Gelaatkunde


De signatuurleer

Gelaatkunde is één van de leringen die momenteel misbruikt worden voor platvloerse karakterologie.

Net als de astrologie is het een ideale leer voor nieuwsgierigen.

Niettemin is het vanaf de oudste tijden bekend dat het innerlijk zich uitdrukt in het uiterlijk.

De gelaatkunde behoort tot het scala van de uiterlijke persoonlijkheid, die zich heeft geplooid naar de innerlijke situatie; daartoe behoren ook: grafologie; handlijnkunde en schedelkunde, onze gewoonte.

 

De signatuur van alle dag.

Fysiognomie begint bij de vereniging van het embryo met de ziel; dus na de 4de maand; onder invloed van de etherische werking van de ziel en de kosmos vormen zich de specifieke kenmerken van het gelaat.

Hierbij moeten we een ogenblik familiekenmerken en rassignatuur vergeten; hoewel maar al te dikwijls een familiekenmerk dermate diep in het bloed is ingegraveerd dat het uiterlijke teken kenmerkend is voor een bepaalde familie-eigenschap; evenzo bij het ras.

Zich innerlijk, qua bloedserfenis losmaken van familiekenmerken is te herkennen aan het uiterlijk en de gewoonten.

Er zijn families die door b.v. wraakzucht en haat gedreven worden generaties lang; dit is te herkennen in het uiterlijk.

De Oerdeugd, zowel als de oerzonde vindt men terug in het gelaat; indien deze uitgesproken zijn.

Men weet dat de Oosterse wijzen veel afgaan op de uiterlijke

kenmerken van de fysiognomie; veelal behoort de fysiognomie tot een psychologisch, religieuze leer.

In de oude inwijdingsscholen werd fysiognomie eveneens onderwezen; in de middeleeuwen werd vooral Paracelsus erdoor bekend; dierenuiterlijk en mensen.

Daarna is het stil geworden rond de fysiognomie, waarna in onze tijd de belangstelling weer ontwaakt.

In de fysiognomie moet men echter net zo serieus en weloverwogen te werk gaan als in de astrologie.

Observatie is de basis; en vooral de analogie.

Als het juist wordt geïnterpreteerd behoort astrologie, handlijnkunde, grafologie en psychologie overeenkomsten te vertonen.

Ook de getallenleer past hierin.

Iedereen drukt zich naar buiten uit op twee manieren:

Instinctief en Algemeen.

In de fysiognomie vindt men de kentenen, die wij niet door schijnheiligheid en geveinsdheid kunnen wegwerken.

Maar al te dikwijls gaat de mens af op een bepaalde schoonheid van een gelaat; maar schoonheid heeft met fysiognomie niets te maken!

Karakterologie van het gelaat berust op de vorm van de gelaatsonderdelen. Met in achtname van bepaalde ras- of familiekenmerken.

 

DRIE

Ook in de fysiognomie kent men de basis van de drie: het geestelijke, het middelende, het materiële of stoffelijke.

In een zuivere drievoudige verdeling van het gezicht behoren de oorgaten ongeveer in het midden van het middelste gedeelte te zitten, als je een rechte lijn trekt van achteren over het gezicht heen.

Het voorhoofd behoort tot het geestelijke of het intellectuele gedeelte;

Ogen en neus tot het middelgedeelte;

Mond en kin tot het materiële, lichamelijke gedeelte.

Het lichaam is eveneens in drieën te verdelen:

borst – buik – bekken.

De borst is het spirituele gedeelte;

de buik het middelende gedeelte;

het bekken het stoffelijke of materiële gedeelte.

De zonnevlecht en de nieren hebben het zwaar te verduren in deze middelende taak.

Lever en hart behoren bij het spirituele gedeelte en lijden onder zuiver materieel misbruik.

De zintuigen behoren altijd tot de middelende werktuigen; waarbij de ogen, de oren en de neus de belangrijkste zijn.

Het voorhoofd is de drager van het geestelijke- of het intellectuele denken en van de intelligentie.

De ogen, de neus en de wangen behoren tot het gevoel, waarbij de bovenlip meewerkt.

De mond en de kin en de kaken behoren tot het instinctieve, het stoffelijke.

ogen, oren, mond, neus, voorhoofd, vormen, rug,

 

VORM

Men onderscheidt drie gezichtsvormen:

driehoek – rond – vierkant.

Het uitgesproken lange gezicht is een onevenwichtigheid van hetzij boven of beneden.

Alles wat hoekig is, duidt op energie, verdediging, doorzetting; te scherp is hardheid en gevoelsarmoede.

In planten- en dierenrijk is dit hetzelfde.

De astrologische fysiognomie gaat zelden op, omdat de levenservaringen en de microkosmische erfenis mede het gelaat tekenen.

Daar wordt geen rekening mede gehouden in de astrologie.

Alles wat rond is duidt op goedigheid, sociaal gevoelig.

Te rond is levensangst, men is sterk beïnvloedbaar.

