Het verhaal van de lotushouding


Padmasana |

De lotushouding

 

De lotushouding is de karakteristieke houding voor zitmeditatie.
Door je voeten op je dijen te kruisen worden je dijbenen tegen de vloer
geklemd. Zo zit je gegrond en je rug blijft moeiteloos recht. De lotus is een krachtig symbool voor de yogi en wordt vaak in verband
gebracht met de creatieve krachten in ons. Een ander krachtig symbool
van creativiteit is de klank om.

***

Kosmische soep

Voor de aanvang der tijden lag Vishnu behaaglijk te rusten op zijn
legerstede – de duizendkoppige slang Ananta. Ananta lag opgerold
onder Vishnu en was voor hem een geschikte plek om te luieren,
terwijl zijn talrijke koppen de rustende godheid onderdak en schaduw
boden. Vishnu en Ananta dreven samen op de kosmische zee van
mogelijkheden waarin alle universums na de kosmische vernietiging
binnengaan. Toen het moment daar was dat de scheppingscyclus weer
van start moest gaan, begon uit Vishnu’s navel een grote lotusbloem
te groeien. De plant groeide precies voor zijn neus op. Toen opende de prachtige
lotusbloem zich en zij onthulde de vier gezichten van Brahma, de
god van de schepping, die in de bloem was genesteld. Elk gezicht keek
in een andere windrichting – naar het noorden, het zuiden, het oosten
en het westen. Met elk van zijn vier monden uitte Brahma een van de
vier onderdelen van de heilige klank om: ‘a,’ ‘oe,’ ‘mmm’ en stilte. Door
deze klank begon de kosmische oceaan te wervelen en te stollen tot het
universum zoals we dat nu kennen ontstond.
om is het toppunt van mogelijkheden; vanuit deze klank komen alle
mogelijkheden naar boven. Volgens een theorie vertegenwoordigen
de vier delen van om de cyclus waar alles doorheen moet gaan. Het
eerste gedeelte, ‘a’ (als in ‘dam’), vertegenwoordigt schepping of
geboorte. Het tweede gedeelte, ‘oe’, staat symbool voor onderhouden
of leven. Het derde deel, ‘mmm’, vertegenwoordigt verwoesting of
dood. De kosmische drie-eenheid – bestaande uit Brahma, Vishnu en Shiva –
heeft de leiding over deze drie delen.

Het vierde deel, dat als het belangrijkste wordt beschouwd, is de
klank van stilte. Nadat om is geuit, luisteren we. De stilte staat symbool
voor het volledige oplossen van de vorige drie delen. In yogatermen
zou je dit oplossen kunnen beschrijven als eenheid, als verlichting of
eenvoudigweg als yoga. Het is gebruikelijk om yogalessen te beginnen
en te eindigen met de klank om.

Het is geen toeval dat deze creatieve klank zetelt in de onbevlekte
bloem van de lotus, het symbool voor zuiverheid en volmaaktheid. De
lotus groeide uit Vishnu’s navel. De navel is ook de plek vanwaaruit we
in de buik van de moeder werden gevoed terwijl we uitgroeiden tot
een baby en tot degene die we nu zijn.

Het symbool van de lotus

Overal in India groeit de bekende lotusbloem in kanalen en moerassen
– zelfs in de meest vervuilde. Ondanks zijn vorstelijke bloei is de lotus
van nederige afkomst. Zijn zaad plant zich in de modder op de bodem
van een troebele poel. Hoewel hij ver onder het wateroppervlak ligt,
Of we zijn niet in vorm en hebben een bewogen dag, zoals Vishnuop de stormachtige zee.
Maar als we dan een wijs woord horen datde taaie schaal van het kleine lotuszaad openbreekt, begint onze reis.

Vanuit het slijk trekken we door het vervormende water van ons
beperkte inzicht en groeien we naar het licht van wijsheid dat altijd op
ons schijnt. Dat dit licht er altijd is zouden we kunnen weten als we
de tijd zouden nemen om het op te merken. De belofte van yoga is dat
we door voldoende voeding en vastberadenheid uiteindelijk boven het
water uit komen en ons volledige potentieel zullen verwezenlijken.
Grote woorden? Zeker. Maar er bloeien aldoor en overal ter wereld
lotussen, zonder daar een probleem van te maken. Ze weten dat het
hun doel is om te bloeien en dat het de moeite waard is om voortdurend
door de vervorming heen te reiken om de ultieme bron van licht
te vinden. De worsteling maakt gewoon deel uit van het proces, en het
resultaat is zuivere schoonheid.

Als de ultieme zithouding neemt padmasana ons mee naar de
hogere yogabeoefening van concentratie, meditatie en uiteindelijk
verlichting (samadhi). Door in deze houding te zitten zijn we stevig met
de aarde en met onze wortels verbonden. Terwijl onze beoefening
groeit en ons bewustzijn begint op te stijgen, maken we ons lang in
het zitten, net zoals de lotus die door het water heen reikt om in de zon
te bloeien. Net als bij de lotus hoeft onze nederige oorsprong ons er
niet van weerhouden in zuiverheid te bloeien.
zet de lotuswortel zich vast en de uitloper begint naar de zon te zoeken.
De zon is het symbool van kennis of ultieme waarheid.
Lichtstralen breken wanneer zij door water gaan. Daarom ziet een
rietje in een glas water er krom uit. Deze breking maakt het lastiger
om de zon van onder het wateroppervlak duidelijk te zien, maar de
lotus weet dat hij door het water naar boven moet om de helderste
stralen op te vangen. Eenmaal boven water zorgt de bloeiende lotus
ervoor dat geen enkel bloemblad het troebele water raakt. Hij opent
zijn roze bloemblaadjes en keert zijn gezicht met een eenvoudig gebaar
naar de zon, blij om zijn ontdekking. Als je de bloem ziet, zou je niet
vermoeden dat die op zo’n troebele plek is ontstaan.

De reis van deze heilige bloem weerspiegelt de reis van de yogi.
We zijn in de aarde geworteld, geheel in beslag genomen door de
eindeloze cyclus van geboorte, dood, ziekte, drama, feestjes, rekeningen,
huur van een appartement en familierelaties. De yogi kent
deze uiterlijke woelingen als het spel van avidya, de grote vergissing
om ons met iets anders dan onze goddelijke natuur te vereenzelvigen.
Volgens Patanjali’s Yoga Sutra is avidya (onwetendheid) een van de
grootste obstakels op het pad naar zelfverwezenlijking. We definiëren
ons door onze naam, onze carrière, familiegeschiedenis, ziekten,
verwondingen, leeftijd, ras, religie en alle dingen die ons van elkaar
scheiden. We zeggen: ‘Ik ben een vrouw, jij bent een man,’ of: ‘Ik ben
Amerikaan en jij Irakees.’ Als we niet oppassen, houden die definities
en etiketten ons dieper in het slijk van dualiteit vast en zien we anderen
en onszelf niet als deel van een geheel. Dit soort denken is exclusief,
terwijl yoga er juist naar streeft alle wezens samen te brengen
of op te nemen, hoe ze zich ook definiëren.

Soms hebben we het gevoel dat we vastzitten in dit slijk van
etiketten en afgescheidenheid, net zoals de lotus vastzit in de modder.

Of we zijn niet in vorm en hebben een bewogen dag, zoals Vishnu op de stormachtige zee.
Maar als we dan een wijs woord horen dat
de taaie schaal van het kleine lotuszaad openbreekt, begint onze reis.
Vanuit het slijk trekken we door het vervormende water van ons
beperkte inzicht en groeien we naar het licht van wijsheid dat altijd op
ons schijnt. Dat dit licht er altijd is zouden we kunnen weten als we
de tijd zouden nemen om het op te merken. De belofte van yoga is dat
we door voldoende voeding en vastberadenheid uiteindelijk boven het
water uit komen en ons volledige potentieel zullen verwezenlijken.
Grote woorden? Zeker. Maar er bloeien aldoor en overal ter wereld
lotussen, zonder daar een probleem van te maken. Ze weten dat het
hun doel is om te bloeien en dat het de moeite waard is om voortdurend
door de vervorming heen te reiken om de ultieme bron van licht
te vinden. De worsteling maakt gewoon deel uit van het proces, en het
resultaat is zuivere schoonheid.

Als de ultieme zithouding neemt padmasana ons mee naar de
hogere yogabeoefening van concentratie, meditatie en uiteindelijk
verlichting (samadhi). Door in deze houding te zitten zijn we stevig met
de aarde en met onze wortels verbonden. Terwijl onze beoefening
groeit en ons bewustzijn begint op te stijgen, maken we ons lang in
het zitten, net zoals de lotus die door het water heen reikt om in de zon
te bloeien. Net als bij de lotus hoeft onze nederige oorsprong ons er
niet van weerhouden in zuiverheid te bloeien.

Lees meer verhalen achter de yogahoudingen in Mythen van de asana’s

Illustratie: Ikram El Messaoudi @Angeliquehoornmanagement

Zelf heb ik weinig met Yoga, voor mezelf vind Tai Chi of Qigong een betere beweging waarbij bewegingen en ademhaling ook belangrijk is.

Geschiedenis van de Ziel


Ooit, heel lang geleden was er een grote bol met scheppende energie. In heel veel (natuur)religies wordt het bestaan van deze scheppende energie en de verdere ontwikkeling van de menselijke ziel beschreven. We kunnen deze energie de Oerenergie, Spirit of God noemen of er nog vele andere namen aan geven. Voor het gemak noem ik deze scheppende energie het Universum.

Vanuit mijn beleving wil ik vertellen hoe ik de Ziel, reïncarnatie en karma zie.

Ontstaan van de Ziel: Het Universum wilde naast het scheppen energie nog andere ervaringen opdoen. Dit kon alleen door zich af te splitsen in meerdere kleinere delen. Elk klein deel van deze afgesplitste energie is een Ziel. Deze Zielen kunnen de keuze maken om overal buiten Het Universum ervaringen op te doen zoals in een stoffelijk leven op aarde. Nadat de Ziel een ervaring heeft opgedaan keert deze terug naar het Universum en deelt deze ervaring met de scheppende energie. Hierdoor kan het Universum weer verder groeien. Het is een oneindig voortgaand systeem van leren en verder groeien. Het Universum en de individuele Zielen ontwikkelen zich steeds verder en creeeren daardoor steeds nieuwe werelden.

(Re)ïncarnatie:

Voordat een Ziel deze beslissing neemt wordt deze voorbereid op het leven in de zwaartekracht en de materie. Er wordt een leven gekozen en een levensles die de Ziel in dat leven wil ervaren. Ook wordt er gekeken welke personen (Zielen) gaan helpen bij deze levensles. Daarnaast zijn er één of meerdere gidsen die de Ziel vanuit de onstoffelijke wereld bij zullen staan. Uiteindelijk daalt de Ziel in het stoffelijk lichaam in. Omdat de Ziel te groot is om geheel in een stoffelijk lichaam en in de zwaartekracht int te dalen blijft het grootste deel achter in de onstoffelijke wereld (dimensie) waaruit de Ziel komt. Dit vormt het Hogere Zelf. Het Hogere Zelf heeft overzicht en zal erop toezien dat het stoffelijke leven naar levensdoel wordt geleid. Via intuïtie blijft de stoffelijke Ziel in contact staan met het Hogere Zelf.

De eerste paar jaar heeft de geïncarneerde Ziel nog contact met de onstoffelijke wereld en zijn Gidsen. Na een paar jaar vervaagt dit contact voor de meesten. Via intuïtie blijft de Ziel altijd in verbinding staan met het Hogere Zelf. De grootste opgave voor de geïncarneerde Ziel is het zich herinneren dat hij een deel is van het Universum en dat hij zelf een scheppend wezen is. Tijdens het leven op aarde komen er allerlei situaties op zijn weg waaruit de Ziel zijn levenslessen kan leren. Hij wordt hierin altijd bijgestaan door zijn Gidsen maar zal dit niet altijd zo ervaren. Als hij afdwaalt van zijn levensdoel dan zullen het Hogere Zelf en de Gidsen proberen hem weer op het goede pad te brengen. De Ziel heeft altijd de vrije keuze in zijn leven. Als hij ervoor kiest om een andere richting op te gaan dan zal dat altijd mogelijk zijn. Hij krijgt dan weer andere uitdagingen op zijn pad.

Nadat de Ziel het stoffelijke lichaam heeft verlaten wordt hij herenigt met zijn Hogere Zelf. Hij komt in een aparte dimentie waar hij kan uitrusten van het leven dat hij heeft gehad. Hij krijgt de kans om met zijn Gidsen te kijken naar het afgesloten leven. De Ziel beoordeelt zelf of hij alles lessen die hij in dat leven wilde leren ook heeft geleerd en of hij zijn levensdoel heeft bereikt. Na deze evaluatie gaat de Ziel terug naar zijn Zielenfamilie om verder te leren of om een volgend stoffelijk leven uit te zoeken en zich voor te bereiden op een nieuwe incarnatie.

