Ogen..


 

Advertenties

Gedicht: Een zoen


Kijkend naar je lippen,
een verlangen naar een zoen
Mijn hart gaat sneller,
zal ik het doen?..

Nee en draai me om,
het heeft geen doel
Laat het slechts bij woorden,
vanuit mijn diepste gevoel.

Marianne

Afbeeldingsresultaat voor plaatje zoen

Mijn schaduw en ik


Mijn schaduw en ik

Vrouwelijk schaduwbeeld

Je schaduw en de mijne dus ook bestaat uit die delen van jezelf die je in jezelf ontkent. Het de dingen in jezelf die je jezelf niet toestaat te zijn. Je verstoot ze als het ware ergens op reis in je leven. Je mag bijvoorbeeld niet stom zijn van jezelf en je mag niet te veel eten, je mag niet lui zijn, je mag niet vloeken of hard praten, etc. Net als iedereen heb je eigenschappen in jezelf waar je niet blij mee bent en die je liever niet wilt zijn.

Conditionering

Je schaduw ontstaat als een gevolg van onze conditionering in onze jeugd. Vader, moeder, meester, juf, onze cultuur en de kerk hebben daarin allemaal hun steentje bijgedragen. In veel kerken bijvoorbeeld wordt vaak het verschil tussen goed en kwaad benadrukt. Goed en kwaad worden daarin vaak neergezet als van elkaar losstaande delen, waarbij alleenego het goede en het streven naar het goede een goed mens opleverde.

Ik ben alles en alles is in mij

Er is echter ook een andere benadering mogelijk. Goethe zei het vroeger al: Alles is in ons. Je hebt zowel goed, als het kwaad in je. Het zijn alleen de verlichte mensen die in staat zullen zijn hun kalmte te bewaren als hun kind voor hun ogen verkracht en vermoord wordt. De meeste mensen echter zullen in dat soort situaties hun instincten volgen en geneigd zijn om kwaad met kwaad te vergelden. Het kwaad van een ander haalt ook het kwaad in ons naar boven. Of als je echt geen geld meer hebt en je kinderen hebben honger, wordt de dief of de gigolo dan misschien ook wakker in ons?

The strange case of dr. Jekyll and mr. Hyde

Ik ben vroeger tijdens mijn middelbare schooltijd altijd gefascineerd geweest door het verhaal van dr. Jekyll en mr. Hyde. Beide een afspiegeling van het kwade en het goede in ons. Nog steeds een spannende film of boek, mocht je interesse hebben…

Inspiratiekaart

Status quo handhaven

Je denken, je ego heeft de neiging zijn kop in het zand te steken en draagt daarmee bij aan het in stand houden van je schaduw. Je ego wil graag dat het is zoals hij het ziet en heeft er helemaal geen zin om ook naar de andere kant te kijken en te zoeken naar heelheid. Je ego wil graag de status quo handhaven.

Identificatie met je denken

En aangezien we ook nogal eens denken dat we zijn wie we denken dat we zijn, identificeren we ons met ons denken. Daarmee versterken we de gespletenheid in onszelf. We staan onszelf niet toe te zijn wie we ook zijn. Wie we naast al onze mooie dingen ook zijn. De zielenpiet, de sikkeneur, de mierenneuker in ons. Allemaal kanten van onszelf die we liever naar het rijk der schaduwen verdrijven.

Wel ‘goed’ maar niet ‘heel’

Toch is het in de praktijk vaak lastig, wanneer je sterk vanuit deze principes leeft, om gelukkig te zijn. Je onbewuste zorgt er namelijk voor dat je onbewust die situaties opzoekt waarin je je verdrongen kanten van jezelf tegenkomt. Het resultaat is dat je misschien wel gelijk hebt, maar niet gelukkig bent. En misschien ben je dan wel een ‘goed’ mens, maar niet ‘heel’.

Dualiteit

De wereld van de vorm waarin wij met ons fysieke lichaam leven is er nu eenmaal eentje van dualiteit. We leven in de wereld van twee in plaats van een. Alles wat we in ons leven waarnemen bestaat bij de gratie van het tegendeel. Wit bestaat niet zonder zwart. Licht niet zonder donker. Het goede niet zonder het kwade. Voor niet zonder tegen.

Inspiratiekaart

Wie ben ik ik die ik niet wil zijn?