Een regelmatige elipsvorm betekent logica, evenwicht.

Een ontwikkelde bovenkant van het gelaat betekent idealisme, abstracte doelgerichtheid.

Idealisme en geestelijkheid vloeien ineen.

Zoals in het schrift ook kenbaar is, betekent alles wat naar boven gaat een streven naar iets hogers en alles wat naar beneden gaat, een streven naar lagere doelen. Extremiteiten benadrukken dit.

In de psychologie is bekend dat mensen die altijd met de blik naar beneden lopen onzeker, angstig en beïnvloedbaar zijn.

Een opgericht hoofd gaat van optimistische aard tot arrogantie.

Arrogantie en geestelijkheid (zon) dragen uiterlijk bijna dezelfde kenmerken.

De hoogmoedige deemoed, de hoge moed laat zich in de fysiognomie nooit verwisselen met angstigheid, maar wel met hoogmoed; de blik is hier bepalend: het oog.

 

VOORHOOFD

Deze oppervlakkige verwisseling van hoogmoed en de hoge moed of deemoed is interessant omdat:

in het voorhoofd tussen de wenkbrauwen ligt het Ik.

Bij de spirituele mens, indien hij evenwichtig is, drukt zich daar de Ziel uit, die vanuit de hartlotus opgroeit tot in het voorhoofd.

De strijd tussen ego en ziel is te herkennen in de partij van voorhoofd, ogen en wenkbrauwbogen.

“Een bewolkt voorhoofd hebben.”

“Een stalen voorhoofd hebben.”

“Iemand voor het hoofd slaan.”

Een hoog voorhoofd betekent: denkkracht.

De vorm, de lijnen, de grootte, vertellen van intelligentie.

Een uitgesproken intellectueel behoeft geen opvallend hoog voorhoofd te hebben; de intelligente mens heeft altijd een hoog voorhoofd.

De ruimte die het ego dan wel de ziel bezit drukt zich uit in het voorhoofd.

Een bekrompen Ik is smal tussen de wenkbrauwen.

Een verspillend egocentrisch Ik heeft ruimte tussen de wenkbrauwbogen.

Een opvallend laag voorhoofd getuigt van een weinig ontwikkeld ik en van een lui denkvermogen.

De vrijheidsdrang in denken, de universaliteit is te herkennen in de hoofdvorm.

Beperkingen van het eigen wezen trekken lijnen in het gezicht en misvormen vaak voorhoofd en mond.

 

OGEN

De ogen zijn uitdrukking van de waarde van de mens.

De ogen zijn gevormd, volgens Henoch, uit het licht van de zon en het water van de oceanen.

De ogen liggen direct tegen het voorhoofd; zij worden, in hun blik, beïnvloed door het bovenste en het onderste; in de blik van het moment herkent men de som van de levenservaringen en de signatuur van de mens.

De ogen geven inlichtingen over de verhouding: hogere gevoelens en lagere gevoelens: geestelijke gevoeligheid en instinctieve gevoeligheid; gevoelsarmoede of gevoelsrijkdom.

In de ogen vermengt zich: gevoel en denken; bedachtzame of instinctieve gevoelens.

De verhouding van zon – water; geest – materie; Intellectualiteit – emotie.

Het oog in de symboliek:

het oog in een stralenkrans betekent Alwetendheid;

het oog in een driehoek betekent de Heilige Drievoudigheid;

het oog in een hand betekent Gods Wijsheid en Almacht.

Ongelijk geplaatste ogen geven een disharmonie in gevoelens.

Grote ogen: geïdealiseerde activiteiten, dromend, dichterlijk, abstracte  interessen.

Kleine ogen: verwerkelijkingen, zijn daadmensen;

Ronde ogen: besluiteloosheid, aarzeling, misleidende verbeelding als zij groot zijn; doordringende ronde ogen zijn een teken van brutaliteit.

Lange ogen: artiesten, houden van luxe, gemakkelijk leven, overredend.

Kleur van de ogen: kleursoort is onbelangrijk;

egale ogen – gezond;

donkere ogen – hartstochtelijker, uitdrukkingsvoller; blekere ogen – kouder, concentratie, passiever.

Uitdrukking van de ogen:

ledig: geen kennis verzameld uit het leven; een baby heeft ledige ogen: de registratie en indrukken geeft hen uitdrukking.

 

NEUS

De neus kent men als middelaar tussen de instincten en het intellect.  Hij toont direct de overheersing van één van beide.

Het is moeilijk te onderkennen omdat de neus ook ras-en familie-kenmerken draagt.

Hij kijkt niet verder dan zijn neus lang is.

Lange neus: kalmte, evenwicht, voorzichtigheid, beheersing van zijn instinct.

Korte neus: impulsiviteit, emotionaliteit.

Rechte neus: vastbeslotenheid, soms zelfs dominerend. Stompe neus: onbezorgdheid en lichtvaardigheid.

 

NEUSWORTEL

De neus wordt bevestigd aan de woning van het Ik: Met een grote wortel: superieure kwaliteiten;

Met een diepe uitgeholde wortel: gemis aan energie;  Totaal geen holte: onontwikkelde gevoelens.

