BDE’s-Ontmoetingen van een Pastor – Hans Stolp


 

Ontmoetingen van een Pastor

door Hans Stolp

kind-leukemieEen jongen van twaalf jaar heeft kanker. Op een gegeven moment helpen de behandelingen niet meer. Het gezwel groeit, zijn buik wordt steeds dikker. Op het laatst lijkt het de buik van een zwangere vrouw. Op dat moment zegt hij tegen zijn moeder die dag en nacht bij hem zit: “Jij bent veel te dik, je moet vermageren. Je mag geen suiker meer in de koffie en de thee en als je gaat eten, mag je maar één aardappel.” Vanaf die dag bewaakte hij haar eten als een Cerberus.( Noot redactie: een figuur uit de Griekse mythologie: een monsterlijke hond met drie koppen)

Zo leerde ik dat kinderen in het ziekenhuis de taal van het symbool, de taal van het beeld gebruiken om uit te leggen wat er aan angst en zorg in hen leeft. Tien jaar lang ben ik pastor geweest in een ziekenhuis. Zieken en stervenden zijn daar mijn leermeesters geworden, zoals vandaag trouwens drie mensen onze leermeester waren. Ik wil u in een aantal korte stappen laten zien wat zij mij geleerd hebben.

Hans Stolp

Ik ga even door met kinderen. Het bleek me al spoedig dat een bepaalde beeldtaal, symbooltaal zeer regelmatig voorkwam. We kennen allemaal het symbool van de vlinder. Een zesjarig meisje maakt een tekening van een vlinder voor haar broertje dat sterven gaat. Ze weet niets van symbooltaal af, ze gebruikt die spontaan. In uiterste situaties vallen kinderen terug op een oertaal die ze intuïtief kennen, zonder die ooit geleerd te hebben.

Een tweede symboolwoord dat regelmatig op de kinderkliniek terugkwam, was het woord verhuizen, meestal als aanduiding voor de naderende dood. Een dertienjarig meisje maakt een gedichtje, een aantal maanden voordat ze gaat sterven. Overigens zonder dat iemand dat op dat moment nog vermoeden kon. Het gedichtje heet “Verhuizen” en het slot luidt:

De TV, de klok, de planten en zomeer,
alles wordt nu ingepakt,
voor de laatste keer wordt de haard uitgedaan
(ik had er nog wel hout voor gehakt)
dan… is het stil
Ik laat een traan en zeg:
dag fijnste huis wat heeft bestaan,
tot weerziens misschien… misschien.

(Uit: Hans Stolp, Als de dood vroeg komt, Kok, Kampen 1986)

Kinderen blijken dus intuïtief weet te hebben van de afloop van hun ziekte, hoewel dat volgens de logica van het verstand niet kan. Een symbool is dus niet alleen maar een symbool, maar het bevat ook een diepe werkelijkheid.

Susan Bach, de bekende Londense psychoanalytica verricht in de kinderkliniek in Zürich onderzoek naar kindertekeningen. Ze kwam daarbij tot de volgende conclusies:

    – kinderen hebben zonder enige informatie vooraf weet van de ernst van hun ziekte, intuïtief;
  • ze weten ook intuïtief hoe die ziekte afloopt en geven dat in symbolen, gedichten, fantasieën, tekeningen weer;
  • ze geven ook aan welke lichaamsdelen nog aangetast zullen worden door die ziekte, nog voordat medici dat weten.

kind-tekent

Met een zekere regelmaat heb ik dat zelf ook ervaren. Soms geven kinderen zelfs exact in symbolen aan hoeveel tijd ze nog te leven hebben. Door al die ervaringen ging er in mijzelf een wereld open. Kind van het rationele tijdperk dat ook ik ben en was, had ik aangenomen dat alleen dat waar was wat bewezen kon worden. Wat zichtbaar was. Nu kwam ik in aanraking met een kennis, een weten, dat daar boven uitsteeg. Een intuïtieve kennis.

