De les van de appel


Een simpele en toch een diep doordenkende les, zeker voor mensen en kinderen die graag anderen pesten..

Bron: https://www.facebook.com/luidt.nl/videos/237003293414986/

Advertenties

Dagtekst: het pad


Wanneer het besluit een bepaald pad te volgen in het diepst van je wezen gegrift staat, wordt dit als een instinct, dat je behoedt voor dwalingen en je vertelt hoe je obstakels kunt vermijden of overwinnen.

Als het je te vaak overkomt goed genomen beslissingen te vergeten, komt dat omdat je ze onvoldoende in je onderbewustzijn hebt gegrift, tot in de kern zelf van je cellen.
De rol van een spiritueel Meester is juist om in de ziel van zijn leerlingen de herinnering aan vroegere ervaringen en genomen beslissingen op te wekken.
Zo niet, dan moeten zij, wanneer ze opnieuw de grenzen van het hiernamaals passeren, nogmaals de middelmatigheid, de nutteloosheid, de leegte van het bestaan ondervinden dat ze zojuist hebben geleid…
En zij zullen gedoemd zijn door de dorre en duistere gebieden van de andere wereld te dwalen.
Jezus zei: ‘Verzamel schatten in de Hemel.’
Die raad is de samenvatting van een hele levenswetenschap.

~☼~

Omraam Mikhael Aivanhov
Dagtekst van donderdag 27 oktober 2016

foto van Omraam Mikhaël Aïvanhov -  De Universele Witte Broederschap.

Doordenkertje


Op een dag schreef een leraar het volgende op het bord:

9 × 1 = 7
9 x 2 = 18
9 x 3 = 27
9 × 4 = 36
9 x 5 = 45
9 × 6 = 54
9 x 7 = 63
9 x 8 = 72
9 x 9 = 81
9 x 10 = 90

Toen hij klaar was, keek hij naar de studenten en ze waren hem allemaal aan het uitlachen, om de eerste rekensom omdat deze verkeerd was opgeschreven.

De leraar zei het volgende,

“Ik schreef de eerste som bewust fout op, omdat ik wil dat jullie iets belangrijks leren. Dit is zodat jullie weten hoe de wereld jullie zal behandelen. Jullie kunnen zien dat ik 9 keer het goede opschreef, maar niemand van jullie bedankte mij. Vervolgens; jullie waren mij allemaal aan het uitlachen en bekritiseren als gevolg van die enkele fout die ik maakte.”

Dus dit is de les,

“De wereld zal je niet bedanken voor de goede dingen die je een miljoen keer doet, maar zal dat ene verkeerde wat je doet gebruiken om je omlaag te halen … Maar raak niet ontmoedigd, blijf boven het gelach en kritiek staan en blijf sterk!

Zo gaat dat met de mensheid, er weinig naar het goede en de les gekeken, maar één klein foutje wordt gelijk gezien en veroordeeld.

De man die op de Boeddha spuugde


Inspirerend verhaal :

De man die op de Boeddha spuugde

Boeddha zat onder een boom te praten tot zijn leerlingen. Er kwam een man op hem af en spuugde de Boeddha zonder reden in zijn gezicht.
Boeddha veegde rustig zijn gezicht af en vroeg de man: “Wil je nog wat anders communiceren?”.
De man wist niet hoe hij hier op moest reageren, deze reactie had hij nooit verwacht.

De leerlingen van Boeddha waren zeer kwaad. Ze vertelden de man dat dit ontoelaatbaar was en zeker het spugen op de meester vervulde de leerlingen met kwaadheid.
De Boeddha zei echter: “Stil. Deze man heeft mij niet vernederd, maar ik nodig je wel uit goed naar je eigen gedrag te kijken. Deze man weet niet wie ik ben. Hij heeft een beeld over mij gevormd op basis van horen zeggen. Hij heeft niet op mij gespuugd, maar op het concept dat hij van mij heeft.

Hij spuugt niet op mij, maar op zijn eigen gedachten. Ik ben daar geen deel van. Ik kan alleen maar vaststellen dat die man nog wel meer wil zeggen dan dit”.
De man begreep er nu helemaal niets meer van en rende naar huis. Het hele gebeuren bleef door zijn geest spoken en zijn brein had geen enkel patroon waarin deze ervaring paste.