Smalle wortel: banaliteit in alles, smaak voor platgetrapte wegen.

 

RUG

Breed en groot: uitgebreide gevoelens – niet hoe. Klein en smal: terughouding.

Te smal: egoïsme, afwezigheid van gevoel.

Een lichte bult: dichterlijk.

Te: onevenwichtigheid, soms in denken, soms in gevoelen (indien geen raskenmerk)

Een volk kan worden gekenmerkt door een bepaalde Intellectualiteit of sentimentaliteit; volkeren herkent men dikwijls aan hun gezicht, vooral de neus.

Alleen de neus zegt niets van het volk, wel van de mens.

Neuspunt: gevoelsleven.

Puntige neus: geïnteresseerde natuur,

Zeer puntig: gierigheid.

Vierkantte neus: realiteitszin.

Te vierkantte: positiviteit.

Ronde neus: glimlachende goedigheid.

Rond en groot: sterke instincten, weinig ontwikkeling in de gevoelens.

Bolletje: wulpsheid.

Neusgaten:

open – hevige emoties, passies.

dichte – koude.

Neusvleugels:

dik: materiële gevoelens.

dunne: pure gevoelens, sensuele smaak.

beweeglijke: grote levensenergie.

Richting:

Rechte neus: vastbeslotenheid, mogelijkheid om te lijden zonder zich te beklagen.

Trompet – Wipneus: zorgeloosheid, frivoliteit, soms lef.

Naar de mond gebogen neus: egoïstische gevoelens.

 

WANGEN

Geven de interessen aan van de persoon, net als de neus.

Vlezige: een vriendelijke natuur.

Magere: de gevoelens vergeestelijken zich.

Droge: hartdroogte.

 

JUKBEENDEREN

Hoge, dicht bij de ogen: gevoeligheid en edelmoedigheid.

Naar de zijden uitstekend: wreed, en vooral hardheid, als zij van voren zijn afgeplat.

Niet zichtbare: een koud hart.

Sterk zichtbaar: boosaardigheid.

 

MOND

De mond domineert de kin. Zij is dus een kenmerk van de wat hogere instincten; de partij van gevoel, de mond en wil, de kin.

Bovenlip: minst materieel, goed afgewerkt,

Mooi getekend: algemene harmonie, goedheid, loyaliteit, evenwicht, eerlijkheid.

Slecht getekend: onregelmatig, scheef (indien niet ziek): lagere instincten.

Dik: instinctiever dan de smalle mond.

Onderlip: uitstekend over de andere: goedheid en gevoeligheid;

bovenlip overhangend: sensualiteit.

Extra dik: gewelddadige instincten, overheersend.

Vallende mond (neerhangend): men kan alles vrezen van hem.

Dikke lippen: grof, eetlustig, dierlijke instincten.

Dunne lippen: totaal gemis aan instinctieve smaken, veelal verborgen achter het intellect, minder eenvoudig.

 

KIN

Vierkant kin: redelijk;

Ronde kin: goedaardigheid

Puntige kin: fijnheid, precisie;

Sterke kin: actieve verwerkelijker;

Weke kin: passief,

Vlezige of dubbele kin: terughoudende activiteit, eetlustig, sensueel.

Platte kin: koude;

Uitstekende kin: overleg, voorzichtigheid, maar uitstekend en week: doorlopende besluiteloosheid.

Kleine kin: verlegenheid, angst om voorop te lopen.

Grote kin: het tegendeel.

Terugwijkende kin: zwak karakter, moeilijk te beheersen instincten, als de kin sterk is weerhoudt dit hem niet te domineren, schijnheiligheid.

Vooruitstekende kin: dikwijls gewelddadige verwerkelijkers.

Gespleten kin: controle over zijn instincten.

Met ronde kin: bedrog. (260)

 

OREN

Dicht tegen het hoofd geplakte oren: verlegenheid, vrees, laten zich leiden of domineren.

Normale oren: moed en onafhankelijkheid.

Uitstekende oren: uitzonderlijke onafhankelijkheid;

rood: gewelddadigheid;

van onderen uitstekend: moeilijke beheersbare instincten;

van boven uitstekend: geestelijke onafhankelijkheid.

Kleine oren: bescheidenheid, verlegen,

te kleine oren: teruggehouden persoonlijkheid. Middel grote oren: normaal, die heersen als het moet, maar willen niet altijd overheersend zijn.

Grote oren: overheersing, regeren over de anderen, hebben leefruimte nodig.

Mooi gevormde oren: evenwicht.

Goed gevormde rand: schoonheid met praktijk.

Slecht gevormde oren: gebrek aan evenwicht, moeilijk te herstellen.

Puntige oren: kritisch, wanneer zij groot zijn van boven.

kritiekloos als zij groot zijn beneden.

boven met de hogere interessen,

beneden met de lagere interesses.

