Vergeven


                                         

 

 

                                 Vergeven is doorleven en loslaten.

Het begrip vergeving werkt aan twee zijden. Zowel degene die wat “aangedaan” is als degene die het gedaan heeft, kunnen er baat bij hebben.

Maar laten we eerst eens kijken naar wat niet vergeven is. Niet vergeven is woede, boosheid, frustraties, wrok nadragen. De persoon die niet vergeeft blijft op deze manier het slachtoffer, niet eens zozeer meer van de dader maar van zichzelf. Na woede en boosheid komt verdriet en de verwerking. Zolang vergeving niet plaats vindt komt de ruimte voor het verdriet er niet. Het enige verdriet dat er is, zijn de tranen van kwaadheid, frustratie en zelfmedelijden. Vergeven doe je voor jezelf. Door te vergeven laat je de daad los. De energie die het niet vergeven kost, komt dan vrij voor het leven zelf in het Nu moment. Niet vergeven maakt dat je je energie voortdurend verbruikt om de woede in stand te houden. Niet vergeven maakt dat je continu in het verleden blijft leven. Je mist de mooie en fijne dingen die aan je voorbijtrekken zonder dat je er aandacht voor hebt want aandacht ergens voor hebben is energie geven.Het is een keuze waar je je energie aan wenst te geven. Voed je liever je boosheid of richt je je op de vreugde die er ook kan zijn als je wilt kijken.

Vergeven is loslaten. Dit kan op verschillende manieren doen.
Loslaten kan je visualiseren in een meditatie, door het gebeuren bijvoorbeeld voor te stellen als een wolk die je langzaam weg laat drijven zodat de zon er achter tevoorschijn komen en je beschijnt en weer oplaadt.
Loslaten kan je doen middels een ritueel met symbolieken, door bijvoorbeeld het opschrijven van je grieven, je kwaadheid, je gevoelens en dan deze brief ritueel verbranden in een open vuur.
Ook kan je onder de douche visualiseren dat al je woede wegspoelt met het water en dat je je zelf reinigt en oplaadt.
Loslaten is afstand nemen van je problemen, van je verleden, loslaten is het niet blijven hangen in negatieve gevoelens en in het Nu leven.

Uiteindelijk zal de pijn zo goed als vergeten worden. Vergeten is het ultieme vergeven, het ultieme loslaten. Niet willen vergeten is toch nog altijd een beetje blijven vasthouden aan het gebeurde.

Vergeven is ook heilzaam naar de ander toe. Je geeft de ander, indien er bijvoorbeeld een gesprek plaatsvindt, inzicht in je gevoelens, je ervaringen van het gebeuren. Je geeft de pijn terug waar die vandaan kwam. Je geeft de ander de gelegenheid om te leren en om eventueel spijt te betuigen en ook hier leer je zelf weer van.

Vergeven is begrijpen dat de ander kennelijk niet in staat was om anders te handelen dan dat die deed.

Privé Cursus: Emotionele Transformatie

Dag vriend


                                                         Blinde vriend..

Lang geleden kwam je in ons leven als speelmaatje van onze zoon. Dammen was je lust en leven al kon je niets zien, dammen kon je wel. Zo kwam je ook bij ons thuis spelen waardoor een mooie vriendschap ontstond. Je werd als een vader en opa voor ons gezin en voelde je je thuis bij ons.

Tuinieren was ook je lust en leven, hoe je het deed? je deed het toch maar. Regelmatig werden we verrast met je eigen groenten en aardappeltjes. In liefde aan ons gegeven, want delen en weggeven kwam uit je hart.

Met de jaren werd je dement, soms wist je niet meer wie, wie was. En moest je naar een verzorgingstehuis, daar ben je gebleven tot op de laatste dag. Je aardse ogen zijn nu voorgoed gesloten en hopelijk mag je in een andere nieuwe wereld weer zien.Ik zeg geen, vaarwel vriend, maar een goede reis en eens zien we elkaar weer.

In liefde en respect, maar vooral met bewondering geschreven vanuit mijn hart.

Bedankt dat je ons en mijn leven hebt verrijkt, en ik je mocht leren kennen.

