TABOE: ALS JE MOEDER NIET VAN JE HOUDT


‘Unloved daughters’ worden ze genoemd. Vrouwen van wie de moeder niet in staat was -of is- om ze de liefde te geven die ze nodig hadden. En dat is een taboe-onderwerp, want wie zegt een liefdeloze moeder te hebben, moet zichzelf in de meeste gevallen verdedigen.Psycholoog Peg Streep had zelf een ‘toxic mother’ en schreef daar meerdere hulpboeken over. En het mag dan een verdrietig taboe zijn, er zijn manieren om om te gaan met de wonden van een liefdeloze jeugd.

Lees ook: Floating in my mind

Toen de Amerikaanse psycholoog Peg Streep op een avond werd gebeld door  haar broer, wist ze eigenlijk al hoe laat het was. Hun moeder lag op sterven, en hij wilde haar ervan overtuigen dat het belangrijk was om fysiek afscheid van haar te komen nemen. Maar Peg ging niet, vertelde ze jaren later in een interview met krant The Globe. “Dat happy end bestaat misschien in films, maar niet in het echte leven. Althans, niet in het mijne. En ik heb er nooit spijt van gehad.”Peg  schreef op dat moment al boeken voor vrouwen die liefdeloze moeders hebben, en hoe je daarmee om kunt gaat. En ‘liefdeloos’’ betekent lang niet altijd ‘expres’ of ‘bewust kwaadwillend.’ Wél gaat het in dit geval om moeders die om verschillende redenen hun dochters jarenlang manipuleerden, verwaarloosden, negeerden, bekritiseerden of bang maakten. “Dit soort moeders heeft nooit open gestaan voor haar dochter”, zegt Peg Streep. “En als die dochter eenmaal oud genoeg is om vragen te gaan stellen of een eigen weg te willen bewandelen, reageert de moeder daar niet of afwijzend op.” Met alle gevolgen van dien. Vrouwen die een dergelijke relatie met hun moeder hebben, kunnen zich op volwassen leeftijd emotioneel vaak lastiger hechten, en kunnen achterdochtig of onzeker zijn En dat komt vaker voor dan we denken: ongeveer 1 op de 5 mensen breekt wel eens voor langere tijd met een familielid blijkt uit dit onderzoek. Daaruit blijkt ook dat 20% van de ouders er wel eens mee te maken krijgt  dat een kind het contact stil legt.

Best veel. En er zijn uiteraard verschillende oorzaken voor, maar verdriet over een gebrek aan (herkenbare) ouderliefde is daar zeker één van, zegt Peg Streep. “Als je met het besef leeft dat je er niet echt van je gehouden wordt door de persoon die je op aarde heeft gezet, kan je dat misschien rationeel wel accepteren,maar echt begrijpen zal je het nooit.” En dát is al verdrietg genoeg, maar wie zich niet bewust is van de situatie –en de invloed daarvan op je leven-, kan het onbedoeld  generaties lang overdragen van moeder op dochter. En ja, dat alles hardop uitspreken is nog steeds taboe, zegt Peg Streep. “Iedereen wil nog steeds geloven in onvoorwaardelijke moederliefde. Zodra je daar twijfels over uit of met een andere ervaring komt, vinden mensen dat meestal zeer onprettig,  emotioneel of zelfs verdacht.”

Geen onderwerp om zomaar even met iedereen aan te snijden, want de emotionele lading hiervan is enorm. En de kans is groot dat je je als ‘unloved daughter’ moet verantwoorden, want ergens lijkt het niet te kloppen. Iedere moeder houdt toch van haar kind?

Nee dus, of tenminste: lang niet altijd op een manier die gelukkig maakte, of maakt. Gelukkig  zijn er een paar strategieën die kunnen helpen om de situatie met wat hanteerbaarder te maken voor mensen die ouderliefde hebben moeten missen, en daar ook op volwassen leeftijd nog mee moeten dealen.  In haar boek Mean Mothers, overcoming a legacy of hurt, sprak Peg met honderden vrouwen die dit gebrek aan liefde hebben ervaren. Aan de hand daarvan heeft stelde ze deze stappen op. Of ze echt helpen weten wij niet, maar misschien geven ze wat steun, of troost.