Je schaduw is alles wat je in jezelf hebt afgewezen. Alles wat je niet wilde wie je was. Alles wat niet paste in jouw ideaalbeeld van jezelf.  Die delen, die stukken van jezelf die jij niet wilt/wilde zijn gaan daardoor onbewust hun eigen leven leiden.

Licht brengt lucht

Maar er is licht in de duisternis van de schaduw. Je kunt haar bevechten, maar dat levert alleen maar meer schaduw op. Je kunt haar proberen te vermijden, maar ze zal altijd voor je of achter je zijn op een zonnige dag. Wat je kan helpen ‘heel’ te worden is het licht van jouw bewustzijn in te brengen.

Ben ik bereid te kijken?

Door bereid te zijn te kijken naar wat je afwijst in jezelf. In jezelf en in de ander. Want de ander is daarin een geweldig hulpbron. Alles wat je afwijst in de ander, is op de een of andere manier een afspiegeling van jezelf. Kijken naar wat je afwijst in jezelf en de ander alleen al zorgt ervoor dat je het licht van je bewustzijn laat schijnen, waardoor er iets verandert.  Het onderdrukken van delen van jezelf kost je veel energie en maakt ook dat je veel energie steekt in iets dat je weinig op gaat leveren.

Herhalende gedachten

Je herkent die ongewenste delen in jezelf door je bewust te worden van de zich steeds opnieuw herhalende gedachten. Gedachten als: ik ben niet goed, ik mag niet huilen, ik kan het niet, ik doe het straks wel. Maar ook door je bewust te worden van gevoelens die je lastig vindt om te voelen. Gevoelens van boosheid, verdriet, pijn, weerstand, walging, schuldgevoel, etc. En ook door je bewust te worden van de alarmsignalen van je lichaam. Hartkloppingen, een hoge oppervlakkige ademhaling, benauwd gevoel, gespannen spieren, je darmen die raar doen, etc. zijn allemaal signalen van je schaduw.

Inspiratiekaart

Wat kan ik nu doen om licht op mijn schaduw te schijnen?

Leer vooreerst je schaduw kennen en herkennen. Laat je bewustzijn je helpen om vanaf een afstandje te kijken naar wat er in je gebeurt. Wees je bewust dat je nare gedachten HEBT, dat je vervelende gevoelens HEBT en dat je lichaam zweetsignalen afgeeft, maar weet: Je BENT dit niet, je HEBT ze. Accepteer dat er is wat er is. Onderzoek wat er wil zijn. Wat heeft deze situatie, deze gedachten, gevoelens en fysieke sensaties je te vertellen? Wat wil hier zijn? Vraag jezelf af, wat jij er vanuit je bewust zijn mee wilt. Hierdoor ontstaat een gevoel van keuze, van mogelijkheden. Je bent geen slachtoffer meer.

Ongeduldig…

Valkuil is wel dat je je ongeduld tegen kunt komen. Kijk uit dat je niet te snel wilt. Wees lief en empathisch voor jezelf. Dit zijn geen processen met knopjes waar je op kunt drukken en voilà, probleem opgelost. Het vraagt tijd, moeite, energie en lief zijn voor jezelf.

De schaduw die mij lang achtervolgde

Ik wil aan de hand van wat ik in mijn eigen leven meenemen in mijn ervaring in een van de meest vervelende ‘problemen’ heb gevoeld. Als kind werd ik gepest met mijn vooruitstekende tanden. Een basisreactie is dan vechten of vluchten. Ik koos voor vechten. Vechten in de zin van verbaal zeer sterk reageren. In de praktijk sterk overreageren. Dit mechanisme heb ik vele jaren bij me gedragen en tentoongespreid. Als ik ook maar iets voelde van kritiek of iets dergelijks, dan kreeg de (in mijn ogen) tegenpartij hem onder uit de zak. Het resultaat was dat ik veel weerstand en strijd in mijn leven creëerde. Ik was me er op een gegeven moment wel van bewust dat mijn communicatie hier een bepaalde rol in speelde, maar dat resulteerde ook na allerlei verschillende communicatietrainingen en opleidingen niet in een ander patroon. Wat licht bracht, was de constatering tijdens mijn opleiding tot trainer coach, dat ik had te accepteren dat dit was wie ik was. Dat dit hoorde bij mijn standaarduitrusting. Dat dit onderdeel van mijn schaduw was. Vanaf dat moment besloot ik te accepteren dat die ‘grote mond’ bij mij hoorde en dat het oké was dat dat er was. Het gevolg was dat ik niet meer hoefde te strijden voor mijn gelijk. Ik mocht zijn wie ik was en kon accepteren dat anderen daar soms moeite mee hadden. Waardoor ik niet meer hoefde aan te vallen, maar kon reageren vanuit een: ja, that’s me. Zo doe ik. En ik snap dat je daar last van hebt. Het gevolg: Weg weerstand en welkom innerlijke rust. Heerlijk! Dus vraag jezelf eens af: Wie ben ik nog meer die ik niet wil zijn?

