Boeddhistische Wijsheid


Een monnik besloot alleen te mediteren, weg van zijn klooster. Hij nam zijn boot naar het midden van het meer, legde hem daar vast, sloot zijn ogen en begon te mediteren.

Na een paar uur ongestoorde stilte voelde hij plotseling de aanraking van een andere boot die tegen de zijne botste.
Met zijn ogen nog steeds gesloten, voelde hij zijn woede opkomen, en tegen de tijd dat hij zijn ogen opende, was hij klaar om te schreeuwen naar de bootman die zijn meditatie zo zorgeloos had verstoord.

Maar toen hij zijn ogen opende, was hij verrast om te ontdekken dat het een lege boot was die op zichzelf was geslagen. Het was waarschijnlijk losgeraakt en dreef naar het midden van het meer.

Op dat moment had de monnik een groot besef. Hij begreep dat de woede in hem was; het had alleen de aanraking van een extern object nodig om het uit hem te lokken.

Vanaf dat moment, wanneer hij iemand tegenkwam die hem irriteerde of tot woede uitlokte, herinnerde hij zichzelf eraan dat de andere persoon slechts een lege boot was, de woede zat in hem.

.undefined

Advertentie

12 simpele lessen uit het leven van een Zenmonnik


12 simpele lessen uit het leven van een Zenmonnik

“We have more possibilities available in each moment than we realize.” – Thich Nhat Hanh.

Elke handeling in het leven van een zenmonnik wordt geconcentreerd en mindful gedaan, vol rust en vrede. Ook al heb je geen ambitie om een zenmonnik te worden, dan kun je toch veel inspiratie halen uit de manier waarop ze hun leven leiden.
Zenmonniken wijden hun hele leven aan het bewust aanwezig zijn in alles dat ze doen, aan toewijding en het dienen van anderen. Zoals Thich Nhat Hanh het samenvatte; ‘Smile, breathe en go slowly.” Daar heb je ook heel veel aan als jouw leven iets drukker is dan dat van de gemiddelde monnik. Je leert om datgene wat je doet, aandacht en liefde te geven, en om niet tevéél in te plannen.

Deze regels vatten samen wat belangrijk is in het leven van iedere zenmonnik:

1.Doe een ding tegelijk
Wanneer je eet, eet je. Wanneer je ademhaalt, dan haal je adem. Probeer niet andere dingen te doen tijdens het nuttigen van maaltijden, het ronddobberen in bad of tijdens een wandeling. Zo luidt een zen gezegde: ‘Wanneer je loopt, loop. Wanneer je eet, eet.”

2.Doe taken langzaam en bewust
Je kunt wel een taak tegelijk doen, maar je kunt deze handeling ook afraffelen. Neem in plaats daarvan je tijd, en beweeg langzaam. Maak je acties bewust, niet gehaast en willekeurig. Dat vergt oefening, maar helpt je te focussen op de taak waar je mee bezig bent.

3.Doe iets helemaal
Richt je hoofd helemaal op een taak. Ga niet verder met de volgende handeling totdat je klaar bent. Als je om de een of andere reden toch verder moét, probeer de taak dan tenminste af te ronden en ruim op. Als je een broodje smeert, begin dan niet met eten voordat je je broodbeleg hebt geruimd, je het aanrecht hebt schoongemaakt en je je mes hebt afgewassen. Als je klaar bent met je taak, dan pas kun je je volledig richten op je volgende taak.

4.Doe minder
Een zenmonnik leidt geen lui leven: hij staat vroeg op en werkt gedurende de dag. Maar hij heeft geen oneindige to-do lijst – zijn dag is gevuld met dingen die hij kan doen, niet meer. Als je je dag helemaal vult met taken, ren je alleen maar van het een naar het ander, zonder echt stil te staan bij wat je doet.

5.Laat ruimte tussen handelingen
We zijn vaak geneigd om te weinig tijd in te calculeren voor handelingen: we vergeten lange reistijd mee te nemen in onze planning of houden geen rekening met het feit dat we vermoeid zijn aan het einde van de dag. Zo houden we niet genoeg ruimte over om elke handeling af te maken. Plan daarom geen dingen vlak na elkaar, maar laat er ruimte tussen. Dat geeft je een relaxter schema, met speelruimte voor het geval iets langer duurt dan je had verwacht.