Op een zekere dag zat ik samen met de moeder bij een stervend meisje van 13 jaar. Het meisje lag in coma, ze zou waarschijnlijk sterven zonder wakker te worden. Plotseling ging ze rechtop in bed zitten, wees op de witte muur tegenover zich en riep met een stem vol verrukking, die ik vandaag nog in mijn oren hoor klinken:

“Mamma, kijk eens wat mooi, een stad op een berg en allemaal licht, allemaal licht.” Die stem vergeet ik inderdaad nooit meer. Door zulke ervaringen is het mij helder geworden dat wat kinderen, en later volwassenen daarover vertellen, werkelijkheid bevat. Sommige kinderen vertelden ook over een lichtende gestalte. Die zagen ze vaak bij het sterven, maar ook bij die cytostaticakuren, de chemische kuren waarmee kanker bestreden wordt en die haaruitval en misselijkheid met zich mee kunnen brengen. En vaak, midden in de nacht als het kind alleen is en zich ellendig en rot voelt, staat er een gestalte van licht naast hun bed. Die meestal niets zegt, alleen maar een hand op hun voorhoofd legt of de naam van het kind noemt. Maar je kunt het zien als hij is geweest. Door die gestalte is het kind werkelijk veranderd. Je ziet op dat gezicht iets van stille vrede.

Het is al eerder gezegd: de naam die kinderen voor die gestalte gebruiken, wisselt. Kinderen met een christelijke achtergrond noemden hem Jezus, anderen gebruikten het woord engel en nog weer anderen “die man van licht”. Ook in de literatuur kom je deze ervaringen vaak tegen.

BDE

Behalve met kinderen werkte ik ook met volwassenen. Week in week uit vertelden volwassenen mij over BDE. Bijna altijd werd dat verhaal ingeleid met de woorden: “Ik wil u vertellen wat ik nog nooit iemand anders verteld heb en ook niemand anders zal vertellen.” Waarom durfden ze het niet te vertellen? Vanwege het taboe, het onbegrip bij de buitenwereld, maar ook omdat hun belevenissen zich eigenlijk niet in woorden lieten vangen. Twee korte voorbeelden, er zijn tenslotte al voorbeelden genoeg genoemd.

BDE

Ik loop door een ziekenhuisgang, waar een mevrouw op een brancard ligt, in witte operatiekleren. Als pastor maak je dan even een praatje. Ze vertelde dat ze lag te wachten op een hersenoperatie, maar ze lag daar met zo’n diepe rust, dat ik stomverbaasd was en tegen haar zei “Hoe kunt u zo rustig zijn? Als ik mezelf in uw plaats voorstel en ze moesten aan mijn hersenen beginnen, dan zou ik ‘m knijpen als een ouwe dief ” “Ja”, zei ze, “maar ik ben al twee keer eerder geopereerd en toen heb ik iets meegemaakt waardoor mijn hele leven veranderd is.” Ze vertelde zo’n BDE. Die tunnel, gestalte van licht, prachtige weilanden. Ze eindigde met: “Hoe het nu ook gaat, het is goed. Als ik niet meer terugkeer, weet ik waar ik heen ga en ik verlang ernaar. Als ik terugkom, is het ook goed, want ik heb nog jonge kinderen, die mij nog hard nodig hebben.”

Een man van vijftig moest gaan sterven, maar hij was doodsbang voor de dood. We hebben er een aantal keren over gepraat. Dat hielp niet, natuurlijk niet. Tot ik op een morgen binnenkom en hij ligt te stralen in zijn bed. “Ik heb gedroomd. Ik liep over een weg van stralend licht en aan het einde van die weg was een gouden poort. Ik wilde niets anders dan die poort doorgaan, maar toen zei een stem dat ik nog één keer terug moest gaan. Maar heel gauw zou ik er weer komen en dan mocht ik door die poort naar binnen.” Hij is een dag later, in volle vrede, gestorven.

Ik zei al, in al die verhalen hoorde ik keer op keer de echtheid, de authenticiteit. Mensen zeiden ook telkens dat het geen droom was, maar realiteit, onontkoombare werkelijkheid. Je moet ernaar luisteren, er gehoor aan geven. Daarnaast veranderde hun visie op en houding tegenover de dood voorgoed. Geen angst voor de dood meer, totaal niet. Zelfs was er vaak sprake van een heimee of van een verlangen. En hun visie op het leven veranderde. Het leven wordt meer en meer als een persoonlijke taak gezien waarbij het vooral gaat om een zeker inzicht, alsof die lichtende gestalte bij het terugzien van de levensfilm vroeg: “Heb je begrepen waar dit leven om gaat?” En ook: “Heb je jezelf geoefend in liefde?” Dat woord liefde keert ook met een zekere regelmaat terug.