Maak je eigen verhaal
Wat anderen ook zeggen of willen: jij hebt je eigen verhaal van wat er gaande is in deze relatie, en wat er is gebeurd. Eenmaal op volwassen leeftijd kan het helpen dat verhaal eens helemaal op te schrijven, op die manier geef je er structuur en betekenis aan voor jezelf. Je eigen verhaal markeren geeft je daarnaast de ruimte om jezelf door je eigen ogen te zien (en dus niet door die van je moeder)

Gebruik positieve herinneringen
Misschien vond je moeder je dik,  lastig, anders, of dom, knuffelde ze nooit of was ze liever tegen je broers of zussen dan tegen jou. Maar er waren vast ook mensen die wél het mooie in je zagen; een tante, een vriendin, een grootmoeder, de juffrouw op school, de man met wie je nu getrouwd bent, je kinderen. Verplaats je aandacht naar die herinneringen als dat lukt.  Het haalt de aandacht weg bij het idee dat je niet goed genoeg bent, ook ook nooit zult zijn. Want dat ben je wel.

Stel grenzen
Heel belangrijk, want grenzen stellen zijn een groot thema voor mensen die geen liefdevolle ouder hebben. Of ze zonderen zich graag af (“ik doe alles wel alleen”), of ze geven anderen te veel vrijheid en laten onbedoeld over zich heen  lopen. Wees open over je emoties en behoeften en wees jezelf. Als dat lastig is, begin deze strategie dan bij mensen die je vertrouwt zoals je partner.

Gebruik de pauzeknop
Zodra je in een situatie komt die je aan vroeger (of: de relatie met je moeder) doet denken: druk geesteijk op de pauzeknop en neem even afstand. Wat is er echt aan de hand? En waarom reageerde je op die manier? Op wié reageerde je eigenlijk en kan je dat uit elkaar proberen te houden? Je afvragen waarom je reageert op iets zoals je reageert, kan afstand geven en rust terug brengen in situaties. En het geeft je controle terug. Als je je er open voor staat dat je soms gewoon je moeder voor je denkt te hebben -terwijl dat niet zo is- kan dat al veel rust geven.

Deal met het oorlogsgebied
Als je besloten hebt het contact niet te verbreken, bijvoorbeeld omdat je je kinderen hun grootouders of tantes en ooms niet wilt onthouden; maak dan heel duidelijke regels voor jezelf op basis waarvan je dat aangaat. Bijvoorbeeld: je bent nooit alleen met je moeder, maar altijd met iemand anders erbij. Maak dit ook duidelijk aan iedereen die hier bij betrokken is. Het is misschien (stille) oorlog tussen jullie, maar dat wil niet zeggen dat je geen strijdcode voor jezelf mag maken, om je te behoeden voor confrontatie of verdriet.

Het is is zoals het is.
En het wordt dus nooit anders. Wie volwassen is, mag zelf keuzes maken. En dat betekent ook dat alleen jij weet of je kunt doorgaan met deze relatie, en daarin mag je op je eigen oordeel vertrouwen. Hoe verdrietig ook: soms is accepteren dat iets wat je zo graag had gewild toch mislukt is, nu eenmaal realiteit. Of niet. Jij bent de enige die die keuze kan inschatten, en niemand anders.

Bron: http://www.mynd.nu/taboe-als-je-moeder-niet-van-je-houdt/

Zelf heb ik ook geen moederliefde gekend dat je als kind toch hard nodig heb. In mijn verdere leven een aantal keren geen contact gehad met mijn moeder tot ik definitief voor mezelf koos een paar jaar voor haar overlijden omdat het contact me veel stress en zenuwen bracht. Ondanks mijn naam niet op de rouwkaart stond en geen uitnodiging, heb ik de eer aan mezelf gehouden en naar de begrafenis geweest om afscheid te nemen. Later kon ik haar vergeven toen ik ‘contact” met haar had. Toch zijn er nog sporen van mijn liefdeloze jeugd aanwezig die ik met hypnotherapie heb verwerkt. Gelukkig was mijn oudste zus als een moeder voor me, dus ergens toch liefde gekend 🙂 Helaas is mijn zus in 2015 overleden aan kanker

Advertisements

20 gedachtes over “TABOE: ALS JE MOEDER NIET VAN JE HOUDT

    • Is een bizar onderwerp Paul. Wat ik van mijn moeder wel weet, is dat ze een goede jeugd heeft gehad. Natuurlijk later net als ieder ander ook problemen gekend. Daarom kun je nog wel liefde aan je kind(eren) geven. Tenminste ik wel..

  1. Ik herken alles wat er staat.
    Mijn broer en jongere zus hebben haar liefde wel gehad ik niet…
    En waarom? Ik weet het nu (ben 43) nog niet.
    Het doet pijn, veel pijn…

    • Erg als je nooit geen moederliefde heb gekend. Zeker wanneer je zus en broer het wel hebben gehad.

