Zenweg


De Zenweg

De zenweg is een weg van loslaten, van leeg worden. Als zodanig is zen ten diepste verwant met het onaangeklede hart van elke religie.
Zen als stilzitten voor het mysterie: zonder woorden, zonder beelden.
Want uiteindelijk zijn geschriften en rituelen niets meer dan tijdelijke hulpmiddelen, bestemd om uiteindelijk ook losgelaten te worden.

Zazenkaï: een verhaal

“Maar wat ís zen?” vroeg de Amerikaanse filosofieprofessor, op studiebezoek bij een hedendaags Japans zenmeester. “Eerst even thee drinken,” zei die tot zijn ongeduldige bezoeker en begon alvast diens kopje in te schenken. Hij bleef maar schenken, ook toen het kapje al overstroomde. De bezoeker keek onthutst toe want uit verhalen was hem bekend dat die zen-mensen erg gedisciplineerde, nette lui waren die nog geen druppel water lichtvaardig zouden verspillen: “Ziet u,” zei de meester met allicht een fijn monkellachje, “met uw hoofd is het als met dit kopje. Het zit al helemaal vol. Met woorden, definities; met weten hoe de dingen horen en hoe ze zeker niet horen, met wat je wil en beslist niet wil. Met voorkeuren en afkeren, herinneringen, gestolde ervaringen. Als je wil weten wat zen is, moet je eerst je hoofd leegmaken. Pas dan zul je voor de eerste keer zien en weten.”
Zo is het een beetje met ons allemaal. We weten zoveel en dat is zo handig. Maar ook niet meer dan dat. Want ons vele weten, de immer voortmalende beeldenstorm in onze geest verhindert dat we zien, direct, zonder die constante, opdringerige ezelsbruggetjes van gedachten en gevoelens. De zen-weg is een weg van bevrijding. Bevrijding uit de kleine geest, bevrijding tot onze oorspronkelijke geest; tot het “gezicht dat het onze was nog vóór onze ouders geboren waren”. Bevrijding die niet alleen de eigen persoon tot inzet heeft, maar alle levende wezens liefdevol omvat

(tekst verschenen in De Harp)

Hagedis – Dromen


Totemdier, Hagedis – Dromen

Hagedis… wil je met me dromen?
En naar de sterren reizen?
Voorbij de plaats van tijd en ruimte
zijn visioenen die van verre komen.

Hagedis zat lui in de schaduw van een grote steen, waar hij beschutting had gezocht tegen de zon die de woestijn met haar hitte verzengde. Slang kwam naderbij kronkelen, op zoek naar wat schaduw waarin hij zich zou kunnen oprollen om uit te rusten. Slang keek een poosje naar Hagedis, die zijn ogen van links naar rechts liet schieten onder zijn grote gesloten oogleden. Slang siste om de aandacht van Hagedis te trekken. Langzaam gingen de dromerige ogen van Hagedis open en hij zag Slang.

‘Slang! Ik schrok van je! wat wil je van me?’ riep Hagedis. Slang spoog zijn antwoord van zijn gespleten tong. ‘Hagedis, jij neemt op het heetst van de dag altijd de beste schaduwplekjes in beslag. Dit is de enige grote steen in de wijde omtrek. Kunnen we de schaduw niet delen?’

Hagedis dacht een ogenblik na en stemde toen toe. ‘Slang, je kunt ook in de schaduw komen zitten, maar je moet wel aan de andere kant van de steen gaan liggen en beloven dat je me niet zult storen.’

