Gedicht: Dag..


Komt er ooit een dag
Dat ik geen dag
meer hoef te zeggen?

Komt er ooit een dag
Dat ik bij de nieuwe dag
Eerst jouw warmte voel?

Komt er ooit een dag
Dat ik dag
zeg tegen mijn tranen?

Ooit komt de dag
Dan zeggen we dág
Dan zijn we vrij..

Gerelateerde afbeelding

Advertenties

Gedicht: Gevoelens


Woeste golven..
Teisteren mijn kust
Nemen mijn emoties mee
Tot het gevoel sust

Het is verzuipen
of zwemmen
Innerlijke kracht
laat zich niet kennen

Als een rots in de branding…
Tot in de diepste zee
Maar de zee heel oud en wijs
Geeft haar geheim niet prijs

Afbeeldingsresultaat voor plaatje bewegende zee

Voorbij de angst..


Voorbij de angsten

Voorbij de angsten, voorbij de trauma’s die mijn ziel heeft opgeslagen in mijn cellen

Voorbij het aardse, voorbij het zichtbare daar wil ik jou ont-moeten

In een zelf geschapen wereld waar Liefde leeft in alle creaties
Waar je liefde ontdekt in zelfs de grondtonen van Moeder Aarde

Daar waar dromen realiteit zijn en geen hersenspinsels
Waar elfjes hand in hand gaan met de dictators van deze aarde

Waar de dag de maan draagt en de zon ineens tranen kan huilen

Waar een mens vliegt op de vleugels van zijn Essentie.
Niet meer omlaag kijken, niet denken dat het onmogelijk is.
Ik geloof, ik geloof in alles wat het visuele kan ontstijgen
Ik geloof in parels die groeien aan de bomen der wijsheid
Ik geloof in schitteringen op een duistere herfstdag
Ik geloof en geloof, ik geloof in jou en mij.
Ik zie ons dansen op de tonen van de wind, op muziek die je slechts kan voelen
Ik zie ons zweven met de voeten stevig aan de grond, niet gehinderd door niet-kunnen

Als dromen contact maken met de aardse realiteit, gaan alle poorten tot het oneindige open

We hoeven geen dromen na te jagen, want de realiteit zit al in onszelf: we zijn al waar we moeten wezen

Geloof jij nog in de liefde die de antwoorden geeft op vragen waarvan je niet wist dat je ze had

Geloof jij nog in een onbegrensd terrein waar niets er meer toe doet dan alleen “Zijn”

Alles bestaat en ook niets is aanwezig, niets draagt meer de zwaarte van de waan van alledag

Als wij daar kunnen zijn, dan is niets meer nodig
Als wij daar zijn, dan is alles aanwezig

In het niets, in het oneindige,
In de absolute stilte van de Essentie die is….
Ik draag je mee in mijn Hart, waar ik ook ga.

** Catharina van Hien

foto van Mareiki.

Een heel mooi gedicht die ik toch graag even wil delen..

Gedicht: Hoop


Hoop doet leven..
De vlam van levende hoop
Dat vertrouwen en kracht geeft
Zonder valse hoop

Het Lichtpuntje van de hoop
Blijf hopen in het goede
Zodat de warmte van de vlam
Nooit verloren zal gaan

Marianne

engelkaars

Deze krachtige kaars van hoop brand ik wederom mee voor de baby die strijdt om zijn leven.

Gedicht: Diepe Vrede


Diepe Vrede van Glanzende Golven voor jou…

Diepe Vrede van  Heldere Licht voor jou.

Diepe Vrede van de Warme Zon voor jou

Diepe Vrede van Stille Aarde voor jou.

Diepe Vrede van Stralende Sterren voor jou.

Diepe Vrede van je innerlijke Vrede voor jou.

Diepe Vrede…