 

WENKBRAUWEN

Rechte wenkbrauwen: energie, wijsheid, zelfvertrouwen.

Gebogen wenkbrauwen: soepelheid, beïnvloedbaar.

Wenkbrauwen vlak bij de neus: droefheid, ontmoediging.

Ver van de neus: optimisme, moed, lef.

Grote tussenruimte: soms bescheidenheid, besluiteloosheid, concentratie-gebrek.

Kleine tussenruimte: concentratie.

Aaneengroeiend: jaloezie, dikwijls schijnheilig en veinzend.

Zeer hoge wenkbrauwen: naïef van vertrouwen.

Zeer lage wenkbrauwen: sceptisch, vitterig.

 

GEWOONTEN

Veel gebaren is onzekerheid, onbeheerstheid.

Spreken met veel gebaren is indruk willen wekken.

Vorsten wordt onbewogenheid aangeleerd, ook in gebaren, omdat dit van oudsher een teken was van: innerlijke standvastigheid.

 

SCHIJN en WAARHEID

Schouders naar achteren: moed, levensdurf;

de angstige kromt zijn schouders.

Een vlugge pas: energie, nervositeit, impulsiviteit. Aarzelende schreden, grote stappen, zekere stappen.

Korte, langzame gebaren – overwogen, kalm.

Kort en vlug – verbeelding, soms bezieling, vlug van begrip, houdt van de details.

Enkele gebaren en vlug – optimisme, soms waarheid veinzend, snelle werkers waardoor zij geabsorbeerd worden.

Handpalmen naar boven: overgave.

Handpalmen naar beneden: zich verbergen, afweer.

GEBED

concentratie – vingers samen,

spreiden maakt passief. Krachtverlies.

HANDDRUK

BELLEN

ZITTEN

CONCLUSIE

We verraden ons door onze houding, ons gezicht, onze gebaren, onze handen.

Aangeleerde gebaren zeggen niets.

Gelaat en gebaren vormen een eenheid, zo niet: dan is het geveinsdheid en is ook in het gebaar te zien.

Gebaren in de ritualen.

Dat heeft te maken met de energie-uitstraling;

behoud of afgifte.

Moedra’s.

Dieren en mensen.

De houding tijdens een gebed, de zang; het luisteren en spreken.

Niemand kan doorlopend zichzelf controleren.

Een geremd iemand is te herkennen in zijn houding.

Als de mens geremd is, veinzend, is er iets met zijn ziel niet in orde.

Geest, ziel en mens moeten met elkander in overeenstemming zijn.

Een gewonde ziel vormt een verkreukeld mens.

Een in zijn jeugd gedeformeerd kind is te herkennen in uiterlijk, zijn blik.

De oorzaak is af te lezen in het gezicht.

Het gezicht, in zijn algemeenheid, kan veranderen met het herstellen van zijn fouten.

De gehele indruk verandert.

Een lager instinctief mens wordt nooit een hoog geestelijk mens.

Verschil tussen intelligentie en intellect!

Dan is de plek tussen de wenkbrauwen bepalend.

 

Bron: http://henkenmialeene.org/openbaar/26e_cyclus_-_de_physiognomi/26_-_de_signatuurleer.html

Leuke weetjes over Dolfijnen


Een leuk weetje over Dolfijnen

dolfijnen

Een leuk weetje over Dolfijnen

Een dolfijn is een zoogdier dat onder water leeft. Dolfijnen hebben weinig natuurlijke vijanden en de meeste soorten worden dan ook niet met uitsterven bedreigd. Maar ze hebben wel last van de visvangst en de watervervuiling.

Inhoud [verbergen]

1 De huid2 De ogen3 De oren4 De neus5 De vinnen6 De jongen, en hoe de jongen geboren worden6.1 Hoe worden de jongen geboren?6.2 Hier zie je hoe een jong geboren wordt6.3 Zogende baby’s7 Ademhaling8 Voedsel9 Echolocatie10 Het Dolfinarium11 Wie verzint wat?12 Externe links13 Namen14 Groepen15 Prikkende ogen

De huid

De tuimelaar is niet helemaal grijs, want de onderkant is wit. Ze hebben eigenlijk een schutkleur, want als de dolfijn boven is valt hij niet op omdat hij grijs is en het water ook. De huid van de tuimelaar voelt aan als een rubberen laars. De buik voelt wel wat zachter aan, want daar zit het meeste vet. Aan de onderkant van de staart en de andere twee vinnen zitten rafels, soort rimpels. Hoe ouder de dolfijn wordt hoe meer rafels hij krijgt. Het werkt eigenlijk het zelfde als bij mensen. Als je de huid van dicht bij ziet zie je krassen, dat komt door het stoeien en spelen, ze gebruiken namelijk hun tanden en daar door komen er krassen op de huid van een andere dolfijn. De krassen gaan wel snel weg, maar je blijft ze toch nog zien, eigenlijk een soort litteken. Als de dolfijnen stoeien dan gebruiken ze hun harde neus. Door op dingen te stoten die gevoelig zijn, zoals het hart, kunnen ze dolfijnen doden, maar ook de haai en de orka. Hun huid is glad.

