Soulmates, twinsouls & twinflames


Eindelijk eens een artikel die overeenkomt met mijn eigen artikelen over ”Zielsliefde”. Mensen zijn op zoek naar liefde die men niet bij zichzelf kan vinden en zijn daarom zoekende. Op vele sites wordt zielsliefde afgeschilderd als een perfecte en hemelse liefde die mensen op het verkeerde been zet. Men denkt DENKT bij een vergelijkbaar gevoel direct de WARE parnter gevonden te hebben en achteraf zit met met de pijn en illusie. Ga nooit op zoek, zielsliefde kruist onverwachts vanzelf het pad.

Zielsliefde is onvoorwaardelijke liefde die gedeeld wordt in respect voor elkaar zonder muren van het Ego. Vooraf moet men een lange weg gaan door de confrontatie met jezelf aan te gaan, je Ego, de trasformatie om spiritueel te groeien naar de mens die men werkelijk is.

Daarnaast spiegelen de ziels geliefden elkaar nog eens extra waardoor het allemaal nog eens pijner wordt. Pas wanneer men boven het Ego uit gestegen is kan men spreken van Zielsliefde..

Marianne

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

TWINSOULS – van Irma Schiffers

Als je deze termen in het google-zoekbalkje typt en je surft over het internet kun je door de bomen het bos niet meer zien, maar je komt in plaats daarvan in een oerwoud terecht van artikelen, die het vaak als vaststaande feiten aan je presenteren. En, zoals we weten, een oerwoud betreden is niet ongevaarlijk!

Al die websites zijn een prachtige informatiebron, wanneer je je sterk bewust bent van jezelf en mits je de vele feiten zeer selectief gaat bestuderen. Maar als je vanuit grote verwarring op zoek gaat naar de waarheid omdat je die in jezelf niet (meer) kunt vinden, loop je het risico nog meer te verdwalen. Dan is het te hopen dat er midden in dat oerwoud ineens een ‘aap’ uit een mouw komt!

Mijn vorige artikel (HSP en maatschappij) begon met de woorden: ‘ik houd er niet van om mensen in hokjes te plaatsen’ en ik houd er dus helemáál niet van om koppels, dus twee mensen in een hokje te plaatsen! Want wat zijn nou soulmates, wanneer heb je met eentwinsoul te maken en wat is dan eigenlijk precies een twinflame?  De één weet het nog beter dan de ander en dat terwijl je al zoekende steeds meer tegenstrijdigheden tegenkomt.  En toen je ging zoeken was je al in verwarring! Wat maakt het uit hoe het heet? Het is al pittig genoeg als het je overkomt en nauwelijks in woorden te vatten. Nee, ik houd dus niet van ‘hokjes’.

Het ‘soulmate’-tijdperk is al langer geleden aangebroken en het wordt allemaal nog veel heviger, want waar het namelijk werkelijk om gaat, is dat we met de veranderingen van onze planeet en onze eigen ascensie meer vanuit ons hart gaan leven en dus op een ‘hoger level’ gaan liefhebben. En ‘zielsverwanten’ passen dus helemaal in dat plaatje. Het is de ‘herkenning’ van de andere ziel door alles heen. Die ontmoeting brengt je absoluut naar een hoger level, namelijk ‘echte liefde’ vanuit het hart, het verstand voorbij… Het overstijgt het ‘gewone’ verliefd zijn, want dat gaat na een relatief korte en hevige periode weer over. Dit blijft en gaat nooit meer over. De term zielsverwanten’ gebruik ik dus liever, omdat dat voor álle relaties die gevormd gaan worden de lading dekt.