Dag lieve Jaap

Humor doordenkertjes


Doordenkertjes..

Twee stemmetjes onderhouden een interne dialoog.
Zegt het ene stemmetje tegen het andere stemmetje:
‘Gelukkig dat niemand ons hoort!’

Komt een dubbelspiegel een andere dubbelspiegel tegen en vraagt:
“zijn we nu met zijn vieren?”

Twee ware gezichten zien elkaar bij uitzondering.
Zegt het ene ware gezicht tegen het andere ware gezicht:
‘Waar is je andere gezicht gebleven!’

Twee illusies zoeken zelfbevrediging in de geest.
Zegt de ene illusie tegen de andere illusie:
‘Vlieg op jij! Niets is vluchtiger dan de geest!’

Twee woorden zijn de zinnen zat.
Zegt het ene woord tegen het andere woord:
‘We zetten er eenvoudig een punt achter!’

Twee woorden zijn de letters zat.
Zegt het ene woord tegen het andere:
“Waarom neem je dan altijd alles zo letterlijk?”

Twee KPN telefoonlijnen worden na 25 jaar doorgeknipt.
Zegt de ene telefoonlijn tegen de andere telefoonlijn:
‘Wij zijn nu wel uitgepraat!’

Twee eitjes garen in eigen kookwater.
Zegt het ene eitje tegen het andere eitje:
‘Jij bent uitgekookt!’

Twee pornosites krijgen .xxx-domein.
Zegt de ene pornosite tegen de andere pornosite:
‘Voor sexxx met veel kusjes!’

Twee stiltes komen elkaar tegen.
zegt de ene stilte tegen de andere
”……………..”

Twee verliefdheden blijven onbeantwoord.
Zegt de ene verliefdheid tegen de andere verliefdheid:
‘Ik ben het lijdend voorwerp!’

Twee kamerkandidaten strijden om de voorzittershamer.
Zegt de ene kandidaat tegen de andere kandidaat:
‘Eerst nog een kabinet in elkaar timmeren!’

Twee illusies doorzien hun betekenis van nul en generlei waarde.
Zegt de ene illusie tegen de andere illusie:
‘Mij houd je niet voor de gek!’

Twee partners willen hun blinde vlekken leren kennen.
Zegt de ene partner tegen de andere partner:
‘Ik zie geen blinde vlek!’

Twee brommers touren tot aan de horizon.
Zegt de ene brommer tegen de andere brommer:
‘The sky is the limit!’

Twee handen klappen vrolijk in de ruimte.
Zegt de ene hand tegen de andere hand:
‘We staan nooit met lege handen!’

Twee stekkers klappen uit elkaar.
Zegt de ene stekker tegen de andere stekker:
‘Stop dit contact!’

Twee levens, een eerder en een later, komen elkaar tegen.
Zegt de één tegen de ander:
fijn dat we elkaar nu kunnen zien.

Twee momenten leven liever in het Nu.
Zegt het ene moment tegen het andere moment:
‘Vroeg of laat is het zover!’

Levenslessen


 

 

                                                Levenslessen

Het leven is de praktijkschool van de geest,
Zo is het nú en is altijd zo geweest,
De lessen zijn er in het dagelijkse leven, de natuur.
Zonder ophouden tot ieder heeft begrepen, ze zijn van eeuwige duur,
De mens is horende doof en ziende blind,
Steeds bezig met zichzelf, gaat eraan voorbij gezwind,
Zoals op school de leerstof wordt gebracht,
Het eigen maken, trachten het te begrijpen, wat ervan jou wordt verwacht,
Op school geldt, een goed rapport, voldoende en je kunt overgaan,
In het leven geldt dat je het ziet, hoort, ondergaat en begrijpt,
Eerst dan kun je in de geestelijke evolutie verdergaan

Het leven is een praktijkschool. Wij zijn (gedwongen) hier op aarde veel te ondergaan, zowel het plezierige als onplezierige.
Met plezierige omstandigheden heeft niemand problemen.
Het zijn de moeilijke gebeurtenissen, de gebeurtenissen die ons leven zwaar maken, waar wij maar moeilijk mee om kunnen gaan.
Ziekte, dood van geliefden, steeds maar teruggeworpen worden op onszelf, niet kunnen zijn zoals wij zouden willen.
Geremd worden in onze wensen en plannen. Weggeslagen zekerheden en verworvenheden.

