Nee, ik word geen donor!


Nee, ik word geen donor!

Een paar dagen geleden kwam er op Facebook een bericht voorbij met een foto van een prachtige brunette met een oogverblindende lach. De tekst luidde: ‘Ze wachtte 4 jaar tevergeefs op een donorhart. Nu is ze dood. Ben jij al donor?’ Wow. Ik voelde me meteen schuldig, alsof ik verantwoordelijk was voor haar dood, omdat ik haar mijn hart niet gegeven zou hebben als ik in de afgelopen 4 jaar gestorven was.

Nee, dat zou ik niet gedaan hebben. Zelfs niet op Valentijnsdag.

‘Maar wacht eens even’, dacht ik. ‘Dit klopt niet! Ik wil niet vanuit schuldgevoelens gedwongen worden om donor te worden. Ik heb goede redenen om het niet te doen en egoïsme is daar geen van.’

Er komt een nieuwe donorwet aan in Nederland

Terwijl je dit leest zijn ze bezig met het pushen van een nieuwe donorwet in Nederland. Voorheen was je geen donor, totdat je officieel aangaf dat wel te zijn. De nieuwe wet zegt dat je wel een donor bent, totdat je officieel aangeeft dat je het niet bent. Wel, laat me dat dan bij deze meteen officieel verklaren: Ik ben GEEN donor! Als ik onverhoopt mocht komen te overlijden, laat dan alsjeblieft de dokters dit artikel zien en help me om in vrede te sterven.

Zak met botten

Er zijn verschillende visies op wat we zijn en wat er gebeurt nadat we sterven. Sommige mensen geloven dat we niet meer zijn dan een lichaam en dat wanneer het lichaam sterft alles ophoudt. Ik kan me voorstellen dat het vanuit dat perspectief vrij logisch is om te geloven dat het een goed idee is om donor te zijn. De dode heeft immers geen behoefte meer aan het lichaam, dus waarom zou je dan niet een levende persoon nog een tijdje langer blij maken?

Tao buddha

De boeddhistische visie op wie we zijn

In het boeddhisme wordt de mens gezien als een ziel op een evolutionaire reis, die vele malen incarneert in verschillende lichamen en leert van elk leven en elke ervaring. Dit klopt helemaal, volgens mij. Ik ben meer dan een lichaam. Heb je ooit een dood lichaam gezien? Het ziet er totaal anders uit dan een levend lichaam, nietwaar? Het is duidelijk dat de ziel vertrokken is. Natuurlijk bestaat de ziel!

‘Ja’, zal de boeddhist zeggen. ‘En het proces van de ziel die het lichaam verlaat moet met de grootst mogelijke zorg gebeuren. De ziel moet de kans krijgen om de oversteek te maken zonder trauma of schade. Het lichaam moet tot 3 dagen na de dood niet aangeraakt of verplaatst worden. Familie en geliefden moeten zich rond het lichaam scharen, bidden en communiceren met de ziel om hem, haar, het te helpen te gaan. Een kalme, vredige, liefdevolle omgeving is cruciaal voor de ziel om het lichaam los te laten, om het proces te vertrouwen en niet in paniek te raken.

Hoe ziet donorschap er écht uit?

Okee. Dus ik sterf in het ziekenhuis, omgeven door mijn geliefden. Hoeveel tijd krijgen we voordat een team van specialisten met hun gereedschap en koelboxen binnenvalt om mijn organen uit mijn lichaam te snijden, mijn ogen eruit te halen, mijn huid af te stropen? Krijgen we 10 minuten om mijn dood te eren, terwijl de wachtende patiënt alvast klaargemaakt wordt voor de operatie?

Neem de tijd. Stel je voor hoe dit er werkelijk uit zou zien. Het is belangrijk, omdat het de werkelijkheid is van donorschap.

Zou je je hart aan een vreemde geven?

