Mooie wijsheid


frustreerd

Advertentie

Gedicht: de wereld


De wereld , is enkel een verhaal,
in de menselijke geest

Waarheid vind je in geen wereld ,
in geen enkel verhaal

Maak onderscheid

tussen het eindige
het oneindige ,

het Tijdelijke
en het Eeuwige’

Volg niet, Dwaal niet
Zoek, vind enkel het Hart

In het absolute Zelf’..

Verhaal: levensvreugde


 

Levensvreugde

Een oosters verhaal vertelt van een jongeman die hartstochtelijk op zoek was naar levensvreugde. In zijn jeugdig enthousiasme dacht hij dat te vinden in plezier maken en feest vieren, maar hij voelde zich slechts leeg en hol.

Toen bedacht hij dat hij het heel anders moest doen: hij trok zich terug in de eenzaamheid om in bezinning en zelfdiscipline aan het aardse te ontstijgen. Hoezeer hij het ook probeerde: hij vond geen levensvreugde.

Toen trok hij naar de stad om onder de mensen te zijn en zijn leven dienstbaar te maken aan de mensen. En van de vroege morgen tot de late avond was hij in de weer. Het gaf hem weliswaar een tevreden gevoel, maar levensvreugde vond hij niet.

Weer ging hij op tocht en als bedelmonnik trok hij van plek naar plek, op zoek naar geluk, naar levensvreugde. Op een dag ontmoette hij aan de oever van een rivier een oude veerman, die heel zijn leven niets anders gedaan had dan wachten op mensen die de rivier wilden oversteken. De tevredenheid en blijmoedigheid die deze man uitstraalde, bracht de man ertoe hem te vragen: Wat moet ik doen om levensvreugde te vinden?

En de veerman antwoordde: Je bent alsmaar druk doende geweest met zoeken en daarom heb je het niet gevonden. Je hebt alsmaar gedacht: wat moet ik doen om het te vinden
en daarom kon het jou niet vinden. Je zult je levensvreugde pas vinden als je kunt wachten aan de oever van de stilte, als je kunt luisteren naar het stille gekabbel van het water,
als je kunt wacht op mensen die je een kleine dienst vragen. Dan kan de levensvreugde jou vinden.

levensvreugde

Als je bent opgegroeid zonder moederliefde


 

Als je bent opgegroeid zonder moederliefde

Iemand die zonder de liefde van een moeder is opgegroeid zoekt later al snel een partner die de littekens, schade en lege plekken kan helen. Misschien niet zo bewust ben je op zoek naar iemand die als een soort moeder je gevoel van leegte kan opvullen, iemand die je in je armen neemt als je verdrietig bent, iemand die echt om je geeft en waar je altijd bij terecht kunt als er iets is.

Maar juist daardoor kun je vaak teleurgesteld raken. Je voelt je vaak erg snel afgewezen en daardoor ook extra gekwetst, want er is een deel in jou, diep van binnen, wat zich nooit geliefd heeft geweten. Een deel wat logischerwijs niet echt tot wasdom heeft kunnen komen, en wat daardoor ook nooit echt volwassen heeft kunnen worden.

Hoe kun je als volwassene toch zover komen dat je je innerlijk stabiel voelt zonder steeds buiten jezelf te zoeken? Dat is niet makkelijk, maar het kan wel. Met veel vallen en opstaan. Uiteindelijk moet je dat gevoel van gemis en onbestemde spijt gewoon loslaten. Accepteren dat het is zoals het is, en vooral jezelf accepteren zoals je bent. Het is vaak niet makkelijk en het kan best jaren duren, maar het is mogelijk!

Geloof in jezelf, je mag er zijn, dat je leeft is daarvoor al reden genoeg! Ook jij kunt net als anderen een positief leven opbouwen. Heb mededogen voor jezelf, er is een stukje waar niemand je bij heeft geholpen, het is logisch dat dat kwetsbaar is. Laat jezelf zien zoals je bent en blijf contacten aangaan, echt, iedereen wordt weleens gekwetst. Door, door te gaan en jezelf steeds een nieuwe kans te geven ga je groeien en word je ook minder afhankelijk van je omgeving, omdat je leert dat je sterk genoeg bent en ook jezelf kunt redden. Het gemis van moederliefde zal altijd wel blijven, maar het is dan niet meer zo bepalend in je leven.

catharinaweb

 

Zelf ook geen moederliefde gekend en ken daarom het verschil niet om wel moederliefde te kennen. Als kind al vroeg zelfstandig en afhankelijk van mezelf en daardoor een sterk mens. Toch deze liefde altijd gemist, mezelf altijd afgevraagd of ik geen liefde verdiende, tot het besef kwam dat wanneer mensen geen liefde kunnen voelen, het ook niet kunnen geven. Ondanks nooit deze liefde gekregen, is deze liefde wel in mijn hart voor mijn kinderen.  Wel is er een soortgelijke moederliefde in mijn leven van een fantastische vrouw, dus ergens mag ik het ook ontvangen en voelen.

Herkenbaar is ook de teleurstelling, het gevoel afgewezen te worden en gekwetst, het gevoel dat je niet waard bent om liefde te mogen ontvangen. Ook bij mij heeft dat schade opgebracht die verwerkt moest worden met therapie en met momenten nog voelbaar is zodat er weer een stuk verwerkt moet worden zoals momenteel ook het geval is.