De ogen

Dolfijnen hebben goede ogen. Ze kunnen ook een paar kleuren zien, die kleuren zijn: blauw en groen, die kleuren kunnen ze heel goed zien. Rood en oranje zien ze minder goed. De dolfijn kan onder en boven water kijken.

De oren

De oren van een dolfijn kan je niet goed zien, want het zijn hele kleine gaatjes aan de zijkant van hun hoofd. Dolfijnen kunnen ook heel goed horen, de geluiden die voor mensen te hoog zijn kunnen ze zelfs horen.

De neus

De neus van een dolfijn zit niet aan de voorkant van zijn hoofd, maar aan de bovenkant. Het wordt ook wel het blaasgat genoemd. Bij de meeste dolfijnen is het blaasgat maanvormig met een kromming achter. Soms zie je op zee opeens zo’n spuit water omhoogkomen.

De vinnen

De meeste dolfijnen hebben 3 vinnen, dat zijn de: borstvin, rugvin en de staart

De borstvin gebruiken ze om mee te sturen.

De rugvin gebruiken ze om stabiel in het water te liggen.

Daar komen alle voortbewegingen uit voor een sprong

De jongen, en hoe de jongen geboren worden

Dolfijnen zijn zoogdieren. Net als bij de mens zit het jong eerst in je buik, maar bij dolfijnen duurt het wel een tijd voor dat het jong geboren kan worden.

Een dolfijn is polygaam, dat betekent dat ze elke keer een andere dolfijn zoeken. Toch zijn de familiebanden heel sterk en helpen ze elkaar als er moeilijkheden zijn. Een jong heeft een aantal strepen op zijn rug. Dit komt omdat een jong opgevouwen heeft gezeten in de baarmoeder. De eerste periode na de bevalling blijft het spannend. Het is belangrijk dat de moeder haar jong goed verzorgt. Het jong wordt snel ziek. Na de geboorte is het altijd afwachten hoe de moeder het jong beschermt en hoe de andere dolfijnen reageren. Eerst komt staart dan het hoofd andersom gebeurt dan heb je een kans dat die stikt

Hoe worden de jongen geboren?

Als een tuimelaar ongeveer 6 of 10 jaar is dan kan die jongen krijgen. Na een zwangerschapstijd van 12 maanden, wordt het jong geboren, onder water. De zwangerschap duurt dus 3 maanden langer als bij een mens. Ze krijgt maar 1 jong per keer. Een tweeling komt niet vaak voor. Als het jong geboren wordt, dan gaat de moeder heel langzaam zwemmen. Tijdens de geboorte heeft de moeder hulp nodig. Die krijgt ze van een ander vrouwtje. Die zwemmen om haar heen, voor het geval er haaien komen. Want die komen altijd op bloed af. Als eerst komt de staart en dan de rest van het lijf. Direct na de geboorte gaat de jonge dolfijn in een reflex naar het wateroppervlak om voor het eerst adem te halen. De moeder pikt de jonge dolfijn meteen op en neemt het aan de zijkant van haar lichaam mee Dit heet de slipstream. Het werkt als een magneet op een magneetbord

Hier zie je hoe een jong geboren wordt

De moeder duwt het jong als het er uit is het meteen naar boven met haar snuit, om adem te kunnen halen. Het jong drinkt twee keer per uur bij zijn moeder. De moeder spuit het drinken in de bek van het jong, want het jong zuigt niet. Na 3 maanden gaat het jong zelf eten. In het begin hoeft het jong niet echt veel te zwemmen, want hij zit zo dicht bij zijn moeder dat hij wordt meegezogen. Dat noem je een “slip-stream”. Als er andere dolfijnen in de buurt komen worden ze meteen weg gejaagd in de eerste weken. Na een paar weken mag het jong ook mee zwemmen met anderen vrouwtjes. De moeder dolfijn voedt haar jong 2 jaar of langer op. Daarna moet het jong het zelf kunnen redden.

Zogende baby’s

De jongen drinken moedermelk vaak langer dan een jaar. Maar dolfijnen hebben geen lippen en kunnen niet zuigen omdat er geen lucht in hun bek zit. Dus daarom spuit de moeder de melk in de bek van het jong. Het jong hoeft alleen maar zijn bek op de juiste plek te houden, de melk komt er in.

Ademhaling

De dolfijn haalt adem door het blaasgat. Het blaasgat is maar heel even boven water, daarom moet het snel en krachtig zijn. Je ziet heel vaak dat dolfijnen water omhoog spuiten. Onder water wordt het blaasgat gesloten met een soort klepje. De Tuimelaar dolfijn kan 15 minuten onder water blijven, maar er zijn ook dolfijnen die het een uur vol houden.