De volgende ochtend kwam hij terug en wierp zich aan Boeddha’s voeten. De Boeddha vroeg hem: “Wat wil je nog meer communiceren?” De man zei:”Heer, kunt u mij vergeven voor wat ik gisteren gedaan heb?” en de Boeddha zei: ”Ik kan je niet vergeven, want ik ben niet de man op wie je gisteren gespuugd hebt.
De rivier stroomt en is nooit hetzelfde.
Zo bestaat de man op wie je gespuugd hebt ook niet meer. Ik lijk alleen maar op die man van gisteren. Ik kan je niets vergeven want ik heb er niets mee te maken”.

En hij voegde er aan toe: “Ik kan ook zien dat jij niet dezelfde man bent als die van gisteren. Beide personen bestaan niet meer, dus laten we maar over iets anders praten”.

foto van Reina Zwaneveld.

Ali en de waterput


Ali en de waterput

Een wijze meester onderrichte zijn leerling Ali in de diepe geheimen van de wijsheid, en beval hem deze geheimen in zijn borst te bewaren en er nooit over te spreken, opdat de wijsheid niet misbruikt zou kunnen worden.
Ali hield de geheimen veertig dagen in zijn borst verborgen zoals een zwangere vrouw haar kind draagt. Maar toen kon hij ze niet meer terughouden, hij moest erover spreken, het werd hem te benauwd in de borst – maar spreken mocht hij niet.
In zijn nood liep hij de wildernis in en kwam bij een waterput. Hij boog voorover, duwde zijn hoofd onder water en riep zijn geheimen het water in. Toen voelde hij zich verlost en de benauwenis was verdwenen.
Na enkele dagen groeide naast de waterput een riet. Het groeide en groeide, en al heel gauw was het zo groot als een mens.
Een jonge schaapherder kwam bij de put om te drinken. Terwijl hij zijn dorst leste, werd ineens zijn hart verlicht. Zijn blik viel op het riet, hij sneed het af en maakte er een fluit van. Terwijl hij zijn schapen hoedde, speelde hij op de fluit. Mensen die voorbijtrokken hoorden zijn fluitspel en begonnen te huilen van ontroering en verrukking. Zelfs de schapen kwamen bij elkaar om naar zijn spel te luisteren.
De faam van de fluitspelende herder verspreidde zich in het gehele land.
Uiteindelijk hoorde ook de wijze meester van de schaapherder en zijn spel, en hij wenste de herder te zien. Deze werd bij hem gebracht en de meester verzocht hem op zijn fluit te spelen. Toen de herder speelde werden de harten van de leerlingen, die op dat moment bij de meester waren, verlicht, en de verrukking was zo intens dat iedereen zijn tranen de vrije loop liet.
En de meester zei met een geheimzinnige glimlach: “De melodie van de fluit vertelt van de geheimen die ik Ali eens heb toevertrouwd – hij heeft dus toch gesproken.”

Bron:

zinnigeverhalen.nl

Verheerlijken..


Dagtekst van woensdag 9 september 2015.

“Joden, christenen, moslims, enz., hoeveel gelovigen stellen zich ermee tevreden de stichter van hun godsdienst te verheerlijken: Mozes, Jezus, Mohammed… en overal zijn superioriteit ten opzichte van alle anderen uit te bazuinen. Maar Mozes is Mozes, Jezus is Jezus, Mohammed is Mohammed. En zij, de gelovigen, wie zijn zij? Vaak onwetenden, luieriken die niets doen om hen te imiteren. En hoeveel discipelen gedragen zich ook zo met hun Meester. Zij zeggen: “Ha, onze Meester, hij is uniek!” Zij plaatsen overal zijn foto, zij zouden zelfs vechten om vol te houden dat zij de beste, de grootste, de machtigste Meester hebben. Maar zijn filosofie aanvaarden en hem navolgen qua gedrag, daar denken ze niet aan. Een Meester dient om verheerlijkt te worden, niet om nagevolgd te worden!
Wel, besef dat een Meester helemaal niet tevreden is zulke leerlingen te hebben, want hij heeft er geen behoefte aan verheerlijkt te worden. Hij verkiest dat zijn leerlingen zijn ideeën ernstig nemen en dat zij beslissen om ze in praktijk om te zetten. Dat zou veel beter zijn voor hen, en ook voor hem.”

Omraam Mikhaël Aïvanhov

=================

Zo dan, dat spreekt wel eventjes hoe het eigenlijk hoort te zijn. Wat ik wel mis in het rijtje van meesters, Boeddha. Ook hij wilde niet verheerlijkt worden als een god.