Ongewenst kind


 

Ongewenst kind

De meeste onder ons mensen, kennen het veilige gevoel van ouder liefde en gezinsleven, verzorging en aandacht die een kind nodig heeft om hun verdere leven te kunnen ontwikkelen, te ontplooien naar volwassenheid en zelfstandig persoon. Normen en waarden hebben mee gekregen hoe het in het leven hoort te zijn. Men voelt zich welkom geheten door ouders en gezin, zeker door de moeder die toch de basis vormt voordat men geboren wordt. Van daaruit wordt een band geschept die zich zal vormen voor het verdere leven. Stabiliteit noem ik dat, hoewel in het verdere leven altijd situaties, problemen of trauma’s kunnen ontstaan en dan nog kan men altijd rekenen op de liefde en samenhorigheid uit het  gezin.

Aan de andere kant zijn er ook mensen die niet welkom waren om geboren te mogen worden. Dat is in de baarmoeder al voelbaar en zal het kind de energie van de moeder al vroeg gaan beseffen om niet welkom te zijn. Ook zal dit kind geen moederliefde ontvangen zodat het een veilige en stabiele thuis haven kan voelen. Zodra deze kinderen ouder worden zal er afstand ontstaan omdat er weinig of geen band is wanneer men het eigen pad op gaat en het leven van de andere kant gaat zien. Zelfs hun ouders of moeder gaan haten, het besef geen ouderliefde te hebben gekregen gaat grotere vormen aan nemen.

Soms gaat het zover dat je deze gevoelens opzij gaat zetten om er niet meer aan herinnerd behoeft te worden. Helaas werkt dat niet zo in het leven en wordt men vroeg of laat er toch mee geconfronteerd, hetzij in terugkerende situaties of een tv programma, een boek, een fim, een droom… what ever.

De pijn en verdriet komt altijd boven vroeg of laat en gaat alsnog dwars door je heen. Wanneer ouders in nog in leven zijn, kan men er alsnog over praten indien deze voor je open staan en het niet ontkennen. Zijn ze niet meer in leven, dan ben je op jezelf aan gewezen wat te doen met het verdriet en pijn van een ongewenst kind dat geen ouderliefde heeft gekend. Belangrijk is de erkenning niet bij de moeder te zoeken, maar het in jezelf terug vinden. Ieder levend wezen en mens heeft recht op een bestaan op aarde, gewenst of niet, voel respect voor jezelf omdat je het waard bent geboren te mogen worden.

Misschien zijn er mensen die zich herkennen in het 2e stuk van deze tekst die over mezelf gaat en eventueel willen reageren hoe zij nu in het leven staan, en hoe nu tegen de ouders en zeker de moeder aankijken. Is er hulp voor gezocht? Een therapie gevolgd? Niets moet, alles mag…

Marianne

Advertenties

11 gedachtes over “Ongewenst kind

  1. Hoi Marianne, ik voel en weet precies waar je het over hebt! heb je iets van facebook of mailadres zodat we even privéberichten kunnen sturen?

    Naast dit onderwerp ook even een tijd en dag afspreken voor je gratis energiesessie die je hebt gewonnen! 🙂

    Namaste

    • Dank je wel Sattva voor je reactie. Fijn te weten dat er meer mensen zijn die dit herkennen. Het is een diep proces die emoties kunnen oproepen daarom men niet durft of kan delen.

      Stuur je vandaag een mailtje. Een hele eer dat ik uit gekozen bent voor een energiesessie. Heel erg bedankt

      Namaste

  2. Herkenbaar..dit is nu mede oorzaak van mijn Burnout…heftig..angst…paniek…chronische hyperventilatie. ..zal door diep dal moeten maar het komt vat goed..

    Ingrid

    • Wat fijn dat je jezelf herkent in de tekst. Door emotionele verlozing van liefde kan je inderdaad veel klachten krijgen, omdat je ouders niet geleerd hebben voor jezelf te zorgen.

      Zelf ook moeten leren en voelt best fijn al vergeet ik het weleens 😉

      Warme groet

  3. ook ik herken me hierin ,Heb contact al 5jaar afgehouden met ouders en 2zussen .
    Kreeg steeds schuld van dingen keer op keer . Tot die ene druppel .Ik dacht nu is het genoeg .Het voelt rustig en wel goed voor mezelf te hebben gekozen . Maar toch bekruipt het verdriet en onrustige gevoel regelmatig . Zou ik proberen te praten , ont kennen ze toch alles .
    Ik ben gek (depressief in hun ogen . Me nooit mezelf kunne zijn bij hen ,angst en paniekgevoel. Maar ik werk keihard aan mezelf ,Heb een hele lieve begripvolle partner .
    Weinig zeer weinig zelfvertrouwen gehad ,maar word beter.
    Die oneerlijkheid van hun . En nooit eens contact proberen te zoeken ,zeg voor mij genoeg .
    Ik heb een hele leuke en dankbare baan thuiszorg (helpende) geef me veel voldoening .
    Zit nu in de fase van de overgang (55jaar) dus merk ook veel veranderingen in mezelf ,die ik ook heel moeielijk vind soms .
    Pijn ,verdriet ,terleurstelling , boosheid ,onrecht komen naar boven .
    Wij hebben geen kinderen , bewust ,maar heb ook echt met me kind zijn te maken .
    Ook me zussen hebben me laten vallen . Ik werd altijd als moeilijk gezien ?
    Ik heb behandelingen reiki gedaan . Is DUIVELS zei mij eigen moeder (CHRISTELIJK GESTOORD) .
    Ik geniet steeds meer van wat ik wel heb om me heen
    .In het gezin voelde ik me vaak heel vaak EENZAAM . NU nog weleens alleen .
    Ik weet nu voor mezelf hoe het eraan toe ging in het gezin .
    Met 1 broer een heel goed contact en zijn vrouw . Dit wil ik zo houden .
    IK BLIJF ERVOOR GAAN ,gr nel