Al jaren gaan de meeste vragen die ik krijg over dit fenomeen. En als dit onderwerp elders ter sprake komt heeft iedereen er wel op één of andere manier ervaring mee, of gehad. En het mooie ervan is, dat ook iedereen het over dezelfde ‘indringende’ gevoelens heeft die ermee gepaard gaan. Termen als ‘ik werd helemaal van de sokken geblazen’, ‘ik heb nooit eerder zoiets gevoeld voor iemand’, ‘mijn hele leven is ontwricht’ en ‘ik kan niet meer normaal functioneren’ zijn regel, zelfs zónder enige uit- zondering! En het ‘leed’ dat daarmee gepaard gaat voordat je samen zou ‘moeten’ komen moet niet onderschat worden! Maar dan komt dus ook mijn grootste probleem om de hoek zeilen, want de vraag is natuurlijk steeds ‘komen we samen en zo ja, wanneer dan?’ En dan ga ik dus altijd meteen even een stapje achteruit. Want iets te vaak krijg ik te horen dat ze dat ‘beloofd’ is soms met tijdstippen erbij. En als sommigen je dan ook nog vertellen dat de ander ondanks die belofte terminaal ziek is geworden, zojuist getrouwd is omdat zijn nieuwe liefde een kind verwacht  of zelfs plotseling is overleden, krijg ik het met mijn hooggevoeligheid net zo benauwd als degene die mij om raad vraagt!

Het ontmoeten’ van zielsverwanten is altijd gericht op een innerlijk groeiproces

No way, dus! Ik ga uitleggen dat het  ‘ontmoeten’ van zielsverwanten altijd gericht is op een innerlijk groeiproces. In en met jezelf. En dat je daar ook alleen maar zelf aan kunt werken. Dat het ook van je verwacht wordt: sterker worden, in je kracht gaan staan, om jezelf leren geven met alles erop en eraan. Jezelf om niets meer veroordelen, want je bent gewoon ‘mens’, een leerling met een  individueel lessenpakket. Op weg naar jouw eigen innerlijke geluk. En geen angsten meer of kwetsbaarheden waarvan je hoopt dat de ander die wel voor je oplost, ergo: invult! Want dat is dus niet meer de bedoeling. En aangezien wij als ‘mens’ de keuzevrijheid hebben om ons eigen leven vorm te geven en al onze levenslessen zelf te creëren opdat we daar uiteindelijk ook voor zullen slagen, kun je niet met zekerheid stellen dat beide partijen dat ook gaan doen. En zeker niet als die ander, ik zeg het even plat nu, ‘gewoon dood gegaan’is. Wat moet ik dan zeggen in ‘zuiverheid’ als diegene talloze keren verzekerd is door anderen dat ze een prachtige bruiloft zouden krijgen, gevolgd door een gezinsuitbreiding met drie kinderen? Dan kan ik alleen nog maar álle coaching- en therapeutische vaardigheden uit de kast trekken die ik ooit heb geleerd om iemand te beletten van het balkon te springen. Want ook dat hoort begrijpelijkerwijs bij de beleving van iemand in pure (ziels-) liefdesnood!

De term twinsouls wordt namelijk maar al te snel gebruikt en als daarover telkens ‘geschreven’ en gezegd wordt dat tweelingzielen samen ‘móeten’ komen in dit leven en je past daar je hele leven op aan, iedere dag opnieuw, kun je niet groeien in jezelf. Je hoop en je verwachtingen zijn zo gericht op het leven met die ander dat je zelf vergeet wat je in je rugzak meedraagt en wat je nog kwijt moet. Daarnaast ‘hoor’ ik vaak om die reden de voorwaardelijkheid doorklinken in de hulpvragen. ‘Maar ik heb dit al gedaan, en dat allemaal losgelaten, daaraan gewerkt en waar blijft ie dan nu?’