6.Ontwikkel rituelen
Zenmonniken hebben voor heel veel handelingen rituelen, van eten tot schoonmaken en meditatie. Als iets belangrijk genoeg is om een eigen ritueel te hebben, dan is iets het waard om je volledige aandacht te ontvangen. Je kunt zo je eigen ritueel maken voor het begin van een werkdag, voor het bereiden van eten, schoonmaken, voor opstaan en naar bed gaan, of voor sporten.

7.Doe dingen op gezette tijden
Doe handelingen op gezette tijden en kies een vaste tijd voor baden, werken, schoonmaken en eten. Dat zorgt ervoor dat je deze handelingen regelmatig doet.

8.Plan tijd in voor zitten
In het leven van een zenmonnik is zittende meditatie (zazen) heel belangrijk. Een monnik zit elke dag, alleen te zitten. Meditatie is voor hem een belangrijk middel om te leren in het hier en nu aanwezig te zijn. Als je liever niet alleen wilt zitten, kun je er ook voor kiezen om te mediteren tijdens het rennen of het beoefenen van yoga. Eigenlijk bij elke activiteit, als je het maar regelmatig doet en tijdens de handeling oefent om in het hier en nu te zijn.

9.Glimlach en bedien anderen
Zenmonniken besteden een groot deel van hun dag in dienst van anderen. Het leert hen nederigheid en zorgt ervoor dat ze geen egoïstisch leven leiden. Hetzelfde geldt voor glimlachen: het is een prachtige en eenvoudige manier om levens om je heen te verbeteren.

10.Mediteer tijdens het schoonmaken en koken
Naast zazen meditatie, is koken en schoonmaken ook een groot onderdeel van de dagelijkse rituelen van een zenmonnik. Beiden zijn perfect voor het oefenen van mindfulness. Als je een hekel hebt aan koken of schoonmaken, ga het dan zien als een vorm van meditatie. Richt je hele hoofd op je taak, concentreer en doe het bewust en compleet. Zo krijg je een andere kijk op de handeling (en eindig je met een schoner huis).

11.Denk na over wat noodzakelijk is
Er is verrassend weinig in je leven dat je echt nodig hebt. Een kast vol schoenen of kleding volgens de laatste trends zijn niet noodzakelijk, net als een koelkast en kastjes vol koek en chips. Een zenmonnik leeft van simpele, vegetarische maaltijden, een simpel onderdak, eenvoudige kleding, en de nodige gebruiksvoorwerpen. Je hoeft natuurlijk niet opeens te gaan leven als een monnik, maar als je hier af en toe over nadenkt kom je er achter wat je echt nodig hebt en wat belangrijk is.

12.Leef eenvoudig
Het gevolg van regel 11 is dat als iets niet nodig is, je waarschijnlijk prima zonder kunt leven. Als je simpel gaat leven, ontdoe je je van onnodige dingen om zo ruimte te maken voor de dingen die er echt toe doen. Wat dat is, verschilt per persoon. Maar de weg ernaar toe is voor iedereen hetzelfde: ga na wat het belangrijkste is in je leven, en maak daar ruimte voor.

Dit is een vrije vertaling van een stuk dat eerder op Zenhabits.net heeft gestaan. Zo mooi, dat ik het graag wil delen.

lovely hands

Wijsheid: Het zout van gedachten en gevoelens


Een jonge aspirant-monnik kwam bij zijn leraar en vertelde over alle gedachtestromen, afleidingen en emoties die zich in zijn innerlijk afspeelden, en zijn twijfels of hij ooit een echte monnik zou kunnen worden.

Zijn leraar keek hem vol liefde aan en zei: haal een glas met water en een pot zout. Toen de jongen terug was met het zout en water vroeg de leraar om een schep zout in het water te doen, te roeren en een slok te nemen. “En hoe smaakt het?” vroeg de leraar met een glimlach. De jongen kon zijn gezicht niet in de plooi houden, zo vies was het.

Vervolgens nam de leraar de jongen mee naar het meer en vroeg hem hierin ook een schep te doen, even te roeren en een slok te nemen. In deze slok was niets van het zout te proeven.