Voedsel

Een dolfijn eet vis, garnalen, inktvis of schelpdieren. De dolfijnen eten gemiddeld 8 kilo per dag, maar een vrouwtje dat zwanger is eet wel meer. Dolfijnen kunnen wel proeven. Dit is onder andere te zien tijdens het voeren, waarbij de dolfijnen laten zien dat ze bepaalde soorten vis lekkerder vinden dan andere soorten. De tanden, zo’n 100 stuks, van de dolfijnen zijn er voor om de glibberige vissen te kunnen vangen. Daarna wordt de vis in een keer doorgeslikt. Achter in de keel zit een spier, waardoor alleen de vis verdergaat. Een dolfijn gebruikt bewegingen met zijn tong om zo het zoute water buiten te houden. Een dolfijn kan zich niet verslikken. Dat komt omdat de luchtpijp en de slokdarm gescheiden zijn. Een dolfijn heeft 4 magen: een kropmaag voor het opslaan van voedsel, een echte maag en nog 2 kleinere magen. Dolfijnen die diep onder water leven, vangen vis op de zeebodem. De gewone dolfijnen vangen vis in de lucht, ze jagen de vis uit het water door eronder omhoog te zwemmen, en springen in de lucht om de vis te grijpen. Tuimelaars leven dichter bij de kust, achtervolgen de vis op de wadden en ze laten zich voor een deel stranden om te eten. Samen eten.

Dolfijnen langs de kust, in rivieren of in riffen jagen alleen of in paren, maar in de oceaan jagen dolfijnen samen. Een groep dolfijnen drijft de vissen bijeen waarna ze om de beurt door de opeengepakte school zwemmen om te eten. Sommige dolfijnen slaan de vissen met hun staart om ze te verdoven. Voor de kust in West-Afrika werken de dolfijnen samen met de mens. De dolfijnen drijven de vissen in de netten en delen daarna de vangst met de vissers.

Echolocatie

Dolfijnen luisteren naar de teruggekaatste geluiden om voorwerpen te zien. Dit noemen we echolocatie. De dolfijn produceert een aantal klikgeluiden, die vaak te hoog zijn voor mensen om te horen. De geluiden worden terug gekaatst als ze een prooi hebben geraakt.

Bron: Sieneke Elshof Logtmeijer

Neus snuiten of ophalen: wat is beter?


neus snuiten

Het is natuurlijk een onsmakelijk gehoor om je neus op te halen. Maar toch is het gezonder dan je neus snuiten.

René Poublon, kno-arts in het Rotterdamse Erasmus MC, adviseert zijn patiënten altijd om de neus vooral op te halen. “Dat klinkt misschien vies, maar het is heel gewoon dat we elke dag ongemerkt wel een liter snot doorslikken.”

Snot is je beste verdediging

Snot heeft een heel belangrijke functie: het houdt stofdeeltjes en ziekteverwekkers tegen die we bij elke inademing naar binnen zuigen. Ze lopen zich vast in het slijm dat wij vervolgens doorslikken. Het maagzuur breekt daarna de bacteriën in het slijm af.

Druk op de ketel

Als het een virus toch is gelukt om door de verdedigingslinie in de neus te komen en je wordt verkouden, raakt het slijmvlies in de neusholte ontstoken. Het zwelt op en gaat veel meer snot produceren dan normaal. Wie dat met hard snuiten wegblaast, bouwt overdruk in de neus op, legt Poublon uit. “Zo ontstaat de kans dat snot de verkeerde kant op schiet en in een bijholte belandt. Neus en holtes staan namelijk in een open verbinding met elkaar. Daardoor ontstaat de kans op een bijholteontsteking.”

De kno-arts: “Als iets door de natuur naar achteren wordt getransporteerd, moet je dat niet naar voren blazen. In het dierenrijk zien we ook geen zakdoeken.”

Zoutwateroplossing

Is je snot erg hardnekkig? Het vergt misschien enige oefening, maar haal dan je neus op met een oplossing van zout water, aldus Poublon. Omdat de slijmvliezen van de neus zijn gezwollen, is de doorgang voor het slijmtransport nauwer. De zoutwateroplossing verdunt snot, waardoor het makkelijker wegspoelt.

Toch snuiten?

Wie toch wil snuiten, moet vooral niet te veel druk zetten. Snuit niet je hele neus ineens leeg, maar blaas zachtjes eerst via het ene neusgat en dan via het andere. Gebruik, om zelfbesmetting te voorkomen, ook telkens een schoon zakdoekje.

Bron | RIVMde Volkskrant

Bron: http://www.margriet.nl/fitengezond/gezondheid/neus-snuiten-of-ophalen-wat-is-beter/?

Gezichtsdiagnose


 

alles is liefde

Het lezen van het gelaat gaat terug tot 6 eeuwen voor onze jaartelling. Waarschijnlijk was het in die tijd een kunst van Chinese Sjamanen en tovenaars, niet specifiek verbonden met een religie. Vier eeuwen later was de techniek ingeburgerd en een belangrijk onderdeel van de Chinese geneeskunst.

