Het probleem van perfectie


Beste tips om de drukte in je hoofd te bezweren

Veel mensen willen graag perfect zijn, maar ironisch genoeg brengt dit verlangen ze vaak niet veel goeds. Vaak denken we dat het streven naar perfectie iets goeds is.
Laten we hier eens dieper op in gaan. Perfectie suggereert dat iets vlekkeloos is, zonder mankementen. Wanneer je op zoek bent naar perfectie op een bepaalt vlak dan is dit wellicht mogelijk, want sommige studenten kunnen streven naar het perfecte cijfer om later een goede baan te vinden. Maar het streven naar perfectie in je leven is van een andere orde.

Een machine zal perfect opereren, tenminste voor een tijdje. Want op een gegeven moment zal het toch mankementen vertonen en moet het onderhouden en gerepareerd worden. Mensen zijn nooit bedoeld om perfect te zijn, denk maar eens aan de uitdrukking: “ik ben ook maar een mens”. Soms is het goed om stil te staan bij het feit dat we niet als doel moeten hebben een machine te zijn, maar om de imperfectie van het mens zijn te accepteren.

In onze cultuur komt de nadruk steeds meer te liggen op presteren en je doelen behalen. We lijken het vermogen om ons te verwonderen en te genieten steeds meer te verliezen. Kun jij je voorstellen dat je naar een prachtige regenboog kijkt maar dat je klaagt dat één van de kleuren niet perfect is? Dat zou belachelijk zijn en dat zou het hele moment verpesten. Toch doen we dit wel als we onze eigen imperfecties beoordelen. We vergeten dat wij, als mensen, ook onderdeel zijn van de natuur. Dat wetende zouden we er zo veel baat bij hebben als we onszelf zouden accepteren zoals we zijn, wat toevallig imperfect is.

Wanneer mensen streven naar perfectie dan zit daar vaak een grote onzekerheid achter. Je denkt niet goed genoeg te zijn zoals je bent en wilt perfect zijn en veroordeelt hiermee jezelf. Maar wanneer er iemand zou zijn die het gelukt is om perfect te zijn dan zouden er weinig mensen zijn die hem of haar zouden kunnen tolereren. Want de perfecte persoon wordt dan iemand die anderen constant van hun eigen imperfecties en tekortkomingen bewust maakt. Plus dat ze waarschijnlijk niet echt leuk meer zijn om mee om te gaan. Want wie wil er nou omgaan met iemand die perfect is? Samen lachen om fouten en het samen delen van leed is toch vaak veel fijner.

Mensen die perfect willen zijn hebben vaak het gevoel dat hun tekortkomingen veel groter zijn dan ze in werkelijkheid zijn. Ze hebben eerder in hun leven vaak de boodschap gehad dat ze niet goed genoeg waren. Dus hebben ze onbewust besloten dat wanneer ze perfect zijn niemand ze meer kan raken. Perfectionisten denken snel dat anderen op de één of andere manier beter dan zij zijn, dus moeten ze perfect zijn om anderen te kunnen bijbenen.

De enige perfectie is in het heden, maar een perfectionist leeft nooit in het heden.

Het enige wat perfectie een beetje benadert is om bewust in het nu te leven.Zonder afleidende gedachten, zonder onszelf met anderen te vergelijken zijn we vrij om echt te leven. Maar een perfectionist is niet bezig met het heden, die is bezig met het verleden: ik had dit anders moeten doen, ik had dit anders moeten zeggen, of met de toekomst: zal dit wel goed komen, moet ik dit niet ander aanpakken? Ironisch dat juist de perfectionist nooit helemaal in het heden leeft.

Psychologytoday

Bron: http://herhealth.nl/het-probleem-van-perfectie/

Advertentie

15 tekenen dat jij beschikt over een hoog EQ


Hoe slim je ook bent, als je beschikt over een lage emotionele intelligentie (EQ) wordt de kans op succes toch ineens een stuk kleiner. Volgens levenscoach Tony Robbins zijn er een aantal tekenen waaraan je kunt zien of iemand beschikt over een hoge emotionele intelligentie – en dus in staat is zijn of haar eigen emoties en de emoties van anderen te herkennen en managen. In hoeveel van onderstaande punten herken jij jezelf?

1. Je kunt je emoties goed onder woorden brengen

Hoe specifieker je onder woorden kunt brengen hoe je jezelf voelt, hoe beter je je eigen gevoelens begrijpt en hiermee om kunt gaan.

2. Je bent nieuwsgierig naar mensen die je (nog) niet kent

Mensen die interesse tonen in anderen en veel vragen stellen geven over het algemeen meer over de gevoelens van anderen dan mensen die dit niet doen.

3. Je bent niet bang voor veranderingen
Mensen met een hoog EQ kunnen zich vaak makkelijk en snel aanpassen aan nieuwe situaties.

4. Je kent je eigen sterke en zwakke punten
En je doet hier iets mee.

5. Je begrijpt anderen
Goed in mensen lezen? Dan kun je dit punt afvinken.

6. Je bent moeilijk op de kast te krijgen
Ook in vervelende situaties probeer jij toch naar het positieve te kijken.

7. Je hebt controle over jezelf
Je weet wanneer je ‘nee’ moet zeggen en op welke momenten het beter is om even tot tien te tellen dan direct te reageren.

8. Je bent niet bang om fouten te maken
Want hoe k*t ook, van fouten kun je wel leren.

9. Je geeft zonder altijd iets terug te verwachten
Het gaat je immers om het blij maken van een ander, niet om jezelf.

10. Je gaat negatieve mensen uit de weg
Je hebt wel wat beters te doen.

11. Je zoekt niet naar perfectie
Waarom zou je zoeken naar iets waarvan je weet dat het niet bestaat?

12. Je bent dankbaar voor wat je hebt
En krijgt daar nieuwe energie van.

13. Je weet hoe je kunt ontspannen
Af en toe een pauze is gewoon nodig, hoe druk je ook bent.

14. Je zorgt dat je voldoende slaap krijgt en niet te veel koffie drinkt
Een kwestie van weten wat werkt en wat niet.

15. Je laat niemand je dag verpesten
Je bepaalt zelf wel of je een leuke dag hebt of niet.

Bron: http://www.mynd.nu/15-tekenen-dat-jij-beschikt-over-een-hoog-eq/

5 tips tegen perfectionisme


Laat jij je leven in de war schoppen door je perfectionisme? Dan is het tijd om actie te ondernemen. Met deze vijf tips verminder je je perfectionisme stap voor stap!

Perfectionisme kan je leven behoorlijk lastig maken

Ja, we vinden het allemaal fijn als we dingen perfect kunnen doen. Maar de meeste mensen leggen zich erbij neer dat perfectie slechts een illusie is, en dat het nastreven van perfectie meestal meer kost dan het je oplevert.

Heb jij last van je perfectionisme? Dan ben je niet alleen. Deze veeleisende maatschappij creëert mensen die bang zijn om fouten te maken, bang om afgewezen te worden en de controle te verliezen.

Perfectionisme komt voort uit angst, en het kan je hele leven beheersen. Het is een eigenschap die je veel kan opleveren, maar dan moet je het wel eerst terug in de doos stoppen zodat je het alleen tevoorschijn kunt halen als je het nodig hebt. Daar hebben wij tips voor!

1. Joehoe! Perfectie bestaat niet!

Mag ik je even door elkaar schudden? Perfectie bestaat niet. Het is geen onderdeel van jouw ervaring op deze aarde, en op het niveau waarop de gemiddelde perfectionist perfectie nastreeft, is het zelfs geen onderdeel van dit universum.

Perfectie is een illusie. Niets kan perfect zijn, er is op alles wel iets aan te merken. En in je streven naar dat doel dat niet bestaat, verspeel je veel tijd, energie, grondstoffen en ja… vriendschappen.

Oké goed, perfectie bestaat wel. Maar niet op een manier waar je iets mee kunt, meer op een zweverig niveau. Perfectie kan maar op één manier bestaan, en die vorm van perfectie bevat alles. Dus niet alleen die dingen die jij als ‘perfect’ bestempelt, maar ook al je fouten, je tegenslagen, je problemen. Als je het op dit niveau bekijkt is alles perfect zoals het is. Ieder moment is goed, alles is zoals het moet zijn.

Maar deze vorm van perfectie kunt je niet nastreven, want die is er gewoon altijd. Dus is de praktische toepassing heel simpel: perfectie bestaat niet, dus stop met je obsessie! Zo.

2. Jij bent niet je werk

Er zijn dingen die jij bent, en er zijn dingen die jij doet. Als jij een fout maakt, dan is dat iets dat jij doet, niet iets dat jij bent.

Dat is een belangrijk onderscheid. Want als jij een fout maakt betekent dat niets meer dan dat jij een fout hebt gemaakt. Het betekent niet dat jij een loser bent. Wat je doet is namelijk niet wie of wat je bent.

Als je poept beschouw je jezelf toch ook niet als een uitwerpsel? Wie jij bent verandert niet, wat je doet verandert wel. Wees dus niet bang dat jij verandert in een loser als je iets imperfects creëert. Dat is niet zo.

3. Denk niet alles of niets

Perfectionisten hebben vaak de neiging om te werken volgens het ‘alles of niets’ principe. Je begint aan een project, en door je perfectionistische visie wordt dit project direct een enorme klus.

Iemand zegt bruiloft, en jij komt met een enorme lijst van punten die geregeld moeten worden om de perfecte bruiloft neer te zetten. Vervolgens raak je zo overweldigd door het monster dat je hebt gecreëerd, dat je het bijltje erbij neer gooit.

“Als ik het niet perfect kan doen, dan doe ik het liever niet.” Tja, als iedereen zo zou denken dan zou er niet zoveel meer gebeuren op deze planeet. Als ik zo zou denken dan zou je nu in ieder geval deze tips niet kunnen lezen!

4. Fouten bestaan niet

Fout is gewoon een vies woord voor ‘ongewenst resultaat’. Een fout is een resultaat dat voortkomt uit bepaalde oorzaken. Jij hebt iets gedaan, en daardoor krijg je een resultaat. Je had liever een ander resultaat gehad, maar dit is het resultaat dat je op dit moment krijgt. Als je iets anders had gewild, dan had je blijkbaar iets anders moeten doen.

Als het resultaat ongewenst is, heb je twee keuzes. Je kunt het bestempelen als een fout, jezelf bestempelen als een kneus, en jezelf verschrikkelijk voelen. Je kunt ook bekijken waardoor het ongewenste resultaat is veroorzaakt, hiervan leren en het nog eens proberen op een andere manier.

Een fout is gewoon een gebeurtenis. Falen bestaat niet. Wie weet behoedt die kleine fout je voor veel grotere fouten later. Misschien bevat de ervaring een schat aan waardevolle informatie waardoor je groeit.

Wees niet bang voor fouten. Je hoeft ze niet bewust op te roepen, maar je hoeft er ook zeker niet voor weg te lopen. Fouten zijn leerzaam, en als je een beetje je best doet kunt je er zelfs om lachen.

5. Geef een nieuwe betekenis aan perfect

Perfectionisten geven een absolute betekenis aan perfect. “Die taart moet helemaal perfect zijn, als de bodem iets te hard is gooi ik hem gewoon weg en bak ik hem opnieuw, het maakt me niet uit hoeveel tijd, geld en energie het kost.”

De absolute betekenis van perfect maakt je leven ingewikkeld. Daarom daag ik je uit om jezelf te laten wennen aan de relatieve vorm van perfect. Relatieve perfectie maakt het onderwerp gewoon breder. Je kiest ervoor om andere factoren mee te wegen dan alleen het eindproduct.

Relatieve perfectie wordt ook wel optimalisme genoemd. Je bereikt relatieve perfectie als de resultaten optimaal zijn, gezien de beperkte hoeveelheid tijd, energie, geld, hulpmiddelen, mensen en ruimte.

Het scherm waar je nu naar kijkt is een vorm van relatieve perfectie. Het absoluut perfecte scherm ziet er namelijk heel anders uit (zie sci-fi films voor inspiratie). Je leeft in een wereld van beperkingen, en je bent simpelweg op zoek naar het optimale resultaat gezien alle beperkingen die je hebt.

Meer tips tegen dat hinderlijke perfectionisme

Zo, dat waren ze. En om je een beetje op stang te jagen kan ik je vertellen dat dit zeker weten niet de beste tips zijn die je kunt vinden op internet. Maar dan is aan jou de vraag: ga je nu de rest van de middag verder Googlen naar de perfecte tips tegen perfectionisme, of neem je deze tips als uitgangspunt omdat ze goed genoeg zijn om een eerste verandering te maken?

Als je echt meer tips wilt hebben, dan blijkt al snel dat je niet de enige bent met perfectionisme. De boekenplanken puilen uit van boeken die je verder kunnen helpen, zie hieronder vier bestsellers over perfectionisme.

Bron: https://sochicken.nl/5-tips-tegen-perfectionisme

Hooggevoeligheid en passieve agressie


 

 

Verreweg de meeste HSP’ers houden van rust en vrede. Vooral van vrede. Meningsverschillen en ruzies worden liever vermeden en voorkomen dan aangegaan. Verbaal (en uiteraard ook fysiek) geweld, vooral wanneer dat direct tegen de hooggevoelige is gericht, leiden er nog al eens toe dat de hooggevoelige mens dichtklapt en blokkeert. grenzen hsp

Wat is de verklaring voor zo’n emotionele blokkade? Stel je voor dat iemand boos op je is en tegen je begint te schreeuwen en te schelden. Je wordt uitgemaakt voor rotte vis en je krijgt beledigingen en verwijten naar je hoofd geslingerd. De luide stem en de nonverbale boodschappen die je te incasseren kijgt maken dat je schrikt, en wie schrikt krimpt innerlijk in elkaar. Door de schrik en de daarmee gepaard gaande paniek komt er een stoot adrenaline vrij, en iedereen weet zo ongeveer wel dat adrenaline een stresshormoon is dat de “vecht- of vluchtreactie” tot gevolg heeft. Afhankelijk van je karakter zul je aan het geweld willen ontsnappen of verlies je je zelfbeheersing en begin je terug te schreeuwen. Zowel het verlangen om weg te komen als de onbeheersbare neiging om je stem te verheffen zijn het resultaat van een innerlijke kortsluiting door een overmaat aan sensoriale input, mogelijk in combinatie met angst en het gevoel te worden aangevallen.

De meeste HSP’ers slaan akuut dicht en zijn niet in staat om nog maar één woord uit te brengen. Ze voelen zich als verlamd. Een klein percentage hooggevoeligen reageert met terugschreeuwen. Hoewel die laatste reactie niet meteen een blokkade lijkt te zijn, is hij dat wel, aangezien de terugschreeuwende hooggevoelige net zomin tot coherente gedachten in staat is en goed kan luisteren naar wat hem precies wordt verweten als de HSP’er die zich volkomen verlamd voelt.

Ik behoorde tot de groep van HSP’ers die dichtslaan. En niet alleen klapte ik dicht, ik voelde zelfs fysieke pijn wanneer er tegen me werd geschreeuwd. Dat was vóór ik van hooggevoeligheid had gehoord en ik er geen flauw idee van had dat ik een HSP’er ben. Ik dacht altijd dat de pijn die ik voelde het gevolg was van het feit dat ik pacifiste was (overigens, dat ben ik nog steeds). Maar intussen weet ik dat er heel iets anders aan de hand is: dat dichtslaan komt door die kortsluiting als gevolg van te veel sensoriale input en angst, en het heeft helemaal niets te maken met het feit dat ik tegen oorlog ben. Blokkeren komt zuiver en alleen door een te grote aanslag op de zintuigen en door angst.fear wonder

Iemand opzettelijk geen antwoord geven, iemand expres negeren is een van de meest gebruikte strategieën binnen wat passieve agressie word genoemd. Het lijkt onschuldig, maar het “slachtoffer”, degene die genegeerd wordt, ervaart het doodzwijgen duidelijk als een daad van agressie. Misschien is het je wel eens overkomen; dan weet je hoe erg het is. Ben je geblokkeerd geraakt op de manier zoals die hierboven is beschreven en ben je niet in staat om de persoon die tegen je tekeer gaat antwoord te geven, dan is het niet ondenkbaar dat diegene jouw zwijgen als een daad van agressie ervaart en nóg woedender wordt.

Het is van belang om te begrijpen dat een ander niet kan weten wat er in ons omgaat, net zomin als wij met enige zekerheid kunnen weten wat een ander denkt of voelt. (Hou er rekening mee dat je intuitie niet betrouwbaar is wanneer je angstig of boos bent).  Daarom zullen we toch íets moeten zeggen, als is het maar om de ander te laten weten dat je nú niet op zijn verwijten kunt ingaan, maar dat je dit later (Over een uur? De volgede dag?) zult doen. Probeer zo specifiek zo mogelijk te zijn. Op die manier voelt de ander zich gehoord en gezien, weet hij waar hij aan toe is en kan hij er gerust op zijn dat het niet om een passief agressieve aanval van jouw kant gaat. Duidelijkheid zorgt voor kalmte.

Hoe meer ik over dit gedrag nadacht en er met anderen over sprak, des te duidelijker het me werd dat er onder de hooggevoeligen toch wel sprake is van een zekere neiging tot het gebruik van passief-agressieve strategieën. Waarom? Als eerste omdat we geen heiligen zijn. Goed, we hebben onze morele waarden en daar zijn we trots op, en waarschijnlijk zijn we ook “goede” mensen en helpen we graag en waar we kunnen, maar dat wil niet zeggen dat we nóóit eens een moment zouden hebben waarop we niet van een ander zouden willen winnen, hem of haar de baas zouden willen zijn, of deze of gene niet eens een lesje zouden willen leren. (Heb je kinderen en geef je die wel eens straf wanneer ze weer eens zo “ontzettend klierig” zijn?)  Dáárom, én omdat, zoals we al zeiden, de meeste HSP’ers moeite hebben met ruzie en we graag een vriendelijke en aardige indruk willen maken.

Over passieve agressie

Je zou kunnen zeggen dat passieve agressie een uiterst destructief gedragspatroon is waarbij de persoon de indruk wekt dat hij vriendelijk, toegeeflijk en behulpzaam is, terwijl hij in werkelijkheid de ander zo veel mogelijk dwars probeert te zitten. Het is een soort van wraakgedrag dat voortkomt uit (al dan niet bewust) onderdrukte woede. We zien het binnen relaties, tussen ouders en kinderen, op scholen, op het werk… kortom, overal waar mensen met elkaar in contact komen. We zien het onder hooggevoeligen, en bij mensen met een normale mate van gevoeligheid. Maar vergis je niet: de werking die van dit schijnbaar onschuldige gedrag uit gaat is absoluut vernietigend.  Mocht je iemand kennen die dit soort tactieken gebruikt, wees dan op je hoede. En mocht het zo zijn dat jij zo’n HSP’er bent die blokkeert en dan –omdat je niet anders kunt— ook gedrag van dit type vertoont, doe dan alsjeblieft je uiterste best om hier iets aan te veranderen, vooropgesteld dat je een ander niet onnodig pijn wilt doen.

Ik hamer er bij mijn cliënten altijd op hun eigen gedrag zorgvuldig te reviseren (en in dit geval zou je ook eens kritisch naar het gedrag van anderen moeten kijken). Soms bedienen we ons van strategieën waar ogenschijnlijk niks mis mee is, maar die toch een passief-agressief kantje hebben waardoor we minder aardig en empatisch over komen dan we willen.

liefde is een werk woord

liefde is een werk woord

Hier volgt een aantal voorbeelden van schijnbaar onschuldig en vredelievend gedrag dat in werkelijkheid alles behalve onschuldig, en bepaald gewelddadig is.

‘Nee hoor, ik ben helemaal niet boos.’

Veel hooggevoeligen hebben de gewoonte hun boosheid te onderdrukken en er zijn dan ook heel wat HSP’ers die vinden dat woede negatief en slecht is. Daar komt bij dat boosheid een uiterst complexe emotie is waardoor je, juist als gevolg van die complexiteit, kunt blokkeren. Hou er rekening mee dat het negeren en het onderdrukken van de woede die je voelt, juist geldt als het meest voorkomende, klassieke passief-agressieve gedrag. Ontkennen dat je boos bent terwijl de stoom uit je oren spuit staat gelijk aan een leugen; het conflict gaat er niet van over, het wordt er alleen maar groter op.

‘Je gaat je gang maar. Doe wat je niet laten kunt.’

Mokken en je emotioneel terugtrekken is nog zo’n klassieke strategie binnen het scala van de passieve agressie. Het betreft een indirecte uiting van woede waarmee je de deur tot een open en eerlijke dialoog  stevig dicht gooit. Ook hier kan de emotionele blokkade in het spel zijn, evenals het onvermogen –vaak uit angst— de woede toe te laten en te uiten. Als je deze zinnetjes van jezelf kent, raad ik je aan eens bij jezelf na te gaan op welke momenten je ze gebruikte en wat je intentie erbij was.agressie

‘Ik kom eraan…’

Zeggen dat je iets doet en het vervolgens niet doen, hoort ook thuis in het rijtje strategieën van passief agressief gedrag. Het is een halve waarheid, een leugen dus eigenlijk, die rechtstreeks van invloed is op de levenssfeer van de person die je hulp of je aandacht nodig heeft. Je creëert een machtssituatie met een subtiele, quasi passieve ondertoon. Bij dit zinnetje hoort nog een tweede: ‘O, ik wist niet dat je nu metéén bedoelde.’  Mocht je nog twijfelen aan de enorme agressieve lading van deze twee uitspraken, probeer je dan maar eens te herinneren of iemand ze ooit tegen jou heeft gebruikt, en zo ja, hoe je je toen voelde.

‘O, maar jij wilt het ook altijd zó perfect!’

Wanneer uitstellen of rekken geen optie is, dan heeft de passief-agressieve persoon nog een troef achter de hand. Hij doet dan wèl wat er van hem gevraagd wordt, maar hij doet dat dan slecht en ver beneden de maat, of tergend langzaam. Je kunt denken aan een leerling die zijn huiswerk halfslachtig heeft gemaakt, of aan een huisgenoot die je “helpt” met boodschappen doen en dan juist nèt datgene “vergeet” waar je om zit te springen, of dat er meer wordt uitgegeven dan de afspraak was. Wat we zien is dat de person de afspraak wèl nakomt (hij bedoelt het schijnbaar goed) maar hij doet opzettelijk iets verkeerd. Wanneer de ander hem dan ter verantwoording roept, verschuilt hij zich achter het zogenaamde perfectionisme van de ander.liefde en haat

‘Ik dacht dat je het wist.’

Een verhaal vertellen maar een belangrijk onderdeel daarvan verzwijgen is nog zo’n typisch passief-agressieve tactiek. Het spreekt bijna vanzelf dat het weggelaten deel van het verslag juist dát stuk is dat tot problemen zou kunnen leiden.  Dit is een strategie die veel HSP’ers bekend zal voorkomen juist omdat, zoals we al zagen, hooggevoelige mensen veelal huiverig zijn voor ruzies en conflicten. Ik kan niet nalaten om het nog maar eens te zeggen: een problem verdwijnt niet door het te verzwijgen, integendeel, het wordt er juist groter op.

‘Het was maar een grapje.’

Sarcasme is de laatste strategie die ik hier wil noemen. Hierbij geeft de spreker hardop uiting aan zijn ergernis, maar in plaats van dat op een eerlijke, zuivere manier te doen, doet hij het op indirecte en sociaal aanvaardbare wijze.  Maakt zijn ‘tegenstander’ vervolgens een gekwetste en beledigde indruk, dan trekt de ‘aanvaller’ onmiddellijk het boetekleed aan en zegt, op zijn beurt diep gekwetst, iets in de trant van: ‘Goh, ik wist niet dat je geen gevoel voor humor hebt.’

Ik hoop dat deze voorbeelden voldoende verhelderend zijn om je een duidelijk beeld te geven van een sort gedrag waar ogenschijnlijk niets op aan te merken is maar waarvan, onder de oppervlakte, een hele nare en ongrijpbare agressieve werking uit gaat die onvermijdelijk tot conflicten leidt. Ik zei het al en ik zeg het nog maar eens: het is bijzonder destructief gedrag. Als coach, maar ook op persoonlijke titel, kan ik niet voldoende aandringen op de noodzaak onze intenties en ons gedrag regelmatig en met de grootste oprechtheid onder de loep te nemen om na te gaan of we altijd wel echt zo zuiver en moreel zijn als we graag zouden willen.

Geplaatst door Karina Zegers de Beijl op haar blog Hooggevoelig is niet raar.

Bron: http://www.nieuwetijdskind.com/hooggevoeligheid-en-passieve-agressie/

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ãgressie ken ik niet echt, wel boosheid die meestal verdrongen wordt in stilte wat eigenlijk ook weer niet goed is. Tot mijn grens is overschreden en dan ook helemaal los ga. Vooral oneerlijkheid, leugens en bedrog kunnen boosheid aanzetten, zeker wanneer mijn gevoelens ontkent worden als HSP