Slang werd een beetje boos. Hij siste: ‘Hoe kan ik jou nu storen, Hagedis. Je zit alleen maar te slapen.’ Hagedis toonde zijn wetende glimlach. ‘Oh Slang, je bent ook zo’n dom dier. Ik slaap niet, ik droom.’ Slang wilde weten wat het verschil was en Hagedis legde uit: ‘Wanneer ik zit te dromen, dat ik de toekomst binnen, Slang. Ik ga naar de plaats waar de toekomst woont. Snap je? Zo weet ik nu dat je me vandaag niet zult opeten. Ik heb je gedroomd en ik weet dat je je vol gegeten hebt aan muizen.’ Slang was van zijn stuk gebracht. ‘Inderdaad, Hagedis, je hebt helemaal gelijk. Ik vroeg me al af waarom je samen met mij in de schaduw wilde zitten.’ Hagedis lachte een beetje in zichzelf. ‘Slang,’ zei hij, ‘jij bent op zoek naar schaduw, ik ben op zoek naar schaduwbeelden. In schaduwbeelden wonen de dromen.’ De kracht van Hagedis is de schaduwkant van de werkelijkheid, waar je dromen onderzocht worden voordat je hun toestaat zich te manifesteren in de stoffelijke werkelijkheid. Hagedis had ook de mogelijkheid kunnen scheppen dat hij opgegeten zou worden, als hij dat had gewild.

De kracht van Hagedis is de kracht van dromers. Of dromers je nu dromen of niet, ze kunnen je altijd helpen om de schaduw te zien. Deze schaduw kan bestaan uit je angsten, je hoop, op precies datgene waartegen je je verzet. Waar de schaduw ook uit bestaat, ze volgt je altijd, als een gehoorzame hond. Als Hagedis zich vandaag een plekje in je kaarten heeft gedroomd, kan het tijd zijn om eens te kijken wat er achter je aan komt. Zijn het je angsten, is het je toekomst die probeert je in te halen, of is het dat gedeelte van jezelf dat je zwakheden en menselijke trekken niet wil zien?

Hagedis vertelt je misschien dat je aandacht moet schenken aan je dromen en hun symbolen. Leg een droomdagboek aan en noteer alles wat je je herinnert. Vergewis je ervan dat je aandacht schenkt aan elk afzonderlijk symbool of terugkerend patroon. Als je dromen niet onthoudt, zou je de wekkerradio op 2.00 of 3.00 uur ’s nachts kunnen zetten. Of je zou voordat je naar bed gaat veel water kunnen drinken, zodat je wakker wordt van een volle blaas. Dromen zijn zeer belangrijk. Schenk er aandacht aan.

Boosheid


Wie boos is op de ander heeft geen oog voor zichzelf!

Boosheid is iets natuurlijks en heeft als doel bescherming en je grenzen stellen.

Als je een kat aan zijn staart trekt wordt deze boos en geeft je een krauw. Daarna loopt hij drie stappen verder en is zijn boosheid verdwenen. Niets aan de hand.

Bij mensen kan boosheid hetzelfde werken. Iemand geeft je een duw en je duwt terug. Dat is helemaal ok. Het is geen probleem. Je bent nadien de energie van de boosheid kwijt.

Bij de meeste mensen blijft boosheid helaas langer hangen. Het duurt soms uren, dagen, weken of jaren.

Hoe is het mogelijk dat boosheid zo lang kan blijven hangen?

Boosheid is naar buiten gericht. We zijn boos op de ander. Deze moet zijn gedrag veranderen of excuses aanbieden. Als dit niet gebeurd blijven we boos. En zelfs als hieraan is voldaan kan een herinnering aan de situatie je weer boos maken.

Zo lang je boos bent op de ander heb je geen oog voor jezelf!

Waar heb je dan geen oog voor?

Je kunt pas boos worden als iemand je pijn hebt gedaan. De kat geeft een krauw omdat aan zijn staart wordt getrokken en dit vervelend is.

Bij menselijke boosheid is er meestal geen fysieke pijn maar een emotionele pijn. Je wordt boos omdat iemand je kwetst, afwijst, in de steek laat, kleineert of als slecht betiteld. Je ervaart dan een emotionele pijn. Het lijkt alsof deze emotionele pijn door de ander wordt veroorzaakt. Wat er in werkelijkheid gebeurt is dat er een emotionele pijn in je wakker wordt gemaakt. De pijn zat er al. De pijn is niets ander dan oud zeer wat je tijdens eerdere gebeurtenissen in je leven hebt weggestopt.