Bron: http://www.confront.nl/artikelen/468-mijn-schaduw-en-ik/?

Hoe te weten wanneer iemand liegt


Hoe te weten wanneer iemand liegt
Mensen liegen om verschillende redenen. Het kan zijn voor het dekken van een fout of schaamte, of om verstoring van andere mensen te voorkomen. Het kan ook te wijten zijn aan ernstigere psychologische problemen zoals waanvoorstellingen, imaging, of extreme ijdelheid.
Hier zijn een aantal aanwijzingen die worden overgebracht door mensen bij het liegen:
– Ze spreken in een hoge, fast-paced, stotterende stem.
– Ze zijn voortdurend aan het slikken en het ‘schoonmaken’ van hun keel (een kleine hoest om alles te verwijderen wat het spreken bemoeilijkt).
– Ze proberen hun best te doen met het voorkomen van oogcontact. Dit geldt vooral voor mensen die willen voorkomen dat een bepaald onderwerp wordt besproken.
– Ze kijken ergens anders naar en vangen een glimp op van de hoek van hun oog.
– Ze steken hun tong uit om hun lippen vochtig te maken.
– Ze zijn snel aan het knipperen met hun ogen.
– Ze wrijven aan hun keel.
– Hun armen zijn gekruist over de borst.
– Ze raken voortdurend delen van hun gezicht aan, vooral de mond, oren en neus door deze te bedekken.
– Ze krabben aan hun hoofd of de achterkant van de nek.
– Hun houdingen zijn gesloten, aflopend, en onzeker.
– Hun handen of voeten tikken.
– Ze kijken voortdurend naar beneden met opgehaalde schouders.
– Ze bewegen voortdurend van de ene plaats naar de andere of veranderen telkens hun houding.
– Uitstekende delen van hun lichaam (bijvoorbeeld een voet) wijst richting een vluchtroute (deur).

Bron: sociaal psycholoog Mark de Waal.

Indien je lichaamstaal kenr, herken je zeker de punten die omschreven staan. Zo leer je mensen kennen die liegen. Zelf hoe ik niet eens iemand te zien om diep innerlijk te weten wanneer iemand liegt of de boel voor de gek houdt. Zelfs bij schrijven voel ik het tussen de regels en woorden door. En dan nog mag ik de leugenaar zeg wanneer ik ze ermee confronteer..

Altijd eerst de ander: zó kijkt een hooggevoelig persoon naar de wereld


Altijd eerst de ander: zó kijkt een hooggevoelig persoon naar de wereld

Wie hooggevoelig is is van nature ook ‘extern georienteerd’; altijd met de ander bezig en zeer goed in spiegelen en zelfreflectie. En dat brengt lusten én lasten met zich mee. Coach Saskia Klaaysen is hierin gespecialiseerd en legt uit hoe je hier evenwichtig mee om kunt gaan. Want die externe oriëntatie is niet altijd feest.

Ik vertel je vast geen nieuws dat HSP-ers een sterk ontwikkeld inlevingsvermogen hebben. Je bent van nature invoelend en vertoont begrijpend gedrag. Je staat snel klaar voor de ander klaar, en soms voel je eerder wat de ander nodig heeft dan de ander zelf door heeft. Je voelt stemmingen, fysieke gesteldheid, gepieker van een ander en de sfeer van de omgeving gauw aan. Je weet intuïtief in de interactie met de ander te handelen. De spiegelneuronen in het HSP-brein doen goed werk! Van nature is een HSP-er met zijn aandacht in de omgeving, bij de ander, het grotere geheel. Ik noem dit ook wel externe oriëntatie.

