Narcisme-de-wortel-van-agressie-bij-kinderen


Zelden zul je een ouder horen toegeven dat zijn kind verbaal of lichamelijk agressief is. Het is een taboe-onderwerp, een glimp van het geweld dat verborgen gehouden wordt door uitdrukking als: “Je moet de vuile was niet buiten hangen”. Een uitdrukking die gewoonlijk bijdraagt aan het geweld, gebrek aan zelfvertrouwen en toename van narcisme bij kinderen; en ook een gebrek aan leerzame bronnen bij ouders.

Maar het onderzoek dat hiernaar gedaan is laat een schokkende realiteit zien. De conclusies zijn duidelijk: geweld van kinderen naar hun ouders komt steeds vaker voor en wordt steeds intenser en gebeurt ook vroeger. Waar komt deze toename van geweld tegen ouders vandaan?

Het zaad van geweld wordt thuis geplant

Onderzoekers leggen uit dat veel adolescenten die agressief zijn tegen hun ouders slachtoffers zijn geweest van geweld door hun ouders toen ze jonger waren. Het lijkt erop dat blootstelling aan geweld binnen het gezin een van de beslissende elementen is die dit soort gedrag valideren als goede opvoedingsmethode.

Boze Jongen

In andere situaties is een gebrek aan positieve emotionele communicatie tussen ouders en kinderen en/of een gebrek aan quality time met de kinderen de aanleiding tot een gewelddadige houding. Een toegeeflijke houding door ouders die geen grenzen stellen is een andere oorzaak van gewelddadige reacties van een kind.

De resultaten laten zien dat blootstelling aan geweld tijdens het eerste jaar van het onderzoek gepaard ging met agressie naar de ouders toe tijdens het derde jaar. Ook een afstandelijke relatie tussen ouders en kinderen tijdens het eerste jaar was gerelateerd aan narcistische houdingen van adolescenten tijdens het tweede jaar, net als agressie tegen de ouders.

Volgens de onderzoekers is het goed leren en opvoeden van kinderen de sleutel om narcisme en geweld te voorkomen. Als ouders hun kinderen niet goed opvoeden, waarbij ze verantwoordelijkheid en respect leren, is het voor hen makkelijk om aan te nemen dat de hele wereld om hen draait. Als ze alleen maar een voorbeeld hebben waarbij frustratie en imperfectie niet bestaan, moet de adolescent zo snel mogelijk weg uit die situatie.

Maar het gedrag van de ouders is niet de enige factor. Het karakter van het kind is een ander belangrijk onderdeel. Sommige kinderen zijn impulsiever en leren gewelddadig gedrag snel aan, omdat het een makkelijke manier is om je te verzetten tegen oppositie van je ouders of het leven in het algemeen.

Oncontroleerbare woede, een voorloper van een gewelddadige tiener

Narcistische tieners voelen zich vaak gefrustreerd en afgewezen. Als dit gebeurt, beginnen ze eerst te schreeuwen en te beledigen, samen met – voor, tijdens of erna – lichamelijke agressiviteit. De onderzoekers leggen uit dat als ouders het idee krijgen dat hun kind de normen en waarden die ze volgden niet meer toepast, ze snel een opvoedende, bekrachtigende en herstellende dialoog moeten aangaan die dit gedrag de kop indrukt.

Verdrietig Meisje

De onderzoekers leggen uit dat de leeftijd van 13 tot 15 kritiek is voor de oriëntering van het kind naar agressie, of dit nu gericht is op de ouders, andere mensen of voorwerpen. Ze willen ook benadrukken dat, hoewel er geen verschillen zijn in geslacht als het gaat om dit gedrag, het sterk toeneemt onder meisjes.

Als het agressieve gedrag is ontstaan, moet de behandeling erop gericht zijn om het narcisme te verminderen. Het team suggereert dat de oplossing erom gaat om anderen te respecteren en frustratie te accepteren en te tolereren, en te voorkomen dat het kind nog wordt blootgesteld aan geweld.