Al die ervaringen deden ook mezelf wat. Toen ik in het ziekenhuis begon te werken wist ik echt niet wat ik nu van de dood denken moest. Maar door deze ervaringen, door deze leermeesters groeide er in mijzelf een zeker weten. Dat uitte zich in een droom. Op een dag was er een aantal mensen in het ziekenhuis gestorven met wie ik een bepaalde band gekregen had. Je zit ‘s avonds zo wat na te denken. Ik droomde die nacht en een stem zei tegen me: “De continuïteit tussen leven en dood is groter dan de breuk tussen die beide.” Ik vind dat een prachtige zin, omdat ik het zelf nooit zó kernachtig zou kunnen bedenken. Dat wat blijft, is meer dan de breuk tussen die twee. Op aarde kijken we aan tegen die absolute breuk, de voortgang is meer. Zo ben ik de dood gaan leren zien als “een overgaan”. Tegenwoordig zeg ik zelfs: als “een opengaan naar het licht”. Kübler-Ross gebruikt dat prachtige beeld van een schip dat op een gegeven moment voorbij de horizon vaart.

Lees verder op…

http://www.nieuwetijdskind.com/bde-hans-stolp-pastor/

 

Zelf heb ik ook  3x een BDE gehad, die een diepe impact heeft achter gelaten zo mooi en bijzonder en niet in woorden te omschrijven.

Geef jezelf een gezicht


Blijf altijd jezelf, bij alles wat je doet, bij wie of waar je ook bent. Je kunt jezelf verliezen, door maar steeds te doen wat een ander zegt. Je kunt nooit aan alle wensen voldoen, en dat hoeft ook niet. Je bent niet de marionet van een ander.

Natuurlijk is het verstandig om voor goede raad en advies open te staan. Maar pas op. Er zijn mensen die reeds jaren geleden hun eigen leven aan de kapstok gehangen hebben, en nu proberen anderen te manipuleren hoe zij hun leven dienen te leven. Blijf dus dicht bij jezelf ook als anderen je niet begrijpen. Jouw gevoel hoeft voor anderen niet te wijken.

Als je de neiging hebt naar anderen te kijken, verlies je op een goede dag jezelf uit het oog. Haal dus gewoon het beste uit jezelf. Je persoonlijke relatie met jezelf is de belangrijkste die je ooit zult hebben. Uiteindelijk moet je een heel levenlang met jezelf leven. Maak het dus prettig met jezelf. Heb de moed om het allerbeste voor jezelf te willen. Wees trouw aan jezelf, wees Mindful.

Bron: http://www.mindfulmbct.nl

gezicht

 

Klopt helemaal, we willen graag zijn zoals een ander het wilt, daarmee verloochen je jezelf om niet te zijn zoals je bent. Ook wil iedereen bepalen zoals je moet zijn in hun ogen, doe je dat niet? dan is er weinig goeds aan je. Wees en blijf trouw aan jezelf, er is maar één jij.

 

 

2014 herzien


 

Zoals iedere blogger heb ik vandaag ook mijn statistieken binnen gekregen over 2014.
Dat mijn blog gelezen wordt is me bekend, maar zoveel over een jaar had ik echt niet verwacht.

De statistieken hulpaapjes van WordPress.com heeft een 2014 jaarlijks rapport voor deze blog voorbereid.

Hier is een fragment:

Het Louvre Museum heeft 8,5 miljoen bezoekers per jaar. Deze blog werd in 2014 ongeveer 330.000 keer bekeken. Als je blog een tentoonstelling in het Louvre Museum zou zijn, zou het ongeveer 14 dagen duren voordat zoveel mensen het zouden zien.

Klik hier om het complete rapport te bekijken.

Celestijnse belofte: 7e inzicht


 

Zevende Inzicht: Toeval bestaat niet, de stroom inzetten.

Als we het Eerste Inzicht gelezen hebben, zullen we mogen zien dat eigenlijk het Eerste Inzicht er al mee begint, met het leven via en met je “Intuïtie”.
Je bent namelijk instaat om met de Universele energie te gaan werken als je instaat bent om het zogenaamde EGO los te laten, als je dit EGO los kunt laten bereik je direct een leven via het Intuïtie in plaats van via het verstand of te wel het EGO.
Je Intuïtieve gevoel zal hierdoor dus verstrekt mogen worden, dus ook een belangrijkere plaats gaan innemen in jouw leven.
Je krijgt hierdoor ingevingen, dagdromen, “toevallige” ontmoetingen, heldere dromen, enz.
Kortom, je leven zal zich direct aanpassen.