Ja, en nu we het er toch over hebben: ken ik die patiënt? Hebben we elkaar ontmoet, zo van: ‘Hallo, ik ga jouw leven redden, leuk je te ontmoeten.’ Nee, natuurlijk niet. Maar waarom niet? Waarom is er geen Tinder app voor donors? Nee. Plotseling word ik geacht de mensheid zo lief te hebben dat ik bereid ben mijn hart, longen of wat dan ook aan een vreemde te geven, terwijl ik tegelijkertijd geacht wordt van mijn dierbaren te verlangen dat ze dit prioriteren, boven hun behoefte om fatsoenlijk afscheid te nemen. Waarom? Toen ik nog leefde verwachtte niemand van me dat ik een Euro gaf aan een bedelaar. Het is zelfs tegen de wet om een vluchteling onderdak te bieden! Maar nu ik dood ben word ik ineens geacht me als een heilige te gedragen. Waarom? En wie is erbij gebaat?

transplantation costs

Wat zou je doen met 1.4 miljoen?

En nu we het er toch over hebben: hoeveel kost het eigenlijk? Hoe duur is bijvoorbeeld een harttransplantatie? Ik heb het gegoogeld. 1.4 miljoen dollar. Een niertransplantatie kost maar 400.000 dollar (in de VS). Even kijken. Een voorbeeld: Planting Peace, een globale nonprofit organisatie, is momenteel actief met het helpen van minstens 700.000 Rohingya, vluchtelingen uit Myanmar, om de winter te overleven, net aan de andere kant van de grens. De kinderen in de kampen sterven als vliegen, vooral door wormen. Ja, wormen. Het kost 10 cent om een kind voor 6 maanden te ontwormen. Inderdaad, met 10 cent wordt de voornaamste doodsoorzaak weggenomen. Do the math. Een harttransplantatie is 14 miljoen wormenkuren waard. 

We hebben het over geld hier. Wat zou jij doen? Zou je zeggen: ‘Geef hier dat hart’ of zou je zeggen: ‘Ga de Rohingya redden’? Now we’re talking. Wil je een held of heldin zijn? Neem het hart dan niet. Zelfs niet de nier. Wil je een nobele dokter zijn? Ga dan helpen waar het het meest nodig is, in godsnaam!

rohyngia

Waarom worden we überhaupt ziek?

Een ander punt: Hoe ver zou 1.4 miljoen dollar reiken om onderzoek te financieren naar waarom hart- en vaatziekten tegenwoordig doodsoorzaak nr. 1 zijn? En hoe ver zou 1.4 miljoen reiken om preventieve programma’s op te zetten waar mensen leren hoe een gelukkig, gezond leven te leiden? Zijn wij een maatschappij die er werkelijk ALLES aan doet een samenleving te creëren van gezonde, tevreden mensen? Nee. Dat zijn we niet. Ab-so-luut niet. Waarom niet? Deze vragen moeten gesteld worden. Waarom niet?

De ziel leeft voort in de organen

Er zijn ontelbaar veel films, boeken en artikelen over het fenomeen dat mensen die een orgaan krijgen van een dood persoon gaan dromen over het leven van die persoon. Hun karakter verandert, ze nemen kenmerken, gevoelens en subtiele gewoontes over van hun donor. Soms gaan ze zelfs verlangen naar mensen die ze nooit eerder kenden: de geliefden van de overledene.

five elementsDe taoïstische visie op wie we zijn

‘Natuurlijk’, zou een taoïst zeggen. Net als in het boeddhisme zien zij ons ook als een ziel die voor een beperkte tijd in een lichaam leeft, dingen leert en dan verder gaat. De ziel is echter intrinsiek verbonden met het lichaam. Kijk naar hoe moeilijk het is om te verhuizen en je oude huis achter te laten. Hoe zou het voelen om je lichaam achter te laten? In het taoïsme wordt gezegd dat de ziel verschillende aspecten heeft die in verschillende delen van het lichaam wonen, een beetje zoals de verschillende kamers in een huis. Raad in welke delen van het lichaam de ziel vertoeft? DE ORGANEN. Ook een taoïst is toegewijd aan het geven van een goede tijd aan zowel de ziel als het lichaam wanneer iemand sterft. Dit kost tijd, liefde en zorgzaamheid. Na de dood trekken de verschillende delen van de ziel zich zachtjes terug, komen bijeen en gaan als één geheel verder. Als alles volgens plan gaat.

Kan ik niet eens in vrede sterven hier?

Stel je voor: Ik ga dood en mijn ziel maakt zich op om verder te gaan. Ik ben een beetje melancholisch, want ik heb net afscheid genomen van mijn familie en ik hield echt van dit leven. Ik heb zin om te mijmeren, terug te gaan naar toen ik nog leefde, me de momenten te herinneren van liefde, schoonheid en verwondering. Ik wil stilstaan bij die kus, die ogen, die bergen.. Op dat moment stormt een team van dokters naar binnen, de familie moet meteen vertrekken, mijn lichaam wordt opengesneden en mijn hart, nieren en ogen worden eruitgehaald. Het hart gaat naar één persoon, de nieren naar een ander en de ogen naar een derde. Ze moeten snel handelen! Er is geen tijd te verliezen!

Als één persoon met mijn ogen ziet, voelt mijn hart dat dan in de andere persoon?

Mijn ziel is nu in de war. Waarschijnlijk is dat een understatement. Extreme paniek is waarschijnlijk een betere omschrijving. Want HOE word ik nu geacht verder te gaan? En HOE gaat een deel van mijn ziel, een deel van MIJ, het doen in het lichaam van een andere ziel? Zullen we met elkaar kunnen opschieten, of worden ze allebei totaal psychotisch? En als één persoon iets ziet met mijn ogen, voelt mijn hart in de andere persoon dat dan? En is er enige vorm van zin, van doel, enige werkelijke betekenis in het feit dat mijn ziel nu letterlijk in stukken is getrokken, net als de ziel van de andere persoon? Hoe gaan we nu allebei verder? Moet ik wachten tot die andere persoon ook overlijdt en ga ik dan meteen mijn stuk ziel ophalen? Is dat überhaupt mogelijk, of is mijn pad nu voor altijd verloren?

Zijn we het inmiddels eens? NEE!

Veel vragen. Onbeantwoorde vragen! Niemand weet zeker wat er gebeurt na de dood. Wel, misschien een verlichte boeddha of een onsterfelijke taoïst. Maar ik weet het niet. En jij ook niet. Get real. We hebben het mysterie de afgelopen 2000 jaar niet opgelost. Dus waarom veronderstelt de nieuwe donor lobby dat we op de één of andere manier tot overeenstemming zijn gekomen en het er allemaal over eens zijn dat de ziel óf niet bestaat óf het oké vindt dat dit tijdelijke ruimtepak meteen na de dood in stukken wordt gesneden? Waarom word ik gepusht in een geloofsysteem dat voor mij het toppunt is van onwetendheid en arrogantie? Sinds wanneer ontkennen we de eeuwenoude wijsheid van spirituele wegen zoals het boeddhisme en het taoïsme? Wie heeft plotseling besloten dat we het NU ineens beter weten?

Ik ben een ziel, levend in een fysiek lichaam

Dit is waar ik nu in geloof. Ik heb vele levens geleefd en ik zal nog vele levens leven. Ik voel me gezegend met dit leven en ik ben volledig toegewijd om er het beste van te maken. Als ik sterf ben ik er vrij zeker van dat mijn ziel het fijn zal vinden om begeleid te worden naar de andere kant op een vredige, liefdevolle manier. Ik zal een paar dagen, misschien wel een paar weken nodig hebben om dit te doen. Ik wil als één stuk oversteken, als het even kan. Dus waag het niet om in me te snijden als ik dood ben! En vries me ook niet in! Sta me toe om op natuurlijke wijze te sterven, langzaam en vredig. Sta de mensen die van me houden toe om in hun eigen tijd afscheid te nemen. Dat hebben zij ook nodig.

Blijf gewoon van  me af

Blijf gewoon van me af, oké? Laat mijn ziel met rust. Neem geen risico met het leven zelf. Neem geen risico met de dood. Ik heb medelijden met dat mooie meisje dat op jonge leeftijd stierf door hartfalen. Ik heb medelijden met het Rohyngia kind dat verhongert omdat zijn buik vol met wormen zit. Mijn hart gaat uit naar iedereen die ziek of ongelukkig is. Ja, ik doe wat ik kan om deze wereld tot een betere plek te maken. Maar ik ben GEEN donor.

Nee, ik word geen donor!

Advertentie

Taoïsme tekst


Taoïsme tekst

Echte kennis heeft geen woorden nodig.
Echte liefde heeft geen goede daden nodig.
Echte bescheidenheid is niet nederig.
Echte moed is niet agressief.
Wie berust in wat hij niet weet, kan de volmaaktheid bereiken.
Als mensen kunnen spreken zonder woorden en de onnoembare Tao kennen -dat wordt de ‘Schatkamer van de Hemel’ genoemd.

Tao wijsheid


Tao wijsheid

Zonsondergang
Zweven tussen uitersten.
Bestaat mooi dankzij lelijk?
Is er goed dankzij kwaad?
Iets en niets brengen elkaar voort.
Moeilijk en makkelijk vullen elkaar aan.
Lang en kort nemen elkaar de maat.
Hoog berust op laag.
Toon en volume bepalen de harmonie
De eersten zullen de laatsten zijn.
Daarom kun je handelen door te wachten.
Je kunt praten door te zwijgen.
Leven zonder te nemen.
Genieten zonder te bezitten.
Werken zonder te heersen.
Handelen zonder te verstoren.
Dan maak je deel uit van de rivier.

 

De geschenken van de verschillende religies


Tekst
De geschenken van de verschillende religies

De ware mens is een Hindoe én een Boeddhist; hij is een Confuciaan én een Taoïst, een Jood, een Christen én een Islamiet. De ware mens draagt de geschenken van de verschillende religies in het eigen hart mee als de gaven die God hem gegeven heeft en die hem maken tot de mens zoals God die bedoeld heeft.

1. Het Hindoeïsme leert mij hoe je als mens in een blijvende verbondenheid met de geestelijke wereld kunt leven. Ook geeft het mij inzicht in de ware vrede: die van het hart. Bovendien legt het Hindoeïsme – denk aan Mahatma Ghandi – het geschenk van de geweldloosheid in mijn hart neer.

2. Het Boeddhisme leert mij de kracht die van mededogen uitgaat. Dat mededogen wordt zichtbaar in een diepe eerbied voor alles wat leeft. Daarnaast leert het Boeddhisme mij de onschatbare betekenis van pacifisme, vegetarisme en het werken aan jezelf.

3. De Chinese religies – het Confucianisme en het Taoïsme – maken mij bewust van de kosmische wetten van harmonie, vrede en eerbied. Heel het aardse leven dient door deze wetten gedragen te worden. De Chinese religies leren mij ook dat ik in een blijvende verbondenheid leef met al mijn gestorven geliefden. Ook geven zij mij inzicht in de weg van het midden: tussen Yin en Yang, donker en licht, vrouwelijk en mannelijk.

4. Het Jodendom leert mij dat ik een individu ben: een mens met een eigen, persoonlijk leven. Het richt mijn aandacht op de kracht van mijn geweten en opent mijn ogen voor het aardse leven, voor een rechtvaardige samenleving en voor de wetten die het menselijk leven dragen.

5. Het Christendom leert mij de alomvattende betekenis van de liefde. Het aardse leven is een inwijdingsweg, waarop ik leer steeds zuiverder, eerlijker en liefdevoller te worden. Wie deze weg gaat, komt in verbinding met het hoger zelf, wordt een wetende en is niet langer een gelovige.

6. De Islam vestigt mijn aandacht op de ware betekenis van de Jihad: het gevecht met mijn eigen ego. Heel mijn leven staat in het teken van die heilige oorlog met mezelf. Van de Islam leer ik ook hoe belangrijk naastenliefde is. Hier op aarde heb ik te leven, en hier mag ik de liefde van Allah – die in zijn 99 namen tot uitdrukking komt – zichtbaar maken.

Bron: Hans Stolp

Osho- Tao


Zodra je begint te geven en te nemen- doe dit, doe dat niet, ga met mensen om, maak contact- raak je je plek kwijt, raak je je innerlijke vlam kwijt, raak je je innerlijke contact kwijt. Zo is het alleen maar in het begin. In het begin komt dit wel voor. Altijd als je alleen bent, stil, rustig, raak je plotseling gecenterd, geaard. Je voelt de geweldige vreugde van niet-zijn, dat je niemand bent. Jouw niets straalt iets uit, is vol van licht, geur, zegeningen en schoonheid.

Maar in het begin zal het steeds weer gebeuren dat je het kwijtraakt zodra je met iemand contact maakt. Je raakt je ruimte van binnen kwijt. Het gevaar bestaat dat je bang wordt om contact te maken. In het begin heb je gelijk dat je bang bent, maar het wordt gevaarlijk als je er een gewoonte van maakt en de angst wordtel begint te schieten. Dat gevaar heb je in het verleden in het Oosten zien gebeuren. Veel mensen werden bang om contact te maken: boeddhisten gingen voor het leven op de vlucht, taoisten vluchtten de Himalaya of de bergen in om maar geen contact aan te gaan.