Toch heeft alles een doel. Er bestaat geen toeval. Toeval is de kapstok waar de mens alles aan ophangt wat hij niet kan of wil begrijpen.
Wij worden net zo vaak met dezelfde problemen geconfronteerd tot wij de les begrepen hebben. Hiervoor kunnen wij tijdelijk vluchten, doch uiteindelijk ontsnappen wij er niet aan.
Het is geen toeval dat wij bepaalde mensen ontmoeten in het leven.
Het is geen toeval dat wij met bepaalde mensen een intiemere relatie hebben.

De mensen die wij ontmoeten of waar wij ons leven mee delen zijn een spiegel.
In deze spiegel zien wij onze eigen karaktereigenschappen. Hieronder vallen ook de latent aanwezige eigenschappen.
In de regel kan gezegd worden dat de eigenschappen van een ander waar je, je aan stoort, eigenschappen zijn die je zelf bewust of onbewust heeft en dient te veranderen.
Deze storende eigenschappen die wij dienden te overwinnen.

In plaats van ons af te vragen waarom ons dat steeds maar weer overkomt, dienen wij ons af te vragen “Wat moet ik leren van deze gebeurtenis?”
Als men meestal een heerszuchtige chef heeft, dan betekent dit dat wij zelf ook heerszuchtig of dominant zijn. Wij dienen onszelf steeds te onderzoeken.
Het leven is ook een zuiveringsproces, een groeiproces. Er is geen stilstand.
Je bent nu op dit moment een ander mens dan enkele minuten geleden. Waarom?
Omdat er kennis is toegevoegd. Je bent gegroeid.

Vaak hoort men de kreet ‘Je moet loslaten’.
Wij moeten inderdaad niet vasthouden aan datgene wat voorbij is. Iedereen heeft wel die neiging. Wij houden graag vast wat wij goed vinden.
Op dat moment houden wij onze groei tegen. Onze energie wordt geblokkeerd en wij kunnen ziek worden.
Ons prachtige lichaam, dat grootse wonder, de kroon op de schepping, heeft de mogelijkheid om verborgen geestesinhouden via lichamelijke klachten te openbaren en ons daarmee trachten bewust te maken.
Bijvoorbeeld: Je hebt last van je nek. Dat kan betekenen dat je moet leren jouw hoofd te buigen. Moet ophouden hardnekkig te zijn onder bepaalde omstandigheden.
Stel je hebt last van jouw maag en darmen. Zulks kan betekenen dat je het leven niet goed verteert. Het kan zijn dat iemand die last heeft van een opgeblazen gevoel en veel lucht in zijn darmen ‘veel in zijn hoofd zit’. Dat wil zeggen dat hij veel rationaliseert, zonder echt te doorleven.
Het element Lucht staat o.a. voor denken. Veel ‘lucht’ in het hoofd, veel lucht in de buik.

Bron: cursus<!– –>

Melisse


Deze bloem aangereikt gekregen op basis van m’n naam, geboortedatum en stad , wat een herkenning 🙂                               

 

                                                              Melisse   

 Weet je melisse, als blad en bloem ben jij niet echt aantrekkelijk. Met andere woorden: mensen zetten jou niet graag in een vaas om naar te kijken, maar daarom ben jij wel nuttig en goed. In de kruidenwereld ben jij volkomen onmisbaar. Jij hebt al heel wat mensen geholpen met jouw grote innerlijke krachten.

 Als de melisse voor jou met een bloemengroet doorkomt ben jij een mens die tussen andere mensen eigenlijk niet eens opvalt, maar daarom ben jij wel sterk en goed. Heel goed zelfs!

 Ga jezelf niet met anderen vergelijken want dat werkt niet. Jij bent wie je bent en dat is goed zo. God heeft jou gemaakt en Hij maakt toevallig geen fouten. Jij hebt al jouw talenten en gaven gekregen om anderen op een heel goede manier van dienst te kunnen zijn en ook om jezelf krachtig en sterk te maken.

Kijk eens naar de plant waar jij als bloem op mag groeien. Volle bladeren en voorzien van een prachtige, frisse kleur groen. Als mens ben jij dus een verademing voor andere mensen en kun jij hen al met jouw glimlach gelukkig maken. Dan ben je toch eigenlijk gewoon perfect? Of niet soms? Jij mag het zeggen. Of wordt het nu eens tijd dat jij daar eens naar gaat kijken??????

……………………………………………………………………………..

Melisse maakt blij?

Citroenmelisse, het heilige kruid uit de tempels van Diana werd medicinaal al tweeduizend jaar geleden door de Grieken gebruikt. In een oude legende wordt verteld dat de goden zo zuinig waren op deze plant, dat ze haar door slangen lieten beschermen. Plukken van de plant was alleen nog mogelijk na het spelen van een speciale melodie die de dieren bedwelmde

 

Melisse en de bijen

Het kruid is van oudsher geroemd om zijn magische aantrekkings­kracht op bijen. Plinius beweert dat uitzwermende bijen de weg naar huis vinden als er Citroenmelisse in de tuin staat. Honing moet voor de mens van vroeger veel meer betekend hebben dan voor ons. In de Bijbel spreekt men van ‘Het beloofde land’, het land dat overvloeit van melk en honing’. Zo zal het de mensen van 10.000 jaar geleden ook opgevallen zijn welke buitengewone aantrekkingskracht Citroen­melisse op bijen uitoefende. Ongetwijfeld stond Melisse daardoor hoog in aanzien. We kunnen ons nauwelijks voorstellen hoe belangrijk ze dat vonden. De oudste namen in alle talen verwijzen naar honing of bijen. De Romeinen legden takjes Citroenmelisse in de bijenkorven, dan zouden de bijen niet uitzwermen. Volgens een oud volksgeloof zouden bijen de korf niet verlaten als er Citroenmelisse in de tuin stond. Imkers die hun nieuwe bijenzwermen niet wilden laten weg­vliegen, wreven hun bijenkorven in met melissetakjes; dan bleven de bijen thuis. Lege bijenkorven werden ingewreven met de plant om een nieuwe zwerm aan te trekken. Rond bijenkorven werd Melisse ge­plant om bijen aan te trekken.

Dioscorides en Melisse

Dioscorides raadde aan wonden met een smeersel van Citroenmelisse te bedekken waardoor de bloeding werd gestelpt, het gevaar voor ontsteking week en de wond beter genas. Plinius kwam op het idee Melisse om een zwaard te binden of het er mee in te smeren. Hierdoor zouden de verwondingen bij de tegenstrever sneller genezen!
Vroeger maakte men kransen van Citroenmelisse en droeg die om het hoofd: men dacht dat de geur en de uitstraling van dit kruid heilzaam was voor de drager, vooral voor hersenen en geheugen.

 Melisse groeide oorspronkelijk in het Oosten. De Arabieren brachten de plant naar Spanje en de Benediktijner monniken brachten hem naar onze streken, waar hij in kloostertuinen gekweekt werd. Thans wordt hij overal op kleine schaal verbouwd.
Vanaf de vroege Middeleeuwen gebruikten de Karmelieten en later de Karmelietessen Melisse voor de bereiding van het bekende ‘Eau des Carmes’ dat in elk huisgezin gebruikt werd als een middeltje tegen alle kwalen.
Melisse maakte deel uit van de Balsem van Azoth (het universele me­dicijn) bestaande uit Egyptische wijn en het Elixir van Acharat dat bij verjongingskuren gebruikt werd.

Citroenmelisse was befaamd als een van de ochtendtheesoorten die in de 13de eeuw genuttigd werden door Llewelyn Prince of Glamorgan die 108 jaar oud werd, terwijl John Hussey uit Sydenham 116 jaar werd na vijftig jaar lang ontbeten te hebben met Citroenmelisse en honing.

De Zwitserse arts Paracelsus noemde Melisse het ‘levenselixir’. Hij geloofde dat het kruid een mens weer volledig tot leven kon wekken en deze mening werd gesteund door de London Dispensay uit 1696: “Citroen­melisse zal, indien elke ochtend toegediend, iemand jonger maken, het denkvermogen sterken en een smachtende aard wat opvrolijken.” Pa­racelsus noemde Citroenmelisse het levenselixir in een mengsel met kaliumcarbonaat dat bekend stond als ‘primum ens melissae’. Deze essence is sedert de late zestiende eeuw gebruikt voor medische doeleinden.

Bij verjongingskuren gebruikte de beroemde Cagliostro, occultist eind 18de eeuw, vijf kruiden: Wijnruit, Salie, Valeriaan, IJzerhard en Melisse.

Citaten uit de literatuur over Melisse

In de oudere literatuur worden het fysische en het psychische (emoti­onele) hart dikwijls aan elkaar verbonden evenals de geest en de her­senen. De ontkrampende werking wordt doorgetrokken tot in de her­senen (waanvoorstellingen, dwangmatige gedachten, opbeurend en geestelijk ontspannend effect, angst, jaloezie, paniek, enz.).
Geestelijk kan iemand inderdaad ook verkrampen.

Avicenna: “… Citroenmelisse maakt het hart tevreden en vreugdevol en versterkt de levenskrachten – drijft slechte gedachten en melancholie uit de geest – is goed om bij indigestie te helpen en verstoppingen in de hersenen op te heffen – het is goed voor lever en milt.”

Hildegard von Bingen: “Men heeft de neiging te lachten als men er van eet. Melisse maakt vrolijk. Melisse verenigt in zich de krachten van 15 andere kruiden!”

Rembert Dodoens: “Melisse met wijn ghedroncken / es goet teghen die beten ende steken van die venijnnighe ghedierten: Sy sterckt dat herte ende verdrijft die swaermoedicheyt… es goet ghebesicht ende ghebroken den vrouwen die met dat opstijghen van der moeder ghequelt zijn. ’t Sap van der selver es goet in versche wonden ghedaen / want het heylt ende gheneest die selve.”

Joseph Miller: “Hij is goed voor alle aandoeningen van het hoofd en de zenuwen; vrolijkt het hart op en geneest de hartkloppingen; verhin­dert flauwvallen, melancholie, zwaarmoedigheid en hysterische kwalen, gaat bederf tegen en is nuttig bii kwaadaardige en besmettelijke ziek­ten.”

John Gerard: “… Citroenmelisse is goed voor het hart en een genees­middel tegen de ziekten ervan.”

Culpeper: “… Het is een kruid van Jupiter, en onder Kreeft, en ver­sterkt de natuur goed in al haar werkingen. … Siroop van Melisse is een goed middel dat soelaas biedt aan zwakke magen en zieke lichamen en dat elke goede huisvrouw in huis dient te hebben ter leniging van de noden van eigen gezinsleden, alsmede van buren, vrienden en bekenden.”

Seraphio: “… het maakt de geest en het hart vrolijk en wekt leven op in het hart – is goed bij flauwvallen en bezwijmen – verdrijft alle lastige zorgen en gedachten die uit melancholie en zwarte gal voortko­men vooral als dit in de slaap gebeurt.” (nachtmerries?)

Stephaan Blankaart: “Men gebruikt het daarom veel in slymige hersen-verstoppingen, flaauwten, van sijn selven vallen, hartvangen, moeder-qualen, slymige maag-siekten, winden, slaapsiekten, steken der byen, enz.”
Br. Aloysius: ” Versch gekneusd Citroenkruid, op de hartstreek ge­legd, doet de hartkloppingen ophouden.”

A. Dinand: “… heeft een zacht opwekkende en kalmerende werking bij lichte zenuwziekten en onderlijfsstoornissen tengevolge van gebrek­kige activiteit der zenuwen… versterkt het hart en hersenen, zuivert de borst en maakt een einde aan het hijgen.”

Juliette de Baïracli Levy: “… middel om knagende pijn in de ingewan­den te stillen… tegen pijnlijke of verlate menstruatie… om de nage­boorte uit te drijven wanneer deze niet vanzelf komt… ter behandeling van nerveuze stoornissen met inbegrip van verward denkvermogen en nachtmerries.”

Mellie Uyldert: “… sterkt het hart, kalmeert het zenuwstelsel, geeft lieflijke mooie dromen wanneer men het bij de avondmaaltijd gebruikt. yïaakt de mens zacht van gemoed. – Melisse bindt het ‘levenslichaam’ aan het stoffelijke en geeft levensfluide.”

Melisse tegen melancholie

De eigenschap om melancholie te verdrijven wordt al eeuwen door kruidendeskundigen beschreven en ook tegenwoordig wordt het kruid nog gebruikt om depressie te verminderen en bij allerlei aandoenin­gen van nerveuze oorsprong.
De eigenschappen die al tweeduizend jaar toegeschreven worden aan Citroenmelisse werden vooral door praktijkervaringen, maar ook door recente wetenschappelijke onderzoekingen bevestigd. Deze laatste brachten bovendien nog een aantal nieuwe en uiterst interessante werkingen aan het licht.
De bereiding van etherische olie is niet rendabel waardoor het gebruik zeer beperkt, ja zelfs bijna onmogelijk is. Bovendien is teelt van Citroenmelisse op grote schaal moeilijk door het veel voorkomen van Bladvlekroest. Door selectie moet het mogelijk zijn een variëteit met een veel hoger gehalte aan etherische olie en voldoende ziekteresistentie te ontwikkelen.
Het kruid is nog altijd zeer geschikt als een zachtwerkende fytotranquillizer zonder toxische of andere nevenwerkingen en geniet daarom de voorkeur boven de ‘hard’-werkende chemische psychofarmaca, zeker bij chronische toestanden.

Papegaai


                                         Den Antwaarpse PapegaaiNe Antwaarpse coiffeur is fier op zijne papegaai en zet em in de zomer op een statief voor z’n zaak…
Maar iedere keer as Julieke, een mèisje van 20 jaar, voorbij komt, roept de papegaai:  ” kijk Daar , … een hoer “!

Na een tijdje begint ze da beu te worden en gaat ze zich beklagen bij de kapper.
De kapper begrijpt haar en beslist de papegaai te straffen door hem helemaal zwart te schilderen. “Volla” zei hij, “Nou ziede er uit gelijk ne mottige kraai en da blèft zo, zolang als ge nie braaf zijt”.

Als Julie de volgende dag passeert, zwijgt de papegaai in alle talen…!
Natuurlijk is ze verwonderd over die verandering en zegt ze tegen de papegaai:
“Awél grote mond, naa hédde veul minder praatjes, hé ?
“Waarop de papegaai antwoordt: ”Assik mijne smoking aanheb,… dan praat  ik ni mée hoeren !”

 
 

Je kinderen


                                         

 

 

                                          Zijn je kinderen echt je kinderen?

Je kinderen zijn je kinderen niet
zij zijn de zonen en dochters van ’s levens hunkering
naar zichzelf
zij komen door je,maar zijn niet van je,
en hoewel ze bij je zijn,behoren ze je niet toe
je mag hen je liefde geven,maar niet je gedachten
want zij hebben hun eigen gedachten
je mag hun lichaam huisvesten,maar niet hun zielen
want hun zielen toeven in het huis van morgen
dat je niet bezoeken kunt,zelfs niet in je dromen
je mag proberen gelijk hen te worden,maar tracht niet
hen aan jou gelijk te maken
want het leven gaat niet terug
noch blijft het dralen bij gisteren
jullie zijn de bogen,waarmee je kinderen als levende pijlen
worden weggeschoten
de boogschutter ziet het doel op de weg van het oneindige
en hij buigt je met zijn kracht opdat zijn pijlen
snel en ver zullen gaan
laat het gebogen worden door de hand van de boogschutter
een vreugde voor je zijn
want zoals hij de vliegnde pijl liefheeft
zo mint hij ook de boog die standvastig is

Bron: Kahlil Gibran

Een diep doordenkertje voor iedere ouder, kinderen zijn niet je bezit, noch je eigendom. Zelf heb ik veel mogen leren van dit gedicht…je kinderen anders gaan bekijken en los laten. Wat kun je nog iets mooier doen dan in onvoorwaardelijke liefde je kind los laten.