Daarvoor was er sprake van meestal een één richtingsverkeer, je ervaarde wel veel dingen, je kreeg bepaalde ingevingen, maar je reageerde daar niet op of je vroeg je af of je dat wel goed opgemerkt had of goed gehoord had ….. kortom je ging je verstand, je EGO raadplegen waardoor je op jouw “toevalligheden” niet of te laat reageerde waardoor je die belangrijke mogelijkheden misliep.

Alhoewel affirmaties (een positief soort gebed) pas in het elfde inzicht aan bod komt, kan het zevende inzicht als voorproefje gezien worden.
Als je jezelf, in het pure moment van het NU, een duidelijke omvattende vraag stelt (dus een affirmatie gebruikt) , zal het antwoord tot je komen via diverse toevalligheden, dit kunnen bepaalde ingevingen zijn maar ook “toevalligheden” die ineens zomaar op jouw pad lijken te vallen.
Door het vinden van de diverse antwoorden zullen altijd weer nieuwe vragen ontstaan waardoor we kunnen groeien op het spirituele pad.

Je bent je hele leven bezig met het voltooien van je levensvisie, je levenscontract ….. je herinnerd je dit niet meer na je incarnatie, maar je hele leven lang volg je een bepaald pad om jouw levensvisie te vervullen ….. meer hierover in het Tiende Inzicht.
Jouw zogenaamde “toevalligheden” zijn niets meer en niets minder dan herinneringen hieraan, mogelijkheden om jouw pad te vervullen.

Door het leven via en met jouw intuïtie, merken we op dat we niet alleen bezig zijn met het vervullen van onze eigen levensvisie, jouw levenscontract ….. maar met die van meerdere mensen die op jouw pad behoren te komen, we zijn immers allemaal met elkaar energetisch verbonden want alles wat we doen heeft invloed op een ander/en.
Er is namelijk een bepaalde mate van synchroniciteit tussen ons allemaal, zoals je kunt lezen in het Eerst toeval, energie, e Inzicht.

Zodra dit besef indaalt bij je, treed er direct ook een verandering op van je energieopbouw, je gaat weer leven vanuit en met de Universele energie in plaats van door energie roof te plegen …… wat je in het Zesde Inzicht mocht lezen.
Je hoeft hierdoor de energie niet meer elders vandaan te halen, van andere mensen …… je kan gaan leven van en met de Universele energie die onbeperkt aanwezig is.
Je hebt dit in het Vijfde Inzicht kunnen leren.
Zaak is nu om te leren deze energie ook langer vast te houden en dit vergt oefenen, door dit te oefenen zal dit steeds makkelijker worden.

Tot zover het Zevende Inzicht lieve vrienden, volgende week gaan we weer verder met het Achtste Inzicht.
Ik wens ook nu weer iedereen een fantastische week toe, door deze inzichten van “De Celestijse Belofte” mogen wij steeds puurder worden in onze pure ZIJN …… geniet hiervan, geniet van de positieve veranderingen die wij mogen gaan ervaren.

Jullie Universele broer en vriend,
Ronald Smit.

Glimlach


 

gedacht

Heel mooi geschreven, maar het geldt niet voor iedereen.
Sommige mensen moeten het echt alleen doen zonder dat er iemand is.
Wel kan er onzichtbare hulp zijn en dan moet je deze ook kunnen ervaren.

5 Manieren om Meer Liefde te Geven


 

 

Liefde is volgens ons de drijvende kracht achter ons bestaan.
Door meer liefde te geven verspreid je meer geluk in de wereld.
Wie liefde verspreidt zal meer liefde ontvangen.

Waarom is liefde zo belangrijk?

Het is de onzichtbare energie die ervoor zorgt dat er goede dingen gebeuren in de wereld. Liefde zorgt voor gezonde gezinnen, hechte families, mooie vriendschappen en uiteraard liefdesrelaties.

Liefde zorgt voor gelukkige kinderen die opgroeien tot liefdevolle volwassenen. Liefde vind je in muziek, in kunst maar ook in mooie producten die met passie zijn gemaakt.