Net zoals de voet in de reflexologie een map is van het lichaam, zo is het gezicht dat voor onze gezondheid.
De Chinese geneeskunst berust op de kosmische principes van de vijf elementen en yin en yang. De elementen symboliseren bepaalde kwaliteiten van energie welke gereflecteerd worden in het gezicht. Yin en Yang staat voor de dualiteit, de tegenstellingen, en het evenwicht daarin waar naar gestreefd wordt om optimaal te kunnen functioneren. Het voorhoofd representeert het zenuwstelsel, het middelste gedeelte de circulatie, de kin en kaaklijn het spijsverteringsstelsel.

De lijnen, verkleuringen, onzuiverheden en geprononceerdheid van een bepaald gebied in het gezicht zeggen iets over het functioneren van een bepaald orgaan of systeem. De verhoudingen in het gezicht tussen de botstructuur (Yang) en de zachte weefsels (Yin) en de vorm van het hoofd (de elementen hout, water, metaal, aarde en vuur) zeggen iets over de energie die overheerst in een bepaald persoon en daarmee over de persoonlijkheid en aanleg.

Er wordt wel gezegd dat we het gezicht krijgen dat we verdienen. Je manier van leven en je eetgewoontes zijn er van af te lezen. Schoonheid komt dus echt van binnenuit. Hier moet echter ook een kanttekening worden geplaatst. De hedendaagse schoonheidsidealen zoals een grote mond, volle lippen en dunne wenkbrauwen gelden in de gelaatsdiagnostiek als te Yin. Met andere woorden, dat wat door de massa als mooi wordt beschouwd betekend niet altijd een gebalanceerde gezondheid.

Hout.

Het hout type heeft een lang gezicht, een lange neus, een hoog en breed voorhoofd en smalle wangen. De ogen hebben en vriendelijke blik en de wenkbrauwen zijn niet dik of robuust. Vaak is er sprake van sluik haar. Hout heeft de energie om te groeien, overziet het geheel en heeft visie op de toekomst. De gebalanceerde types zijn geboren leiders met sterke overtuigingen. Zij kunnen veel verantwoordelijkheid dragen en zijn bereid om te werken voor anderen.

De emotie de gerelateerd wordt aan hout is boosheid. Deze energie wordt ook gebruikt om te groeien en te ontwikkelen. Als het houttype daar geen mogelijkheid voor heeft zal frustratie zich uiten in boosheid (yang) of depressie (Yin). Lichamelijk kan zich dit uiten in lever en gal problemen, zweren en hoofdpijn. Het houttype is gebaat bij een vetarm dieet en is extra gevoelig voor alcohol.

Vuur.

Het vuurtype heeft een ovaal gezicht met een puntige kin. De jukbeenderen zijn geprononceerd maar smal. Vuurtypes hebben vaak sproeten, rood krullend haar,
spreken en bewegen snel. Het vuurelement maakt dat ze een warm karakter hebben, enthousiast zijn en mensen kunnen inspireren. Door hun constante zoektocht naar avontuur kunnen ze soms risico’s nemen. De uitdaging van het vuurtype is de warmte en positiviteit in zichzelf te vinden. Als het vuur dooft raakt dit type teruggetrokken en timide. Een te veel aan vuur kan hartproblemen, slapeloosheid en acne veroorzaken. Vuurtypes zijn gebaat bij bitter voedsel en kruiden zoals witlof en paardebloem. Zo ook kruiden die het bloed stimuleren en onderhouden.

Aarde.

Aardetypes hebben een kort en breed gezicht met een uitgesproken kaaklijn. De mond is vaak groot, het lijf grof gebouwd en bezitten een lage stem. Dit type is praktisch, terughoudend en betrouwbaar. Zij neigen naar een traditionele manier van leven.
Medeleven is de emotie die geassocieerd wordt met het hout element.

Een teveel aan aarde kan zich manifesteren in koppigheid en egoïsme. Te weinig aarde kan zich uiten in overbezorgdheid en slechte zelfzorg. De uitdaging voor het aarde type ligt dan ook in het vinden van een balans tussen het zorgen voor je zelf en dat van anderen. Aarde types zijn gebaat bij een uitgebalanceerd dieet om de spijsvertering optimaal te houden. Zij zijn extra gevoelig voor suiker en melkproducten.

Metaal.

Metaaltypes hebben een ovaal gezicht met wijd uitstaande juk beenderen en een bleke complexie. Zij hebben meestal heldere glinsterende ogen. De wenkbrauwen zijn licht van kleur en vaak hebben zij stijl haar. Metaal is het element van de gedachte. Deze types zijn goede adviseurs en leraren. Zij bezitten een sterke wil en zijn in staat hun eigen problemen op te lossen. Op hun best zijn het harde werkers met een grote dosis humor. Op hun slechts zijn het doemdenkers. De longen en de onderbuik zijn gevoelig. Goede ademhalingstechnieken en volwaardige voeding zijn extra belangrijk voor hen. Ze zijn gek op junkfood, terwijl dat funest is. Om goed in hun vel te blijven zitten hebben zij de ruimte nodig om hun creativiteit te uiten, anders wordt metaal dof.

