Gedicht: Dag..


Komt er ooit een dag
Dat ik geen dag
meer hoef te zeggen?

Komt er ooit een dag
Dat ik bij de nieuwe dag
Eerst jouw warmte voel?

Komt er ooit een dag
Dat ik dag
zeg tegen mijn tranen?

Ooit komt de dag
Dan zeggen we dág
Dan zijn we vrij..

Gerelateerde afbeelding

Advertenties

Eigen pad


gedicht

Een mooi gedicht die voor mezelf ook van toepassing is, zo ook voor mijn blog die ‘anders’ is dan andere. Soms gaat men een ander pad volgen om later te beseffen dat het niet je pad dat bij je hoort. Ook dat kan een les zijn om bij jezelf te blijven en geen anderen te volgen die niet bij je passen..

Denk nooit..


 

traan

Voel je niet zwak als je je tranen laat lopen,op die manier ben je
eerlijk naar jezelf en je medemens.
Het is juist de kracht die je laat zien,door je gevoelens en emoties
te delen,,waardoor mensen je begrijpen.
We mogen steeds meer beseffen dat we niet steeds met een masker op hoeven te lopen,en ons niet vrolijker voor hoeven te doen dan we zijn.
Open en eerlijk zijn,dat getuigt respect hebben voor jezelf en hoe jij je voelt.
Voor ieder veel Liefde en kracht.

Bron: Praktijk de Lichtbron

 

Moge..


 

sjamaans

Wanneer ik het goed vertaald heb?

Moge de sterren je verdriet wegdragen
Moge de bloemen je hart met schoonheid vullen
Moge de hoop altijd je tranen wegvegen
En bovenal zwijgen je sterk moge maken

Gedicht: Helen..


Gevoelens….
Zijn als bloesems
Ze bloeien..
Zodat je kan groeien

Gevoelens kan je strelen
Daarmee je pijn te helen
Zodat tranen stromen
Recht uit de ziel gekomen

Kom uit je diepe dal
Waar het licht schijnen zal
Je zult weer stralen
Er kracht uit halen

Heel jezelf..
Zelfliefde is de helft
Er is niks te vrezen
In je diepste kern van je wezen..

Marianne

Verberg nooit je tranen.


Verberg nooit je tranen.
Tranen zijn de parels van de ziel.

Waarom vind jij het moeilijk om je tranen te laten stromen?

Wanneer je je tranen verbergt onthoud je hiermee jezelf en de wereld een prachtig cadeau. Je verstopt je pijn. Je onderdrukt je gevoel.

Onderdrukte gevoelens zijn voer voor het ego en veroorzaken beperkende patronen. Beide maken je ongelukkig . Maar niet alleen jezelf. Jouw ongelukkig zijn maakt ook de wereld meer ongelukkiger.

Laat los die tranen. Tranen dienen te rollen. Tranen is een ontlading. Het ijs smelt en tranen zijn het gevolg.

Schaam je nooit dat je verdrietig of ontroerd bent. Waarom zou je jezelf schamen? Heb je wel eens een baby zien schamen omdat het huilt? Heb je wel eens een kleuter zien schamen omdat het verdrietig is? Wat is er zo fout aan een traan zodat je je zelf schaamt?

Een emotie is nooit een zwakte maar juist een kracht. Ga maar eens na hoe krachtig je moet zijn om in het openbaar te huilen en je kwetsbaarheid te tonen.

Hoe kwetsbaarder je je opstelt hoe krachtiger je bent. Je moet wel krachtig en sterk zijn om tegen de wereld te zeggen: Ik toon je mijn hart, je mag me (proberen te) kwetsen. Op dergelijke momenten ben je gewoonweg zo sterk en hierdoor onkwetsbaar…..

Bedenk nooit wat anderen vinden van jou tranen. Dat is niet aan jou. Dat is hun beredenering. Die is toch altijd anders. Wees geen stuwmeer maar een stromende rivier die zijn eigen weg baant. Heb maling aan de mening van anderen. Laat los dat gevoel…

Heb je jezelf wel eens afgevraagd waarom andere mensen er zoveel moeite mee hebben als je verdrietig bent. Waarom je opvoeders er niet tegen konden als je huilde? Waarom ze je beoordeelde, bekritiseerde, uit lachte, het probeerde op te lossen of wegliepen? Was dat jouw schuld?

Jouw verdriet maakt soms bij anderen iets los. Dat is alleen maar mooi. Je geeft anderen een kans zodat ze ook naar hun verdriet kunnen kijken. En als ze dit niet doen laten ze een kans voorbij gaan. Dat is niet aan jou…

Als anderen niet bereid zijn om hun hart te openen naar jouw verdriet of naar hun eigen verdriet is dat hun probleem.

Net zoals een glimlach kunnen jouw tranen veel bij andere op een positieve manier in beweging zetten. Vergeet dat nooit!

Een emotie is een golf van onbegrip. Soms wordt je emotioneel omdat je het herkent bij anderen. Je herkent het dus ken je dat zelfde gevoel. Jouw gevoel is dan wakker geworden. Er is maar één manier om het bijbehorende gevoel te leren begrijpen. Dit doe je door het gevoel er volledig te laten zijn. Door de emotie te laten stromen. Laat die tranen dus maar gaan.

Pas als er tranen zijn kan je het gevoel observeren en waarnemen. Pas dan kan je jezelf afvragen wat er precies gebeurt. Waarom je verdrietig of ontroerd bent. Wellicht krijg je dan een ingeving.

Pas alt je emotioneel bent, ge gevoel uit, kunnen anderen jou ondersteunen met begrip en liefde. Wellicht begrijpt een ander het wel en kan jij het van hem of haar leren. Praat dus altijd over je gevoel…

Bekijk je tranen niet vanuit je hoofd (de criticus). Bekijk je verdriet vanuit je hart. Voel je geen slachtoffer en wees niet boos op de slachtoffer, maar observeer het gevoel van uit nieuwsgierigheid, liefde en een zacht hart.

Zie het verdriet als een kind. Neem het verdrietige kind in je waar. Onderzoek het met liefde en interesse. Heb compassie en mededogen voor dat kind. Troost dit kind.

Het is immers sneu voor jezelf dat je verdrietig bent en het allemaal niet begrijpt.

De wereld vraagt om een positieve verandering. De wereld vraagt om veel meer compassie. Hiervoor is het nodig dat de mensheid meer en meer naar zijn gevoel gaat. Door jouw tranen te laten stromen geef je het goede voorbeeld… Verbeter de wereld en begin bij jezelf…

Waarom vind jij het moeilijk om je tranen te laten stromen?

Bron: Martin de Werker

tranen

Gedicht: oversteken


overledene

Oversteken

Oh alsjeblieft voel je niet schuldig.
Het was gewoon mijn tijd om te gaan.
Ik zie dat je je nog steeds verdrietig voelt.
En je tranen stromen zomaar.

We komen allemaal naar de aarde voor ons leven.
En voor sommigen is het niet voor veel jaren.

Ik wil niet dat je blijft huilen.
Je huilt zo veel tranen.

Ik heb je niet echt verlaten.
Ook al lijkt het misschien zo.
Ik ben alleen naar mijn Hemelse huis gegaan.
En ik ben dichter bij dan je denkt.
Geloof, dat wanneer je mijn naam zegt, ik naast je sta.

Ik weet dat je er naar verlangt om mij te zien.
Maar er is niets wat ik kan doen.
Ik stuur je nog steeds boodschappen.
En ik hoop dat je begrijpt,
dat wanneer jouw tijd komt om over te steken,
ik daar zal zijn om je hand te pakken.

Onbekend