De leraar zei “Het zout van gedachten en gevoelens zal altijd komen en gaan, de keuze is om jezelf zo ruim te houden als het meer zodat je niet zo beïnvloedt hoeft te worden door wat er zich in je beweegt.”

monnik

Verhaal: verlichting


“Eens kwam een monnik naar zijn Meester. Hij zei: “Heer vertel mij hoe ge uw wijsheid bereikt hebt. Uw aura is vol licht, uw woorden zijn geheiligd, uw daden gezegend. Vertel mij, hoe kan ik vol licht geraken, geheiligd en gezegend zijn.” En de Meester zei: “Wees als ik.”
De monnik ging heen. Hij mediteerde over dat wat de Mees­ter gezegd had en hij wilde zijn als zijn Meester. Hij mediteerde als zijn Meester. Hij at en sprak als zijn Meester. Na enkele weken ging hij weer naar zijn Meester en zei: “Ik heb gedaan wat u zei, maar ik mis uw licht, ik denk anders, ik spreek andere woorden en mijn daden zijn niet hetzelfde.”
En de Meester zei: “Zet u neer tegenover mij en ik zal het u vertellen.” En de Meester sprak: “Eens was ik een kind, ik hield van mijn moeder, maar mijn moeder stierf. Ik hield van mijn vader om het even méér dan alles op Aarde, maar mijn vader werd gedood. Ik had zusjes en broertjes en zij stierven van de honger.
Als kind werd ik gebracht naar een klooster. Als een wees mocht ik niet meedoen aan feesten en rituelen. Ik werd geaccepteerd, maar was een uitgesto­tene. Maar ik heb geleerd te lijden, ik heb geleerd te luisteren, ik heb geleerd te voelen en uiteindelijk werd ik een monnik.
Opnieuw moest ik lijden, opnieuw moest ik werken, de ak­kers verbou­wen, het klooster schoonhouden en toen werd ik een Meester. De uren in mijn leven dat ik gemedi­teerd heb, zijn op een hand te tellen en mijn lichaam heeft geleden, maar dat was een meditatie.
Het klooster was schoon. Dat was een meditatie en ik hield van mijn medebroeders met mijn ziel en mijn lichaam. Dat was een meditatie.
Wanneer ik thans mijn lichaam op het aardop­pervlak leg en ik geef mijn liefde aan Moeder Aarde, is dat een meditatie waarin haar ziel en mijn ziel samen lijden, samen werken en samensmelten. Doe als ik.” Zo sprak de Meester tegen de leerling: “Gaat heen en keer terug in mij met wijsheid.” Op dat moment dematerialiseer­de de Meester zich, want degene die tot de monnik sprak, was Boedd­ha, het Licht, de Heerlijkheid en de glorie.

Respect


respect

Wat een bijzonder plaatje, wat zie je en wat ervaar je?

  • Overgave?

– Elkaar aankijken?

– Gevoel?

– Kwetsbaarheid?

– Een zijn?

– Rust?

– Geduld?

– Ruimte?

– Overtuiging?

– Aandacht?

– Passie?

– Vertrouwen?

– Respect?

Oei…oei…het laatste woord, “RESPECT”? Wat is dat nu werkelijk?

Wat gaat er werkelijk in je om bij het bekijken van dit plaatje? Afgezien de tekst, want eigenlijk draait het om de tekst!

Een olifant die met zijn enorme lijf gaat liggen en zich overgeeft aan degene die voor hem staat! Dat vergt voor beiden veel moed, geduld, overtuiging en vertrouwen.

Vertrouwen hebben om het aan te durven en overtuigd te zijn, dat je het kan om zo op één lijn uit te komen. Het streven naar geduld en de rust en ruimte vrij te maken die nodig is om tot deze overgave te komen.

Allebei stellen ze zich kwetsbaar op. Een verkeerde beweging of onjuiste energie zal er beiden toe bewegen om een stap naar achteren te doen.

RESPECT, is dat een bepaald gevoel en/of een energie die je overdraagt van vertrouwen? Respect, is dat iets wat je afdwingt of juist overdraagt als een gevoel van wederzijdse eerbied?

Een gevoel wat ontstaat door gelijkheid en waardering voor elkaar. Iets wat er is of ontstaat, omdat je het tijd geeft.

Elkaar in de ogen kunnen blijven kijken, zonder dat er een vervelende gewaarwording opkomt. Een dynamiek tussen 2 mensen of mens en dier, dat vaak niet in woorden uit is te drukken, maar enkel een bewustwording van een bijzondere energie die één is of wordt.

Wat betekenen dan de woorden “eisen” en “verdienen” als je deze vertaald in een energie? Hmmm……

Laat het een energie zijn, die vooral opbouwend is en begrip en waardering verdiend.

Met wie ga jij vandaag “een energie delen” ?

Groetjes Mitch Peters

Mijn energie vandaag gedeeld met mijn jongens, mijn kanjers en mijn diertjes en niet te vergeten…met mezelf 🙂

Verhaal: de Bron


Er was een eenzame monnik die op een dag bezoek kreeg van enkele mensen. Nieuwsgierig vroegen ze hem wat voor nut het leven in stilte en meditatie had.

De monnik, die net met een emmer water haalde uit een diepe bron, stopte zijn werkzaamheden en zei: “Kijk eens in de bron. Wat zie je?” De mensen tuurden naar het water en zeiden: “We zien helemaal niets.”

Enige tijd later herhaalde de monnik zijn vraag. “Kijk nog eens in de bron. Wat zien jullie nu?” De mensen keken weer en zeiden verrukt “We kunnen in de weerspiegeling onszelf zien!”

“Dat is de kracht van de stilte,” zei de monnik. “Ik was water aan het putten en daarom was het water onrustig. Nu is het rustig en kunnen jullie jezelf zien. De stilte van meditatie zorgt er ook voor dat je jezelf kunt zien. Maar blijf nog even hier wachten.”

Enige tijd later zei de monnik weer: “Kijk nu nog een keertje in de bron. Wat zien jullie nu?” De bezoekers tuurden naar de bron en riepen uit: “Nu zien we de stenen op de bodem van de bron!” “Juist,” beaamde de monnik, “als je maar lang genoeg wacht en opgaat in stilte en meditatie, dan kun je de grond van alles aanschouwen.”

Uit: De kleren van de yogi

Bevrijdingsboom


Halte Hertenkamp

Bevrijdingsboom

door op 21 november 2014 · onder Eelco

Er was eens een monnik, die de volgende Vijf Grote Waarheden verkondigde:

Het is niet goed om van een mooie bloem te zegen dat deze mooi is. Je ontneemt haar haar vanzelfsprekendheid. Bovendien doe je iets dat overbodig is. En dat is jammer.

Het is niet goed om het woord jammer te gebruiken. Jammer gaat over schuld en boete. Het woord ketent je ziel aan spijt. Je hebt iets fout gedaan en het is niet meer terug te draaien.

Het is niet goed om iets terug te draaien. Want wat gebeurt gebeurt en alleen daarom al is het niet goed iets terug te draaien. Bovendien doe je iets dat niet mogelijk is.

Het is niet goed om iets te doen dat niet mogelijk is. Want je neemt de mogelijkheid haar eigenwaarde af en haar monopolie op de werkelijkheid.

Het is niet goed om een monopolie op de werkelijkheid te hebben. De werkelijkheid moet zich in haar onvoorspelbaarheid kunnen ontrollen. Als ze dat niet kan houdt alles op.

Toen ik de monnik met zijn volgelingen langs de weg zag lopen stopte ik en riep hen toe: ‘U bent niet van hier. Dan kunt u hier ook beter maar niet blijven. Stap maar in!’
De monnik stapte met zijn volgelingen in en zei tegen mij: ‘U bent niet van nu. Dan kunt u maar beter nu niet zijn’. Hij greep me beet en zette me in de toekomst.
Onbestuurd reed de bus tegen de bevrijdingsboom. Alle woorden, geschreven en gesproken, gingen in rook op. De inzittenden ontwaakten en zwijgen tot op de dag van vandaag.
Ik niet natuurlijk, want iemand moet het kunnen navertellen.

Bron: http://boeddhistischdagblad.nl/37144-bevrijdingsboom/?

 

Een diep doordenkertje, prachtig.

Thich Nhat Hanh getroffen door zware hersenbloeding


 

Thich Nhat Hanh

Thich Nhat Hanh getroffen door zware hersenbloeding

door op 13 november 2014 · onder Nieuws, Zen

Volgens een officiële mededeling van het secretariaat van Plum Village is zenmeester Thich Nhat Hanh (88) afgelopen dinsdag getroffen door een zware hersenbloeding  Thay (leraar)  krijgt 24 uur per dag  intensieve verzorging van gespecialiseerde artsen, verpleegkundigen en van zijn monastieke volgelingen.  Op dit moment reageert Thich Nhat Hanh op zijn behandeling en omgeving. Hij is in staat om zijn voeten, handen en ogen te bewegen. Volgens het secretariaat zijn er tekenen dat een volledig herstel mogelijk is.

Thay Thich Nhat Hanh in meditatiehoudingDe laatste twee maanden was merkbaar dat Thay lichamelijk kwetsbaar was, ook wegens zijn gevorderde leeftijd. Hij werd op 1 november in het ziekenhuis in Bordeaux opgenomen en ging goed vooruit tot deze dinsdag plotselinge zijn toestand wijzigde.

Alle kloosters in de traditie van Plum Village organiseren een reeks praktische oefensessies voor het genereren van de energie van mindfulness,  die opgedragen wordt aan Thay.

Thich Nhat Hanh werd geboren als Nguyễn Xuân Bảo in Thừa Thiên-Huế, Vietnam op 11 oktober 1926 en verliet als zestienjarige zijn ouderlijk huis om zenmonnik te worden. In het begin van de jaren zestig stichtte hij SYSS (School for Youth Social Service), die onder andere de dorpelingen lijdend onder de oorlog, hielpen de gebombardeerde dorpen weer op te bouwen. Ondanks ernstige politieke tegenwerking was hij in deze tijd ook de oprichter van de boeddhistische Van Hanh Universiteit in Vietnam.

Na een bezoek aan de Verenigde Staten en Europa in 1966 (hij bezocht ook Nederland) werd hem de terugkeer naar Vietnam geweigerd. Dat was het begin van zijn ballingschap, waarover hij veel aangrijpende gedichten heeft geschreven. Tijdens zijn volgende reizen naar de VS pleitte hij voor vrede bij regeringsleiders.

Beter illustratie uit het Plum Village cookbook

Sinds 1966 leidt hij een monastieke gemeenschap en lekengroep `Order of Inter-Being` (in het Vietnamees `Tiep Hien`) die onderricht geeft in het trainen van aandacht en geëngageerd boeddhisme.

Dr. Martin Luther King nomineerde hem in 1967 voor de Nobelprijs voor de Vrede vanwege zijn pacifistische activisme gedurende de Vietnamoorlog. Ondanks de krachtige aanbeveling van de kant van Dr. King besloot het comité, evenals het jaar daarvoor, helemaal geen prijs toe te kennen. Het communistische bewind in Vietnam beschouwde hem als klassenvijand, en Thich Nhat Hanh moest zijn vaderland verlaten.

In 1982 stichtte hij het boeddhistische centrum Plum Village, een meditatiegemeenschap in de Dordogne in Frankrijk. In januari 2005 en 2008 bracht Thich Nhat Hanh na 40 jaar voor het eerst sinds het begin van zijn ballingschap bezoeken aan Vietnam waar hij retraites leidde en boeddhistische leiders ontmoette.

 

Bron: http://boeddhistischdagblad.nl/36878-thich-nhat-hanh-getroffen-door-zware-hersenbloeding/?

Mijn warme kaars brandt in stilte zonder woorden voor deze prachtig mens ❤

De zin van stilte


 

Er was een eenzame monnik die op een dag bezoek kreeg van enkele mensen.
Nieuwsgierig vroegen ze hem wat voor nut het leven in stilte en meditatie had.

De monnik, die net met een emmer water haalde uit een diepe bron, stopte zijn werkzaamheden en zei: ‘Kijk eens in de bron. Wat zien jullie?’
De mensen tuurden naar het water en zeiden: ‘We zien helemaal niets.’

Enige tijd later herhaalde de monnik zijn vraag. ‘Kijk weer in de bron. Wat zien jullie nu?’
De mensen keken weer en zeiden opgetogen: ‘We kunnen in de weerspiegeling onszelf zien!’

‘Dat is de kracht van de stilte,’ legde de monnik uit. ‘Ik was water aan het putten en daarom was het water onrustig. Nu is het rustig en kunnen jullie jezelf zien. De stilte van meditatie zorgt ervoor dat je jezelf kunt zien. Maar blijf nog even hier wachten. ‘

Enige tijd later zei de monnik weer: ‘Kijk nu nog een keertje in de bron. Wat zien jullie nu?’ De bezoekers tuurden naar de bron en riepen uit: ‘Nu zien we de stenen op de bodem van de bron!’ ‘Juist,’ beaamde de monnik, ‘als je maar lang genoeg wacht en opgaat in stilte en meditatie, kun je de grond van alles aanschouwen.’

Verhaal uit: De kleren van de yogi

Bron: http://www.voorpositiviteit.nl/250-zin-stilte/