      Bij ons thuis geen van de kinderen (5 stuks) Hoewel ze mij als enigste manipuleerde en dreigde met alles. Heb ook van de 5 het meeste mee gemaakt en daarvoor hypnotherapie gehad om te verwerken en het heeft geholpen. hoewel de littekens altijd zullen blijven, kon ik er later anders tegenaan kijken en vergeven.

      Pijn die door je ziel heen gaat, heel herkenbaar. Hoop voor je dat je het eens mag verwerken, het geeft je zoveel bevrijding…

      Bedankt en respect om je ervaring te delen.

    • Er hoeft niet altijd een hechte band te zijn met je moeder of vader. Een normale relatie is voldoende al hoort er ook ouderliefde aanwezig te zijn. Daarbuiten voelt ieder kind zich aangetrokken tot één ouder of helemaal naar geen van de twee..

      Mijn dochter/moederband is ook heel bizar geweest. Heb daarom ook de trauma’s moet verwerken uit mijn jeugd die heel bizar is geweest. Maar het mooist van al….zelf geef ik heel veel onvoorwaardelijke moederliefde, al denken veel mensen dat je deze niet kunt bezitten door je eigen ervaringen 🙂

      • Ik geloof wel degelijk dat je zelf onvoorwaardelijke moederliefde kan doorgeven als je deze zelf niet hebt gehad.
        In mijn situatie was er van onvoorwaardelijk helemaal geen sprake. Net heel erg voorwaardelijk. Ik kreeg continu het idee dat ik het ideale beeld van mijn moeder moest zijn om haar liefde te krijgen. En dat werkte averechts. Ik ging net nog meer dwarsliggen. Daardoor is onze band verwaterd. Ondertussen gaat het gelukkig wel weer wat beter dus, maar nog steeds niet heel hecht.
        Maar aan mijn eigenlijk kindje (en buikbaby) geef ik ook onvoorwaardelijke liefde!

        • Voor mezelf is het een diep innerlijk weten en mijn kinderen mogen het dan ook voelen 😉 Wanneer je goed bekijkt, wordt ieder mens geboren met liefde als kern of bron. Alleen het verdere leven bepaalt of deze liefde innerlijk blijft groeien.

          Mijn moeder was ook, moest allemaal dingen doen die in haar ogen ‘perfect’ was of wat ze zelf niet heeft kunnen doen. Een soort ”vervanging of verlengstuk’ van haarzelf in plaats dingen te doen die ik zelf leuk vond. Was ook bang van mijn moeder en deed het daarom ook nog eens, tot ik het zat was een paar jaar voor ze stierf en voor mezelf koos..

          Wel fijn dat het contact met je moeder toch nog redelijk is momenteel. Veel mooier om te lezen dat je zelf een echte band met je eigen kindje heb. Dat het voor altijd mag zijn, geniet ervan 😉

          • Ja, sinds mijn zoontje er is heb ik terug meer contact met mijn moeder en dat loopt goed. Voorlopig, want ik durf niet zeggen dat dat altijd zo zal blijven.
            Maar mijn mijn zoontje is de band echt heel sterk, daar ben ik ook ongelofelijk blij mee. Dat dat voor altijd mag zijn is een van mijn diepste wensen.

            • Mooi toch? beter dan anders. Niemand kan voorspellen hoe relaties verlopen. Neem zoals het nu is 😉

              Dat voelde ik al bij je schrijven die band, maar ook bij de foto van jou en je zoontje op je blog. Wens het uit het diepst van mijn hart voor je mee, je verdient het 🙂

  2. Jeetje wat een herkenbaar goed artikel! Er rust zeker een taboe op, nooit moeder en vader liefde gekend, en dat is nog zacht uitgedrukt, mensen willen dat gewoon niet geloven heb ik gemerkt, of dat zal dan wel aan jezelf gelegen hebben, nou integendeel zelfs, erg pijnlijk te ervaren dat er zo’n taboe op rust, je word dan dubbel gestraft, zo heb ik dat ervaren,…en ik doe ook altijd alles alleen, en ben het liefst alleen !

    • Wat fijn dat het herkenbaar voor je is Florence. Voor wat of wie zou men je niet geloven? Omdat men het zelf niet heeft meegemaakt. Het is een stukje onbegrip van mensen.. Wat men zelf niet heeft meegemaakt, kan men er ook niet over mee praten. Ik geloof je wel hoor, omdat het ook mijn ervaring is.

      Er rust geen taboe op als je het zelf niet zo ziet. Wat anderen denken, moet je lak aan hebben. JIJ alleen weet wat je heb t meegemaakt.