Hoe ontstaat een externe oriëntatie?
Deels aangeboren, gezien de kenmerken van het zenuwstelsel van een HSP-er. Maar deels ook ontwikkelt door hoe de omgeving reageert op het gedrag van de HSP-er. Wetenschappelijk is aangetoond dat HSP-ers sterker reageren op complimenten en bevestiging dan een willekeurig ander persoon. Dat maakt dat het brein al vroeg een goede overlevingsstrategie leert: als je ‘voldoet aan de verwachtingen’, ‘het goed doet’, ‘je rekening houdt met de ander’, dan krijg je een plezierig gevoel. Dat maakt dat HSP’s bij afkeuring of negatieve reacties aanpassingsgedrag zijn gaan vertonen. Tot op zekere hoogte is deze aanpassing heel functioneel, omdat je in de eerste fase van je leven afhankelijk bent van voeding en liefde uit de omgeving, maar in het latere leven zorgt dit gedrag regelmatig voor ballast. Want dan is het toch wel prettig om kapitein op jouw schip te zijn.

De lusten
Een HSP-er die goed in zijn vel zit, voldoende zelfvertrouwen heeft kan met deze eigenschappen succesvol zijn in het werk, een motiverende of inspirerende leidinggevende zijn, een verkoper die vraag en aanbod goed op elkaar kan afstemmen, een zorgzame arts die er daadwerkelijk voor de patiënten is, een creatief brein om de behoefte van de ander te vertalen in een maatwerkproduct of die technische man die klantgericht de klus klaart . In een team merk je dat een HSP-er loyaal is, met betrokkenheid, veel inlevingsvermogen en groot verantwoordelijkheidsgevoel zijn werk doet. Vaak is een HSP-er in een team of in een gesprek gericht op wat mensen verbindt in plaats van wat mensen verschilt. In een team zie je dat een HSP-er vaak de mediator is, de verbindende factor tussen verschillende opinies, verschillende belangen tot een geheel kan smeden.

So far so good. Allemaal goed nieuws! Zijn er geen lasten?

Helaas het is niet altijd feest, de last kan groot zijn.
Juist bij een te sterke externe oriëntatie heb je kans op een aantal typische HSP valkuilen:

  • Je staat te veel in de schoenen van de ander en je kijkt met het brilletje van iemand anders de wereld in, je voelt hoe de ander zich voelt, denkt zoals de ander denkt, gedraagt je zoals de ander zich gedraagt. Je bent dan een soort kameleon en je raakt je eigen basis, je lichaamsbewustzijn kwijt. Jij voelt niet meer wat JIJ wilt, behoefte aan hebt, je grenzen of je weet even niet wat je er zelf van vindt. Je beweegt mee met de ander, je gaat pleasen. Je ontwikkelt een persoonlijkheid die op de aanpassing berust. Je verliest authenticiteit, je leeft niet vanuit je werkelijke essentie, ziel of wezenlijke zelf.

  • Je hangt te lang in de helikopterstand: je hangt boven de situatie, alsof je op een afstandje naar jezelf en de anderen kijkt. Als een observator. Je ziet jezelf in contact met de ander en je bent je bewust van hoe de interactie verloopt, wat het betekent en denkt ondertussen na hoe je het beste kunt reageren, of hoe jij hoort of vindt dat je moet reageren, wat de beste oplossing is of hoe je de meningen bij elkaar brengt. Je reflecteert, werkt scenario’s in je hoofd uit. En dan als jij zover bent dat je wat wilt zeggen, is het momentum voorbij. Het is een echte denkstand. De ander krijgt dan wat minder goed contact met je en stelt vragen als: ‘hallo, ben je er nog?” “Maar wat vind JIJ er nou van?” “Zeg jij ook eens wat” “Ben je aan het dromen?”. Je zit hier volop in het proces van de diepgaande informatieverwerking en dat kost tijd en energie. En je bent dan minder in staat direct te reageren. Een uurtje later, of als je alleen bent, of anders de dag erna weet je vaak wel wat je wilt en hoe je het ervaart of wat je mening is.

  • Je vereenzelvigt je te veel met je emoties en gevoelens die je krijgt in het contact met de ander. Je wordt als het ware het verdriet, de boosheid, de onmacht. Je blijft hangen in de bijbehorende gedachtes en je versterkt hiermee de emotionele intensiteit. Op het moment zelf valt het soms nog wel mee, maar eenmaal alleen gaat de ‘maalmachine’ in je hoofd aan en doorleef je nog een keer, en nog een keer, en…. Je herkauwt het gesprek, de emoties, de als-dan, had-ik-maar scenario’s en daarmee activeer je onbewust je gevoelsbrein en roep je al die vervelende emoties nog eens versterkt op.

