Je kinderen


                                         

 

 

                                          Zijn je kinderen echt je kinderen?

Je kinderen zijn je kinderen niet
zij zijn de zonen en dochters van ’s levens hunkering
naar zichzelf
zij komen door je,maar zijn niet van je,
en hoewel ze bij je zijn,behoren ze je niet toe
je mag hen je liefde geven,maar niet je gedachten
want zij hebben hun eigen gedachten
je mag hun lichaam huisvesten,maar niet hun zielen
want hun zielen toeven in het huis van morgen
dat je niet bezoeken kunt,zelfs niet in je dromen
je mag proberen gelijk hen te worden,maar tracht niet
hen aan jou gelijk te maken
want het leven gaat niet terug
noch blijft het dralen bij gisteren
jullie zijn de bogen,waarmee je kinderen als levende pijlen
worden weggeschoten
de boogschutter ziet het doel op de weg van het oneindige
en hij buigt je met zijn kracht opdat zijn pijlen
snel en ver zullen gaan
laat het gebogen worden door de hand van de boogschutter
een vreugde voor je zijn
want zoals hij de vliegnde pijl liefheeft
zo mint hij ook de boog die standvastig is

Bron: Kahlil Gibran

Een diep doordenkertje voor iedere ouder, kinderen zijn niet je bezit, noch je eigendom. Zelf heb ik veel mogen leren van dit gedicht…je kinderen anders gaan bekijken en los laten. Wat kun je nog iets mooier doen dan in onvoorwaardelijke liefde je kind los laten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.