ze het gaan uitproberen buiten in het zwembad. Er wordt hard gewerkt. Echter, als het zover is berispt Konamori één jongen zodanig dat hij niet mee mag doen met het experiment. De klas komt in opstand. Het begint met één jongen die bespreekbaar tracht te maken met zijn meester dat hij het niet eerlijk vindt. Dan volgen er meer en uiteindelijk geeft de klas aan dat niemand meedoet als deze jongen zo gestraft wordt. Konamori is onder de indruk van de oprechtheid en de wijze waarop ze opkomen voor een klasgenoot. Hij kan niet anders dan groen licht geven en de straf laten vervallen. Het is het resultaat van twee jaren waarin hij de kinderen geleerd heeft empathie te hebben voor anderen.

    Inlevingsvermogen

    Inlevingsvermogen is iets dat gestimuleerd moet worden. Van nature zijn kinderen op zichzelf gericht. Daar is niets mis mee, maar door kinderen zichzelf te leren kennen en vervolgens de stap naar de ander te laten nemen, ontstaat begrip en saamhorigheid. Zo kweek je verbondenheid. Zo krijgt het leven meer glans. Konamori is in staat dit te bewerkstelligen. Een prijs waard!

    Bron: Nieuwetijdskind.com

  2. Blijf nu vooral bij jezelf- door Irma Schiffers

    Voor empathische mensen is het vaak moeilijk om te neiging te onderdrukken er altijd voor anderen te willen zijn, te willen zorgen. Dat zit als het ware ingebakken omdat we, als een ander zich goed voelt, onszelf ook goed voelen. Het komt juist door die empathie, het invoelen van de ander, maar we trappen dan tegelijkertijd wel in de grootste valkuil ooit! En die valkuil hebben we allemaal weleens van binnen gezien.

    Wat er namelijk gebeurt is dat je de grens tussen jou en de ander niet zo goed meer voelt. We werken namelijk altijd met energie en het is soms moeilijk te onderscheiden of het van jou is of van een ander. Zeker nu we met steeds ‘hogere’ energieën te maken hebben; ons lichaam, maar ook de geest moet daar aan wennen. We moeten het leren ‘assimileren’ . Het is dus nu heel belangrijk om voldoende rust te nemen, jezelf niet te overlopen met een drukke agenda, maar gewoon zoveel mogelijk in het ‘nu’ te blijven om te voelen waar jij behoefte aan hebt. Is het rust, of meditatieve momenten (een lekkere douche kan ontzettend helend en verhelderend zijn) of wil je gewoon even alleen zijn? Doen! Want het is heel belangrijk dat we ons opmaken voor de actieve reis van veranderingen die we gaan meemaken in de komende periode. Om te blijven staan in het oog van de storm, die weleens van anderen afkomstig kan zijn. Onze zeilen gestreken, klaar voor de nieuwe koers.

    We willen zo graag dat de ander het naar de zin heeft. We willen niet kwetsen dus we zeggen soms maar niets, maar nog vaker gebeurt het dat we een helpende hand willen uitsteken terwijl daar (nog) niet om gevraagd wordt. Vaak hoor ik: ‘ik wil zo graag dat hij of zij dat inziet, want het gaat niet goed op deze manier’. We vergeten dan even dat de ander net zo op z’n gat mag vallen en weer leren opstaan als dat we dat zelf hebben kunnen doen. Want vallen betekent leren, en weer opstaan betekent nieuwe inzichten hebben dat je gewoon door kunt gaan op een andere wijze. Wie zijn wij om een ander te behoeden voor zijn zelfgekozen ‘val’? Beter kunnen we ons volledig concentreren op onze eigen uitdagingen. Die moeten we onszelf en dus ook anderen gunnen om verder te komen in het leven. En vaak komt het voort uit onze eigen dieperliggende behoefte om die ander bij ons te houden of te krijgen. En dat kun je niet forceren.

    Velen van jullie zullen het verhaal van de rups en de vlinder kennen, maar voor diegenen die niet weten wat ik bedoel zal ik dit nog even schetsen: je loopt in het bos en ziet een cocon aan de boom hangen. De cocon beweegt want de rups wil zich eruit worstelen, wil vlinder worden (transformatie). Een dag later kom je weer langs diezelfde boom en je ziet dat de cocon nog steeds beweegt, maar niet verder open is gegaan. Na een wandeling van een paar uur zie je hetzelfde beeld. Je vindt het zo sneu dat je besluit om de cocon wat open te breken. En ja hoor, daar zit het worstelende wezentje, moe van de strijd in de cocon. Je gevoel neemt de leiding en je breekt de hele cocon open. De vlinder kan eruit en spreidt zijn vleugels. Maar plotseling ligt ie op de grond. Je probeert ‘m nog op te pakken, maar de vlinder kan alleen maar lopen. Zijn vleugels zijn niet gereed, want door de worsteling had de transformatie en vervolmaking plaats moeten vinden.

    Jij hebt nu bereikt wat goed voelde voor jou. Maar wat moet je met een vlinder die nooit zelfstandig zal kunnen vliegen? Die ingreep was goed bedoeld maar brengt eigenlijk alleen maar ongeluk. Dit is een mooie metafoor!

    Zo moeten we ook met al onze empathie nu naar de medemens kijken, die worstelt om zijn eigen pad te gaan uitstippelen. En ook al duurt het voor jouw gevoel te lang, of is het niet de juiste weg, wij kunnen nooit weten wat die worsteling de ander gaat opleveren. Bovendien is alle energie gericht op de ander en wat je aan een ander geeft, kun je zelf niet meer benutten. En wij hebben nu alle zeilen nodig om deze bij te zetten voor het creëren van onze eigen toekomst. En voor deze ‘valkuil’ zullen we in deze fase extra moeten waken, want het wordt dus ook de valkuil van de ander als die niet op eigen kracht verder kan. We moeten allemaal naar onze nieuwe bestemming. In het oog van de storm, drijvend op de wind op onze eigen (ver-)volmaakte vleugels!