Bron: http://verkenjegeest.com/narcisme-de-wortel-van-agressie-bij-kinderen/

Advertenties

Boeddhistische tekst


Boeddhistische tekst:

“Laat een mens woede met liefde overwinnen,
Kwaad met goed:
Laat hem hebzucht met vrijgevigheid overwinnen,
en de leugen met de waarheid.”

Een fijne liefdevolle en inspirerende week allemaal!

Vergeet niet dat het vandaag Volle Supermaan is en heel dicht bij de Aarde staat
Laad je edelstenen en kristallen op..

Boeddha’s wijsheid


boeddha2

Boeddha werd gevraagd wat hij had opgestoken van het mediteren.
Zijn antwoord was “Niets! Maar laat me je vertellen wat ik kwijt ben geraakt:
woede, nervositeit, onzekerheid, sombere gevoelens, angst voor ouderdom en de dood.”

Woede aanval


Een woedeaanval. Hoe kan je dat voorkomen?

Op het moment dat je een woedeaanval hebt kun je eigenlijk niets doen dan deze te laten passeren. De aanval gaat namelijk geheel automatisch. Meestal denk je er niet bij na. Er ontploft gewoon iets. Je raakt dan alle controle kwijt.

Kortom een woedeaanval overkomt je. Het is een automatische reactie van je lichaam en reptielenbrein.

Het is allemaal vergelijkbaar alsof je bijna valt of bijna een ongeluk hebt. Op dat moment reageert je systeem ook automatisch en is er geen tijd om na te denken. Pas achteraf wordt de verhalenmaker in je hoofd wakker.

Er is vaak maar iets pietluttigs nodig om de woedeaanval af te vuren.

Vaak geven we hetgeen de aanval opwekt de schuld. Meestal is de gebeurtenis echter slechts de druppel die de emmer doet overlopen. De woede is meestal niet in verhouding tot de daad.

De woedeaanval is vergelijkbaar met een fietsband die te hard is opgepompt. Het heeft maar een klein scherp steentje nodig om te klappen. Het steentje is niet het probleem. Wel het te hard oppompen van de fietsband.

Wat en wie pompt de fietsband op?

Niemand maar dan ook niemand kan jou een slecht gevoel geven. Nergens op de wereld is een slecht gevoel te koop. Er is geen ruilhandel in gevoelens mogelijk. Een slecht gevoel wordt veroorzaakt door gedachten en omgekeerd.

Als iemand je een stommerd vindt, dan hoef je hem niet te geloven. Als iemand je slecht vindt geld hetzelfde. Wanneer je echter de woorden laat binnenkomen raken deze jouw gevoel. Jouw gevoel wordt dan wakker. Vervolgens wijs jij jezelf af. Je had dit anders moeten doen. Stom van me, slecht van me etc..

Elke afwijzing zorgt ervoor dat de fietsband weer een beetje wordt opgepompt. Niet wat de ander zegt of doet, maar hetgeen jij er van maakt. Jij had beter, sterker, assertiever, perfecter moeten zijn. Jij had er wat van moeten zeggen, je bent lomp geweest, je hebt het fout gedaan etc. etc. Door dit alles te benoemen wijs je jezelf af en komt er meer lucht in de fietsband.

Zodra je de ander de schuld geeft van jouw woede, geef je de verantwoording van jouw gevoel uit handen. Hiermee maak je jezelf klein. Dat kleinmaken resulteert in een afwijzing. Wederom pomp je meteen de fietsband op.

Een van de grootste afwijzingen ontstaat meestal direct na de woedeaanval. Je vindt dat je het niet zo ver had moeten laten komen. Je schaamt je er voor of voelt je schuldig. Je baalt ervan dat je jezelf kwijt was geraakt. Het zijn wederom allemaal afwijzingen. De druk is net van de ketel en je gooit meteen weer nieuwe brandstof op het vuur.