      Zie het niet als een straf, dan leg je jezelf een negatief gevoel op. Je was een kind en wist niet beter. Moeilijker is om anders tegen deze taboe aan te gaan kijken of te gaan verwerken zodat je bevrijd wordt in je gevoel. Gun je het zeer van harte. Wens je alle kracht en sterkte ❤

      • Deze gevoelens zijn inderdaad heel heftig Ada. Daarom is het zo fijn om te delen zodat je weet om niet de enigste te zijn in dit proces. Voor jou ook alle sterkte en kracht en hoop dat je het ook mag gaan verwerken om een stukje bevrijding.

        Liefs Marianne

  3. Liefde betekende voor mijn moeder, schone kleding, eten een schoon bed, verzorging dus.
    Ik kan me niets herinneren, geen gesprek, geen knuffel, altijd haastig, snel kleding kopen, snel eten. Mijn pubertijd was erg eenzaam, ik zocht vriendinnetjes uit die een warme moeder hadden en daar dan veel aan huis mocht komen.. Wat verlangde ik naar zo’n moeder.
    Mijn moeder haalde mij van school, toen ik 14 jaar was en ik moest drie maanden wachten tot ik 15 jaar was en zij voor mij een baantje zocht in een kapsalon. Heel de dag wastte ik daar haren veegde de salon aan en zette koffie. Verstookt van mijn vriendinnen en vriendjes van school.
    Ik heb gehuild en gesmeekt om terug te mogen naar school.

    Ik ben er uit gekomen, ik heb geknokt en wat bereikt. Ik heb een innige relatie met mijn dochter,
    Niet te, ze heeft gereisd, in het buitenland gewoond, het is zo mooi dat ik weet wat en hoe het kan zijn. Soms kan ik hetzelf niet geloven, dat ik het zo getroffen heb met alles in de liefde/

    Nu ben ik 70 jaar, mijn moeder 88 jaar. ze is oud en ik ben de enige die veel voor haar doet.
    Ik heb een hekel aan haar. Haar nervositeit, haar driftbuien van vroeger, zijn nu zenuwaanvallen geworden. Ik moet haar altijd geruststellen. Toch zie ik een hoopje mens zitten en probeer er het beste van te maken. Ik ga altijd down naar huis, energie heb ik niet, ik heb ook gezondheidsproblemen, die mijn moeder afdoet met cliche’s.
    Het is een taboe dat je niet van je moeder kan houden, het is een taboe, dat met 70 jaar je wel eens denkt, mag ik nog een paar jaartjes zonder een moeder zijn.

    • Wow wat een herkenbare reactie. Precies hetzelfde is mij ook overgekomen. Alleen heb ik voor het overlijden van ”moeder” zelf het contact verbroken omdat ik voor mezelf koos. Een hele bevrijding kan ik je vertellen.

      Deze moeders zijn ook narcisten. Ze kunnen het allemaal zo mooi (be)spelen zodat zij de ”slachtoffers” zijn en niet jij.

      Het hoeft geen taboe meer te zijn lieve Irene, het mag gezien en gelezen worden.

      Respect voor jou dat je nog steeds voor je moeder zorgt en nog niet eens in dank wordt afgenomen. Wens je veel sterkte en hoop dat je eens zonder moeder mag zijn, levend of niet.

  4. heb ook geen fijne jeugd gehad, ook een moeder, die geen liefde en aandacht kon geven.
    En ik heb veel gegeven, juist om het terug te krijgen.

    Zelf heb ik nu 4 kinderen, maar alleen met de jongste gaat het contact goed.
    De rest niet. ook afstandelijk, en en zonder aandacht.
    Ik denk dat ik gestraft word.

    • Lieve Marga, het is nooit fijn om geen moederliefde gekend te hebben. Het is tenslotte de basis van je leven dat we tekort gekomen zijn. Toch hebben we niet voor niets onze ”moeder’ uitgekozen, namelijk om te leren om zelf niet zo te zijn als zij waren of zijn.

      Nooit geven wat je niet terug krijgt, zo wordt je energie een bodemloze put. Alles wat ik had, gaf ik alleen aan mezelf of aan dieren omdat ik daar zo mee verbonden was en nog.

      Spijtig dat het contact met je kinderen zo afstandelijk is. Gelukkig is er een kind waar het contact wel goed mee is. Koester het maar. Leg jezelf geen straf op die je niet verdient. Misschien wel teveel gegeven aan je andere kinderen dat weinig of niet gerespecteerd wordt. Misschien speelt je eigen jeugd ook een rol mee op de achtergrond? alleen jijzelf weet het antwoord, maar straf jezelf nooit. Zo verloochen je jezelf.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s