  • Je houdt het belang van het grote geheel te lang voor ogen, het belang van de organisatie, het bedrijf, de maatschappij, de familie, het systeem.Daarmee kan je je eigen behoeftes parkeren, je eigen gevoelens niet tijdig opmerken en mogelijk over je grenzen gaan, allemaal ten dienste van het grotere geheel. Vaak met een liefdevolle intentie, het verlangen en de wens om de wereld iets mooier te maken. Hier loop je tegen zingevingsvraagstukken op. Welke komt echt uit jouw hart, geeft je energie, motivatie en een flow? En welke zijn gebaseerd op frustratie, verdriet en onmacht, het gevoel dat als niemand het doet, JIJ het MOET?

Het gevolg
Een groot energielek, vermoeidheid tot soms regelrechte uitputting. Allemaal veroorzaakt door jouw aanpassingsgedrag, het rekening houden met de ander, te voldoen aan de verwachtingen of hoe het hoort (die jij overigens zelf bedenkt), alle emoties of het grotere belang voor ogen houden.
Want dit is nu eenmaal niet de manier die bij JOU past. Het werkt een hele tijd, maar vroeg of laat kom je jezelf tegen. Je oude strategie om jezelf op de ander en de omgeving te richten, gaat zich tegen je keren. Je kan maar 1 andere kant op, dat is de weg van de innerlijke oriëntatie. Het versterken van het Ik-besef. Leven zoals het ECHT bij jou past.

De oplossing: Hoe verkrijg je een grotere innerlijke oriëntatie?
Er zijn diverse factoren die mee spelen in het contact en waar je aan kunt werken:

  1. Fysieke factoren, je brein is alert en ziet veel zintuiglijke prikkels in de omgeving als VIP prikkels. Je kunt jezelf trainen om je zintuigen te kalmeren en de focus naar jezelf te leggen, waardoor niet alle prikkels continue de aandacht roepen. Ten tweede heeft ons lichaam een geheugen dat zich uitdrukt in onze lichaamshouding en spierspanningspatronen. Soms houden we onbewust trauma, emoties, de familiegebeurtenissen en levensgebeurtenissen vast. Dat maakt het lichaam gespannen en alert, meer dan de situatie in het heden van je vraagt. Maak je ongewilde bagage los en leer het lichaam weer ontspannen.

  2. Mentaal emotionele factoren. Zorg dat de waarden die je hebt in het contact met de ander energiegevend zijn. Veel HSP-ers vinden waardering belangrijk. Vaak is het zo belangrijk geworden, omdat de angst voor falen of afwijzing groter is dan de behoefte aan waardering. Op dat moment is het streven naar waardering een energievreter. Je wordt immers gedreven door de angst voor afwijzing en zal je dus over je grenzen gaan. D.m.v. bewustwording kan je achterhalen welke waarden jou energie geven in het contact en welke je in de weg zitten. De eerste type waarden heb je te stimuleren (soms horen daar keuzes bij met welke mensen je om wilt gaan). Met die laatste belemmerende waarden kan je aan de slag. Als de angst is gekalmeerd, reageer je heel anders op je omgeving, omdat je reptielenbrein niet gelijk in standje overleven schiet, zodra er angst de kop op steekt.

  3. Energetische factoren: versterk je gronding & lichaamsbewustzijn, train om in het hier & nu te zijn, zorg dat je stevig in je eigen energie staat (trek je eigen jasje aan), en leer goed het verschil tussen jezelf en de ander, zorg voor gezonde emotionele verbindingen.

  4. Zingevingsvraagstukken: bepaal wanneer jij ECHT jezelf bent, in welke context, bij welke mensen en in welke omgeving, waar gaat je hart sneller van kloppen, waar gaat je ziel van dansen. Vaak bots je dan op tegen wat je hebt aangeleerd, ‘hoe het zogenaamd hoort’ de ‘ja maar’s’, allemaal aangeleerd door je aanpassing op de omgeving. Kijk, voel en luister eens van binnen, wat bij jou past, wat voor jou werkt, wat maakt jou blij, wie maakt je blij, wat zijn jouw behoeftes, wat is de betekenis van jouw emoties & gevoelens. Dat is het juiste vertrekpunt.

En dan weet ik zeker dat het leven een stuk plezieriger is, de lusten toenemen en jouw hart een sprong de goede kant op maakt!

Tekst: Saskia Klaaysen www.anahata-coaching.nlwww.hsptraining.nl

Bron: http://www.mynd.nu/altijd-eerst-de-ander-zo-kijkt-een-hooggevoelig-persoon-naar-de-wereld/

%d bloggers liken dit: