Handen


Een hand, koud of warm
Aan ’t eind van een arm
Met handen kun je spelen
Maar ook veel helen

Een gegeven hand
Schept soms een band
Soms voor het hele leven
Met liefde gegeven

Vingers spreken een taal
Met gebaar een verhaal
Handen zeggen zoveel
Waar je mee deel

Gevouwen in Namaste
Geeft respect mee
Een warm gebaar
Maakt zoveel waar

Een hand bezit ook kracht
Soms uit woede of macht
Handen kunnen ook strelen
Dan zijn handen juwelen

Bron: Marianne

mooiehanden

De relatie met mijn moeder is moeizaam


De relatie met mijn moeder is moeizaam

april 2015
De relatie met je moeder kleurt ook op volwassen leeftijd het leven, zo blijkt. ‘In de ogen van mijn moeder doe ik niets goed, het moet verplicht op haar manier. Ik huil regelmatig als ik bij haar op bezoek ben geweest,’ schrijft een lezeres naar aanleiding van een oproep. Ook geven veel vrouwen aan dat ze met hun moeder slecht over emoties kunnen praten.
Moeders en dochters spiegelen zich aan elkaar
Moeders en dochters spiegelen zich aan elkaar

Familietherapeute Else-Marie van den Eerenbeemt:
‘Meestal zijn het vrouwen die moeite hebben met hun moeder: moeders en dochters spiegelen zich aan elkaar, iets wat doorgaat tot de dood. Een moeder ziet in haar dochter het kleine meisje dat ze zelf is geweest, en haar ervaringen met haar eigen moeder komt ze weer tegen in haar dochter. Daarom zijn de levensopdrachten en boodschappen die ze aan haar dochter geeft, groter dan die voor haar zoon.

Dochters blijven op hun beurt altijd gevoelig voor alles wat hun moeder doet en zegt; ze willen goedkeuring en erkenning krijgen. De band met je moeder is existentieel, je bent voorgoed met haar verbonden, hoe die band er ook uitziet. Wat je moeder zegt, komt daardoor harder aan dan als een vriendin of buurvrouw hetzelfde zou zeggen.

Als een moeder weinig emoties laat zien, wil dat niet zeggen dat ze ze niet heeft. Een moeder zonder emoties bestaat niet. Moederschap is emotie – breng zonder emoties maar eens een kind op de wereld. Alleen is er soms te veel gebeurd in het leven van de moeder om gevoelens te tonen. Dingen die dochters niet weten, bijvoorbeeld een doodgeboren kind of een aantal miskramen. Of dat háár moeder jong is overleden, nog voordat ze haar kleinkind kon zien. Moeders zijn soms bang dat er dan een lawine aan tranen komt: als er één traan valt, volgen er meer. En ook dochters houden dat soms in stand door gevoelige onderwerpen te vermijden.

Tips
Wacht niet op de emoties van je moeder maar laat zelf je emoties zien. Laat merken dat je haar nodig hebt. Het helpt bovendien om naar de geschiedenis van je moeder te kijken. Wat voor soort moeder had zíj als kind? Als je je verdiept in haar leven kun je beter begrijpen waarom ze is zoals ze is. Loskomen van je moeder bestaat niet, daar word je doodongelukkig van. Verbonden zijn en toch vrij zijn in je eigen keuzes, dat kan wel.’

Opgroeien zonder moederliefde

Als één vorm van liefde vanzelfsprekend is, dan is dat wel moederliefde – zou je denken. Toch krijgt lang niet elk kind wat het nodig heeft. Vooral dochters raken daardoor beschadigd. Kunnen ze later nog inhalen wat ze vroeger hebben gemist?

Lees het artikel ‘Waarom dochters niet zonder moederliefde kunnen’

Bron: http://www.psychologiemagazine.nl/web/Artikelpagina/De-relatie-met-mijn-moeder-is-moeizaam.htm

In dit artikel gaat het over een moeizame relatie tussen moeder en dochter. Er bestaan ook ronduit slechte relaties tussen moeder en kind omdat er geen liefde stroomde van de moeder. Een veilige basis die een kind nodig heeft net als verzorging en aandacht. Dat kan op latere leeftijd veel obstakels en problemen veroorzaken, zeker wanneer je weet dat je als kind niet of nooit bij je moeder terecht kan.

Moederliefde is niet vanzelfsprekend, het is er of niet. Ook hier geldt het gezegde….”wat je nooit gekend hebt, kan je ook niet missen”. dat je deze niet of nooit heb gekend, betekent niet dat je niet weet wat liefde is, dat is lariekoek. Buiten dat om kun je zeer zeker liefde voelen voor dieren, mensen of je eigen kind. Zolang je je hart maar niet blokkeert om wat je niet gekend heb en zeker nog leren kennen in relaties met andere mensen.

Zelf heb ik nooit moederliefde gekend, erkenning of goedkeuring en onze relatie was zeer slecht, en toch voel ik wat liefde is, zeker naar mijn kinderen toe.

Tweelingzielen en loslaten.


 

De last van de fysieke band en loslaten.

 

Tweelingzielen is een intense band.
Een mooie band als je door alle stormen kunt heen gaan.
Maar soms verkiest één van de tweelingziel niet voor dit pad.
En gaat door de angst van de confrontatie los van de ander.

Hoewel de ziel eeuwig verbonden blijft, laten ze elkaar los op fysiek niveau.
Vaak niet alleen door de angst maar ook door de situatie.

Je kiest eenmaal wanneer je de tweelingziel ontmoet 100% voor haar of hem.
Die energie brengt jullie gewoon samen.
Daar is niets tegen te doen.
Daarna beginnen de diepe confrontaties.
Dat niet alleen, vaak laat men ook een leven achter die ze hebben opgebouwd.
Zoals een huis, gezin, huisdieren, relatie.
Ook dit kan voor de nodigen problemen gaan zorgen.

Hoewel de ziel niet van elkaar los wil.
Kiest de ander door de overheersende ego, of angst die de situatie teweeg brengt.
Toch om een eigen weg te gaan.
De tweelingziel denkt dat dit de minst pijnlijkste weg is.
Hij of zij was er gewoon niet klaar voor.

Om deze pijn en last te verzachten, is het beter om te proberen je wederhelft te begrijpen waarom hij/zij er nu niet voor kiest.
Hoe moeilijk het ook is.
De ziel blijft verbonden, weet daarom ook dat dit niet de laatste ontmoeting zal zijn.
De ontmoeting had in dit geval, in dit leven toch een andere doel dan je voor ogen had.
Niets staat vast zo blijkt.
Maar niets is onmogelijk zo blijkt ook.

 

Bron: Tweelingzielen.nl
Met toestemming geplaatst waarvoor mijn dank  ohm teken klein 2