Je vindt liefde overal om je heen. Je vindt het in jezelf. Liefde voor de natuur, liefde voor het leven en voor de mensen om je heen. Wie liefde voelt op een dagelijkse basis voelt zich dagelijks gelukkiger.

In dit artikel vind je vijf eenvoudige dingen die je kunt doen om nu direct meer liefde te geven en te voelen.

1. Geef mensen echt aandacht

Sta eens stil bij de mensen die je tegenkomt in je dagelijks leven. Stel vragen en luister echt naar de antwoorden. Probeer de ander te begrijpen en laat merken dat je hem of haar respecteert. Neem de tijd voor mensen. Neem de tijd om mensen te begrijpen en om door te dringen tot hun hart.

Besef dat ieder mens, net als jij, onzekerheden heeft. Ieder mens doet dingen met een reden, omdat hij denkt dat zijn manier het beste is. Wij denken dat ieder mens van binnen goed is, en het is aan jou om die goedheid te ontdekken in iedereen die op je pad komt.

2. Stop liefde in de dingen die je doet

Stop met werken voor de spreadsheet. Werk met liefde. De beste en mooiste dingen op deze wereld komen niet tot stand door harteloze werkdagen. De mooiste dingen ontstaan vanuit liefde, vanuit passie.

Doe zo veel mogelijk dingen waar je echt liefde in kunt steken, en stop met zaken die juist energie aan je onttrekken. Als je liefde voelt voor het werk dat je doet merk je dat alles veel makkelijker gaat. Je werk is leuker en je presteert beter.

Je kunt je liefde kwijt in je baan, in je hobby maar natuurlijk ook in andere dingen die je doet voor andere mensen. Je kunt mensen helpen of bijvoorbeeld vrijwilligerswerk doen voor iets wat je aan het hart gaat.

3. Behandel alles wat leeft met liefde en respect

Bewonder de natuur. Geef liefde aan dieren en planten. Verzorg ze en koester ze. Leven is wonderlijk en kostbaar, je kunt er van genieten en er je liefde mee delen.

Hou van je huisdieren, hou van je planten en waardeer alles wat de natuur te bieden heeft. Vind je rust en balans door meer tijd door te brengen in mooie natuurlijke landschappen. Merk hoe je meer en meer van deze wereld zult gaan houden.

4. Wees dankbaar voor het leven

Dankbaarheid is een krachtige uiting van liefde voor het leven. Maak van jezelf een dankbaarder persoon. Ga regelmatig in gedachten bij jezelf na wat voor dingen je vandaag hebt meegemaakt waar je dankbaar voor kunt zijn.

Voel niet alleen dankbaarheid voor de grote dingen in het leven. Natuurlijk ben je dankbaar dat de liefde van je leven vandaag weer naast je is opgestaan en dat je opnieuw een dag gezond bent. Maar voel ook de waardering voor de kleine, onbenullige gebeurtenissen in je dag. Zoals dat lekkere glas wijn, of die wandeling met die vriendin.

5. Voel oprechte liefde in jezelf

Ga regelmatig op zoek naar het gevoel van liefde. Zoek de liefde op die je voelt voor je kinderen, voor je partner, voor je familie en je vrienden. Vind dat speciale plekje waardoor je het warm krijgt van binnen. Neem even de tijd om te graven in je gevoelens voor andere mensen en versterk het positieve gevoel van liefde voor de ander.

Door regelmatig de liefde echt te voelen zul je deze mensen in je leven meer waarderen en ze automatisch meer liefde geven. Deze liefde voelen andere mensen. Ze zullen het in je waarderen en hun liefde weer met jou delen.

Meer lezen?

Lees ook het artikel: 5 Manieren om Meer Liefde te Verspreiden voor meer tips over hoe je meer liefde kunt verspreiden in het dagelijks leven. Kijk daarnaast eens naar het onderstaande boek.

Emotioneel Bewustzijn
Liefde, iedereen kent het woord en voor de meeste is het een werkwoord,
zonder de inhoud te weten wat liefde eigenlijk betekent.
Daarnaast wordt liefde verkeerd gebruikt, zelfs misbruikt.
Inspelen op gevoelens van liefde is ook misbruik.
Bezitterige liefde die geen delen kent.
Eenzijdige liefde die niet gedeeld wordt.
En zo ziet iedereen het woord liefde anders.