Zie eerst meditatie te bereiken, ga vervolgens steeds weer weg en word steeds alerter, zodat het je op een dag lukt om in contact te treden en tegelijk alleen te blijven, om in de maatschappij te zijn en er toch niet te zijn, om in de menigte te zijn en toch alleen. Dat is het hoogste.

Je wint iets en zodra je weer in contact treedt, een relatie aangaat, met je vrouw, je man, je kinderen, de maatschappij, de klant, de baas, raak je het kwijt. Pak het steeds weer op, wanneer je maar de tijd kunt vinden, maak steeds opnieuw contact met jezelf. Geleidelijk aan, geleidelijk aan… langzaamaan kom je er op een dag achter dat je in de maatschappij kunt staan en zo alleen en stil kunt blijven als waar dan ook. Dan ben je een lotus geworden: je staat in het water zonder dat het water je raakt.

Ontwikkel eerst, laat eerst ontstaan wat ze in het Sanskriet Shunya noemen: de nul, de leegte.
En neem hem dan mee de wereld in. Je raakt hem steeds weer kwijt, dat is waar, maar laat dat geen reden zijn om uit de wereld weg te vluchten, word geen escapist. Het is een uitdaging. En je bereikt de hoogste top pas als niemand je innerlijke ruimte kan verstoren. Niemand, geen enkele situatie, kan haar verstoren. Dan neem je er voor het eerst bezit van. Dan neem je er bezit van en word je er niet door in bezit genomen. Dan is ze van jou, echt van jou. Maar als ze door iets afgenomen kan worden, is ze nog niet helemaal van jou. Je hebt haar aangeraakt, maar je hebt nog geen bezit van haar genomen.

Osho Osho   Tao onderweg

Onthoud dat leeg zijn betekent dat je een ruimte ingaat waar je jezelf ziet zoals je bent. Daarom zijn mensen bang: ze willen die innerlijke ruimte niet ingaan. Ze hebben hun ideaalbeelden, hun zelfbeelden, prachtig versierd. Maar ze zijn bang dat als ze naar binnen gaan, die beelden om zullen vallen. Ze vallen om en kunnen niet anders dan verdwijnen omdat ze onecht zijn en geen werkelijkheid kunnen zijn. Daarom gaat niemand naar binnen.

Alle meesters ter wereld hebben de nadruk gelegd op een ding: dat je tot je werkelijkheid moet komen zoals je bent. Maar niemand luistert naar hen. Zelfs als mensen willen weten wie ze zijn, hopen ze eigenlijk dat ze net zoals het zelf zijn dat ze projecteren. Als ze eenmaal aan het werk gaan, wordt het moeilijk. Lelijkheid steekt de kop op, gemeenheid, verschrikkelijke kwaadheid, haat, jaloezie, wordt gevoeld. De hel breekt helemaal los en je wordt bang en je rent naar buiten om je weer aan een ideaal zelf vast te klampen. Dat is goedkoop.

Onthoud dat je jezelf moet leren kennen zoals je bent. Laat al je idealen los. Ze zijn prachtig, maar ze zijn giftig. Het zijn waanideeën. Als je niet de idealen over jezelf loslaat, de beelden die je hebt geschapen uit onmacht om je werkelijkheid te verbergen, te maskeren…. Laat die maskers vallen, wees stil, wees leeg en kijk in je wezen, wat het ook moge zijn. In het begin is het bijna alsof je door een hel gaat, maar dat is de prijs die we ervoor moeten betalen.
Als je genoeg moed hebt en als je vol kunt houden, verdwijnt de hel algauw, de wolken zijn weg en de zon straalt aan de wolkenloze hemel. Dan ben je bij je innerlijke paradijs aangeland.

Hemel en hel zitten allebei van binnen. Hel is gewoon je buitenkant, hemel is je middelpunt zelf.
Jij bent het oog van de wervelwind. Volgens tao hoef je eigenlijk niets te doen. Je moet gewoon binnendringen in je eigen wezen.

Osho- Tao onderweg

De boeken van Osho

Bron: Nieuwetijdskind.com