Als kind maakte je een vervelende gebeurtenis mee waarbij je emotioneel op slot sloeg. Je had de ervaring dat je gekwetst werd, afgewezen werd of in de steek werd gelaten. Het gedrag van de ander haalt hetzelfde gevoel naar boven en je wordt boos.

Als je boos bent, heb je geen oog voor de pijn. Je gaat aan de pijn voorbij.

Desalniettemin geeft boosheid je een gelegenheid om oud zeer te helen. Hiervoor moet je je blik omkeren van buiten naar binnen.

Als je boos bent is het echter lastig om op een liefdevolle manier naar binnen te kijken en de pijn liefdevolle aandacht te geven. De energie van boosheid staat dan in de weg. Het is in dat geval belangrijk om eerst uiting te geven aan de boosheid. Gil in een kussen, sla op een boksbal, ga rennen, ga stampen, ga schreeuwen, kladder met verf, kras met papier. Gooi alle energie van boosheid er uit.

Vraag vervolgens je zelf af wat er zo pijn doet dat je boos wordt. Onderzoek deze pijn. Onderzoek het oude zeer. Voel dat dit zeer een onderdrukte emotie is wat nog steeds wil worden losgelaten. Geef het jouw liefdevolle aandacht. Koester het in je hart en verwonder wat er gebeurd.

Laat elke boosheid een wegwijzer zijn naar je verdriet. Boosheid is dan niet meer vervelend maar een kans om te helen en los te laten.

Kan jij onder de boosheid de pijn voelen?

Bron: Martin de Werker.

Boosheid is inderdaad een emotie van onderliggend verdriet en pijn. In principe ben je eigenlijk boos en kwaad op jezelf omdat je het voelt en een situatie niet verwerkt heb, misschien niet wetend hoe ermee om te gaan en daardoor boosheid ontstaat. Straf jezelf niet door boosheid, maar omarm je verdriet.

Koffie aan de muur


 

Koffie aan de muur.

In Venetië (Italië) zaten twee toeristen koffie te drinken. Op een gegeven moment komt er een vrouw binnen en gaat zitten aan de tafel naast hen. De ober kwam naar haar toe en de vrouw gaf haar bestelling door: ‘Twee kopjes koffie graag, eentje voor aan de muur.’

De toeristen keken vol verwondering en werden nieuwsgierig. ‘Voor aan de muur?’ De vrouw betaalde duidelijk voor twee kopjes koffie.

liefdevolle koffieToen ze vertrok prikte de ober een blaadje op de muur met daarop de tekst ‘één kopje koffie’. De toeristen kletsten gezellig met elkaar. En terwijl ze daar zaten, kwamen er twee mannen binnen, die samen drie kopjes koffie bestelden. Twee om op te drinken en één voor aan de muur. Ook deze keer schreef de ober de tekst ‘één kopje koffie’ op een papiertje en prikte deze op de muur.

De toeristen vonden het uniek en ook enigszins verwarrend. Ze betaalden voor hun eigen koffie en vertrokken…

Toen ze een paar dagen later in hetzelfde café kwamen en genoten van hun koffie zagen ze een slecht geklede, armoedig uitziende man binnenkomen. De man ging zitten, keek naar de muur en zei: ‘Eén kopje koffie van de muur graag.’

De ober serveerde met de gebruikelijke vriendelijkheid de koffie aan de man. De man dronk zijn koffie en verliet het café zonder te betalen. Vervolgens pakte de ober een papiertje van de muur en gooide deze in de prullenbak.

De toeristen waren geraakt door deze gebeurtenis. De man kon zonder zijn gevoel van eigenwaarde te verlagen gewoon een kopje koffie komen drinken. Hij hoefde niet te bedelen of zich schuldig te voelen voor een ander. Hij keek gewoon naar de muur, plaatste zijn bestelling en genoot van zijn koffie.

De wand aan de muur in dat kleine café was misschien wel de mooiste wand ooit.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Met dank aan Mark Verhees voor zijn positiviteit en blog

http://www.voorpositiviteit.nl/blog/

 

Wanneer je het verhaal goed leest, zie je hoe je voor andere mensen iets kan betekenen met een enkel gul gebaar in de vorm van een kopje koffie.