    • Hallo Nel, wat mooi dat je jezelf herkent in mijn schrijven. Voor je groei is het soms nodig om voor jezelf te kiezen en uit de familie te stappen en alle contacten te verbreken.

      Het gezegde van Reiki ken ik, geef zelf ook Reiki en ook tegen mij is gezegd…dat is werk van de duivel. Het is het duiveltje zelf in deze personen dat spreekt en zegt nagenoeg meer over hen dan over Reiki zelf.

      Voor mezelf heeft het me supergoed gedaan. Vier maanden terug op de begrafenis van mijn oudste zus, bleek wel weer hoe welkom ik was in de familie. Hiermee echt de deur van familie achter me gesloten en doet me nu helemaal niets meer….een bevrijding en dat om naar mezelf te luisteren 🙂

      Je naam kan ik niet veranderen waarmee je schrijft, het zit zo bij WordPress, sorry.

      Bedankt voor je reactie 🙂

  4. Hallo, heel herkenbaar. Ik weet van kleins af aan dat ik ongewenst ben. Mijn moeder heeft altijd gezegd dat zij mij wel wilde maar is oo de eerste dag van mijn middelbare school examen samen met mijn zus vertrokken. Ze liet mij achter bij de vader die mij mijn hele leven al een “nul” noemde. Ik ben op mijn 18e weg gegaan bij mijn vader en toen ik op mijn 26ste zelf moeder werd hoopte ik dat mijn moeder een lieve oma wilde zijn maar haar eerste reactie op mijn zwangerschap was dat ze geen goedkope oppas zou zijn. Ik heb geen contact meer met mijn moeder en zus. Mijn vader overleed in 2012. Ik heb geen vrienden of vriendinnen omdat ik niemand durf te vertrouwen en als ik iemand vertrouw en ze iets vertel dan haken ze direct af. Alles heeft grote invloed op mijn zoon en het is super lastig hem een goede basis te geven omdat ik alles voor hem wil doen, hem altijd overal tegen bescherm en alles wil regelen om hem te laten voelen hoeveel ik van hem hou. Helaas werkt dat dus averechts en heb ik alleen maar weer het gevoel dat ik inderdaad die nul ben die niks goed kan doen. Lastig, het achtervolgt me al 43 jaar!

  5. Hallo Angelique
    Juist om mijn eigen ervaring te delen met familie, kunnen mensen zich bevinden of herkennen erin. Dat was de bedoeling zodat er ook gedeeld en geschreven kan worden.

    Heel belangrijk is niet afhankelijk te zijn van familie om je goed te voelen. Wat hun gedachte over jou zijn hoeft niet je eigen gedachten te worden. Invloed is een beter woord, maar nog meer emotionele chantage waar ook een artikel over geschreven staat https://marreiki.wordpress.com/2013/01/31/emotionele-chantage/

    Heel vervelend en naar dat je je vertrouwen kwijt bent geraakt, vooral in jezelf omdat je jezelf alleen maar ziet door de ogen van familie en niet door je eigen ogen, anders zou je zien wat een mooi mens je eigenlijk bent. Zelfliefde ontwikkelen is heel moeilijk, maar zoveel waard om te voelen. Het maakt je sterk en krachtig zodat anderen geen kans meer krijgen om te oordelen over jou. Hopelijk mag voor jou deze dag ook ooit eens komen.

    Mij is het gelukt, al voelt dat niet altijd zo, maar het begin is er wel. Wens je alle kracht en sterkte toe om voor jezelf te kiezen.

    In liefde en licht
    Marianne

  6. Hallo Marianne.

    Wat fijn om jouw stuk te lezen. Ik was juist op zoek naar informatie op Google omtrent ongewenst geboren kinderen. Er zijn clubjes zat voor vrouwen die ongewenst zwanger raakten of spijt hebben van het moederschap, maar clubjes voor de kinderen van deze vrouwen heb ik nog niet kunnen vinden. Ik ben lang geleden reeds gestopt hierover te praten met vrienden en familie, om de doodeenvoudige reden, dat ze het doorgaans wel allemaal heel erg vinden, maar zich er totaal niks bij kunnen voorstellen. Hierdoor blijft praten over dit thema beperkt tot redelijk oppervlakkige gesprekken.

    Ik zou graag eens met je praten over dit thema. Zou voor het eerst zijn, dat ik een lotgenoot spreek hierover. In principe leef ik een mooi leven. Maar dat unheimliche gevoel blijft. Verder vaar ik regelmatig stuurloos rond tussen de boeien verlatingsangst, bindingsangst en eeuwige twijfel.

    Dank voor het delen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s