Karma

De Ziel doorloopt heel veel levens omdat hij alle (menselijke) emoties wil ervaren. Iedere Ziel is in enig leven heilige, moordenaar, bedelaar, rijke, machtige leider, arbeider, dictator, onderdrukte, man, vrouw, enz. In al deze levens zal de Ziel vaak dezelfde Zielen tegenkomen. Dit zijn Zielsverwanten of leden uit de Zielenfamilie die de Ziel bijstaan in de te leren levenslessen. Dit geeft mensen ook het idee dat ze een vreemde die ze tegen komen al langer kennen. Deze persoon (Ziel) komt uit dezelfde Zielenfamilie of heeft al meerdere levens met hen meegemaakt. Afhankelijk van de te leren lessen zullen deze Zielen de rol van grootouders, ouders, kinderen, ooms en tantes van elkaar spelen. Nadat het stoffelijke leven is afgesloten evalueren de Zielen uit de Zielenfamilie ook de met elkaar geleefde levens. Vaak zijn er één of meerdere andere Zielen die de moeilijke taak op zich nemen om een andere Ziel te kwetsen om hem de kans te geven ze levensles hieruit te leren. In een ander leven zullen de rollen zijn omgedraaid zodat iedere Ziel liefde, verdriet, haat, woede, geluk, angst, vreugde enz. kan ervaren. Pas nadat iedere ziel alle rollen heeft gespeeld en alle emoties helemaal heeft doorvoeld en er mee heeft leren omgaan is de incarnatiecyclus voltooid en zal de Ziel niet meer in een stoffelijk lichaam op aarde incarneren. Dat wil niet zeggen dat de Ziel zich niet verder kan ontwikkelen. Naast een stoffelijk leven op aarde kan de Ziel kiezen voor een leven in een andere dimensie of op een andere planeet.

bron:mirjam den hartog (spiegelhuis)

8 Maart: Nationale Vrouwendag


 

Internationale Vrouwendag

Datum: zondag 8 maart 2015
Land / gebied: Internationaal

 

Internationale Vrouwendag is de actiedag van de vrouwenbeweging, jaarlijks op 8 maart.Internationale Vrouwendag staat elk jaar op 8 maart in het teken van strijdbaarheid en het gevoel van solidariteit van vrouwen overal ter wereld, meestal aan de hand van een specifiek thema.

Internationale Vrouwendag is in de twintigste eeuw ontstaan doordat vrouwen opkwamen voor hun rechten, onder andere op het gebied van arbeid en kiesrecht.

Internationale Vrouwendag

Fotografie Sabri Varan

In Nederland viert een grote verscheidenheid aan vrouwengroepen en vrouwenorganisaties 8 maart op veel verschillende manieren. Doel is aandacht te vragen voor thema’s zoals economische zelfstandigheid, empowerment, seksueel geweld, zorg en arbeid, discriminatie en racisme.

Feiten over vrouwen
Vrouwen vormen 50% van de wereldbevolking. Vrouwen doen 66% van al het werk. Vrouwen verdienen 10% van het wereldinkomen. Vrouwen hebben 1% van alle bezittingen. Van alle regeringsleiders op de wereld is 5% vrouw. Van alle armen op de wereld is 75% vrouw. Van alle analfabeten op de wereld is 66% vrouw. Van alle vluchtelingen op de wereld is 75% vrouw. Van de 150 leden van de Tweede Kamer in Nederland is 36% vrouw. Vrouwen in Nederland verdienen gemiddeld 23% minder dan mannen.

Geschiedenis van Internationale Vrouwendag
Internationale Vrouwendag werd voor het eerst uitgeroepen door Clara Zetkin op de internationale vrouwenconferentie in Kopenhagen in 1910, waaraan 100 mannen en vrouwen deelnamen uit 17 landen. Hoewel de aanleiding de massale staking was op 8 maart 1908 in de Verenigde Staten van vrouwen in de textiel- en kledingindustrie voor een achturige werkdag, betere arbeidsomstandigheden en kiesrecht, stond de strijd voor algemeen kiesrecht aanvankelijk centraal. De jaren daarop werden in een groeiend aantal landen op 8 maart demonstraties en vergaderingen gehouden. De Eerste Wereldoorlog maakte een einde aan dit gebruik.

Met de opleving van de feministische beweging in de jaren zestig kwam de belangstelling voor een internationale vrouwendag weer terug en sinds de jaren zeventig wordt er in veel landen aandacht aan besteed. In veel socialistische landen is op 8 maart een officiële feestdag en in 1978 werd de dag door de Verenigde Naties als feestdag erkend.

Vanaf 1978 wordt in Nederland door veel vrouwengroepen gezamenlijk 8 maart gevierd. De bedoeling van de dag is opnieuw de gemeenschappelijke strijdpunten van de vrouwenbeweging naar voren te brengen.

In 1911 werd de Vrouwendag internationaal voor het eerst gevierd – in 1912 voor het eerst in Nederland.

Aanvankelijk werd de Vrouwendag op verschillende data gehouden, pas in 1922 werd 8 maart gekozen als vaste datum. Er bestaan verschillende lezingen voor de keuze van 8 maart als datum voor de Internationale Vrouwendag.

Lag de oorsprong in Rusland of de Verenigde Staten? Een gangbare westerse lezing was dat 8 maart terug te voeren was op stakingen van textielarbeidsters in New York in 1857 (het is niet zeker of deze staking echt heeft plaatsgevonden) en op 8 maart 1908. Bij deze laatste staking gingen textielarbeidsters de straat op om te demonstreren tegen onder meer de lange werktijden, de lage lonen en de slechte werkomstandigheden.

Het is mogelijk dat deze verklaring voor de keuze van 8 maart pas in de jaren vijftig van de twintigste eeuw is ontstaan. In de periode van de Koude Oorlog kon toch moeilijk de eer aan een communistisch land gegeven worden? 8 maart zou namelijk in een andere lezing teruggaan op de grote vrouwenstaking en demonstratie op 8 maart 1917 in St. Petersburg. In ieder geval is in 1910 besloten jaarlijks een Internationale Vrouwendag te organiseren.

Bij de ‘Tweede Internationale’ (een internationale organisatie van socialistische arbeiders met als doel internationale solidariteit) in 1889 in Parijs was Clara Zetkin (1857-1933) aanwezig als vertegenwoordigster van de Duitse socialistische partij. Zij betoogde daar voortdurend dat socialisme zonder vrouwen niet zou kunnen bestaan, dat mannen samen met vrouwen ook voor vrouwenrechten moesten strijden. Ook in eigen land streed zij voor vrouwenrechten als onderdeel van de klassenstrijd. Omdat zij geen gehoor vond, nam zij het initiatief tot een socialistische vrouwenbeweging.

Vele jaren was zij redactrice van het Duitse socialistische vrouwenblad Die Gleichheit. Maar ook internationaal gezien moesten vrouwen meer invloed kunnen uitoefenen op de socialistische partijen, vond zij. Door haar toedoen kwamen in 1906 in Mannheim socialistische vrouwen uit een groot aantal Europese landen bij elkaar om een internationale bijeenkomst voor te bereiden. Zij besloten om in 1907 in Stuttgart een internationale vrouwenconferentie te houden, omdat een dag later daar de bijeenkomst van de Tweede Internationale plaatsvond. Op deze eerste conferentie werd een resolutie aangenomen om de volgende dag bij de Tweede Internationale een motie in te dienen waarin de aangesloten partijen zich verplichtten zowel voor mannenkiesrecht als voor vrouwenkiesrecht te strijden. Deze motie werd aangenomen. Een vaste datum voor Internationale Vrouwendag

In 1921 stelde het Internationale Vrouwensecretariaat voor om een vaste datum te kiezen voor de vrouwendag. De keuze viel op 8 maart. Op 8 maart 1917 waren in St. Petersburg onder leiding van Alexandra Kollontai namelijk vrouwen massaal in opstand gekomen tegen het voedseltekort en de verschrikkingen van de oorlog. Hun stakingen en demonstraties liepen uit op een algemene werkstaking. Naast Internationale Vrouwendag werd 8 maart door deze ontwikkeling ook een officiële communistische feestdag, waarop de algemene werkstaking als eerste begin van de revolutie herdacht werd.

De scheuring door de Russische Revolutie van 1917 tussen communisten en socialisten heeft tot gevolg gehad dat in de Verenigde Staten en in West-Europa 8 maart lange tijd voornamelijk in communistische kring werd gevierd.

In Nederland werd in maart 1912 voor het eerst de Internationale Vrouwendag gevierd, georganiseerd door de Sociaal–Democratische Vrouwenclubs. Hun blad De Proletarische Vrouw kwam uit met een speciaal feestnummer.

Een voorbeeld
Het Chinese schrift maakt geen gebruik van letters, maar van pictogrammen. De verschillende tekens die voor Vrouw’ zijn gebruikt, weerspiegelen goed de positie van Chinese vrouwen in de loop der eeuwen.

Het oorspronkelijke pictogram voor ‘Vrouw’ beeldt een vrouw in buigende positie af:

Later werd dit tot een nog nederiger vorm veranderd: een vrouw die neerknielt:

De moderne versie symboliseert de grote vooruitgang die vrouwen de laatste tijd gemaakt hebben:

In theorie hebben vrouwen en mannen in China en in de meeste andere landen van de wereld gelijke rechten en plichten, maar in praktijk blijkt dit vaak anders te zijn. Vrouwen vormen nog steeds een kwetsbare groep op allerlei terreinen. Het begint al op jonge leeftijd: vaak mogen jongens wel naar school en meisjes niet. Dit zet zich later door op de arbeidsmarkt en in de privé-sfeer: vrouwen hebben min­der goed betaalde banen dan mannen en blijven vaak thuis om voor het huishouden en de kinderen te zorgen. In een groot aantal landen heeft een vrouw minder invloed dan haar man, zowel in het openbaar als binnenshuis. Niet eens zo heel lang geleden was dit ook in westerse landen nog het geval.

Zomaar..


 

Zomaar even delen in de geschiedenis van mijn gezondheid.

Ben terug geweest naar de huisarts omdat ik 4 weken geleden pijnstillers had gekregen voor de pijnen in m’n lichaam door jicht, die weer van de nieuwe ziekte afkomt. Deze medicijnen werkten weinig tot niets behalve dat ik er hevige maagpijn van kreeg , bijna niets meer  at en ermee gestopt was. Nu nieuwe medicatie gekregen van 1000mg per tablet en dat 3 tot 4x daags, hopelijk mogen deze wat verlichten, gezien de sterkte.

Ook is er een oproep binnen gekomen voor bevolkingsonderzoek van borstkanker. Gezien mijn mastodynie gevraagd aan de huisarts of er geen andere wegen of alternatieven zijn voor dit onderzoek. Helaas niet en moet toch naar het tosti apperaat  waarmee borsten tot hamburgers plat worden gedrukt, gezien ik tot de risico groep behoort. Mijn twijfel is groot om de beslissing te nemen en laat het voor nu nog even in het midden.

Over 2 weken ook weer voor controle naar de internist voor uitslagen van bloedonderzoek en of het stabiel of gestegen is. Dit is wel erg spannend wanneer daar aan te denken, maar geen angst gelukkig.

 

Het verhaal van Jezus


 

Bij Pasen hoort natuurlijk ook een verhaal over Jezus

 

Het verhaal van Jezus is bij ons gekend, zoals geschreven in de bijbel. Echter in deze tijd der openbaringen krijgen we steeds meer toegang tot de eerder verborgen kennis waardoor we het beeld van Jezus dienen te herzien in het Nieuwe Licht.
Het begint bij Moeder Maria. Ze was een leerlinge in de meest bevoorrechte school van de Tempel van Jeruzalem waar 24 Hoge Priesters aan het hoofd stonden die elk een rang kregen en een naam van de Engel, Aarstengel of een ander Hemelwezen naargelang hun functie. Zo was er sprake van een Michael, Melchizedek en Gabriel…
Groepen als de Farizeeers, de Sadduceeers en de Essenen maakten gebruik van de Tempel en alle Kennis van de Hogepriesters moest volgens Joodse Traditie binnen één Stam blijven van waaruit alle priesters afkomstig waren. De Bloedlijn diende zuiver te blijven en mocht enkel binnen dezelfde Stam verdergezet worden om het erfelijk en koninklijke, priesterschap te verzekeren. Zo werd Maria volgens de Traditie bevrucht door een HogePriester (in de Functie van Gabriel) en werd uitgehuwelijkt aan Jozef, met de traditionele voorwaarde dat het Kind op 7 jaar terug naar de Tempel moest keren om gevormd te worden.
Zo kwam Jezus in de Tempel van Jeruzalem terecht en werd gevormd tot Hoge Priester. Hij behoorde tot de Orde van Melchizedek en had kennis van de mystieke betekenis van wijn en brood, het mysterie van de Graal, de beker die hij later aan zijn apostelen reikte tijdens het Laatste Avondmaal en waarin hij Zijn Bloed doorgeeft. Rituelen als deze vinden we terug in het Oude testament Genesis 14:18-20 waarin Abrams ontmoeting met Melchizedek verhaalt: “En Melchizedek, de koning van Salem, bracht brood en wijn, hij was nu een priester van God, de Allerhoogste. En hij zegende hem en zei: ‘Gezegend zij Abram door God, de Allerhoogste, de Schepper van hemel en aarde, en geprezen zij God, de Allerhoogste, die uw vijanden in uw macht heeft overgeleverd.’ En hij gaf hem van alles de tienden.”
De Hoge Priesters van de Tempel waren vergelijkbaar met het ministerie hier, ze hadden rijkdom, macht en zeggenschap in het bestuur van het land. Geen arme Jezus dus, maar een Koninklijke man ingewijd in de Esseense Religie die een inwijdingspad volgden dat “De Weg” werd genoemd. Hun wortels gingen terug naar het Gnostische Egyptisch Alexandrie. In de Rex Deus staat dat volgens de Joodse Bijbel de “Tanakh” vertelt wordt dat Jezus en zijn familie uit een koninklijk en priesterlijk geslacht kwam dat binnen het Joodse volk al generaties lang erfelijke macht en privileges genoot.
In dezelfde traditie is ook Magdalena bevrucht, maar dan door de TempelPriester Jezus zelf en werden twee kinderen geboren: Sara en Jakobus. Ook deze zouden weer terug naar de Tempel gaan op hun 7de leeftijd en zo werd Jakobus TempelPriester…. Maar dan is er de breuk tussen de groepen in de tempel, de Kruisiging van Jezus en of Hij nu wel of niet Gestorven was… het verdwijnen van zijn lichaam… En Maria Magdalena vlucht met haar kinderen, de Oom van Jezus, Jozef van Arthemea en haar zuster Martha naar Frankrijk. De Oom was één van de rijkste koopmannen in het Midden oosten en had de middelen om de Reis te bekostigen.
In Frankrijk gaat de legende verder: Maria Magdalena en Sara gaan verder het land binnen. Magdalena verkondigde het evangelie zoals Jezus in Gallilea deed… ze wijdde heidense vrouwen en mannen in en bracht de Ware Leer van Jezus mee. Sara geraakt ergens heel vaag in het verhaal vermengd met het Franse Koninklijke Bloed en Jakobus gaat met Jozef van Arithemea naar Engeland om daar het Evangelie te verkondigen en het Verhaal van de Heilige Graal -Bloedlijn te bekrachtigen. Van hieruit zijn de Arthur legendes begonnen in Engeland waar de Ronde Tafel van de Ridders tot de verbeelding spreekt en ridders uitnodigt de Graal te gaan zoeken.
Jakobus zou later naar Spanje zijn gekeerd en begraven liggen onder Compostella en over Sara de Egyptische is verder niet veel terug te vinden, tenzij zij de Zwarte Madonna is waarover je in Frankrijk meer over terugvindt in legendes en mystieke leringen. En zo is de Koninklijke Priesters Bloedlijn verder vertakt tot in heel Europa.
Het Bloed van Christus is door de eeuwen heen een krachtige concentratie Verlossingskracht geworden, puur Lichtkracht verbonden met een Universele Broedersketen die in Tempels bewaard bleven door de Ordes van de Priesters. Het Bloed van Christus, de machtige verlossingskracht, begeerd door velen en gezocht in de Heilige Graal.

http://ladymariamagdalena.blogspot.nl/2010_12_01_archive.html

Geschiedenis Dierendag


Geschiedenis van Dierendag, waar komt het eigenlijk vandaan?? Ook erg leuk dat het een spirituele achtergrond heeft!!

In het jaar 1182 werd in Italië Franciscus van Assisi geboren. Zijn echte naam was Giovanni Battista Bernardone. Als zoon van een rijke lakenkoopman ontbrak het hem nergens aan en hij leefde er dan ook flink op los. Na een gelukkige jeugd ging het Franciscus op latere leeftijd een stuk minder voor de wind. Hij tobde een jaar lang met een ernstige ziekte en werd tot overmaat van ramp ook nog eens veroordeeld tot een gevangenisstraf van twaalf maanden.
Deze gebeurtenissen veranderden zijn leven; hij besloot voortaan voor de armen en de zieken te zorgen. Franciscus groeide zo uit tot een vriend van bedelaars en zwervers, maar trok zich ook het lot van bloemen, bomen en vooral van dieren erg aan. Franciscus van Assisi stierf op 4 oktober 1226, toen hij 44 jaar oud was. Twee jaar na zijn dood werd hij heilig verklaard.

Omdat Franciscus zo’n grote dierenvriend was, is zijn sterfdag tijdens een internationaal Dierenbeschermingscongres in 1929 in Wenen uitgeroepen tot Werelddierendag.
Op 4 oktober 1930 werd in Nederland voor de eerste keer Dierendag gevierd.
De datum van dierendag gaat terug op het overlijden van de heilige Franciscus van Assisi (4 oktober 1226); op die dag herdenkt men van oudsher Sint-Franciscus. Hij bekommerde zich om het lot van zwervers en andere armen, maar ook van planten en dieren. Volgens de legende kon hij met dieren praten.

Geschiedenis van Dierendag, waar komt het eigenlijk vandaan?? Ook erg leuk dat het een spirituele achtergrond heeft!! In het jaar 1182 werd in Italië Franciscus van Assisi geboren. Zijn echte naam was Giovanni Battista Bernardone. Als zoon van een rijke lakenkoopman ontbrak het hem nergens aan en hij leefde er dan ook flink op los. Na een gelukkige jeugd ging het Franciscus op latere leeftijd een stuk minder voor de wind. Hij tobde een jaar lang met een ernstige ziekte en werd tot overmaat van ramp ook nog eens veroordeeld tot een gevangenisstraf van twaalf maanden. Deze gebeurtenissen veranderden zijn leven; hij besloot voortaan voor de armen en de zieken te zorgen. Franciscus groeide zo uit tot een vriend van bedelaars en zwervers, maar trok zich ook het lot van bloemen, bomen en vooral van dieren erg aan. Franciscus van Assisi stierf op 4 oktober 1226, toen hij 44 jaar oud was. Twee jaar na zijn dood werd hij heilig verklaard. Omdat Franciscus zo’n grote dierenvriend was, is zijn sterfdag tijdens een internationaal Dierenbeschermingscongres in 1929 in Wenen uitgeroepen tot Werelddierendag. Op 4 oktober 1930 werd in Nederland voor de eerste keer Dierendag gevierd. De datum van dierendag gaat terug op het overlijden van de heilige Franciscus van Assisi (4 oktober 1226); op die dag herdenkt men van oudsher Sint-Franciscus. Hij bekommerde zich om het lot van zwervers en andere armen, maar ook van planten en dieren. Volgens de legende kon hij met dieren praten.

Geschiedenis van Dierendag, waar komt het eigenlijk vandaan?? Ook erg leuk dat het een spirituele achtergrond heeft!!</p> <p>In het jaar 1182 werd in Italië Franciscus van Assisi geboren. Zijn echte naam was Giovanni Battista Bernardone. Als zoon van een rijke lakenkoopman ontbrak het hem nergens aan en hij leefde er dan ook flink op los. Na een gelukkige jeugd ging het Franciscus op latere leeftijd een stuk minder voor de wind. Hij tobde een jaar lang met een ernstige ziekte en werd tot overmaat van ramp ook nog eens veroordeeld tot een gevangenisstraf van twaalf maanden.<br /> Deze gebeurtenissen veranderden zijn leven; hij besloot voortaan voor de armen en de zieken te zorgen. Franciscus groeide zo uit tot een vriend van bedelaars en zwervers, maar trok zich ook het lot van bloemen, bomen en vooral van dieren erg aan. Franciscus van Assisi stierf op 4 oktober 1226, toen hij 44 jaar oud was. Twee jaar na zijn dood werd hij heilig verklaard. </p> <p>Omdat Franciscus zo'n grote dierenvriend was, is zijn sterfdag tijdens een internationaal Dierenbeschermingscongres in 1929 in Wenen uitgeroepen tot Werelddierendag.<br /> Op 4 oktober 1930 werd in Nederland voor de eerste keer Dierendag gevierd.<br /> De datum van dierendag gaat terug op het overlijden van de heilige Franciscus van Assisi (4 oktober 1226); op die dag herdenkt men van oudsher Sint-Franciscus. Hij bekommerde zich om het lot van zwervers en andere armen, maar ook van planten en dieren. Volgens de legende kon hij met dieren praten.