Genezende Illusie – deel I


Geneeskracht – deel I, Oktober 2015

Geneeskracht – deel I

Een serie artikelen over ‘Wonderbaarlijke genezingen, Geestelijke geneeskracht en Spirituele genezing en de genezende Illusie van de wetenschap. Een serie artikelen over energie die gezond kan maken!

Geneeskracht, de genezende Illusie van de wetenschap!

1.0 Inleiding
’21 ste eeuw – uit banning van (hart)ziekten’

Geneeskunde is het interdisciplinaire vakgebied dat zich richt op de invloed die ziektes of afwijkingen hebben op het menselijk functioneren, zowel fysiek als psychisch. Het uiteindelijke doel is het herstellen van de gezonde toestand van het fysieke lichaam, het verzachten van symptomen of het voorkomen van (ergere) pathologie.
De reguliere geneeskunde houdt zich voornamelijk bezig met het functioneren van het menselijk lichaam, maar in veel mindere mate met de ‘geest’. Dit in tegenstelling tot de psychiatrie [1], die juist beweert de enige deskundige te zijn op het gebied van geestelijke gezondheid; de ‘ziekten van de geest’. In tegenstelling tot de reguliere geneeskunde die ziekten behandelt, kan de psychiatrie alleen ‘stoornissen’ of een groep van herkenbare symptomen behandelen.

De vraag die veel mensen ongetwijfeld al vele malen hebben gesteld, is: ‘Hoe werkt een gezond licham nu exact? Wat gaat er fout bij een ziekte of afwijking? En wat kunnen we doen om het lichaam (weer) in de gezonde toestand te herstellen?‘ Alleen maar de symptomen ‘verzachten’ of het verloop van een ziekte remmen? Is volledig genezing dan überhaupt wel mogelijk?
Het onderzoek in Nederland richt zich bijvoorbeeld veelal op ouderdomsziekten zoals kanker, hart- en vaatziekten en dementie. Welk (genetische) veranderingen spelen een rol bij het ontstaan van ouderdomsziekten? En kunnen we deze veranderingen terugdraaien of voorkomen? Een ander belangrijk onderwerp binnen de geneeskunde zijn infectieziekten en de werking van ons afweersysteem. Wat spookt een ziekteverwekker precies uit in ons lichaam en hoe kunnen we dat beïnvloeden?

Millennium-Visie schrijft een serie artikelen over nieuwe (medische) inzichten, de toekomst van geneeskunde door onder andere behandelingsmethoden – een andere geneesvisie – te introduceren en over de ethische/ spirituele vragen waar wetenschappers en behandelaars mee te maken krijgen. Millennium-Visie wil als het ware een doorbraak creëren in de gevestigde fundamenten van de medische wetenschap. Het allerliefst de aard van de farmaceutische industrie ontkrachten!

[1] Nieuwsbrieven ‘Psychiatrie en Pseudowetenschappen’ – deel II, juni 2003 & ‘Psychiatrie’ – deel I , mei 2003

2.0 Waarom krijgen dieren geen hartaanval?

De strijd tegen het farmaceutisch kartel is begonnen!

Het schrijven van dit artikel is allemaal begonnen met één simpele vraag? Waarom krijgen dieren géén hartinfarct, maar mensen wel! Hoe kan dat? Dieren krijgen geen hartinfarct, omdat zij in hun lichaam vitamine C produceren waardoor hun bloedvatwanden beschermd worden. Bij mensen die niet in staat zijn zelf vitamine C te produceren, veroorzaakt door een vitaminetekort in een gezonde voeding – het dieet – een verzwakking van deze wanden.
Cardiovasculaire aandoeningen zijn in principe een vroeg stadium van de ziekte scheurbuik. Klinische onderzoeken tonen aan dat een optimale dagelijkse inname van vitamines en andere essentiële bouwstoffen, kransslag-aderaandoeningen op een natuurlijke manier stopt én vermindert! Deze essentiële bouwstoffen leveren onmisbare bio-energie aan miljoenen hart- en bloedvatcellen, zodat deze optimaal kunnen functioneren. Optimaal toedienen van vitamines en ander essentiële bouwstoffen kan dus cardiovasculaire aandoeningen op een natuurlijke manier voorkomen en helpen verbeteren!
Hartinfacten, beroertes, hoge bloeddruk, onregelmatige hartslag, falende hartfunctie, bloedsomloopproblemen bij diabetes en andere cardiovasculaire problemen zullen in wezen onbekend zijn bij toekomstige generaties als deze informatie wereldwijd wordt geaccepteerd!

Maar waarom is deze essentiële informatie niet bekend bij het grote publiek?

Wel, het zijn de belangen van de farmaceutische industrie én ander speciale belangengroeperingen die het verspreiden van deze levensreddende informatie trachten te belemmeren om de markt voor op recept verkrijgbare medicijnen wereldwijd te beschermen. Maar de gezondheid van miljarden mensen is – voor mijn gevoel – veel belangrijker dan de waarde van één aandeel van een farmaceutisch bedrijf. Wij, als wereldbevolking, behoren dan ook in te zien dat we onze gezondheidsbelangen moeten beschermen en dat het uitbannen van (hart)ziekten) afhankelijk is van onze gezamenlijke inspanningen. Want besef, als direct gevolg van de farmaceutische handelswijze zijn er meer mensen overleden aan ziekten die voorkomen hadden kunnen worden, dan in alle oorlogen van de mensheid tezamen.

De strijd tegen het farmaceutisch kartel is begonnen!

De grootste tragedie in de medische geschiedenis is dat bijna alle geneeskundige onderzoeken zijn gebaseerd op een scheikundig inzicht; op de gedetailleerde samenstelling van de moleculen in het lichaam en de minieme veranderingen in het hoeveelheid van de vaste stoffen. Op die manier werd er een chemisch-farmaceutisch beeld – een denkmodel – van het menselijke lichaam gevormd, hetgeen de ontwikkeling van het medisch-industrieel systeem tot gevolg had. We hebben hierdoor een kans voor de geneesmiddelenindustrie gecreëerd om het huidige systeem van ‘ziektezorg’ in het leven te roepen en te laten gedijen. Het huidige ‘ziektezorgsysteem’ overleeft en bloeit wanneer mensen continu ziek zijn. Dat is wat er nu aan de hand is!
De gevestigde geneeskunde én de geldverstrekkers zullen echt niet uit zichzelf de farmaceutische geneeskunde de rug toekeren. Ze willen eenvoudigweg niet dat ‘natuurlijke, goedkope’ oplossingen voor gezondheidsproblemen van de samenleving vrij baan krijgen en het publiek bereiken. Zij zullen er alles aan doen om ‘ongewenste informatie en gegevensstromen’ uit te bannen!

3.0 Het evidence-bases medicine principe

De kennis van de moderne geneeskunde wordt tegenwoordig verworven volgens natuurwetenschappelijke methoden van onderzoek. Dit noemt men wel evidence-based medicine [1]. Met andere woorden: geneeskunde dient gebaseerd te zijn op bewijs. Dit wil zeggen, dat er gezocht wordt naar een logisch verband tussen oorzaak en gevolg: dat de onderzoeken door iedereen identiek moeten kunnen herhaald worden met identieke resultaten in identieke omstandigheden.

Het behandelen gebeurt met bewezen werkzame therapie (ook weer evidence-based). Deze therapie kan onder andere toediening van geneesmiddelen, heelkunde (chirurgie), bestraling of revalidatie of psychotherapie inhouden. Deze methodiek is zeker nog niet op alle aspecten van de moderne westerse geneeskunde van toepassing. Slechts 30 – 40% van de reguliere behandelingen in de geneeskunde zijn wetenschappelijk bewezen (‘evidence based’), en 60-70% niet!.
Het leveren van hard bewijs van werkzaamheid van een methode of behandeling of een medicijn in de geneeskunden is daarom meestal helemaal niet zo eenvoudig. Vaak wordt ‘geknoeid’ met medische onderzoeksgegevens!

[1] De 7 grootste misvattingen in de westerse geneeskunde – www.lexnaturalis.nl/?p=432

4.0 De aard van de farmaceutische industrie

‘Waarom krijgen dieren geen hartinfarct?’

Het feit dat vitamine C de wanden van de slagaders verstevigt, is bijvoorbeeld al meer dan 200 jaar bekend! Zo lang is het geleden dat James Lind ontdekte dat een tekort aan vitamine C de oorzaak was van bloedverlies en scheurbuik. Iedere directeur van een farmaceutisch bedrijf, iedere arts of promocendus die ontkent van dit feit op de hoogte te zijn, gelooft hier niet in. Waarom werd deze kennis niet toegepast in de geneeskunde om bijvoorbeeld cardiovasculaire aandoeningen te bestrijden? Waarom wordt ‘de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid’ (ADH) voor vitamine C vastgesteld op slechts 60 mg, een hoeveelheid die nauwelijks voldoende is om scheurbuik te voorkomen maar in ieder geval laag genoeg om er zeker van te zijn dat cardiovasculaire aandoeningen zullen blijven toenemen? Waarom wordt deze levensreddende kennis niet door elke arts en in ieder ziekenhuis gebruikt? Waarin is het inzicht dat dieren géén hartinfarct krijgen, omdat ze hun eigen vitamine C produceren, geen wereldnieuws. Nieuws op elke TV-en radiostation en voorpaginanieuws in de kranten? Waarom, waarom niet?

Het antwoord is ontnuchteren: er is een hele bedrijftak met een daaraan gekoppeld economisch belang die alle informatie over de uitbanning van ziekten belemmert, verzwijgt en in diskrediet brengt. De farmaceutische industrie verdient meer dan een biljoen doller per jaar door het verkopen van medicijnen tegen ziekten die zich blijven uitbreiden. Deze medicijnen kunnen de symptomen verlichten, maar zij genezen niet! We moeten ons goed realiseren dat het de doelstelling van deze industrie is om geld te verdienen aan voortschrijdende ziekten. Want genezing of uitbanning van een ziekte leidt tot de ineenstorting van de farmaceutische markt waar miljarden dollars omgaan.

Ik raad u aan de volgende hoofdpunten over de aard van de farmaceutische manier van zaken doen, te lezen en erover na te (willen) denken [1]:

  1. De te verwachten doelsteling en de drijfveer achter de farmaceutische industrie is het doen toenemen van de verkoop van farmaceutische medicijnen voor bestaande ziekten en het ontdekken van nieuwe ziekten [Nieuwsbrief ‘Psychatrie’ -deel I] om reeds ontwikkelde medicijnen op de markt te brengen.
  2. Juist vanwege dit kenmerk heeft de farmaceutische industrie er geen belang bij ziekten daadwerkelijk te genezen. Het uitbannen van welke ziekten dan ook vernietigt onvermijdelijk de markt voor op recept verkrijgbare medicijnen als bron van inkomsten. Een markt waarin miljarden dollars omgaan. Farmaceutische medicijnen worden dan ook in de eerste plaats ontwikkeld om symptomen te verlichten én niet om te genezen!
  3. Als behandelmethoden die ziekten kunnen uitbannen worden ontdekt en ontwikkeld, dan heeft de farmaceutische industrie er direct belang bij om deze medische doorbraak te verzwijgen, in diskrediet te brengen en te belemmeren, teneinde er zeker van te zijn dat ziekten blijven voortbestaan.
  4. Het economisch belang van de farmaceutische industrie zelf is de voornaamste reden waarom er géén medische doorbraak is geweest voor het beheersen van de meest voorkomende ziekten zoals cardiovasculaire aandoeningen, hoge bloeddruk, hartfalen, diabetes, kanker en botontkalking. Zodoende blijven deze ziekten zich wereldwijd uitbreiden.
  5. Om dezelfde economische reden heeft de farmaceutische industrie nu een internationaal kartel gevormd onder de codenaam ‘Codex ALimentarius’ [2]  met het doel iedere informatie over vitamines onwettig te laten verklaren en om een vrij toegang tot natuurlijke behandelmethoden op wereldwijde schaal te beperken.
  6. Tegelijkertijd onthoudt de farmaceutische industrie de mensheid informatie over de effecten en de risico’s van voorgeschreven medicijnen. Levensbedreigende bijwerkingen worden verzwegen of openlijk ontkend.
  7. Om de status qou van dit bedriegelijk plan te verzekeren, is een groot aantal farmaceutische lobbyisten in dienst genomen om de wetgevende macht te beïnvloeden, diensten die de voorschriften vastleggen te beheersen en medisch onderzoek en onderwijs te manipuleren. Dure advertentiecampagnes worden gebruikt om mensen te misleiden.

De farmaceutische industrie weet, dat een optimale vitamine voorziening voor de bevolking zal leiden tot de ineenstorting van de miljardenmarkt voor voorgeschreven medicijnen. Daabij komt, dat op vitamines géén patent aangevraagd kan worden en de winstmarges klein zijn. Op basis van deze (bovenstaande) analyse heeft de farmaceutische industrie twee strategiëen ontwikkeld:

  • Het op alle mogelijke manieren belemmeren van onderzoek, informatie en het gebruik van vitamines en andere natuurlijke behandelmethoden.
  • Het propageren van het misleidende idee dat gepatendeerde, synthetische medicijnen het antwoord zijn op alle menselijke ziekten.

Miljoenen mensen en patiënten over de hele wereld worden dus tweevoudig bedrogen: een groot deel van hun inkomen wordt gebruikt om de explosieve winsten van de farma-industrie te financieren en daarmee de politiek te kunnen beïnvloeden. Als tegenprestatie krijgen wij medicijnen, die ons niet – nooit – genezen!

[1] Informatie van Dr. Mathias Rath is voormalig hoofd van het hart- en vaatziekten onderzoek aan het Instituut van tweevoudig Nobelprijswinnaar Linus Pauling. Dr. Rath geldt als grondlegger van de Cellulaire Geneeskunde en ontdekker van de ‘Proteïne Code’, de tweede belangrijke biologische taal naast de ‘Genetische Code’.
[2] De Code Alimentarius Commissie werd in 1962 door de Verenigde Naties opgericht als een intergouvernementele organisatie die zowel voor de verantwoordelijkheid van de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO), als de Wereldgezondheidorganistatie (WHO) valt.
De Codex Alimentarius Commissie (‘Codex’) is een internationaal forum waaraan door 173 landen en 1 organisatie (Europese Unie) wordt deelgenomen. Vanuit Nederland zijn er 27 beleidsmedewerkers van de ministeries Landbouw, Natuur en Visserij (LNV) en Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) en van de VWA (Voedsel en Waren Autoriteit) afgevaardigd in de Codex Alimentarius. Afgevaardigden van nationale overheidsinstanties vormen de nu dertig actieve, besluit-voorbereidenden comités.
De Code Alimentarius Commissie wordt door de Wereldhandelorganisatie gezien als de internationale autoriteit op het gebied van voedselveiligheid en consumentenbescherming. In de Europese Unie zijn voedingssupplementen die vitaminen en mineralen bevatten sinds 2002 onderworpen aan een Europese Richtlijn. Richtlijn in zake voedingssupplement (2202/46/EG), de Richtlijn etikettering en presentatie van levensmiddelen (2000/13/EG), en de Verordening inzake voedings- en gezondheidsclaims voor levensmiddelen (EG, nr. 1924/2006). Binnen Europa moeten bedrijven zich conformeren aan de Europese wetgteving. Deze is op dit moment verder ontwikkeld dan de Codex-richtlijnen
[www.codexalimentarius.nl/  & www.codexalimentarius.nl/over-codex/werkwijze ]

5.0 Het bondgenootschap tussen het farmaceutisch kartel en de Duitse regering

‘Duitse regering in de 20ste eeuw’

Op 21 juni 1955 publiceerde The Journal of the American Medical Association voor het eerst een artikel over de mogelijkheid dat antioxiderende vitamines tot de basisbehandeling van aandoeningen aan de hartkransslagader zouden kunnen gaan behoren. In oktober 1955 besloten de belangrijkste faculteiten in Amerika afdelingen voor voedingsgeneeskunden op te zetten, om de toekomstige generaties artsen een basiskennis over de voordelen voor de gezondheid van vitaminse en andere essentiële bouwstoffen te kunnen geven. Een paar maanden later (nov. 1995) besloten de Nationale Instituten voor de Gezondheid [NIH] vele miljoenen subsidie te geven voor onderzoek aan tien belangrijke onderzoeksinstituten in Amerika, om ‘alternatieve’ behandelmethoden te bestuderen, zoals vitaminebehandeling. Dit was het keerpunt, een ommezwaai in het gedachtegoedje van de conventionele geneeskunde.

Nu de farmaceutische industrie – het farma-kartel – beseften dat zij voor het eerst de strijd in de VS hadden verloren om vitamines in geneesmiddelen op recept te veranderen, besloot de farmaceutische industrie zich op internationaal niveau te hergroeperen. In 1995 richtten zij een internationaal farma-kartel op, onder auspiciën van de wereldorganisatie van de Verenigde Naties én de Duitse regering. Zij camoufleerden hun pogingen met de codenaam: ‘Codex Almentarius’.  Het doel van het ‘Codex-kartel’ is niets anders dan een poging de nederlaag die in de VS werd geleden, goed te maken door van vitamines geneesmiddelen te maken die alleen op recept verkrijgbaar zijn – en dit keer voor alle lidstaten van de Verenigde Naties. Wereldwijd dus!

Duitsland wordt vaak de ‘apotheek van de wereld’ genoemd en vele bedrijven in de VS [zoals Merck] komen oorsrponkelijk uit Duitsland. De grootste Duitse farmaceutische reuzen BASF, Bayer en Hoechst hebben dochterondernemingen in meer dan 120 landen. Gedurende de 20e eeuw hebben deze van origine Duitse multinationals een verwoestende invloed gehad op de ontwikkeling in de hele wereld.

  • In de twintiger jaren vormden BASF, Bayer en Hoechst het eerste kartel, IG Farben.
  • In 1932 doneerde IG Farben 4000.000 Mark voor de financiering van Hilter’s verkiezingscampagne. Tijdens de Neurenberg Proces werd gesteld dat er zonder IG Farben géén Tweede wereldoorlog zou zijn geweest!
  • IG Farben nam deel aan het plunderen van landen die waren veroverd door het leger van de nazi’s.
  • IG Farben vestigde de grootste chemische fabriek ter wereld in Auschwitz en maakte daar gebruik van de goedkope arbeidskrachten uit het concentratiekamp. Zyklon-B, het gas dat gebruikt werd om miljoenen slachtoffers in de gaskamers van Auschwitz te vernietigen, werd óók door IG Farben geleverd.
  • Tijdens het Oorlogstribunaal van Neurenberg werden 24 leidinggevende medewerkers van IG Farben veroordeeld voor massamoord, slavernij, plundering en andere misdaden. Rond 1951 waren ze echter allemaal weer op hun post!
  • Het Oorlogstribunaal van Neurenberg deelde IGFarben op in BASF, Bayer en Hoechst. Maar de traditie werd voortgezet: tot de zeventiger jaren waren de voorzitters van de directies van deze drie bedrijven voormalige nazi’s: Carl Wurster (BASF), Curt Hansen (Bayer) en Carl Winnacker (Hoechst).
  • De traditie van het IG Farben werd voortgezet in de vorm van het ‘Verband der Chemischen Industrie’, VCI. VCI is de grootste lobbycentrale van het Duitse farma-kartel.
  • Zelfs de traditie van het in het zadel helpen van slaafse politici werd voortgezet. De Duitse ex-bondskanselier Helmut Hohl; werkt als lobbyist voor het VCI van IG Farben. Met financiële en PR-steun van het kartel werd hij bondskanselier van Duitsland en diende hij de belangen van het internationale ‘Codex’-kartel.
    Van 1959 tot 1969 werkte hij voor VCI. Ze kregen het voor elkaar dat één van hun eigen mensen de hoogste post binnen de overheid bekleedde. Deze voormalige farma-lobbyist stond 16 jaar lang namens het farma-kartel aan het hoofd van ’s werelds derde grote industrienatie en gebruikte zijn positie om in het belang van zijn oude werkgevers de wereldpolitiek te beïnvloeden. Eind juni 1997 hield Dr. Rath een toespraak voor 3400 mensen in Chemnitz in Duitsland waarin hij de onethische plannen (‘de zgn. consumenten bescherming’) en de connecties tussen het ‘Codex’-kartel én de politieke leiders onthulde. Hij noemde zijn betoog ‘het Berlijn tribunaal’! ‘In deze eeuw heeft Duitsland tweemaal een onbeschrijfelijk wereldwijd lijden veroorzaakt. Dit mag geen tweede keer gebeuren’.  Deze toespraak werd onmmiddellijk via het internet verspreid. Bovendien kwamen er audio-en videocasettes van deze toespraak beschikbaar.
    Op 27 september 1998 werd Helmut Kohl met grote meerderheid uit zijn ambt weggestemd, omdat het Duitse volk geen vertrouwen meer in hem had.