Dan zeg ik ‘Als de andere ‘helft’ van jou een ‘beloning’ moet zijn voor het vele werk, heb je het niet gedaan voor jezelf; dus niet uit liefde en respect voor jezelf! En juist dáár is het fenomeen ‘zielsverwanten’ voor gecreëerd’.  Zó diep geraakt worden dat je een paar treden stijgt op de ladder die je naar je eigen ‘zuivere’ ziel, naar onvoorwaardelijke zelfliefde terugleidt. En die weg gaat altijd eerst door de diepste dalen!  De vrijheid om te kiezen óf, hoe en wanneer je dat gaat doen is aan onszelf. En als je echt van die ander houdt –omdat je dit proces begrijpt op ‘zielsniveau’- gun je die ander zijn of haar levenslessen en valkuilen. Onvoorwaardelijk!

En ik verzeker je, als je bovenaan die ladder gekomen bent, heb je de ander niet meer ‘nodig’ Als je dan in de spiegel kijkt zie je een prachtige, authentieke en zuivere ziel die zich opnieuw verbonden voelt met ‘alles’ wat er is. Zichtbaar en onzichtbaar. Feminine en masculine ineen: Yin en Yang. Waanzinnig mooi! Je bent een krachtige eenheid geworden door vallen en opstaan! Een héél mens.

Wat diegene doet die je zo intens liefhebt en zo sterk aanvoelt is dan toch in volledige vrijheid aan de ander? De uitkomst is namelijk aan jullie beiden. Voel zélf, want dat kun je! En dan wéét je…

Áls dan die ander de ladder op  zijn eigen tempo en op eigen kracht besluit te bestijgen en je kijkt bovenaan elk vanaf je eigen kant in die spiegel, zul je zien dat deze zich vanzelf oplost tot een illusie en dat je in de ogen van de ander je eigen spiegelbeeld ziet…

© Irma Schiffers

Bron:  Nieuwetijdskind.com

Een mooi ander stukje staat in mijn reactie..

Advertenties

Een gedachte over “Soulmates, twinsouls & twinflames

  1. Tweelingziel ontmoeting , niet persé een sprookje, wel een Lovestory

    by auteur
    door Machteld Sikkema

    Ik heb mijn Tweelingziel ontmoet. Sindsdien ben ik niet meer dezelfde. Het klinkt als een cliché: ‘als je het het minst verwacht, gebeurt het’. Nou, zo ging het bij mij inderdaad. Mijn ontmoeting met mijn Tweelingziel kwam op een moment dat mijn leven aan alle kanten omviel. Wat altijd goed had gewerkt, werkte nu niet meer. Relaties, familie, geld. Geen idee wat er aan de hand was. Beangstigend was het wel.

    Ik vroeg me af wie ik eigenlijk was en ik had geen idee wat ik werkelijk wilde. Ik zat bijzonder slecht in mijn vel. Maar, de show must go on, ik werkte op dat moment als interim-manager en kon moeilijk de boel de boel laten. Door ervaring wijs geworden was ik wel zover dat ik wist dat ik nooit ergens voor niets was. Ik kwam als interim-manager bij veel verschillende bedrijven en daar ontmoette ik altijd wel iemand waar ik iets mee ‘moest’. Onder de noemer van vooruitgang kon ik daar goed mee omgaan. Nu echter niet.

    Op het moment dat ik mijn Tweelingziel ontmoette, wist ik helemaal niet dat dit mijn Tweelingziel was, maar dat er iets bijzonders aan de hand was, dat voelde ik direct. We hadden een zakelijke afspraak en ik voelde dat er iets gebeurde. Ik was direct alert. Klaar wakker en aanwezig. Alsof je extra goed oplet op wat er gaat gebeuren. Maar ik had geen idee wat er gebeurde. Ik werd er wel bijzonder nieuwsgierig van. Bij de tweede afspraak voelde ik zogezegd ‘de energie over mijn armen lopen’, het leek alsof ik koorts had. Ik zie me nog mijn arm optillen en denken: ‘goh, wat is dit?’ Bij de derde afspraak slaat ‘het’ toe: Ik kom Thuis, ik voel me direct meer dan verbonden met hem. Het lijkt erop alsof ik met mijn eigen ogen naar mezelf kijk, alleen in een ander lichaam. Wat voelt dit goed! Dit wil ik! Ik drijf mee op zijn stem, ik koester me in zijn energie. Wat herken ik deze energie, hoe goed ken ik deze energie. Hier wil ik geen afscheid van nemen. Maar vrijwel direct slaat de paniek toe; mijn hoofd neemt het over van mijn gevoel. Ik schrik me dood. Ik vind het allemaal heel erg eng. Wat is dit?! Hoe kan ik me zo voelen bij een man die ik helemaal niet ken?! Ik zat hier ook helemaal niet op te wachten, ik had al genoeg aan mijn hoofd. Ik heb zelfs even gedacht dat ik nu echt gek was geworden.