    Irma Schiffers© Irma Schiffers

    irma schiffers’website

    Bron: Nieuwetijdskind.com

  3. Hoe onze empathie voor anderen problemen kan veroorzaken voor ons zelf.

    Inlevingsvermogen
    Heb je ooit het gevoel dat hoe meer je iemand probeert te helpen met zijn problemen, hoe slechter je je voelt? Voelt het alsof hoe meer je geeft, hoe meer sommige mensen misbruik proberen te maken van jouw goedheid? Voelt het alsof dit zorgen er toe leidt dat je nog harder je best doet terwijl jij je meer en meer leeggezogen en niet gewaardeerd voelt? Het is niet ongewoon dat hoog sensitieve mensen meer geven dan ze ontvangen. Maar het leren creëren van een rustigere omgeving begint bij onszelf, niet bij andere mensen. Hoezeer we ook gedreven worden om te helpen, een beetje afstand nemen kan veel opleveren.
    Hoogsensitieve mensen zijn van nature empathisch. Wij begrijpen niet alleen hoe andere mensen zich voelen, maar voelen die emoties ook. Soms kan het moeilijk zijn om te onderscheid te maken tussen jouw gevoelens en die van iemand anders. We hebben ook een ​​natuurlijke drive om anderen te helpen en een oprechte compassie voor het welzijn van andere mensen. Hoewel dit bewonderenswaardige eigenschappen zijn, het effect van al deze emotie is vaak uitputting, verwarring en soms depressie. In onze pogingen om een rustigere omgeving om ons heen te creëren, focussen we ons juist vaak meer op de gevoelens en behoeften van de ander in plaats van de onze, een veel voorkomende neiging bij hoogsensitieve personen (HSP) die gemakkelijk uit de hand kan lopen.

    Een van de sterke punten van HSP-ers is onze intuïtie. We voelen instinctief en met onze onderbuikgevoelens mensen aan en hoe bepaalde dingen werken. Vaak wordt dat verward met paranormaal begaafden, maar we pikken gewoonweg een hoop informatie op uit onze omgeving en zijn in staat om deze informatie te verbinden waardoor het meer begrip oplevert. Ons begrip over emoties is een andere kracht. We kunnen ons enorm inleven en meevoelen met de gevoelens van anderen. Inlevingsvermogen-loesje

    Een valkuil voor HSP-ers is omgaan met de buitenwereld. Over het algemeen houden wij ons liever bezig met onze eigen gedachten en gevoelens, onze creativiteit en de wereld van onze verbeelding en mogelijkheden. Met de concrete, praktische wereld van de realiteit kunnen we iets moeilijker omgaan, deels omdat het zo overweldigend kan zijn.
    HSP-ers die zich gestrest voelen proberen soms om de chaos van hun externe wereld te kalmeren. Het is immers logisch dat als je constant de energie van mensen en situaties om je heen overneemt, zoals de eisen van je baas, de boosheid van je partner en de driftbuien van je kind, je een manier wil vinden om dat uit te schakelen, zodat je je beter voelt. Maar proberen om je externe wereld onder controle te krijgen, inclusief mensen, dingen, feiten en details, is een slecht idee voor gevoelige mensen, want de focus is dan gericht op anderen in plaats van op jezelf, terwijl dat het enige is wat je echt kunt sturen. Het betekent ook dat je werkt met je zwakste eigenschappen in plaats van met je kracht. Ook al ben je door jouw natuurlijke empathie en mededogen geneigd anderen te helpen en wil je je chaotische omgeving onder controle krijgen, je zal juist meer rust en kracht krijgen wanneer je je op jezelf focust.

    Dit kan als volgt:
    •• Terugtrekken. Hoogsensitieve personen hebben rust en eenzaamheid nodig om op te kunnen laden.
    •• Reflectie. De meeste HSP-ers begrijpen vaak meer als ze het grote geheel zien. Dus neem wat afstand van de situatie en probeer in te zien waarom je gestrest bent in plaats van te veel over details te piekeren.
    •• Focus. In plaats van te proberen andermans problemen op te lossen, deze aan hen zelf overlaten en gebruik de energie om voor jezelf te zorgen.
    •• Overgave. Probeer niet meer om de chaos om je heen onder controle te krijgen. Laat het los.
    •• Creatie. Probeer de stress te verminderen door te doen wat je het beste kunt, gebruik je intuïtieve, emotionele, creatieve geest om iets moois te ontwikkelen. Creëer de rust die je nodig hebt door de tijd, ruimte en stilte te nemen die je nodig hebt om op te bloeien.

    Het beheersen van de wereld waarin we leven lijkt vaak de beste manier om een ​​gevoel van orde in onze levens te krijgen, vooral wanneer we gestrest zijn.

    Maar stress kan ook een gevoel van paniek en wanhoop veroorzaken waardoor wij nog harder gaan proberen om de wereld om ons heen te beheersen, en hierdoor raken we uitgeput en in paniek. Erken je empathische aard, maar houd ook een beetje zorg over voor jezelf. Soms is niets doen en gewoon ademhalen het meest rustgevende wat je kunt doen bij stress.

    Dit artikel mag vrij worden verspreid op voorwaarde dat het in zijn geheel en met “gelinkte” bronvermelding (www.nieuwetijdskind.com) overgenomen wordt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s