Het oprichten van het ‘Codex-kartel is een wanhopige poging van de internationale farmaceutische industrie om op de huidige manier te kunnen blijven bestaan. Als zij deze strijd, net als die in de VS verliezen, dan zullen vitamines over de hele wereld geaccepteerd worden als krachtige, preventieve en therapeutische middelen waar miljarden mensen profijt van kunnen hebben.

6.0 Hoe komt het dat miljoenne mensen nog steeds bereid zijn miljarden dollars te betalen aan het farma-kartel voor medicijnen die niet daadwerkelijk genezen en vaak schadelijk zijn?

‘De farmaceutische industrie is even onmisbaar voor de economie van een land als kanker is voor het menselijk lichaam’

Het antwoord is: deze hele eeuw lang hebben het farma-kartel en een leger van farma-lobbyisten een ingewikkeld netwerk opgebouwd van controle, infiltratie, economische prikkels, omkoping, manipulatie en misleiding [1].

  • Manipulatie van onderzoek, zodat synthetische medicijnen als ‘geneesmiddel’ op de markt worden gebracht in plaats van natuurlijke behandelmethoden.
  • Misleiding door vele miljoenen kostende advertentiecampagnes voor farmaceutische geneesmiddelen die de mensen opzettelijk misleiden over de effecten en risico’s van medicijnen en over de onethische aard van de farma-industrie.
  • Reglementering door diensten die voorschriften bepalen en wetgeving onder druk van een farma-lobby, waardoor het niet toegestaan is aan vitamines en andere natuurlijke middelen een genezende werking toe te schrijven.
  • Voorschrijven van ‘medicijnen’ door artsen die niets hebben geleerd over voedingsgeneeskunde en welke financieel voordeel hebben van het voorschrijven van farmaceutische geneesmiddelen maar niet van de natuurlijke methoden.

In de toekomst kan geen enkel land het zich permitteren de economie te belasten met een farma-industrie die groeit als een kankergezwel en waarbij de bevolking, ondernemingen en publieke sector zuchten onder de explosief stijgende ziektekosten voor medicijnen die niet genezen! Een nieuwe richting in de gezondheidszorg is dan ook gebaseerd op een verbeterde, onafhankelijke kennis en deelname van iedereen. Want een fundamentele gezondheidssysteem is dan voor iedereen begrijpelijk, mogelijk én betaalbaar. De nieuwe richting in de gezondheidszorg richt zich dan ook op de zgn. eerstelijnsgezondheidszorg. [Nieuwsbrief ‘Psychiatrie en Pseudowetenschappen’ – deel II] Het wordt nu eens tijd om een nieuwe tijdperk van menselijke gezondheid in te luiden!

[1] Boek ‘Waarom dieren geen hartinfatct krijgen’, Dr. Matthis Rath

7.0 Medisch inschattingsfout
‘Een nieuw paradigma nodig!’
‘Een koppige denkfout binnen de geneeskunde’

Het waarom vernieuwende medische inzichten stagneren?

Wij, het menslijke lichaam – bestaan ongeveer uit 75% water en 25% uit vaste stof.

Bijna alle geneeskundige onderzoeken zijn gebaseerd op één scheikundig inzicht. Het scheikundig inzicht in het menselijk lichaam heeft zich bijna volledig geconcentreerd op de gedetailleerde samenstelling van de moleculen in het lichaam en de minieme veranderingen in de hoeveelheid van de vaste stoffen in het lichaam. Op die manier werd er in de afgelopen eeuw een chemisch-farmaceutische beeld van het menselijk lichaam gevormd, hetgeen de ontwikkeling van het medisch-industrieel systeem tot gevolg had!
‘We hebben door dit verkeerde denkmodel een kans voor de geneesmiddelenindustrie gecreëerd om het huidige systeem van ‘ziektezorg’ in het leven te roepen en te laten gedijen’. Het huidige ‘ziektezorgsysteem’ overleeft en bloeit wanneer mensen continu ziek zijn. Dat is wat er nú aan de hand is!

De gevestigde geneeskunde én de geldverstrekkers zullen echt niet uit zichzelf de farmaceutische geneeskunde de rug toekeren. Ze willen eenvoudigweg niet dat ‘natuurlijk, goedkope’ oplossingen voor gezondheidproblemen van de samenleving vrij baan krijgen en het publiek bereiken. Zij zullen er alles aan doen om ‘ongewenste informatie en gegevensstroom’ uit te bannen. De gevestigde wetenschap zal ten kosten van alles met onherkenbare verklaringsmodellen komen, in de hoop dat men – het grote publiek – slikt wat er in een laboratoriumsituatie is gecreëerd. En de media blijft ‘hen’ blindelings en slaafs volgen zonder zelfs de ontelbare tegenargumenten te willen controleren of zelfs kenbaar te willen maken!

Een bekende reclame-slogan is: ‘De grootste leugen wordt een waarheid, als je het maar vaak genoeg herhaalt!’ [Hermann Göring]

8.0 Alledaagse (gezondheids-)problemen worden niet veroorzaakt door de hersenen

‘De hersenen – de geest, het bewuste; het creatieve bewustzijn?’

Het huidige wetenschappelijk (genezend)concept – het chemisch-farmaceutische beeld van het menselijk lichaam – heeft ons dus op een dood spoor gezet. De oplossing van de huidige gezondheidsproblemen van de samenleving kan alleen maar gerealiseerd worden, indien er een fundamentele verandering van paradigma’s in de medische wetenschap wordt bewerkstelligd. En één van die nieuwste, meest essentiële vernieuwende inzichten zou moeten zijn, dat wij ons nú een moeten gaan realiseren dat wij energiewezens zijn; wij – jij en ik – zijn een ‘energieklont’ die uit een ziel, een geest en een lichaam bestaat én niet alleen een ‘vleesklomp met een geest!’ Niet een ‘vleesklomp’ die automatisch maar medicijnen slikt in de hoop beter te worden! Een ‘vleesklomp’ – een zombie – waarvan professor Wilhelm Wundt [1] in 1879 verklaarde, dat de gedachten van de mens, zijn persoonlijkheid en zijn gedrag, niets meer dan chemische reacties in de hersenen zijn! Volgens zijn visie zou je niets anders dan een menselijke robot zijn!

De mens is dus veel méér dan zijn lichaam! De mens heeft namelijk een spiritueel bewustzijn, te weten zijn innerlijke zelf; een ziel. De mens is geen ‘vleesklomp’; een zielloos organisme! De mens is een drieledig energiewezen, bestaande uit een ziel, een geest en een fysiek lichaam. De mens is dus een uniek energiewezen met drie kenmerkende karakteristieken; een ziel, een geest en een lichaam. Een menselijke ziel is één van de drie aspecten van je wezen, waarbij het kenmerkende van een ziel is dat zij groter is dan het lichaam. De ziel omhult én doordringt het hele fysieke lichaam met haar goddelijke energieën. De ziel is wat je bij elkaar houdt; de levensenergie die in en om alle fysieke dingen heen bestaat! De ziel is de essentie die een persoon juist levend maakt; niet de fysieke lichaam of de geest!

Je bent een drieledig wezen, dat uit een lichaam, het verstand (ook wel geest genoemd, niet te verwarren met de breinmassa) en een zuivere geest (ook wel ziel  genaamd) bestaat. Dát is wat jij bent!; jij en ik, iedereen!

[1] Wundt’s defintie van de mens als een zielloos organisme (‘de wetenschap zonder ziel’)  heeft uiteindelijk geleid tot de hedendaagse psychiatrie!

9.0 Wij zijn energiewezen
‘Een nieuw paradigma nodig!’
‘Alle ziekten worden gecreëerd door de geest!’ ‘Wij zijn Mentale Melaatsen’

De allergrootste en de meest hardnekkig misvatting die ooit in de medische wereld is gecreëerd – een chemisch-farmaceutisch denkmodel – maar blijft circuleren, is wel de fatale gedachte dat wij mensen zijn die louter bestaan uit een lichaam én een geest. Dat alle fysieke en geestelijke reacties veroorzaakt worden door een chemische reactie in de hersenen. Maar wat men zich tot nu toe niet bewust is, dat er wel degelijk een groot fundamenteel onderscheid te maken is tussen een geest én een ziel! En dat zowel de ziel als de geest een zeer grote invloed uitoefenen op álle ziektebeelden. Ja wel, alle ziektebeelden. Mijn opvatting omtrent alle ziektenbeelden is; ‘Alle ziekten worden in eerste instantie door de geest gecreëerd!!’
Én juist dit essentiële thema van ‘ziel en geest’ wordt volkomen ter zijde geschoven door de (‘alwetende’) wetenschap en wel om de reden dat dit ‘onbekend terrein’ is. En zodra iets niet bewezen kan worden, dan wordt dit kortweg afgedaan met ‘onzin’. Denk maar eens aan de werking van homeopathie. Of de wetenschappelijke visie over een elektromagnetische energieveld of aura-veld, dat ieder levend wezen in en om zich heen ‘draagt’.

Echter, zij die daadwerkelijk veranderingen willen bewerkstelligen in de gezondheidszorg – gevrijwaard willen zijn van bijvoorbeeld geestelijke ziektebeeld zoals schizofrenie, stemmen in het hoofd, psychoses, e.d. – kunnen zich beter gaan verdiepen in de werkeljke samenhang tussen ziel , geest en lichaam. Waarbij de kennis over ‘wat is een ziel’ (onderbewuste of super-bewuste) en ‘wat is een geest’ (het bewuste) in relatie tot het fysieke lichaam fundamenteel is!
Dit nieuwe inzicht – dit nieuwe paradigma – zal uiteindelijk leiden tot een nieuw complementair behandelingsmethode; een nieuwe toekomstige geneeswijze. Zonder deze fundamentele kennis van begrippen ziel en geest zullen we de eerst komende vijftig jaar blijven aanmodderen met onze gezondheidszorg; met al onze ziekten! Maar tot nu toe is gebleken, dat de huidige geneeswetenschap en de (over)heersen chemische-farmaceutische industrie zal zich hoe dan ook vast blijven klampen aan de ‘oude wetenschap’. Ter herinnering de uistpraak van hoogleraar Rene Kahn: ‘Behalve in het geval van ernstige depressie moet je eigenlijk zeggen, dat we géén stap verder zijn gekomen’.

10.0  Je lichaam ‘leest de geest’
‘In de genenshow ben jij de regisseur’

Natuurlijk we weten allemaal, dat er bepaalde factoren zijn in iemands  leven die groot verschil maken voor zijn of haar gezondheid en levensduur. Zo dragen een dieet dat rijk is aan groenten en fruit, dagelijkse aerobic lichaamsbewegingen en niet roken en niet te veel alcohol drinken allemaal bij aan het bereiken van een hoge leeftijd. Dit zijn gedragingen die voor iedereen zichtbaar zijn. Metafysische factoren zijn niet zichtbaar, zoals bewust en intentioneel leven (tot uiting komen in onze overtuigingen, gevoelens, gebeden, geesteshouding en ons optreden tegenover anderen), maar ze vervullen een zeer belangrijke rol in de epigenetische controle van onze gezenen én dus oefenen ze een zeer grote invloed op onze gezondheid uit!
Dr. Gall Ironson – hooogleraar psychologie en psychiatrie – wijst bijvoorbeeld op een correlatie tussen onze gezondheid én onze overtuigingen [1]. Ze heeft bewezen, dat er wel degelijk een verband bestaat tussen bepaalde overtuigingen en specifieke veranderingen in het immuunsysteem. Gedurende 4 jaar mat dr. Ironson diverse indicatoren van de gezondheidstoestand van HIV-patiënten. Eén van die indicatoren was hun viraal gehalte – de hoeveelheid aidsvirus in een bloedmonster. Ook telde zij de concentratie  van de zgn. positieve T-lymfocyten (CD4-cellen), witte bloedcellen die verantwoordelijk zijn voor het onschadeljk maken van lichaamsvreemde micro-organismen. Uit dit onderzoek bleek een enorm sterke associaties tussen overtuigingen (je spiritualiteit) en de progressie van HIV’s (je biochemie) te bestaan!

Biochemisch gesproken is je lichaam niet instaat het verschil te registreren tussen de chemische stoffen die in je lichaam vrijkomen vanwege een objectief gevaar – als iemand met een pistool  op je afkomt rennnen – of vanwege een subjectief gevaar, zoals de woede uitbarsting van je baas, je buurvrouw of je partner. Wat je lichaam betreft, zijn de biochemische en genetische effecten hetzelfde. Je lichaam kan niet bepalen of de ene ervaring een fysieke realiteit is, en de andere slechts het rondmalen van een abstract idee in je geest (het bewuste). Ze creëeren allebei een chemische omgeving rondom je cellen die massa’s signalen op je genen afvuurt. En vergeet niet, dat er diverse categorieën van genen zijn die de eiwitten activeren welke verband houden met bijvoorbeeld stress!

Besef dus, dat er maar heel weinig processen in het menselijk lichaam die door één enkel gen wordt gestart of gestopt! In de meeste gevallen komen daar veel genen aan te pas. Het is een misvattting, dat er één gen is voor dit, één gen voor dat! En al die genen die onze gezondheid positief kunnen beïnvloeden worden juist door ons bewustzijn geactiveerd; de geest! En  …. nu gaan we juist door middel van ‘drugs’ het gesignaleerde gezondheidsprobleem proberen te ‘bestrijden’. Juist hierdoor vernietigen we de wils- of geestkracht – de geestesactiviteit, die een sterke energieband met het innerlijke Zelf onderhoudt. We ‘vervlakken’ de geest, waardoor de ziel niet meer in staat is te communiceren met de geest! De ziel – je innerljke Zelf – wordt buitenspel gezet wat uiteindelijk kan inhouden, dat de ziel ‘vertrekt’ uit haar fysieke verschijningsvorm! De essentie die de persoon zo levend maakt, is dán verdwenen! ‘We zijn dan aan het ‘zombiëren’.

[1] Overtuiging = Ieder(e) leidende principe, uitspraak of geloof of passie die/ dat betekenis of richting in het leven kan geven; overtuiging kun je beschouwen als voorgevormde benaderingen van waarnemingen die onze communicatie met onszelf op een constitente manier ‘filteren’. [Nieuwsbrief ‘Overtuigingen, aug. 2009]

11.0 Epigenetica
‘Overtuigingen’

Het heeft de wetenschap veel tijd gekost om te ontdekken dat zoiets immaterieels als een overtuiging zo’n grote invloed kan uitoefenen op de veranderingen in onze lichaamscellen! Uit talrijke onderzoeken is nu gebleken, dat vrijwel elk biologisch proces hand in hand gaat met elektromagnetische veranderingen; veranderingen in energie-frequenties! Met deze wetenschap hebben we de balans van onze gezondheid in eigen hand, want alles wat je denkt, voelt én gelooft verandert van moment tot moment je genexpressie én de chemische samenstelling van je lichaam.

Beïnvloeding van onze genen

Maar wij zijn energiewezens die zowel uit materie als uit energie bestaan. Alle leven is doortrokken van elektromagnetisme; van elektromagnetische energievelden of aura’s. Onderzoekers komen steeds meer aan de weet over het proces dat genen [1] aan – en uitzet én door welke invloeden dat gebeurt. Eén van de factoren die invloed hebben op welke genen actief zijn, is bijvoorbeeld onze ervaring, onze omgeving, onze gedachten en gevoelens of onze voedingsgewoonten. We nemen feiten en ervaringen in ons op en kennen er betekenissen aan toe. Welke betekennis we er mentaal of spirtiueel aan toekennen, is vaak even belangrijk voor de activering van genen als de feiten op zich. Met als gevolg dat onze gedachten (=de geest!) sets van genen aan- of uitzetten.

Onze emoties en gedragingen beïnvloeden de (innerlijke) structuur van onze hersenen door het creëren van neurale circuits die bestaande patronen versterken of nieuwe doen ontstaan, te bevorderen. Net zoals we weten verbreden, omdat de verkeersstroom dichter is geworden, neemt het aantal neuronen dat ons lichaam nodig heeft voor het verwerken van de ‘dichtere’ informatiestroom vanwege een intensivering van ons denken over een onderwerp, sterk toe. Net zoals onze spieren  in omvang toenemen naarmate we meer fysieke inspanning leveren. Op deze manier vergroten de gedachten (informatiestroom=energievorm) die we denken de informatiestroom langs de neurale snelwegen. Met als gevolg ‘Alles wat je gelooft of denkt, wordt biologie’, in onze hormoonstelsel, neurale netwerken, genetiche sets en elektromagnetische systemen, compleet met de complexe wisselwerking daartussen.

Door zelf je overtuigingen, je gevoelens en anderen epigenetische invloeden die je gezondheid bevorderen te kiezen, kun je een virtuele genetische gezondheidscyclus creëren. In deze gezondheidscyclus kiezen we steeds voor positieve overtuigingen, gebeden en visualistaties die ten goede komen aan onze gezondheid. Zo zorgen we bewust, dat er goede signalen naar onze cellen en genen gaan. Zulke signalen verminderen stress en zijn bevordelijk voor de synthese van heilzame hormonen als DHEA [2] en duizenden andere stoffen die onze gezondheid ten goede komen.
Praat positief tegen jezelf (autosuggesties of affirmaties), positieve overtuigingen , een positieve geesteshouding, bidden, mediteren en menslievende activiteiten voegen de ene baksteen na de andere toe aan de goede kant van de evenwichtsbalans.

[1] Genen spelen de hoopfdrol in de erfelijkheid. Zij bevatten de informatie voor alle erfelijke eigenschappen. Een gen is een stukje DNA. Genen liggen verspreid op de chromonsomen. In normale gevallen draagt een RNA-molecuul de informatie van één gen.
[2] DHEA = Dehydro-epidrosteron, een hormoon dat een rol speelt bij veel heilzame lichaamsfuncties en een lang leven.

12.0 SLot

Het denkbeeld om bepaalde ziekten ongeneeslijk te noemen is één van de grootste fouten die de hedendaagse mens – de farmaceutisch-medische wereld –  begaat. Eigenlijk betekent het dat hij géén middelen bezit om die ziekten te genezen en ze daarom ongeneeslijk noemt. Maar door een bepaalde ziekte ongeneeslijk te noemen, maakt hij de patiënt hopeloos – niet alleen t.a.v. de hulp van Boven. Weet, dat ziekte volgens de Soefi´s een lichamelijke of mentale disharmonie is; beide werken op elkaar in. Dat (bijna) alle ziekten worden gecreëerd door de geest (het bewuste; het cel-geheugen, niet de hersenen, niet de brienmassa, niet het hogere of innerlijke Zelf)!

Maar, helaas de chemische-farmaceutische industrieën blijven hameren op thema’s die de mensheid ervan moet overtuigen dat het innnemen, het (langdurig) gebruiken en behandelen met geneesmiddelen levensreddend zou zijn! ‘Geneesmiddelen verhelpen, vertragen, of voorkomen verergering van klachten. Daarmee kunnen ziekenhuisopname uitgesteld en zelfs vermeden worden. Ook economisch gezien leveren geneesmiddelen een belangrijke bijdrage aan de samenleving’, zijn de bekende farma-slogans.
Maar door de intense lobbypraktijken van de chemische-farmaceutische industrie blijft de Nederlandse regering – de Europese Unie – zich krampachtig vastklampen aan een sterk verouderd zorgsysteem en stellen rigoureuze beslissingen voordurend uit. Het ‘oude’ gezondheidszorgsysteem wordt gehandhaafd, dat geen tot weinig (gezondheids-) resultaten boekt en uiteindelijk miljarden per jaar kost.

Maar door het gedicteerde farmaceutische ‘beleid’ (onethische plannen) bent jij al ‘intensieve medicijngebruiker’ in werkelijkheid terecht gekomen in een chemische tredmolen en je verzandt als energiewezen in een beerput van obstakels en valkuilen, waarin het je onmogelijk wordt gemaakt om vrij te kunnen kiezen voor alternatieve en/ of complementaire oplossingen. Je energetische energiesysteeem –  het chakra- en aurasysteem – wordt vernietigd, wat uiteindelijk leidt tot een breuk in de essentiële verbinding tussen, ziel, geest en lichaam, tussen de verbinding met Boven; met de Goddelijke Kosmische Levensenergie (Prana, Chi). De mens gaat uiteindelijk zombieren; de geest (niet de ziel) wordt door intensief gebruik van medicamenten als het ware ‘vervlakt’. De spirit – de essentie van de mens – om te willen genezen is dan verdwenen.

We hebben door een verkeerde farmaceutische-chemisch denkmodel een kans voor de geneesmiddelenindustire gecreëerd om het huidige systeem van ‘ziektezorg’ in het leven te roepen en te laten gedijen. Het huidige ‘ziektezorgsysteem’ overleeft en bloeit wanneer mensen continu ziek zijn. Dat is wat er nú aan de hand is.

‘De theorie dat geestelijke stoornissen een gevolg zijn van een chemische onevenwichtigheid in de hersennen, is nog nooit bewezen!’

Geneeskundige behandelingen zouden beoordeeld moeten worden op de mate waarin ze mensen beter, sterker en meer verantwoordelijk maken en hun geestelijk welzijn vergroten. Maar wat blijkt uit vele onderzoeken, dat het alleen maar verstrekken van ‘drugs’ de gezondheidsproblemen niet worden opgelost. Als de werking van de ‘drugs’ afneemt, blijft het probleem er nog te zijn. Met andere woorden de huidige geneeskunde biedt géén concrete, uiteindelijke oplossing van onze hedendaagse gezondheidsproblemen

12.1 Toekomst visie

Mijn opdracht is deze ‘farma-schurken’ en u wakker te schudden! Want …..de ziel heeft zorg nodig!

Het moderne wetenschappelijk onderzoek is als de ‘tellen’-filosofi, waarin de materiële elementen worden ganalyseerd. Tot op zekere hoogte zijn de geleerden niets anders dan ‘tel’-filosofen, omdat ze de stoffelijke elementen tellen en analyseren; dit is land, dat is water, dit is lucht, dat is zonlicht, dit is vuur. Ze kunnen ook de geest, de intelligentie en het ego (het bewuste) nog ‘analyseren’. Maar verder dan het ego gaat het niet.
Toch zegt God dat er nog meer is dan het ego en dat is de levenskracht, de ziel. Dat is iets wat de geleerden niet weten of willen aanvaarden. Ze denken dat het leven gewoon een combinatie van materiële elementen is. Daarom is de wereld van de wetenschap op de onjuiste veronderstelling gebaseerd, namelijk dat het leven uit de materie voortkomt!
We kunnen ons niet neerleggen bij zo’n onzinnigge theorie (een chemische-farmaceutisch denkmodel), want het ware leven – het levensproces – komt niet voort uit de materie. De materie komt voort uit het leven! Dat is geen theorie, maar een feit. De materiële energie kan niet functioneren zonder hulp van de geestelijke energie. Materiële elementen worden niet uit zichzelf geschapen; de scheppende kracht is de ziel. We kunnen weliswaar iets van materie proberen te maken, maar de materie schept niets uit zichzelf. Waterstof en zuurstof komen alleen samen als de Hogere Energie ze daartoe aanzet. Zo kan ook de stoffelijke energie niet werken zonder tussenkomst van de Hogere Energie. Achter deze schitterende kosmische openbaring schuilt de leiding van een Hogere Energie.

De onwetende wetenschap gaat uit van een onjuiste theorie, en daarom zitten al haar conclusies er naast en moeten de mensen daaronder lijden. Pas als we al deze verkeerde theorieën weerlegd zijn, dan kunnen de mensen gezond én gelukking worden. Daarom moeten we de geleerden de handschoen toewerpen en ze ‘verslaan’. Anders misleiden ze de hele samenleving met hún (chemisch-farmaceutische) overtuigingen!

‘De strijd tegen het farmaceutisch kartel is begonnen!’

Hans Zevenboom
Bron: http://www.millennium-visie.org/site/index.php?option=com_content&view=article&id=225:geneeskracht&catid=36:nieuwsbrieven&Itemid=60

 

Het is een lange tekst, maar wel leerzaam, zeker vanaf punt 8 dat me heeft toe gezet om te delen.

Advertentie

Meditatie net zo effectief als medicijnen bij angst en depressie


mediteren2-700x352
 Voor de behandeling van mensen met een depressie of angststoornis maakt die ene letter verschil niet uit: meditatie is net zo effectief als medicatie. Volgens onderzoekers ligt dat niet aan het placebo-effect of aan wensdenken.

Acht weken lang deden proefpersonen mee aan boeddhistische mindfulnessmeditatie: een bewustwording van je gevoelens en omgeving zonder te oordelen. Ze ondervonden daarvan net zoveel profijt en hun klachten namen net zoveel af als bij het slikken van antidepressiva.

Alle symptomen van hun angststoornis of depressie werden minder door de meditatie. Ook bleek meditatie te helpen tegen slapeloosheid en pijn door fibromyalgie ofwel weke-delenreuma.

Wetenschappers van de Johns Hopkins-universiteit in Baltimore analyseerden 47 studies waarbij meer dan 3500 mensen betrokken waren met uiteenlopende gezondheidsproblemen, waaronder depressie, angststoornis, stress, slapeloosheid, drugsmisbruik, diabetes, hartaandoeningen, kanker en chronische pijn.

De deelnemers mediteerden acht weken lang maximaal 40 minuten per dag. De veranderingen waren zeer concreet en meetbaar, zo stellen de onderzoekers in het tijdschrift JAMA Internal Medicine. De uitwerking ging veel verder dan die van een placebo of van wensdenken.

Bron: Medisch Dossier

Bron: http://healthbytes.me/meditatie-net-zo-effectief-als-medicijnen-bij-angst-en-depressie/

Wat zo mooi is, er is maar 1 letter verschil tussen medicatie en meditatie dat zoveel goeds kan doen. Zelfs een moment in meditatie is al mooi en dat meerdere momenten per dag brengt al veel rust.

HSP en stoornissen


Hoog sensitiviteit is geen stoornis. Dat wil niet zeggen dat er naast je gevoeligheid nog andere dingen meespelen. Bijvoorbeeld psychische klachten zoals, een depressie of angststoornis, door chronische overprikkeling. Ook is het mogelijk dat je je een onhandige coping hebt aangeleerd waardoor je meer ‘last’ hebt van je gevoeligheid dan nodig. En tot slot is ‘gevoelig voor prikkels’ ook een symptoom van bv adhd.

Heb je veel zoveel last van je gevoeligheid dat je dagelijkse leven er aanzienlijk door wordt beperkt? Lijk je de laatste tijd zelfs gevoeliger dan vroeger? Heb je het gevoel dat je vastloopt in werk en leven? Heb je last van erge angst of gevoelens van somberheid? Dan is het mogelijk dat je last hebt van meer dan alleen maar gevoelig zijn. Bijvoorbeeld overspannenheid, burn-out, een depressie of angststoornis. Gaat het om patronen die je al vanuit je jeugd kent, en gaat het om ernstige problemen, dan is er misschien sprake van een onderliggende stoornis. Prikkelgevoeligheid komt nl. bij die stoornissen ook veel voor.

Op deze pagina vind je een overzicht van wat er met je aan de hand zou kunnen zijn als er sprake is van meer dan alleen maar gevoeligheid. Je zult zien dat sommige symptomen overeenkomen met kenmerken van sensitiviteit. Er is natuurlijk ook een grijs gebied tussen wat normaal is en wat ‘ziek’. Het maakt ook nog uit in hoeverre iemand een klacht als beperking ervaart. Ruwweg kun je zeggen dat het niet meer gezond is als je leven op dagelijks niveau beperkt wordt door klachten. Het is dan zinvol te kijken wat er aan de hand is.

Chronische overbelasting
In een periode van chronische stress, van veelvuldige en langdurige overprikkeling, raakt je systeem overbelast. Een teveel aan stresshormonen in je bloed beïnvloedt je hersenen. Je wordt nog gevoeliger voor stress en voor je het weet wordt het een vicieuze cirkel. Het lukt je niet meer voldoende bij te tanken in weekenden en vervolgens ook niet meer in vakanties. Lichamelijke en geestelijke tekenen van stress dienen zich aan, zoals pijn in spieren en gewrichten of hoofdpijn, slecht slapen, onrust en gedachten van wanhoop. Je hebt het te druk gehad, er ligt/lag teveel op je bord. Ook kan het zijn dat je al lang geleden manieren hebt ontwikkeld om om te gaan met je gevoeligheid, waar je meer last dan voordeel van hebt. Bijvoorbeeld als je je teveel op de mening van anderen richt, perfectionistisch bent of doet alsof je helemaal niet zo gevoelig bent. In je jeugd waren die misschien nodig om je staande te houden in het gezien of op school, nu belemmeren ze je te zijn wie je bent. Dit geeft veel interne spanning en dat kost je heel veel energie. Het is een constante bron van heftige interne prikkels en hierdoor raak je ook chronisch overprikkeld. Klik hier voor meer informatie over omgaan met prikkels.

Bij chronische overprikkeling komen meestal een of meerder van onderstaande ziektebeelden naar boven.
Depressief?
Beantwoord de vragen over de periode van de afgelopen 2 weken:

  • Voel je je meer dan de helft van de dagen down, somber of leeg?
  • Duren die buien vervolgens langer dan een halve dag?
  • Voel je je moe en lusteloos voor meer dan de helft van de dag?
  • Is je gewicht de laatste weken onbedoeld duidelijk toe of afgenomen?
  • Heb je bijna dagelijks problemen met in slaap vallen of doorslapen?
  • Of slaap je juist veel meer dan normaal en ook overdag?
  • Heb je bijna dagelijks het gevoel dat je waardeloos, slecht, zondig bent en/of voel je je schuldig?
  • Heb je, meer dan vroeger, gedachten over de dood van jezelf of van anderen?
  • Heb je het gevoel dat je trager of juist rustelozer bent dan normaal?
  • Heb je weinig zin om dingen te ondernemen die je leuk vindt?
  • Ben je de belangstelling kwijt voor dingen die je normaal interesseren?
  • Heb je het gevoel alsof er een sluier tussen jou en de wereld hangt?