Water.

Watertypes hebben ronde zachte gezichten, grote zachte ogen donker haar en een getinte huid. Rustige types die gevoelig zijn voor elke emotie. Geduldige luisteraars en goed in communiceren, wat van pas komt in beroepen zoals counseling en in de verzorging. Heldere watertypes trekken aan wat ze nodig hebben. Zij bezitten grote reserves en kunnen zich makkelijk aanpassen. Als water stagneert door onverwerkte emoties ontwikkelen zij een blauwe gloed op hun huid en donkere kringen onder de ogen. Stress, en te veel werk hebben impact op de nieren waardoor zij niet goed meer kunnen functioneren. Regelmatig rust en voldoende vocht zijn dan ook belangrijk voor de watertypes.

 

alles is liefde

Zelden is er sprake van een zuiver type. We hebben meestal te maken met mengtypes. Om inzicht te krijgen in het functioneren van de organen kijken we naar de conditie van de huid in het gezicht. Elk gebied refereert aan een bepaald orgaan. Let op rimpels, verkleuringen, zwellingen, acne en schilfers. Hieronder vind je enkele symptomen en waarnaar zij refereren. Er hoeft helemaal geen sprake te zijn van een acuut of chronisch probleem, maar betreffende orgaan is duidelijk overactief of vermoeit en vraagt om aandacht. Je gezicht liegt niet en voorkomen is beter dan genezen. Mocht je ergens bezorgd over zijn is het raadzaam om contact op te nemen met een (natuur)arts.

Symptomen van de lever:

Vette huid op de T zone. Diepe lijnen horizontaal of verticaal tussen de wenkbrauwen.
Roodheid of uitslag tussen de wenkbrauwen. Vermoeide of jeukende ogen.

Tips om de lever te ontlasten:

Niet eten twee uur voor je gaat slapen
Neem de tijd om in de natuur te zijn
De lever is de zetel van boosheid en geduld.
Yoga en meditatie zullen je goed doen.

Voedingsgewoonten:

Verminder dierlijke vetten, melkproducten, eieren, koffie, alcohol en suiker.
Neem meer rauwkost en groenten zoals broccoli, waterkers, lente-uitjes en tuinkers.
Kauw goed en eet langzaam.

Symptomen van de nieren:

Wallen onder de ogen of blauwe kringen.

Tips om de nieren te ondersteunen:

Neem meer rust en slaap. Ga voor 23:00 naar bed. Houd voeten en enkels warm. Neem niet te veel hooi op je vork.

Voedingsgewoonten:

Tijdens het koken kun je gerust zeezout gebruiken maar laat het zoutvaatje aan tafel staan. Verminder koffie, ijskoude dranken en ijsjes.
Warm voedsel is beter dan koud voedsel. Eet soepen en bonen. Alle wortelgewassen zijn heilzaam voor je.

Symptomen van de longen:

Verkleuringen, gebroken capillaire vaatjes, uitslag of ontstekingen op de wangen.

Tips om de longen te ondersteunen:

Neem veel frisse lucht. Ventileer je huis en werkplek goed. Neem groene niet bloeiende planten in huis. De longen zijn de zetel van de communicatie. Leer te zeggen waar het op staat. Zingen is heilzaam voor je.

Voedingsgewoonten:

Verminder melkproducten, tropische vruchten en dranken, Laat gebak e.d. zoveel mogelijk staan. Eet vaak bruine rijst, veel groene groenten en gebruik wat vaker gember.

Symptomen van de alvleesklier

Donkere verkleuring in de hoeken van de ogen, tegen de neusbrug aan.

Tips om de pancreas te ondersteunen:

Eet regelmatig kleine hoeveelheden. Neem tijd voor jezelf, het liefst in de natuur.
De pancreas is de zetel van de zelfliefde. Eet niet om je zelf te troosten.

Voedingsgewoonten:

Verminder drastisch met suiker. Laat koffie en chocola zoveel mogelijk staan.
Zoek de zoetigheid in zoete groenten zoals wortelen en fruit.

Symptomen van de dikke darm:
De onderlip is dikker dan de bovenlip, is droog of heeft een paars uiterlijk.

Tips om de dikke darm te ondersteunen:

Door je eten beter te kauwen stimuleer je ook de peristaltiek van de darmen. (20 keer kauwen op een hap voedsel!) De dikke darm is de zetel van het loslaten. Probeer eens een grote opruiming te houden in je huis. Eet nooit tijdens het lezen, tv kijken e.d.

Voedingsgewoonten:

Verminder rauwe producten en gist. Eet meer bruine rijst, wortel gewassen en probeer zuurdesembrood.

Er is nog veel meer te vertellen over wat er te zien is aan het gezicht. Als het je interesse heeft raad ik je aan op zoek te gaan naar een goed boek of op het web. Een vooraanstaande autoriteit op het gebied van gezichtsdiagnose is Michio Kushi.
Bron: nieuwemaan.blogspot.nl