Psychologie van overspel


Psychologie van overspel (1)

Carolien Roodvoets werpt in De duivelsdriehoek licht op de psychologische achtergronden van overspel. Want wie vreemdgaat heeft een innerlijk motief. Onder andere op basis van de Griekse mythologie beschrijft Roodvoets de verschillende typen vreemdgangers. Wij zetten in een reeks blogs over dit onderwerp een aantal stereotypen van vreemdgangers op een rij. Vandaag: Zeus, oppergod. Let wel: iemand is natuurlijk nooit alleen één type. Er zullen ook altijd karaktertrekken van de andere goden in zijn persoonlijkheid aanwezig zijn. Maar de beschrijvingen geven houvast in het bepalen van de psychologische problematiek.
Zeus, oppergod
Zeus is de bekendste vrouwenjager uit de Griekse mythologie. Wat bezielde hem? Daarvoor duiken we in zijn jeugd. Vader Kronos wilde zijn kind opeten bij de geboorte. Zijn moeder verzon een list. Het eindigde ermee dat Zeus, ver weg van het onveilige ouderlijk huis, werd opgevoed door een geit. Zeus leerde al vroeg te overleven, vooral sterk en groot te zijn. De focus ligt op zijn mannelijke identiteit.
Vreemdgangers die op Zeus lijken, gedragen zich vooral vaderlijk, machtig en belangrijk en zijn dat vaak ook. Hij is het prototype van de patriarchale vader die geen tegenspraak duldt en een natuurlijk gezag uitstraalt.
Het conflict in deze vreemdganger is vroeg in zijn jeugd ontstaan toen hij werd opgevoed door een autoritaire vader en een zwakke moeder. Vader regeerde met harde hand en moeder gaf hem te weinig tegenspel. Als kind is hij te weinig begrensd. Hij kreeg te veel macht en leerde alles onder controle te houden. Ook zichzelf. Deze schaduwzijde van zijn persoonlijkheid drijft hem nu in de armen van kwetsbare, vaak jonge vrouwen.
In plaats van zijn eigen kwetsbaarheid en zijn zwakte te ontdekken, weert hij die af en besteedt hij ze uit aan zijn minnaressen. De wond wordt niet geheeld en hij ontneemt zichzelf de mogelijkheid tot groei.

=============================

Psychologie van overspel (2)

Carolien Roodvoets werpt in De duivelsdriehoek licht op de psychologische achtergronden van overspel. Want wie vreemdgaat heeft een innerlijk motief. Onder andere op basis van de Griekse mythologie beschrijft Roodvoets de verschillende typen vreemdgangers. Wij zetten in een reeks blogs over dit onderwerp een aantal stereotypen van vreemdgangers op een rij. Vandaag: Poseidon, god van de zee. Let wel: iemand is natuurlijk nooit alleen één type. Er zullen ook altijd karaktertrekken van de andere goden in zijn persoonlijkheid aanwezig zijn. Maar de beschrijvingen geven houvast in het bepalen van de psychologische problematiek.
Poseidon, god van de zee
Wat Zeus te veel had, namelijk controle over zichzelf, had Poseidon te weinig.Poseidon was de oudere broer van Zeus. Hij werd door zijn vader verslonden, maar uiteindelijk bevrijd door zijn broertje.
Emotioneel en stormachtig
Poseidon heeft zich nooit leren beheersen en accepteert geen nee. Hij is dan ook grenzeloos en impulsief, zeer emotioneel en kan stormachtig en zeer heftig reageren. De Poseidon van nu heeft ook te kampen met grenzen. Hij kan slecht nee zeggen tegen zichzelf en tegen anderen. Hij is dan ook gemakkelijk te verleiden en zal niet snel nee zeggen tegen seks wanneer het hem aangeboden wordt. Zijn verstand is soms ver te zoeken. Hij kan van de ene op de andere dag zijn gezin verlaten. Om de dag daarna weer net zo snel naar zijn gezin terug te rennen, en de volgende dan weer naar zijn vriendin te willen enzovoort.
Wispelturig gedrag
Dat roept ook bij hem zelf tekens gevoelens van verlating op. Een Poseidon-man kan die gevoelens niet verdragen noch verdringen, daar is hij niet sterk genoeg voor. Dit resulteert vaak in zeer wispelturig gedrag, tot wanhoop van iedereen.Het conflict waar een Poseidon-overspelige mee worstelt gaat over ‘verstandig’ reageren versus ‘emotioneel’ reageren. Het gaat ook over grenzen accepteren, vrijheid en zelfbeheersing. Hij streeft ‘vrijheid’ na en veronderstelt dat impulsief handelen vrijheid is. Maar vrijheid heeft daar niets mee te maken.

===================

Psychologie van overspel (3)

Carolien Roodvoets werpt in De duivelsdriehoek licht op de psychologische achtergronden van overspel. Want wie vreemdgaat heeft een innerlijk motief. Onder andere op basis van de Griekse mythologie beschrijft Roodvoets de verschillende typen vreemdgangers. Wij zetten in een reeks blogs over dit onderwerp een aantal stereotypen van vreemdgangers op een rij. Vandaag: Ares, god van de oorlog. Let wel: iemand is natuurlijk nooit alleen één type. Er zullen ook altijd karaktertrekken van de andere goden in zijn persoonlijkheid aanwezig zijn. Maar de beschrijvingen geven houvast in het bepalen van de psychologische problematiek.
Ares, god van de oorlog
Ares was de enige zoon van Zeus en Hera. Hij had een slechte band met zijn ouders. Tot overmaat van ramp werd hij als klein kind ook nog eens ontvoerd door twee reusachtige broers en opgesloten in een bronzen kruik. Na zijn bevrijding bracht Hera het kind naar Priapus, een misvormde fallische god die hem leerde vechten en dansen.
Ares was niet getrouwd en had een langdurige verhouding met Aphrodite, die wel getrouwd was.
Ruzie maken
De moderne Ares is het type ‘kort lontje’. Je kunt hem tegenkomen in een kroeg of in het leger. Hij heeft regelmatig ruzie, die hij dan vooral met de vuist zal beslechten. Het betreft vaak een getraumatiseerde man. Ares voelt zich vaak onbegrepen en onbemind, ook door zijn vrouw. Daarom kan er al snel een buitenechtelijke verhouding ontstaan. Hij zoekt dan elders begrip en liefde en soms zoekt hij ook herkenning in een andere getraumatiseerde vrouw. Hij heeft dan het idee dat zij hem wel zal begrijpen. Zij is de pleister op zijn wonde. Hij kan van de ene op de andere dag bij haar intrekken, om vervolgens weer zijn pijn op haar te projecteren en weer diep ongelukkig te worden met haar. Zo laat hij soms een spoor van kapotte huwelijken na en heeft hij meestal verscheidene kinderen bij verschillende vrouwen.
Meer lezen over het fenomeen vreemdgaan of overspel? Bestel dan nu in onze webshop De duivelsdriehoek over vreemdgangers.
In deze artikelen staat de man als hoofdpersoon als vreemdganger. Laten we het vrouwvolk niet vergeten die ook geen moeite hebben met het vreemd gaan, alleen zij maken het niet zo gauw openbaar. Er is weinig verschil in het percentage tussen mannen en vrouwen die vreemd gaan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.