Heb je redelijk tot veel vragen met ‘ja’ beantwoord, dan is het goed mogelijk dat je depressieve klachten hebt, neem contact op met je huisarts. Heb je maar enkele vragen met ‘ja’ beantwoord, dan heb je waarschijnlijk alleen maar last van een dipje. Hou het in de gaten, zodat je niet afglijdt in een depressie. Heb je bij veel vragen het gevoel dat het wel voor jou geldt maar niet erg of vaak genoeg om ‘ja’ te antwoorden, dan heb je mogelijk wel last van een milde depressie. Die gaan meestal na een paar maanden vanzelf wel over. Erover praten helpt.

Overspannen?
Stress die langdurig aanhoudt, leidt tot klachten. Fysieke spanningsklachten als hoofdpijn, rsi of buikpijn. Maar meestal gaat het ook om psychische klachten. Het leven groeit je boven het hoofd, je bent steeds moe, het gewone functioneren begint moeizaam te worden, je kunt je slechter ontspannen. Je krijgt slaapproblemen (teveel of te weinig slapen), concentratieproblemen, huilbuien, etc. Iedereen heeft perioden in zijn/haar leven waarin de stress tijdelijk te hoog is. Bijvoorbeeld door ontslag of reorganisatie, een scheiding, een verhuizing, of ziekte en sterfgevallen. Grote veranderingen in je leven gaan gepaard met stress. Als de oorzaak, die meestal tijdelijk is, voorbij is, trekken de klachten weer weg. Soms lukt dat echter niet en is er sprake van overspannenheid. Overspannenheid gaat over het algemeen na enkele maanden vanzelf voorbij als je jezelf voldoende toestaat tot rust te komen. Je herstelt van de tijdelijke overbelasting en je wordt weer jezelf. Meestal als het gebeurde enigszins is verwerkt en je gewend bent aan de nieuwe situatie. Is er echter sprake van jarenlange overbelasting, dan gaan de klachten niet zo snel weg en is er sprake van burn-out. Je systeem is dan uitgeput.

Burn-out?
Ben je overbelast geweest gedurende een periode van jaren? Zowel werk als privé? Dit heeft tot uitputting van je systeem geleid, er zijn dingen veranderd in je hersens. Je bent er psychisch ziek van geworden. Waarschijnlijk herken je dan minimaal enkele van de volgende dingen:

  • Heb je recentelijk de neiging gekregen mensen of situaties te vermijden?
  • Ben je de laatste tijd vaak te moe om sociale contacten te onderhouden?
  • Lukt het je steeds slechter om je te concentreren?
  • Voel je je al moe als je opstaat?
  • Lig je ‘s avonds in bed te piekeren i.p.v. lekker te slapen?
  • Ben je de laatste tijd sneller ziek?
  • Ontbreekt het je aan energie om na je werk nog iets te doen, zelfs thuis?
  • Zie je erg op tegen normale dingen (bijv. een werkdag)?
  • Ben je sneller prikkelbaar?
  • en uit zich dat in woede-aanvallen of huilbuien?
  • Heb je last gekregen van plotselinge angst of paniek?
  • Lukt het je slechter om je werk goed en op tijd te doen?
  • Ben je vaker ontevreden over wat je doet of hebt gedaan?
  • Heb je last van sombere gevoelens?

Heb je een redelijk aantal van bovenstaande vragen met ‘ja’ beantwoord, dan heb je in elk geval een probleem met stress. Heb je veel ‘ja’, dan is er wellicht zelfs sprake van een burn-out. Doe tests op internet of raadpleeg je huisarts. Heb je enkele vragen met ‘ja’ beantwoord of heb je vaak de neiging om ‘een beetje wel’ te antwoorden, dan zit je in de gevarenzone. Het kan een tijdelijke stresspiek zijn, maar ook het begin van erger. Blijf alert en neem voldoende rust. Ga dingen doen die je goed doen voelen en neem even geen extra hooi op je vork.

Kijk voor meer informatie op de lekker in je vel of energie pagina’s

Angststoornis?
Angst is een functionele emotie. Het waarschuwt voor onheil. Dus tot op zekere hoogte is angst een deel van het leven. Hsp’s* hebben van nature wat meer angsten doordat zij sneller schrikken en risico’s zien. Het wordt een probleem als angst je leven gaat beheersen, als het je vaak en heel heftig overvalt, of als het doorslaat in paniek.

Angst die overslaat in paniek, is over het algemeen niet normaal. De mate van angst die je voelt staat totaal niet meer in verhouding tot het werkelijke gevaar. In paniek ben je zo bang dat het je als het ware overneemt. Je raakt de controle over jezelf kwijt, iets wat op zich al beangstigend is. Je kan niet meer helder denken en je verstart of vlucht letterlijk weg. Soms ga je hyperventileren of krijg je hartkloppingen waarbij je denkt dat je dood gaat. Tijdens een paniekaanval voel je je extreem bang. Dat kan soms uren aanhouden. Naderhand heb je echt het gevoel dat je ergens uit komt. Je hersens beginnen weer normaal te werken.

In situaties die niet (levens)bedreigend zijn, en dat is meestal het geval, is het in paniek slaan een te grote reactie op een onschuldige prikkel. Het is echter wel zodanig heftig dat je bang kunt worden voor de angst en paniek zelf. Je gaat steeds meer tegen dingen opzien die misschien wel tot een paniekaanval zouden kunnen leiden, en je gaat steeds meer denken over paniek en angst. Want overvallen worden door angst is een heel vervelende ervaring, die je wil proberen te voorkomen. Meestal ga je dingen die je eng vindt steeds meer vermijden. Of je ontwikkelt (dwangmatige) rituelen om de angst te beteugelen. Je komt terecht in een vicieuze cirkel. Hoe meer je de dingen ontloopt, hoe banger je wordt. Het wordt een stoornis als ze je leven zodanig beheersen dat het je dagelijkse functioneren in de weg staat. In het extreme geval, durf je bijvoorbeeld nog nauwelijks de deur uit. Heb jij ook regelmatig last van dergelijke aanvallen, blijf dan niet in je eentje doormodderen. Wacht niet tot je ook nog depressief wordt. Angststoornissen zijn goed te behandelen, met therapie en/of medicatie. Ga naar je huisarts.

Klik hier voor meer informatie over angst en het omgaan met angsten.

Onhandige coping?
Het kan zijn dat je gedurende je leven manieren hebt ontwikkeld om met je gevoeligheid om te gaan, die eigenlijk niet zo handig zijn. Je hebt je bijv. extreem aangepast, jezelf opgejaagd tot een leeftempo dat eigenlijk te hoog voor je is, of je bent onnodig streng voor jezelf. Je voelt je minderwaardig omdat je zo gevoelig bent of je vindt dat anderen minderwaardig zijn omdat ze het niet zijn. Het kan ook zijn dat je je nooit gewaardeerd hebt gevoeld voor wie je bent en je daardoor ook nu nog constant tekort gedaan voelt. Meestal spelen dit soort patronen al sinds je jeugd, je was immers toen al een gevoelig kind. Toen waren ze zinvol om je in je gezinssituatie te kunnen redden, maar nu werken ze juist tegen je. Je leeft eigenlijk niet je eigen leven en dat kost veel energie. Je zit er niet lekker door in je vel. Veel van die patronen hebben bepaalde (meestal irreële) gedachten en angsten die eronder liggen. Kijk eens naar onderstaande stellingen. Hoe waar zijn ze voor jou, hoe vaak gebeurt dit en hoe heftig is jouw emotionele reactie?

  • Ik moet niet teveel laten blijken hoe gevoelig ik ben, anders zullen mensen me laten vallen.
  • Mensen die normaal zijn, dus niet zo snel bang of moe als ik, zijn volwaardiger mensen.
  • Ik voel dat mensen meestal negatieve motieven hebben. Daardoor ben ik altijd op mijn hoede.
  • Ik heb de neiging mezelf weg te cijferen.
  • Ik kan het best alles alleen oplossen/verwerken, anderen begrijpen mij toch niet.
  • Ik schaam me voor mijn gevoeligheid en verstop het zo veel mogelijk.
  • Ik heb behoefte aan meer echte aandacht maar verwacht dat eigenlijk niet (meer) te krijgen.
  • Weinig mensen kennen me echt.
  • Ik voel me rot omdat andere mensen te weinig rekening met mij houden.
  • Mensen zitten niet te wachten op mij en mijn mening.
  • Ik schiet vaak tekort.
  • Ik ben zwak omdat ik zo snel moe ben en gevoelig reageer.
  • Ik moet harder werken om te compenseren voor het feit dat ik zo lastig ben.

Zijn er een aantal stellingen voor jou van toepassing of zijn er enkele stellingen die jou perfect beschrijven, dan heb je waarschijnlijk een niet zo’n handige manier ontwikkeld om met jezelf of situaties om te gaan. Je reageert en denkt nog voor een deel op de manier van toen je nog kind was. Waarschijnlijk zijn je gedachten inmiddels niet meer reëel en onnodig negatief. Daarnaast heb je waarschijnlijk niet zo’n positief beeld van jezelf. Het is misschien zinvol om er eens aan te gaan werken. Bestaande (negatieve) denkpatronen zijn te veranderen. Waarom ben je bijvoorbeeld minder waard als je gevoelig bent? Waarom zou jij niet jezelf mogen zijn? Dat kan bijvoorbeeld met een coach of psycholoog of met behulp van een zelfhulpboek. Je kunt ook kijken op de lekker in je vel pagina’s op deze website.