De cirkel is eenvoudig. Afwijzen, afwijzen….. afwijzen en dan BAM een woedeaanval gevolgd door nieuwe afwijzingen…

De grootste afwijzing hebben echter maar weinig mensen in de gaten. Je wijst namelijk jouw gevoelens af. je mag niet boos zijn. Je mag niet verdrietig zijn. Je mag je niet slecht voelen. Het is deze manier van afwijzen dat de fietsband het snelst doet oppompen en vervolgens ontploffen.

Omdat je jezelf niet slecht mag voelen doe je er alles aan om de gevoelens onder controle te houden.

Controle, controle en controle. Alle touwtjes in handen. Er hoeft er maar een los te schieten en er klapt iets. Tja en dan weer balen dat je hem niet hebt kunnen vasthouden.

Stop dus met jezelf af te wijzen. Wijs je woedeaanval niet af. Wijs ook niet je gevoelens af. Laat ze er zijn. Verwonder wat ze je te vertellen hebben. Wijs gewoon niets meer af.

Wijs ook niet je onwetendheid af. In dat geval ga je je dom voelen. En domme mensen leren niets (nieuws).

Aanvaarden, verwondering, nieuwsgierigheid en liefde is het enige wat nodig is en echt helpt.

Bron: Martin de Werker

Maak je los van woede. De 1e stap!


 

Dit artikel is eigenlijk geplaatst onder de titel ”HSP en maak je los van woede”

Gezien iedereen de emotie woede of boosheid kent, plaats ik het neutraal.

 

In de blog ‘HSP: ben ik boos? Dan mag dat’ wordt uiteengezet dat we boos mogen zijn en dat de woede ons iets heeft te vertellen. Maar vaak groeien we juist op met de overtuiging dat we niet boos mogen zijn. Het boos zijn op iemand moeten we verbergen, wegmoffelen en mogen we zeker niet aan onze kinderen laten zien. Zo groeien we op met het idee dat de emotie woede er niet mag zijn. Dit staat in wezen gelijk aan dat jij er niet mag zijn als persoon, identiteit, als mens op twee benen en zijn eigen gedachten. Wij weten dat we er mogen zijn. Een eerste stap naar het voelen dat we er mogen zijn, ligt besloten in bewustwording. Om op een bewuste manier onze emoties te voelen.

Als we niet bewust zijn, kan de emotie woede zijn eigen leven gaan leiden zonder dat je in de gaten hebt dat deze emotie aanwezig is in jouw systeem. In jouw geest en lichaam. Heel vervelend. In dit geval heeft het lichaam namelijk veel te verduren. Het lichaam slaat alles op. Zolang deze verwoestende emotie zijn werk kan blijven doen, zit jij met onverklaarbare lichamelijke pijnen.

Aan de oppervlakte kan het zijn dat woede zich wel laat zien. Woede in verschillende gradaties zoals irritatie en frustratie om een collega die zich wil begeven op jouw territorium, een manager die je belaadt met teveel werkzaamheden of de afwas die je partner voor de zoveelste keer laat staan. Een gedachte die slechts te gast is in je geest kun je makkelijk loslaten. Dit wordt een stuk moeilijker als je de identiteit van de gast aanneemt. Wie moet je dan vragen om te vertrekken? (Rebel Boeddha) 

En dit is wat we massaal doen. We identificeren ons met de gedachten aangaande de irritaties, frustraties en boosheid. ‘Ja, echt, die manager is zo’n achterbakse lul, in plaats van het zelf op te knappen, zit hij lekker op zijn luie reet en verzuip ik in het werk. In zijn werk!’ Terwijl deze gedachte je leven negatief kleurt en blijft vergiftigen, woedt de daadwerkelijke woede in je systeem. Het kan namelijk ook zijn dat je nooit hebt geleerd ‘nee’ te zeggen. Dat je niet weet en het al helemaal niet voelt hoe je voor jezelf kunt opkomen. Je moeder rende en vloog ook altijd in het rond om je vader te dienen.

De mensen die je leegzuigen, die je willen gebruiken en absoluut niet het beste met je voor hebben, blijf je tegenkomen. Je blijft hen tegenkomen, totdat je zelf de knop weet om te draaien. Totdat je beseft dat je een groot deel zelf in de hand hebt. Natuurlijk heb je te maken met omgevingsfactoren. Maar als je al zo vaak van omgeving bent veranderd, gaat er toch iets wringen. Wat doe of denk ik dat ervoor zorgt dat het blijft plaatsvinden? ‘Mijn moeder is altijd heel negatief. Ze zuigt me leeg. Daarna ben ik totaal van de kaart.’ Ja, zelfs in familierelaties is het mogelijk om de balans te herstellen. Het is een lange weg, maar als jij er genoeg van hebt, hoor je wellicht op een dag dat ze een positief bericht met je deelt.

De vraag nu is: wanneer hebben we er genoeg van? Soms lijkt het wel een verslaving! Het boos  en geïrriteerd zijn. Zonder kan je niet meer. Het geeft ook wel een kick als je je irritatie om weet te draaien naar een positief humeur met de 11 tips van bijvoorbeeld een artikel met de titel ‘Bekijk het leven van de zonnige kant: 11 tips!’ Dit is slechts een klein voorbeeld ten opzichte van enorme torens van boeken in de categorie populaire psychologie boordevol probleemoplossende strategieën.

Pas bij chronische pijntjes zoals vergeetachtigheid, concentratieproblemen of hoofdpijn, rugpijn, nekpijn enzovoorts, trekken we aan de bel. Vaak weet je wel wat je dwars zit, maar de ratio krijgt de overhand. Het probleem wordt uit de wereld geholpen door jouw beredenaties of die van anderen. Bij negeren van het daadwerkelijke probleem volgt als vanzelf de inzinking; overspannenheid, gebroken been, burnout en ga zo maar door. Hier begint het proces dan uiteindelijk! Laten we deze fase eens een keer overslaan en bewuster worden van de emoties die aan het woeden zijn.

Eerder beschouwden we onze emoties als iets negatiefs, als iets dat overwonnen moet worden. We vonden dat we moesten afkoelen en tot rust moesten komen. Nu zien we dat de energie van onze emoties onze intelligentie aanwakkert en ons aanmoedigt om wakker te worden. Inmiddels hebben we de manier waarop onze emoties ons helpen om helder te zien meer leren waarderen. We beginnen nu te begrijpen wat zij ons al die tijd al hebben willen vertellen. We hebben naar onze geest geluisterd, hem laten praten om deze vreemdeling beter te leren kennen en nu zijn we op een ander niveau van gesprek aanbeland. Nu horen we niet alleen maar wat onze vriend zegt, we voelen ook de emotionele warmte of kilte van de woorden. De uitwisseling is intiemer en hartelijker geworden omdat er een hechte verbinding en een oprecht vertrouwen zijn gegroeid. Woede is meer dan gewoon boos zijn om het een of ander. Hartstocht is meer dan het verlangen naar iets. Dit zijn niet zomaar gewoontepatronen of gekwelde geestestoestanden. Hierin verborgen bevindt zich namelijk een drang naar helderheid en een diep verlangen naar waarachtige verbindingen en vrijheid. (Rebel Boeddha) 

 

Bron: lifecoachingdenhaag

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Het is gemakkelijker boos te worden of met woede te zitten dan naar de oorzaak te kijken. Meestal is het onbegrip en frustatie van jezelf dat het ego nog eens versterkt, omdat ego geen verdriet kent. Maar ook omdat er geen verbinding is met de innerlijke Bron, en zo doen we ons zelf alleen maar meer pijn.

Lees ook de reactie voor vervolg