    De energie tussen ons stijgt echter dusdanig dat ik mijn Tweelingziel niet meer kan zien en eigenlijk ook niet meer horen. Het lijkt alsof ik griep heb. Bij een volgende toevallige ontmoeting lijkt het alsof ik vloeibaar word en ik val bijna flauw, er raast zoveel energie door mij heen. Ik kan deze energie helemaal niet aan, hoe moet dat nou verder? De oplossing komt snel. Mijn opdracht loopt af.

    Geen sprookje, wel een Lovestory.
    tweelingzielWe zijn nu een aantal jaren verder, in eerste instantie heb ik geprobeerd contact te houden maar dat is niet gelukt. Ik wilde niet loslaten! Op een goed moment snap ik dat contact houden helemaal niet de bedoeling is en toen ik me dat realiseerde kon ik losgelaten. Ik moest wel. Er moest eerst iets anders gebeuren; ik moest op eigen benen leren staan, ik heb ‘oud zeer’ opgeruimd, ik heb leren vergeven, ik heb de energie moeten aarden (dat kon ik pas na 2,5 jaar) en zo zijn er nog een paar thema’s voorbij gekomen. Het heeft bij mij een enorm transformatieproces op gang gebracht in alle delen van mijn leven. En daar ben ik iedere dag dankbaar voor. Maar ondanks dat ik dit weet en het me heel veel heeft gebracht, vind ik het ook heel moeilijk. Ik vind het pijnlijk om gescheiden te zijn. Ik weet dat dat op een bepaald niveau niet zo is, maar op dit moment in dit leven, is dat wel zo. Gaan we elkaar nog ontmoeten? Ik hoop het van harte, maar ik heb geen idee. Het vraagt van mij een enorm vertrouwen. En overgave. Vandaar dat ik zeg, het is geen sprookje.

    Waarom heb ik mijn Tweelingziel ontmoet en waarom ontmoeten we onze Tweelingziel? Dit is mijn verhaal. Ik heb niet de wijsheid in pacht met betrekking tot Tweelingzielen, Tweelingvlammen en wat er verder allemaal nog bestaat. Ik kan alleen delen wat ik zelf heb ervaren.

    Voor mij heeft het allemaal met Onvoorwaardelijke Liefde te maken. Deze ontmoeting heeft mijn hart geopend. En dat was nodig. Ik geloof niet in toeval. Ik geloof dat we de mensen en gebeurtenissen aantrekken in ons leven waar we van kunnen leren, die ons helpen helen en waardoor we los mogen laten. Alles op de juiste plaats op het juiste moment. Ik ben op weg om onvoorwaardelijk van mezelf te houden. En ik heb meer te geven nu mijn hart geopend is. Een Lovestory dus.

    Dit verhaal is nog niet voorbij. Komt er sowieso een eind aan? Ik heb geen idee. De ontmoeting met mijn Tweelingziel heeft bij mij een transformatie op gang gebracht en dat gaat gewoon door. Regelmatig ontdek ik weer een nieuw stukje van de puzzel waardoor ik weer een stukje verder kom. Het is niet gemakkelijk. Had ik het willen missen? Nee. Ik heb veel om dankbaar voor te zijn.

    © 2014 Machteld Sikkema http://www.geniusinmotion.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.