Persoonlijkheidsproblematiek?
Gevoeligheid is een deel van je temperament. Het is ingebouwd in je systeem en maakt deel uit van je persoonlijkheid. Een gevoelig persoon is over de hele linie gevoeliger en wat sneller angstig. Het kan echter ook zo zijn dat je alleen in bepaalde situaties overgevoelig bent. Het gaat dan mn. om sociale situaties. Dan kan het zijn dat er sprake is van een persoonlijkheidsstoornis. Dat betekent dat je in de loop van je leven door dingen die je hebt meegemaakt, gevoelig bent geworden voor bepaalde specifieke dingen. Bijvoorbeeld dat je afgewezen of verlaten wordt, dat je niet deugt, nergens bij kan horen, etc. Zodra je op zo’n gebied geraakt wordt door iets dat symbool staat voor heftige ervaringen uit het verleden, word je gelijk heel diep geraakt. Je reageert buiten proportie emotioneel, impulsief of agressief. Je hebt dan vaak ook veel angsten of vermijdingsgedrag rond die thema’s waar je in gedachten veel mee bezig bent of die je juist uit alle macht onderdrukt. Je stemming kan snel wisselen, meestal in extremen. Mensen met persoonlijkheids-problematiek, worstelen meestal al lange tijd met steeds terugkerende problemen. Bijvoorbeeld in relaties, werk of sociale contacten. Het komt vaak voor dat de patronen pas onderkend worden als iemand bijvoorbeeld vast loopt door een depressie, een burn-out of in behandeling komt voor een angststoornis. Als je het gevoel hebt dat dit bij jou ook meespeelt, overleg dit met je psycholoog of huisarts. Hiervoor kun je met psychotherapie behandeld worden.

Een vrij ernstige en bekende persoonlijkheidsstoornis is borderline. Mensen met borderline hebben ahw een instabiele persoonlijkheid en zijn daardoor extreem gevoelig voor prikkels. Ze hebben een grote neiging in extremen te vervallen, een neiging die hsp’s juist niet hebben. Extreme stemmingswisselingen horen bij borderline, maar ook impulsief gedrag, moeite met sociale contacten en slecht alleen kunnen zijn. Daarbij hebben ze moeite om reëel te blijven denken: Alles is alleen maar zwart of wit. Meestal spelen er ook ander ernstige problemen zoals eetstoornissen, destructief gedrag en verslaving. Soms met psychotisch gedrag. Als je borderline hebt, dan weet je dat waarschijnlijk al. Borderline wordt niet zo snel verward met hsp, omdat het bij borderline juist gaat om de extremen, iets wat hsp’s juist vermijden.

Autisme
Hsp’s die last hebben van extreme sociale problemen, sterk introvert en verlegen zijn, krijgen niet zelden het etiket opgeplakt dat ze een vorm van autisme hebben. Meestal gaat het om Asperger. De kenmerken die te maken hebben met prikkelgevoeligheid hebben een grote overlap met hsp. Het grote verschil zit hem echter in de sociale interactie, mn. de behoefte of interesse in contact met anderen.

Waar hsp’s een sterke innerlijke belevingswereld hebben en goed over hun gevoelens kunnen praten en tot zelfreflectie in staat zijn, zijn mensen met autisme hier heel slecht in. Hps’s halen veel uit de non verbale communicatie terwijl dat voor mensen met autisme juist totaal onbegrijpelijk is.

Bij beide komt vermijdingsgedrag voor maar bij mensen met een autistische stoornis komt dat uit onbegrip voor de ander terwijl het bij hsp’s komt door overprikkeling en nervositeit waardoor er even geen ruimte is voor de ander. Daarnaast vertonen hsp’s in een rustiger en veiliger omgeving juist heel sociaal gedrag. Hun vermijding is dus zeer afhankelijk van de context en dat is bij mensen met autisme niet het geval.

AD(H)D?
Veel hsp’s vragen zich af of ze wellicht ADHD hebben omdat ze zo prikkelgevoelig zijn. Soms wordt het door buitenstaanders gesuggereerd. Meestal is dat echter niet zo. Het grote verschil is dat bij AD(H)D het gedrag altijd aanwezig is terwijl hsp’s het gedrag alleen vertonen als zij overprikkeld zijn. Een goede indicatie is wat mensen over je zeggen die je van vroeger kennen: Hij/zij was altijd al druk, of hij/zij was altijd al gevoelig. Als je ADHD hebt, ben je daar waarschijnlijk al op andere manieren achter gekomen. Er zijn duidelijke verschillen. Onderstaand lijstje geeft de belangrijkste weer.

Bij ADHD vs hsp:

  • ben je niet alleen onrustig, maar je zoekt ook onrust en spanning juist op.
  • is het vaak een chaos in je hoofd, ook in prikkelarme situaties
  • heb je last van heftige woede uitbarstingen, bijv als iets anders gaat dan je gewend bent. Hsp’s hebben niet zo snel woede-uitbarstingen.
  • kun je moeilijk luisteren en ben je snel afgeleid, ook al bevind je je in een rustige omgeving.
  • heb je elke dag stemmingswisselingen en niet alleen bij overprikkeling.
  • heb je soms last van buien van ‘gevaarlijk gedrag’ (bijv. eten, gokken, alcohol, drugs, geld uitgeven aan onzinnige dingen), iets wat hsp’s juist vermijden.
  • begin je vaak aan dingen zonder ze af te maken omdat je het zat wordt. Hsp’s hebben die neiging niet zo snel.
  • verander je vaak van opleiding of baan.

Bij ADD is er ook sprake van chaos in het hoofd maar komt het niet tot uiting in druk gedrag. Ook kan de prikkelgevoeligheid wat minder duidelijk zijn. Het overheersende kenmerk is de moeite die de persoon heeft met concentratie, het stellen van prioriteiten en het nemen van beslissingen. Het verschil met hsp is vooral te zien in situaties waarin de persoon niet overprikkeld is. Een hsp is dan juist goed in staat prioriteiten te stellen en zich te concentreren. Bovendien zal een hsp in een prikkelrijke omgeving wel enige tijd, ten koste van veel moeite en energie, in staat zijn zich te focussen op een taak. En dat kunnen mensen met ADD nauwelijks.

*hsp: Hoog Sensitief Persoon

Bron: http://www.ookzogevoelig.nl/?s=HSP+en+stoornissen

 

Het is een pracht artikel om meer inzicht wat een HSP kan ervaren en (h)erkennig in kan vinden. Toch ergens zijn het weer ”hokjes” die geplaatst worden omdat ieder mens deze gemoedstoestanden kan beleven en ervaren.

De emotionele sleutel


 

Voor iedereen die lijdt aan posttraumatische stoornissen of ernstige emotionele blokkades is er een mooie oplossing. Je hoeft er geen farmaceutische medicijnen voor te slikken en iedereen heeft de sleutel tot zijn of haar beschikking. Op Veterans Today stond een artikel van Dr. Allan Roland die erg succesvol is met het behandelen van mensen met posttraumatische stoornissen. Hij grijpt daarbij niet naar farmaceutische medicijnen, maar naar iets wat we allemaal gratis voorhanden hebben: “dankbaarheid” als medicijn. Hij vertelt…. De sleutel tot het genezen van jezelf is dankbaarheid. Alleen dát kan uitstijgen boven de duisternis van het je onwaardig voelen, zelfmedelijden en zelfontkenning. Het kan de deur naar je hart volledig openen, iets wat nodig is om helemaal te kunnen genezen.

Zonder enige twijfel is het geheim van mijn succesvolle, kortdurende behandeling van militairen met posttraumatische stoornissen en burgers die emotioneel gewond zijn, het wonder van dankbaarheid, want dat is het enige “tegengif” tegen een onwaardigheidsgevoel en zelfontkenning.

De officiële afkorting van Post Traumatic Stress Disorder is PTSD (in Nederland PTSS) maar ik heb daarvan gemaakt PTHD, Post Traumatic Heart Disorder. Omdat een volkomen afgesloten hart en emotionele afstomping gemeenschappelijke symptomen zijn van PTSD. Dit is ook van toepassing op iemand die een groot emotioneel trauma heeft meegemaakt of afgesneden is geweest van liefde, waarbij zij hun hart hebben afgesloten en hun gevoelens hebben weggedrukt.

De 35 jaar ervaring in mijn praktijk hebben laten zien hoe de zelfgenezing van ieder emotioneel trauma versneld kan worden als gevoelens van onwaardigheid en zelfhaat worden vervangen door dankbaarheid. Als je begint mensen te bedanken die je nog nooit bedankt hebt dan is wat je in essentie doet het erkennen van hun liefde. Op dat moment zal je hart zich weer openen en vangt het kijken door een andere bril aan.

Je ziet jezelf dan niet langer als slachtoffer, maar als een individu die het waardig is om lief te hebben. De gemiddelde tijd die mijn cliënten, zowel burgers als militairen, nodig hebben om hun werk af te maken is slechts zeven sessies, omdat ze dan, door dankbaarheid, willen helen en weer willen en kunnen liefhebben.

Onlangs heb ik een serie van één uur durende telefoonsessies met een nieuwe cliënt uit Connecticut uitgevoerd. Een dame die mijn boek (Radical Therapy , surrender to love and heal yourself in seven sessions (not seven years)) gebruikte in combinatie met de telefoonsessies. Ze was heel verbaasd over hoeveel energie ze voelde toen ze mensen ging bedanken waarbij ze dat nog nooit in haar leven had gedaan. Ze heeft daar nu een dagelijkse gewoonte van gemaakt, net zoals ik dat zelf ook doe.

Als kind had ze haar hart afgesloten en had het gevoel dat ze er altijd voor iedereen moest zijn, maar had nooit zichzelf aan de beurt laten komen of zich geliefd gevoeld om wie ze was. Ik deed de visualisatie met haar aan de telefoon toen ze na vier sessies het kind in haarzelf ontmoette (Sessie 4, Het verbinden met het innerlijke kind).

Hier zijn de vragen (volwassene) en antwoorden (kind) uit die sessie:

1) Wat moet ik doen om jou in mijn leven te kunnen omarmen? Liefde
2) Wat is mijn diepste angst? Dat niemand van je houdt.
3) Is die angst een illusie? Zeker weten.
4) Kan ik Allen vertrouwen? Ja, hij is iemand die de waarheid vertelt.
5) Wat is mijn volgende stap? Hartstochtelijk liefhebben.
6) Hoe doe ik dat? Door helemaal jezelf te zijn.
7) Zit er vreugde onder mijn pijn? Absoluut, kijk maar naar mij.
8) Zal je mij vergeven als ik je verlaat? Absoluut, ik hou van je.
9) Wat is het belangrijkste advies wat je mij kunt geven? Het is niet de moeite waard om iemand anders te zijn dan jezelf.
10) Is er nog iets wat je mij wil vertellen? Open je hart, als het de liefde betreft bestaat er geen “ja maar” of “wat als?”.

De bovenstaande antwoorden zijn universeel en erg vergelijkbaar met de antwoorden aan de 65 veteranen met PTSD die ik de afgelopen twee jaar heb behandeld. Allemaal hebben ze het kind in zichzelf ontmoet en zijn begonnen met het openen van hun hart via dankbaarheid.

We hebben allemaal wel ervaringen gehad in ons leven waarbij het leek alsof we alles hadden verloren, waar de omstandigheden hopeloos en vreselijk onrechtvaardig leken en toch houd ik vol dat we vertrouwen in onszelf moeten houden. Dit kan alleen worden bereikt door dankbaarheid en alleen dán zullen er wonderen gebeuren.

Bron: Niburu

Een kind is geen label


 

Stijn Vanheule is klinisch psycholoog en psychoanalyticus. Hij is als hoofddocent verbonden aan de Vakgroep Psychoanalyse en Raadplegingspsychologie van Universiteit Gent, en lid van de New Lacanian School. Bieke Purnelle had een gesprek met hem over een van zijn stokpaardjes: labeling, diagnosedrift en psychomedicalisering bij kinderen.

Images

Stijn Vanheule is ook auteur van onder meer Psychose anders bekeken en Diagnosis and the DSM: A Critical Review, een boek waarin hij brandhout maakt van de DSM-5 (‘Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders’), de nieuwe bijbel van de psychiatrie. Het handboek werd gepubliceerd door de American 
Psychiatric Association en functioneert in ons land als leidraad voor heel wat beslissingen inzake zorg. Mensen met psychische problemen, maar zonder DSM-diagnose, hebben bijvoorbeeld vaak geen recht op zorg en ondersteuning.

Daarnaast maakt hij zich met regelmaat druk over het epidemische karakter van psychiatrisering en etikettering bij kinderen.

Het aantal kinderen met een diagnose van een of andere psychische stoornis is in twintig jaar tijd met bijna 40 procent gestegen. Het gebruik van psychoactieve geneesmiddelen is zowat verdriedubbeld. Met name het gebruik van ADHD-medicatie is met 400 procent toegenomen. Zijn er zoveel meer ‘gestoorde’ kinderen in onze samenleving of is er iets anders aan de hand?

“Eerst en vooral doet de zorg te veel aan checklistdiagnostiek: diagnoses worden al te vaak gesteld op basis van eenvoudige checklists en houden geen rekening met context en ervaring. Vooral de context wordt schromelijk over het hoofd gezien, terwijl dat nu net een variabele factor is en je daar dus vrij makkelijk iets aan kan doen. Een voorbeeld: een kind functioneert niet in een bepaald onderwijssysteem of -methode en gedraagt zich onaangepast. Men verplaatst het kind naar een ander schoolsysteem en het probleemgedrag verdwijnt. Het allerbelangrijkste, namelijk in welke omgeving een kind zich ontwikkelt, wordt over het hoofd gezien in het huidige zorgbeleid. Heel wat diagnoses vertalen dus geen psychisch probleem, maar wel een mismatch tussen kind en omgeving. Bovendien is karakter of temperament hebben iets helemaal anders dan gestoord zijn.”

“Daarnaast groeien kinderen in een andere samenleving op dan twintig jaar geleden. We leven ons in een hoogtechnologische kennismaatschappij, waarin kinderen haast nonstop geprikkeld worden. Bovendien brengen onze kinderen nauwelijks nog ongesuperviseerde tijd door. Er wordt constant op hen gelet. Gewoon vrij spelen zonder dat er iemand toezicht houdt, zoals vroeger heel gewoon was, is zeldzaam geworden.”

“Ons onderwijssysteem is ook erg competentiegericht: de leerplannen en einddoelen staan centraal. Het voornaamste doel is iedereen naar die einddoelen leiden binnen een welbepaalde afgebakende tijd. Ons onderwijssysteem is niet aangepast aan de maatschappelijke veranderingen. Dat zou boven aan de prioriteitenlijst van de volgende onderwijsminister moeten staan.”

“Wanneer er over hervorming wordt gepraat, dan moet het ook gaan over hoe we met een diversiteit aan kinderen willen omgaan in de huidige en toekomstige samenleving. Onze maatschappij heeft geen brave kinderen nodig. Geef actieve en ondernemende kinderen een plek waar ze zich kunnen ontwikkelen. Besteed in de lerarenopleiding aandacht aan het leren omgaan met kinderen, ook met kinderen die afwijken van de norm.”

Heeft al die labeldrift ook een impact op hoe kinderen zich ontwikkelen?

“Wanneer je een kind een etiket opplakt, dan maak je er een stereotype van. En het werkt blamerend. Het label of het etiket werkt als een soort virtuele gevangenis. Kinderen gaan zich ook vereenzelvigen met dat label en zich ernaar gedragen (self fulfilling prophecy). Als je iemand vertelt dat je in hem gelooft, dan krijgt die persoon meer zelfvertrouwen. Maar dat werkt ook in de andere richting: als je een mens maar vaak genoeg vertelt dat hij/zij luid, bazig, grappig is, dan zal de persoon in kwestie zich ook als dusdanig gaan gedragen.”

“Er is ook nog niet onderzocht wat zo’n label doet met de ontwikkeling van kinderen. En al evenmin wat voor effect het gebruik van psychofarmaca heeft op lange termijn. We zijn zo voorzichtig en angstig met drugs, alcohol en roken wanneer het over kinderen gaat, maar over het dagelijks toedienen van medicatie aan een opgroeiend kind stellen we ons geen vragen, terwijl rilatine net zo goed een drug is, zij het een conventioneel aanvaarde.”

“Bovendien zijn er heel wat kinderen die zelf geen last ondervinden van hun gedrag, die zich prima in hun vel voelen. Toch krijgen ze probleemgedrag aangepraat. Volwassenen observeren en beoordelen kinderen. Het oordeel van het kind zelf wordt niet in beschouwing genomen. Hoe kinderen hun eigen gedrag ervaren telt niet mee. Dat is ondenkbaar bij volwassenen. In de psychiatrie geldt de regel dat je volwassenen geen diagnose mag geven als ze daar niet zelf om vragen. Het gaat eigenlijk voorbij aan de kinderrechten dat men die ervaringscomponent niet hanteert voor diagnoses bij kinderen.”

Eens een kind het etiket ADHD of ASS krijgt opgeplakt, raakt het daar nooit meer vanaf. Zijn dat soort stoornissen, gesteld dat er werkelijk sprake is van een stoornis, voor altijd?

“Labels als ADHD en ASS worden als stabiel gezien. Maar dat klopt niet. Heel wat kinderen vertonen op een gegeven moment of gedurende een periode bepaalde verschijnselen, maar die blijken te verdwijnen wanneer de context waarbinnen ze zich bewegen aangepast wordt. Zodra je de schoolomgeving of opvoedstijl verandert, verandert het gedrag.”

“Het onderzoek naar dergelijke neurobiologische stoornissen focust zich op de genetica. De symptomen worden zuiver biologisch bekeken en bestudeerd. Maar tot nader is er niets bewezen, alle onderzoek ten spijt. Het gaat nog steeds om veronderstellingen. Er is nog nooit aangetoond dat er een genetische factor bestaat die dergelijke stoornissen veroorzaakt. Er wordt voorbijgegaan aan de context. Nochtans kan je genen niet veranderen en context wel. Alleen wordt er heel wat geld verdiend met psychoactieve medicijnen.”

Vanwaar dan toch die onweerstaanbare aandrang om te meten, testen en te etiketteren?

“Men is vergeten dat statistiek eigenlijk beschrijvend bedoeld is, en niet voorschrijvend. Dat geldt voor heel wat dingen. Elke ouder kent wel de dwangbuis van groeicurven en ontwikkelingssprongen waarin de consultatiebureaus hen van bij de geboorte van hun kind proberen te wurmen. Maar kinderen ontwikkelen zich niet allemaal aan hetzelfde tempo. Als je baby niet rechtopzit tussen de leeftijd van vier en zes maanden, dan wordt er al alarm geslagen. Meestal is dat nergens voor nodig. Statistiek geeft enkel aan hoe de meerderheid zich gedraagt. Afwijkingen van die gemiddelden zijn dus geen stoornissen, maar gewoon normaal.”

Zijn er ook kinderen die wel degelijk gebaat zijn bij labels en medicatie?

“De groep kinderen die een etiket krijgen is allesbehalve een homogene groep. We hebben een aantal kinderen van dichtbij gevolgd. We zien kinderen die zelf vertellen dat ze zonder rilatine niet normaal functioneren en in de gevangenis zouden belanden. Maar andere kinderen vertellen dat hun creativiteit hen ontglipt wanneer ze medicatie slikken en dat het voornaamste positieve aspect voor hen is dat hun ouders minder boos zijn op hen. Ook opvallend: een kind dat vertelt dat rilatine onzin is want dat hij ze achterhield en dus niet innam, maar toch positieve reacties kreeg op zijn ‘verbeterde’ gedrag.”

“Het voordeel is vooral dat het niet de schuld van het kind is. Het kind is niet stout, maar ‘gestoord’. Voor mij persoonlijk wegen de nadelen echter zwaarder door: het feit dat  kinderen worden wat anderen zeggen dat ze zijn en nooit meer van dat etiket af geraken. En het feit dat de problematiek voornamelijk vanuit een neurobiologisch perspectief worden bekeken en niet vanuit de context, de omgeving van het kind. Ik denk dat het essentieel is dat we elk kind bekijken als een individu in plaats van als een label of een stoornis.”

Oordeel over HSP


 

Triest en tot m’n grote spijt gelezen dat er mensen zijn die een oordeel leggen op de groep hooggevoeligen. Deze groep zou een ”hooggevoeligheidstoornis” hebben. Het lijkt mij eerder dat deze mensen zelf een stoornis hebben, een beperkt beeld van hun medemens, hiermee dus ook geen respect. Hoe kan men weten hoe een HSP zich voelt? hoe moeilijk het is om in deze wereld vol prikkels en gevoel te moeten overleven, een strijd geleverd wordt moet worden om in eigen kracht te kunnen blijven. Altijd maar een oordeel over je wordt gevormd terwijl men je niet eens kent, dus ook niet de belevingswereld van een HSP..

Gelukkig is deze oordeel niet persoonlijk naar mij gericht, maar wil wel even duidelijkheid geven dat oordelen en stempels opleggen niet gepast en onmenselijk is. Hiermee zegt het meer over deze mensen dan de groep hooggevoeligen. Laten we elk mens in eigen waarde laten, laat de mens zijn wie deze is.